Frankrijk telt iets van een 65 miljoen inwoners: daarvan kwamen een 800.000-tal op straat. De enkele duizenden, die de zware vernielen aanrichtten, zullen natuurlijk nooit in staat zijn om de aangerichte schade te vergoeden...
Gisteren was Frankrijk spijtig genoeg opnieuw het toneel van protesten. In heel het land uitten die protesterende Fransen hun colère over dure brandstof en krimpende koopkracht. Het protest – dat in veel steden ontaardde in geweld, plunderingen en brandstichtingen – werd gedragen door gele hesjes, betogende scholieren, studenten en vakbonden, tot op het platteland.
Het was als een déjà-vu, maar dan in het klein. Het is zaterdagochtend en op het Rond-point de l’Europe in Laon hebben opnieuw gele hesjes postgevat. Ze zijn niet met vierhonderd, zoals in de hoogdagen van de protestbeweging in 2018 en 2019, maar met ongeveer een tiende daarvan. “Nochtans”, zei Corinne, gehuld in fluogeel, “is het leven er niet gemakkelijker op geworden”. Integendeel, klinkt het rond haar in koor.
De gele hesjes kwamen eind 2018 de straat op omdat de brandstof zo duur was. “Toen kostte een liter diesel 1,50 euro, vandaag is dat 2,25 euro”, vulde Thierry aan. Hij draagt geen geel hesje, maar het rood van de vakbond CGT. Al weken werd er op sociale media opgeroepen om van 17 oktober een nationale dag van onvrede te maken. Onvrede over de dure brandstof. Over het dure leven tout court. Over het afbrokkelen van de publieke diensten. Over het uitblijven van maatregelen tegen de klimaatopwarming.
Sommige Fransen zijn al lang niet blij en hun lijst met grieven is lang. Daar kwam de voorbije weken ook het scholierenprotest bij, met de aanklacht tegen buitensporig politiegeweld.
Het vooruitzicht van een terugkeer van de gele-hesjesbeweging, aangevuld met het aanhoudende protest van de Franse jeugd, en dat alles online aangestuurd, deed de regering in Parijs zich schrap zetten. Over het hele land werden zo’n vijfhonderd acties verwacht, in steden en dorpen. Van betogingen en bijeenkomsten op rotondes tot blokkades van brandstofdepots en tankstations. Volgens de organisatoren kwamen in heel het land zo’n 800.000 mensen op straat.
Stadhuis Limoges verwoest
In de grote steden stond een indrukwekkende politiemacht klaar. Nog voor de grote marsen op gang kwamen, was het al tot confrontaties gekomen in steden als Parijs en Bordeaux. In Marseille en Lille wisten enkele mensen het stadhuis binnen te dringen, terwijl er in Lyon brand werd gesticht in het toerismebureau. Het 143 jaar oude stadhuis van het centraal gelegen Limoges werd eveneens in brand gestoken en lijkt niet meer te redden. Zeker 1.200 mensen werden gearresteerd bij de verschillende acties over heel het land.
In Laon, een kleine stad in het noorden van Frankrijk, bleef het rustig. Op een andere arm van de rotonde stond een tiental agenten. Ze hielden afstand, en dat was maar best ook, want de betogers liepen niet hoog op met de ordetroepen. Allemaal hadden ze wel een verhaal uit hun gele-hesjestijd: over traangas, arrestaties en rubberkogels.
Op een gsm-scherm was te zien hoe jonge betogers in de hoofdstad neus aan neus met de oproerpolitie stonden. Op de Place de la République, vanwaar de betoging door de hoofdstad moest vertrekken, leek het tussen de wolken traangas en de rook van brandend straatmeubilair meer op het einde van een manifestatie dan op het begin ervan. “Dat het maar rustig blijft”, hoopte Dominique, een zeventiger met een lange grijze baard.
‘Gekrompen leven’
In Laon draaide het vooral om koopkracht. Met bijna elf procent werkloosheid en ruim één op de vijf inwoners onder de armoedegrens scoorde het departement Aisne slechter dan het nationale gemiddelde. Bovendien zijn de inwoners sterk afhankelijk van hun auto. “Het is makkelijk om te zeggen dat je het openbaar vervoer maar moet nemen als brandstof te duur is. Maar dan moet er natuurlijk wel openbaar vervoer zijn”, zei Thierry, die enkele tientallen kilometers verderop in een klein dorp woont.
“We ontzeggen onszelf allemaal wel eens iets tegenwoordig”, gaf Tony toe. De gepensioneerde ging op zondag graag naar rommelmarkten, gevolgd door een etentje in een restaurant. “Dat doe ik nu niet meer.” “Verwondert het je dat we wat zwartgallig worden?”
In een nota noemden de Franse onderzoekers Rémi Branco en Jérôme Fourquet dat 'la vie rétrécie', het ‘gekrompen leven’. Volgens hen hebben bijna zes op de tien Fransen het gevoel dat hun leven door de hoge brandstofprijzen wordt beperkt. Ze gaan minder op bezoek bij familie of vrienden, schrappen hobby’s en culturele uitstapjes of stellen zelfs medische behandelingen uit om niet te vaak in de auto te moeten stappen.
Ook aan het tankstation, op enkele tientallen meters van de rotonde, werden de cijfertjes nauwlettend in de gaten gehouden. Vanessa laat de pomp precies bij dertig euro los. “Hiermee moet ik deze week toekomen”, zei de jonge moeder, die net haar wekelijkse boodschappen heeft gedaan. “Luiers, eieren, rundsvlees, olie”, somde ze op. Alles is duurder geworden. Voor haar boodschappen heeft ze wekelijks honderd euro in een enveloppe. “Ik durf niet meer te betalen met mijn bankkaart. Voor je het weet, sta je halverwege de maand op nul.”
Lof voor de jeugd
Het is een gevoel dat veel Fransen delen. “Zelfs de middenklasse heeft het moeilijk”, zei Richard, terug op de rotonde. “Ik ken verschillende mensen die hun kinderen weghalen van hun hobby’s, omdat het allemaal te duur wordt.” Hij sloot zich vandaag aan bij het volksprotest omdat hij “zin heeft in een Frankrijk dat zijn joie de vivre terugkrijgt”.
Voor de betogende jongeren, die al een maand hun scholen blokkeren en op straat komen om de problemen in het onderwijs aan te pakken, klonk veel lof. Dat hun protest soms uitmondt in geweld, zeiden de meesten te begrijpen. “Braafjes meelopen in een vakbondsbetoging dient nergens toe”, zei Noël. “Zij respecteren alles te veel. Als ik in opstand kom, respecteer ik niets meer. Naar een schaap heeft nog nooit iemand geluisterd.”
Van de komende presidentsverkiezingen lijkt niemand hier veel te verwachten. “Sociale verbeteringen zijn er nooit gekomen in een stemhokje”, zei Thierry. “Het stemhokje is de doodskist van onze illusies”, filosofeerde Dominique. Philippe kiest al zijn hele leven “tussen le pire en le moins pire”. Van: "In april zal het een strijd worden tussen de extremen," was Tony overtuigd. “Alles daartussenin geloven we toch niet meer.” Op de rotonde maakten de gesprekken duidelijk hoe weinig vertrouwen er nog overblijft in de politiek.
Oesters in 2018
De gesprekken gingen alle kanten uit. Even leek het weer 2018, zeiden verschillende oud-gele hesjes glimlachend. Ze haalden herinneringen op aan die dagen. Vier barakken hadden ze gebouwd. In het midden stond een tent, waar om de twee uur een algemene vergadering werd gehouden om samen beslissingen te nemen. “Soms bleven we hier slapen.” “Wat hebben we het ook koud gehad!” “Weet je nog, die vrouw die ons altijd eten kwam brengen?” “Met kerst hebben we zelfs oesters gegeten.”
“Ik had wel meer volk verwacht”, gaf Corinne toe. Ze was er samen met ‘haar’ Alain. De twee leerden elkaar hier op de rotonde kennen en werden verliefd. “Veel kameraden van toen zijn ontgoocheld omdat er toen niet naar ons geluisterd is. Ze zien het nut er niet meer van in om op straat te komen. Of ze zijn bang. Vandaag staat hier de harde kern, aangevuld met militanten, anarchisten, twee mensen met een Palestijnse keffiyeh en een drietal jongeren."
De ‘convergence des luttes’, de bundeling van verschillende strijdbewegingen waar deze protestdag om draaide, bracht uiteenlopende grieven samen."
Bron: De Standaard
0o0o0o0o0o0o0o0o0o0o0o0
Nota: Beste bezoeker,
Wist u dat u een korting op bepaalde artikelen die DIMschool aanbiedt kunt verkrijgen?...Klik op deze link - vindt datgene waarin u interesse stelt, verstuur een e-mail naar [email protected], en verwacht een antwoord. Achteraf: geen koopverplichting, natuurlijk. Alvast bedankt! :-)
"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."
- DIMschool vzw, de énige gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -
- Ook kunt u via www.deinnerlijkemens.be met al onze activiteiten kennismaken -
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
En, voel jij je geroepen om Spiritualia te sponsoren?
Klik dan op deze link. Alvast bedankt!
Overschrijven kan ook via: IBAN: BE22 7795 9845 2547 - BIC: GKCCBEBB
- Indien je zo'n (bak)steentje bijdraagt, ook via een aankoop of een Zoek&Vind abonnement, mogen we dan jouw naam hieronder publiceren? Laat het ons weten!
- Ook kan je dus in onze webshop iets aankopen, waaronder:
Archetypen vragenlijst
Kristallen schedels
Pendels
Purperen plaatjes
Wierook & Benodigdheden
Voor de 'Zoekers naar hun Innerlijke Waarheid' is er...: Eclecticus!
En, dan heb je nog ...
DIMschool biedt 10 interessante privé-sessies aan waaruit jij kan kiezen!
Dossier Zelfkennis: Over de Handleiding Pendelen van A tot Z
'Eclecticus': een korte introductie…
Wat is jouw Archetype ? En, ken je ook die van jouw partner?
Een Cursus in Wonderen - A Course in Miracles: een introductie.
Interesse in Kabbala en de Boom des Levens?
Pssst! Jij, ja jij! Leren werken met Runen?… De handleiding is beschikbaar!