In een tuin in Leuven, op amper tien minuten fietsen van de Grote Markt, staat er een woning op wielen, een huifkar van nog geen zes vierkante meter. Daar verblijft Mirte, een rebelse architecte...
Wie zou daar wonen?
Achter elke gevel schuilt een verhaal. Reporters Jesse Van Regenmortel en Annelies Rutten trokken heel Vlaanderen door, op zoek naar de meest fascinerende huizen en hun bewoners. Nu: de minuscule huifkar van Mirte.
Je moet het kennen om het te zien: het pad dat loopt, tussen twee huizen, in een woonwijk, net buiten de ring van Leuven, naar achteren, tot aan een grote open plek. In het midden: een grote ruwe berk. Errond: 360 graden weelderig groen. Kastanje, bamboe, spar en linde. Er is een picknicktafel, as van een kampvuur, er scharrelen vier kippen. En daar, aan de oaserand: een bouwsel dat je best kan omschrijven als een kleine huifkar, in bordeaux en paars, met een overkapping van groen tentzeil.
Binnen staat, dwars en op halve hoogte, een bed. Daaronder: curverboxen met kledij. Er is een uitschuifbare tafel, een kleine kachel en een wandkast, met op het schap een tandenborstel, een fles olijfolie, enkele ansichtkaarten. Er ligt een boormachine en een zaag. Op het bed zit de ‘vrouw des minihuizes’, in kleermakerszit, met drumstokken in haar handen. Mirte Meneve speelt in een drumband, maar hier is geen plek voor een repinique – de grote, zilveren trommel, die je ziet in elke Braziliaanse carnavalsfanfare – dus oefent ze haar ritmes op haar bedrand. Toek, toedoek, toek. Toek, toek, toedoek.
Het zomert, maar Mirte drinkt thee. En ze lacht, met Brabantse gulheid. “Ik heb mezelf gevonden in deze manier van wonen en van leven.” Ze weet hoe niet-alledaags het is. Zij, die gediplomeerd architect is, die werkt bij een architectenbureau, die voor anderen heuse huizen ontwerpt, woont hier, in wat zij haar minihuisje noemt, op welgeteld 5,7 vierkante meter. “En het zal nog héél lang duren voor je mij opnieuw in een vast huis ziet.”
Winterproof
Twee winters geleden heeft ze overwinterd in een appartement. Ze had een mobiel huisje dat nog kleiner was dan dit, met net genoeg ruimte voor een bed en zonder kachel. Niet-winterproof. Dus huurde ze kort dat appartement. “Mijn onrust en mijn angsten kwamen naar boven. Nooit meer, dacht ik. Dan zag ik toevallig deze huifkar voorbijkomen, online. Ik kocht ze, voor 1.900 euro, van de vrouw die ermee had rondgetrokken, met de tractor. Ik heb het gebogen dak geïsoleerd met schapenwol en bekleed met baalkatoen. Ik heb een nieuwe plankenvloer gemaakt, een kast gemaakt en het bed opgehoogd. En ik heb achteraan een nieuw raam gestoken, dubbel zo groot en met dubbel glas. Hier voel ik geen anxiety. Als ik hier wakker word in de winterkou, dan blijf ik wat langer onder mijn warme deken liggen, dan kijk ik door dat raam en zie ik eekhoorns lopen op de takken van de bomen.”
Het begon een jaar of drie geleden, toen ze na haar architectuurstudie een eenzaatfietstocht maakte doorheen Spanje en Portugal, en ze een oproep zag voor deelnemers aan Nomad City, een project in Hasselt waarbij die deelnemers elk in hun mobiel huisje door de stad zouden trekken, zouden verblijven op hogeschool-gronden, en naar een nieuwe vorm van gemeenschap zouden zoeken. Het was voor dat project dat Mirte haar eerste minihuisje bouwde – het huisje dat niet winterproof bleek, maar dat zo waardevol voor haar was, dat ze het liet tatoeëren op haar rechterschouder. Na dat project kon ze met dat huisje terecht in deze Leuvense oase, die hoort bij het huis vooraan de straat en dat van haar nicht is. Zolang die nog niet hier woont, is Mirte de hoeder van deze plek, en van de kippen, drie bruine en een witte.
“Mensen lijken dit te zien als een armoedige situatie. Ze zien vooral de luxe die ik niet heb. Ik heb een composttoilet. Ik kook buiten, ik was me buiten. Maar als ik laat thuiskom, en het is helemaal donker, dan zie ik een sterrenhemel. En in plaats van op mijn bed te gaan liggen scrollen op mijn telefoon, zet ik me dan buiten en kijk naar de sterren. Daar word ik rustig van. Op deze plek krijg ik het gevoel: alles komt goed. Omdat ik weet dat die fluitende vogels er overmorgen ook nog zullen zijn.”
Vuur en vrienden
Ze gebruikt hetzelfde woord opnieuw. “Hier is geen anxiety.” Waar komen die dan vandaan, haar angsten? Mirte zwijgt even. Ze twijfelt of en hoe ze dit moet vertellen. Ze komt uit een moeilijke thuissituatie, maar ze wil niet slecht spreken over haar familie. “Ik ben er zeker van dat mijn ouders me graag zien. Alleen weten ze niet goed hoe ze dat moeten doen: graag zien. Ze zijn zelf in harde gezinnen opgegroeid. Ze hebben een rugzak, en die hebben ze doorgegeven. Er was vaak ruzie, veel geroep. Ik heb me nooit echt goed gevoeld, thuis.”
“Toen ik ging studeren, ben ik op kot gegaan. Ik ging werken in de Carrefour Market – aan de kassa, rekken vullen. Ik betaalde mijn kot zelf. In de weekends keerde ik niet terug naar huis, en ik ben nooit meer thuis gaan wonen. Mijn eerste kleine huisje, dat was mijn eerste veilige thuis. Waar Mirte Mirte kon zijn. Waar veel stress ging liggen. En als ik toch bang of boos of gefrustreerd ben, dan stap ik het huis uit, met mijn voeten in het gras. Dan hoor ik de vogels en kom ik tot rust. Dát is mijn luxe.”
Ze naait. Ze heeft een naaimachine gekocht en maakt gordijnen en kussenslopen. Beginnerswerk. In een gevorderdenfase wil ze haar eigen kleren maken. Ze fietst. Ze heeft voor het eerst een “fancy fiets” gekocht: een gravelbike. Ze is graag alleen, maar voelt zich ook vaak sociaal. Dan nodigt ze uit, dan steekt ze een kampvuur aan en houdt ze feest, onder de noemer ‘vuur en vrienden’. Ook dat is haar luxe.
“Ik heb niet veel geld nodig”, zegt ze. “Ik heb geen ambitie om rijk te zijn. Al weet ik ook wel dat een leven zonder douche en met maar één stopcontact niet voor altijd is. Dat het als oude vrouw niet gaat om elke dag met bidons water te sleuren. Ik probeer te sparen, en me te voorzien op een toekomst die anders is dan mijn leven nu. Al hoef ik niet te weten waar ik binnen vijf jaar zal staan. Ik heb geen concrete dromen. Ik hoef geen huisje, tuintje, boompje. Ik ben queer. Ik droom niet van kinderen, en misschien ook niet van een klassieke relatie. Ik droom wel van liefde, maar ik weet niet welke vorm die zal aannemen. Ik droom van community. Van omringd zijn met mensen die ik graag zie, en die mij graag zien.”
De kern
“We hebben met een groep vrienden de vage droom om ooit een boerderij te kopen, als een soort wooncoöperatie. Ik zou er in de tuin wonen, zoals nu. Ik zou op mezelf kunnen zijn, zoals nu. Maar ik zou omringd zijn. Ik zou kunnen wassen in een gemeenschappelijke wasmachine, in plaats van altijd naar de wasserette te moeten. Ik zou kunnen koken in een gemeenschappelijke keuken. Ik zou vrienden en familie kunnen ontvangen in een gemeenschappelijke ruimte.”
“Dat soort werk wil ik ook doen als architect. Ik ben een ecologisch architect. Ik hou van natuurlijke materialen. Van stro, leem, hennep. Maar ik wil ook een sociaal architect zijn. Ik droom ervan om de manier waarop we bouwen, te veranderen. Ik droom van bouwen als community. Ik droom ervan om gebouwen vorm te geven die buurten kunnen verbinden. Ik wil gebouwen tekenen waar ik achter sta. Ik wil iets positiefs doen. Geld is belangrijk om een architectenbureau draaiende te houden. Maar het is niet de kern van wat we doen. Wel: plekken maken waar verbinding kan zijn, waar mensen samen kunnen komen, waar gezinnen thuis kunnen komen. Mensen bouwen maar één keer een huis. Het kost immens veel, en ze wonen er heel hun leven in. Dat mee vormgeven, is belangrijk. En best wel cool.”
Bron: Het Nieuwsblad
"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."
- DIMschool vzw, de énige gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -
- Ook kunt u via www.deinnerlijkemens.be met al onze activiteiten kennismaken -
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
En, voel jij je geroepen om Spiritualia te sponsoren?
Klik dan op deze link. Alvast bedankt!
Overschrijven kan ook via: IBAN: BE22 7795 9845 2547 - BIC: GKCCBEBB
- Indien je zo'n (bak)steentje bijdraagt, ook via een aankoop of een Zoek&Vind abonnement, mogen we dan jouw naam hieronder publiceren? Laat het ons weten!
- Ook kan je dus in onze webshop iets aankopen, waaronder:
Archetypen vragenlijst
Kristallen schedels
Pendels
Purperen plaatjes
Wierook & Benodigdheden
Voor de 'Zoekers naar hun Innerlijke Waarheid' is er...: Eclecticus!
En, dan heb je nog ...
DIMschool biedt 10 interessante privé-sessies aan waaruit jij kan kiezen!
Dossier Zelfkennis: Over de Handleiding Pendelen van A tot Z
'Eclecticus': een korte introductie…
Wat is jouw Archetype ? En, ken je ook die van jouw partner?
Een Cursus in Wonderen - A Course in Miracles: een introductie.
Interesse in Kabbala en de Boom des Levens?
Pssst! Jij, ja jij! Leren werken met Runen?… De handleiding is beschikbaar!
Gepost door Tsenne Kikke op maandag 13 juli 2026
0 reactie(s)
“Ik heb het constante gevoel dat ik moet vechten tegen de gedachte dat ik er niet meer wil zijn. Dat vechten kost zoveel energie” - Emelie Maes.
Monoloog van een jonge vrouw voor wie het leven nooit leefbaar was.
De 24-jarige Emelie Maes heeft vanwege ondraaglijk psychisch lijden de toestemming gekregen om over te gaan tot euthanasie. Bij uitzondering: nog voor haar 25ste verjaardag. “Het laatste wat ik wil, is euthanasie promoten. Ik wens niemand mijn situatie toe. Beschouw het als een chronische aandoening. Ik ben ziek, en geen enkele behandeling heeft gewerkt.”
“Onlangs vroeg mijn broer wat er nog op mijn bucketlist stond. Ik zei dat ik er geen had. ‘Ik heb er wél een’, zei hij. ‘En daar staat op dat ik nog met jou wil gaan skydiven.’ Ik hang er dus aan. Binnenkort gaan we samen skydiven.”
Emelie Maes is aan haar laatste levensmaanden bezig. Ze heeft sinds kort de definitieve toestemming van haar artsen om over te gaan tot euthanasie. Artsen in ons land zijn erg terughoudend om euthanasie bij ondraaglijk psychisch lijden toe te staan op haar leeftijd. Het idee is dat jonge hersenen nog doorontwikkelen tot het 25ste levensjaar, en mensen pas op die leeftijd volkomen in staat zijn tot het nemen van zo’n onomkeerbare beslissing. Maar de situatie van Emelie Maes is uitzonderlijk.
Ze is een jonge vrouw uit Leuven, die net haar studie orthopedagogische begeleiding heeft afgewerkt, die in een koffiebranderij werkt, die vrienden heeft, die schildert en schrijft. Tegelijk is ze al bijna tien jaar bezig met haar levenseinde.
Ze wil er erg de nadruk op leggen dat ze op geen enkele manier euthanasie wil promoten. “Ik wil ook niet zozeer míjn verhaal vertellen. Wel vind ik het belangrijk om te laten weten dat verhalen zoals het mijne bestaan. Daarom heb ik mijn boek geschreven: 'Wat je niet ziet, maar er wel is'. Ik weet dat ik niet alle vooroordelen rond psychisch lijden zal doen smelten. Maar ik hoop dat mensen situaties zoals de mijne beter zullen begrijpen. Dat ze zachtheid zullen tonen. Bezie mijn situatie als een chronische aandoening. Zoals kanker. Je kan een genetische aanleg hebben tot psychische kwetsbaarheid. Het leven kan daarop inspelen. Je kan ziek worden, ongeneeslijk.”
Kruimels op een bord
“Bij mij is het begonnen met een eetstoornis, in het eerste middelbaar. Ik heb het verborgen kunnen houden tot het derde middelbaar. Ik was te veel perfectionist. Kon de controle niet loslaten. Wat ik wel kon controleren, was wat ik at en hoeveel ik woog. In het begin was het een focus op gezond eten. Minder koekjes, meer fruit. Geen frisdrank, meer bewegen. Op den duur deed ik ’s ochtends thuis alsof ik at. Ik legde kruimels op mijn bord. Op school at ik niet meer. Tot mijn lichaam in gevaar kwam. Mijn medeleerlingen zagen het, mijn mama werd gebeld, ik moest in opname.”
“Ik weet niet wat er eerst was: eetstoornis of depressie. Ik had al donkere gedachten. Als ik minder at en minder woog, voelde ik ook minder. Het voelde neutraler, aangenamer. Maar het bleef donker. Een algemene zwaarte lag over mij. Ik kon uit niets geluk halen. Ik voelde twijfels: wat was mijn rol in het leven? Dat gaf spanning en druk. Toen ik zestien was, wist ik zeker: dit leven wilde ik niet. Die donkere gedachte kreeg almaar meer de bovenhand. In mijn tienerjaren was er twee keer een traumatiserend incident, dat ik liever niet concreet benoem. In mijn hoofd had het vermeden kunnen worden, als ik maar minder had gewogen. Ik wéét dat het niet zo is, maar het voelde zo.”
“Ik had steeds vaker suïcidale gedachten. Er was een eerste poging. Ik denk dat het in een gesprek met mijn mama was dat euthanasie voor het eerst ter sprake kwam. Ik had – en heb – voortdurend het gevoel helemaal op te zijn. Fysiek uitgeput. Alles vraagt veel. Als ik afspreek met vriendinnen, moet ik mijn energie opsparen en ernaartoe werken. Ik heb het constante gevoel dat ik moet vechten tegen de gedachte dat ik er niet meer wil zijn. Dat vechten kost zoveel energie. Ik ben meer dan tien keer in opname geweest. Een keer voor twee weken, ook een keer twee jaar aan een stuk. Op den duur was ik thuis in opname. Ik mocht niet alleen buiten, had geen huissleutels. Mama ging niet meer werken, ze sliep bij mij. Als ik ging douchen, zei ik hoelang ik precies in de badkamer zou zijn.”
Sporen van lijden
“Toen ik achttien was, kwam ik terecht bij een euthanasieteam met verschillende artsen. Ik heb alle behandelingen doorlopen, alle medicamenten genomen. Therapie gevolgd bij diëtisten en psychiaters. EMDR-therapie, ECT-therapie en TMS-therapie gekregen, met elektrische schokken en magnetische pulsen. Op mijn 21ste was de conclusie: we hebben al het mogelijke gedaan. Ik was uitbehandeld, maar de artsen wilden dat ik wachtte met euthanasie tot mijn 25ste. Ik was boos. Ik wilde niet wachten. Ik dacht: ik doe het zelf. Ik ondernam nieuwe pogingen. Pas na vele gesprekken – met mama, met mijn huisarts, met de psycholoog – kon ik tot het besluit komen dat ik mijn levenseinde op de juiste manier wil aanpakken. Voor mijn familie. Mijn mama en mijn broer en mijn zussen geven me veel steun. Het is niet makkelijk voor hen. Ik kan niet verwachten dat ze zeggen: ‘Het is oké, ga maar’. Maar ze hebben de afgelopen tien jaar van dichtbij meegemaakt. Ze wéten waarom dit mijn beslissing is.”
Emelie drinkt gemberthee. Ze draagt een bril en een bloemen-T-shirt, en de sporen van haar lijden op haar onderarmen. Ze lacht – niet zo vaak – en ze praat helder en zonder pathetiek. Ze heeft kort geleden te horen gekregen dat ze dan toch sneller, nog voor haar 25ste verjaardag, kan overgaan tot euthanasie. Haar artsen hechten veel belang aan die leeftijdsgrens, maar ook aan hoe het nabestaanden vergaat. De zus van Emelie verjaart kort na haar. Dan sterven, wil ze niet. Langer wachten kan ze niet. Dus zal haar einde sneller komen.
Zonnebloemen en vlinders
“Sinds dat positieve advies zie ik meer lichtpuntjes in mijn dagen. Er zijn mensen die, door een goedgekeurde euthanasie-aanvraag, toch de moed vinden om verder te leven. Ik niet. Het beste wat ik soms kan doen is: mijn dagen nuttig invullen. Maar levenslust vind ik niet. Het wordt niet rustiger in mijn hoofd. Het is chaos. De wereld heeft vaak als reactie: doe normaal. Maar het werkt niet zo. Ik kan niet functioneren. Het is zonde, maar ik vind niet de formule om te leven. Het zit in mijn hoofd: er zijn verbindingen in mijn hersenen die het niet doen. Het was een opluchting toen een psychiater voor het eerst tegen mij zei: ‘Jij bent ziek’. Het was een bevestiging: ik beeld het me niet in. Het is echt. Mocht ik kunnen leven op een leefbare manier: ik zou het doen. Maar ik kan het niet.”
Ze plant nu haar einde. Ze heeft door een pottenbakker een urne laten maken die ze zelf zal beschilderen. Het koffiehuis waar ze werkt, zal haar koffietafel organiseren. “En ik blijf ondertussen op zoek gaan naar lichtpuntjes in elke dag. Onlangs was er een zonnebloem bij ons huis die in bloei kwam. Ik heb een tatoeage van een vlinder op mijn arm laten zetten. Vlinders lijken zo vrij te zijn. Ze lijken er ook alleen maar te zijn wanneer de zon schijnt. Een vriendin zei: ‘Ik zal altijd aan jou blijven denken als ik een vlinder zie’. Dat geeft me rust. Weten dat dit mijn laatste maanden zijn, geeft me rust. Ik heb geen angst voor de dood. Ik ben wel bang voor hoe mijn familie verder zal moeten. Ik doe hen verdriet. Maar mijn moeder en mijn broer en mijn zussen weten: ik heb al het mogelijke gedaan. Ze kunnen zich, voor zover dat mogelijk is, voorbereiden. Door vragen te stellen. Door de belangrijke dingen te zeggen. En door nog één keer te gaan skydiven.”
Bron: GVA
"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."
- DIMschool vzw, de énige gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -
- Ook kunt u via www.deinnerlijkemens.be met al onze activiteiten kennismaken -
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
En, voel jij je geroepen om Spiritualia te sponsoren?
Klik dan op deze link. Alvast bedankt!
Overschrijven kan ook via: IBAN: BE22 7795 9845 2547 - BIC: GKCCBEBB
- Indien je zo'n (bak)steentje bijdraagt, ook via een aankoop of een Zoek&Vind abonnement, mogen we dan jouw naam hieronder publiceren? Laat het ons weten!
- Ook kan je dus in onze webshop iets aankopen, waaronder:
Archetypen vragenlijst
Kristallen schedels
Pendels
Purperen plaatjes
Wierook & Benodigdheden
Voor de 'Zoekers naar hun Innerlijke Waarheid' is er...: Eclecticus!
En, dan heb je nog ...
DIMschool biedt 10 interessante privé-sessies aan waaruit jij kan kiezen!
Dossier Zelfkennis: Over de Handleiding Pendelen van A tot Z
'Eclecticus': een korte introductie…
Wat is jouw Archetype ? En, ken je ook die van jouw partner?
Een Cursus in Wonderen - A Course in Miracles: een introductie.
Interesse in Kabbala en de Boom des Levens?
Pssst! Jij, ja jij! Leren werken met Runen?… De handleiding is beschikbaar!
Gepost door Tsenne Kikke op zondag 12 juli 2026
0 reactie(s)
Vandaag was een Boeing 737-800 vanuit het Griekse Thessaloniki onderweg naar het Beierse Memmingen in Duitsland toen een afgebroken onderdeel van een van de motoren loskwam en tegen een passagiersraam opbotste.
De man, die aan dat raampje zat, een 61-jarige toerist uit Servië, werd daarbij bijna als het ware uit het vliegtuig gezogen. “Zijn hoofd en schouders staken uit het raam. Gelukkig had hij zijn veiligheidsgordel niet afgedaan, en was het raampje te klein om er helemaal door te geraken. Maar er was wel paniek aan boord," klonk het. Andere passagiers schoten te hulp en konden hem terug naar binnen trekken.
“De meesten van ons waren in slaap gevallen, we hadden onze ogen dicht toen er een luide knal klonk. Het was alsof er een band ontplofte”, getuigde een medepassagier. “We hadden meteen door dat er sprake was van drukverlies. Even dacht ik dat iemand per ongeluk de nooddeur had geopend. De zuurstofmaskers vielen naar beneden en er hing een sterke geur.”
De piloot riep ook een aantal keer door de intercom dat er een noodgeval was. Door het defecte raam ontstond er onmiddellijk decompressie in de cabine, waardoor die zuurstofmaskers naar beneden vielen. In elk geval had het slechter kunnen aflopen, daar was iedereen het na het incident over eens.
De Boeing keerde onmiddellijk terug naar Thessaloniki. Het landde normaal en de passagiers keerden terug naar de terminal. De man aan het gebroken raam werd met wrijvingsbrandwonden in een ziekenhuis opgenomen. Zijn toestand is volgens de autoriteiten niet zorgwekkend. Ryanair voorzag de reizigers van een vervangvlucht.
Er loopt een onderzoek naar wat er precies is misgegaan, en hoe dat kon gebeuren.
Nota: Volgens mij hebben de veiligheidsgordel en de medepassiegers het leven van die man gered - want, als het hoofd en de schouders door zo'n raampje kunnen, volgt de rest... Maar, er is een maar: zo'n raampje is meestal slechts 30 à 35 cm breed. Waarschijnlijk heeft iemand de schouders-die-erdoor staken, verbeeld... :-)
"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."
- DIMschool vzw, de énige gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -
- Ook kunt u via www.deinnerlijkemens.be met al onze activiteiten kennismaken -
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
En, voel jij je geroepen om Spiritualia te sponsoren?
Klik dan op deze link. Alvast bedankt!
Overschrijven kan ook via: IBAN: BE22 7795 9845 2547 - BIC: GKCCBEBB
- Indien je zo'n (bak)steentje bijdraagt, ook via een aankoop of een Zoek&Vind abonnement, mogen we dan jouw naam hieronder publiceren? Laat het ons weten!
- Ook kan je dus in onze webshop iets aankopen, waaronder:
Archetypen vragenlijst
Kristallen schedels
Pendels
Purperen plaatjes
Wierook & Benodigdheden
Voor de 'Zoekers naar hun Innerlijke Waarheid' is er...: Eclecticus!
En, dan heb je nog ...
DIMschool biedt 10 interessante privé-sessies aan waaruit jij kan kiezen!
Dossier Zelfkennis: Over de Handleiding Pendelen van A tot Z
'Eclecticus': een korte introductie…
Wat is jouw Archetype ? En, ken je ook die van jouw partner?
Een Cursus in Wonderen - A Course in Miracles: een introductie.
Interesse in Kabbala en de Boom des Levens?
Pssst! Jij, ja jij! Leren werken met Runen?… De handleiding is beschikbaar!
Gepost door Tsenne Kikke op vrijdag 10 juli 2026
0 reactie(s)
De term 'entelechie' is ontwikkeld door Aristoteles, een leerling van Plato, die op zijn beurt een leerling van Socrates was. Volgens Aristoteles is entelechie de toestand waarin iets zijn doel of volledige potentieel heeft verwezenlijkt. Alles in de natuur heeft volgens hem een eigen doel (telos):
- Een eikel heeft de potentie om een eik te worden.
- De volgroeide eik is de entelechie van de eikel.
- Voor de mens is entelechie het volledig ontwikkelen van zijn (innerlijke) vermogens.
Hoewel Socrates het woord niet gebruikte, kun je wel een inhoudelijke overeenkomst zien. Socrates vond dat een mens zijn leven moet onderzoeken en deugdzaam moet leven. Zijn beroemde uitspraak "Het niet-onderzochte leven is niet waard geleefd te worden" drukt uit dat een mens zichzelf moet ontwikkelen door zelfkennis en wijsheid. Je zou daarom kunnen zeggen:
- Socrates: de mens moet streven naar wijsheid en deugd.
- Aristoteles: dat streven is onderdeel van het verwezenlijken van je menselijke natuur, oftewel jouw entelechie.
De link tussen Socrates en entelechie is dus indirect: het begrip is van Aristoteles, maar het idee van menselijke ontplooiing sluit aan bij Socrates' nadruk op zelfkennis en een deugdzaam leven.
Zo bestaat er in de leerstellingen van Gurdjieff ook een soort van entelechie?
ChatGPT: Ja, er is een duidelijke verwantschap, al gebruikt George Gurdjieff het begrip entelechie niet als centraal filosofisch concept.
Bij Gurdjieff is de mens niet "af". Hij stelt dat de meeste mensen in een toestand van "slaap" leven: ze handelen automatisch, zonder een stabiel, bewust centrum. Het doel van zijn leer – de Vierde Weg – is het ontwikkelen van werkelijk bewustzijn en een standvastige, onveranderlijke "Ik".
Dat vertoont overeenkomsten met Aristoteles' entelechie:
- Bij Aristoteles heeft ieder wezen een aangeboren potentieel dat tot voltooiing kan komen.
- Bij Gurdjieff bezit de mens het potentieel om een hoger niveau van bewustzijn en innerlijke eenheid te bereiken, maar dat gebeurt niet vanzelf; het vraagt bewuste inspanning en innerlijk werk.
Er is echter ook een belangrijk verschil:
- Voor Aristoteles is de ontwikkeling naar de eigen natuur een natuurlijke tendens, mits de omstandigheden gunstig zijn.
- Voor Gurdjieff is die ontwikkeling juist uitzonderlijk. De mens kan zijn hele leven doorbrengen zonder ooit zijn hogere mogelijkheden te verwezenlijken. Er is geen garantie dat iemands potentieel werkelijkheid wordt.
Sommige latere interpreten van Gurdjieff gebruiken daarom woorden als zelfverwerkelijking, essentie of zelfs entelechie om zijn ideeën te beschrijven. Dat is een interpretatie, geen term die Gurdjieff zelf systematisch hanteerde.
Je zou het zo kunnen samenvatten:
- Aristoteles: entelechie = de verwezenlijking van de eigen natuur.
- Gurdjieff: de mens heeft een hogere mogelijkheid, maar moet die door bewust innerlijk werk actief realiseren.
In die zin kun je zeggen dat Gurdjieffs leer een spirituele variant biedt op het idee dat de mens een nog ongerealiseerd potentieel in zich meedraagt, ook al is de filosofische achtergrond anders.
Nota: Vreemd is dat ChatGTP niet het verband tussen 'entelechie' en de 'gekleurdheid van de planeten' legde... Anderzijds waren er niet al te veel redenen om daarop verder in te gaan. Doe jij dat maar, indien je daar zin in hebt. :-)
"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."
- DIMschool vzw, de énige gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -
- Ook kunt u via www.deinnerlijkemens.be met al onze activiteiten kennismaken -
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
En, voel jij je geroepen om Spiritualia te sponsoren?
Klik dan op deze link. Alvast bedankt!
Overschrijven kan ook via: IBAN: BE22 7795 9845 2547 - BIC: GKCCBEBB
- Indien je zo'n (bak)steentje bijdraagt, ook via een aankoop of een Zoek&Vind abonnement, mogen we dan jouw naam hieronder publiceren? Laat het ons weten!
- Ook kan je dus in onze webshop iets aankopen, waaronder:
Archetypen vragenlijst
Kristallen schedels
Pendels
Purperen plaatjes
Wierook & Benodigdheden
Voor de 'Zoekers naar hun Innerlijke Waarheid' is er...: Eclecticus!
En, dan heb je nog ...
DIMschool biedt 10 interessante privé-sessies aan waaruit jij kan kiezen!
Dossier Zelfkennis: Over de Handleiding Pendelen van A tot Z
'Eclecticus': een korte introductie…
Wat is jouw Archetype ? En, ken je ook die van jouw partner?
Een Cursus in Wonderen - A Course in Miracles: een introductie.
Interesse in Kabbala en de Boom des Levens?
Pssst! Jij, ja jij! Leren werken met Runen?… De handleiding is beschikbaar!
Gepost door Tsenne Kikke op vrijdag 10 juli 2026
0 reactie(s)
Met haar schorre stem en veelal verantwoord geroep en geschreeuw was Bonnie Tyler, onder andere bekend van 'Total eclipse of the heart'.
In mei werd ze in een Portugese ziekenhuis in Faro met spoed opgenomen, in een kunstmatige coma gebracht en onderging een darmoperatie. Haar concerten voor de zomertournee werden dan ook geannuleerd of uitgesteld. De hoop was wel dat concerten later in het jaar wel zouden kunnen doorgaan.
Vorige maand liet een woordvoerder weten dat ze uit de coma was, maar haar toestand op de afdeling intensieve zorg was nog steeds ernstig. Hoewel de vooruitgang langzaam verliep, hadden de artsen nog wel vertrouwen in beterschap.
Schorre stem
Bonnie Tyler, de artiestennaam van Gaynor Hopkins, nam in 1975 haar eerste single op, maar die kreeg weinig gehoor. Haar tweede single, 'Lost in France', werd wel een hit. Die stond ook op haar eerste album 'The world starts tonight' uit 1977. En voor dat album ging Tyler door Europa op tournee.
Voor die tournee kreeg Tyler echter last van knobbeltjes op haar stembanden. Die moesten worden verwijderd, maar haar stem herstelde nooit helemaal. Haar hese stem werd, samen met haar blonde lokken, één van haar handelsmerken.
De single 'It's a heartache' , de eerste met die schorre stem, scoorde hoog in de Europese en Amerikaanse hitlijsten. Ze maakte kennis met de bekende Amerikaanse songschrijver en producer Jim Steinman, die jarenlang met Meat Loaf had samengewerkt en verantwoordelijk was voor diens succesalbum 'Bat out of hell'.
In 1982 schreef en produceerde Steinman 'Total eclipse of the heart', een theatrale rockballad en gaf het aan Bonnie Tyler. Tijdens een interview in 2023 lachte Bonnie terwijl ze zich herinnerde hoe Steinman haar vaak eraan herinnerde dat het nummer oorspronkelijk voor Meat Loaf bedoeld was.
Zo verklapte ze toen: 'Meat Loaf was er een beetje pissig over. Hij zei altijd: 'Bonnie dat nummer had voor mij moeten zijn!' Terwijl ze haar reactie herinnerde, antwoordde ze hem: "Nou hij gaf het niet aan jou, hij gaf het aan mij, dus... jammer." Terugkijkend op hun uitwisselingen voegde ze er wel toe: "Het was altijd een vriendschappelijk gepest."
'Total eclipse of the heart' werd een enorm succes en bereikte in heel wat landen de eerste plaats in de hitlijsten. In het jaar van verschijnen alleen al werden er 6 miljoen exemplaren van verkocht. Het lied blijft voor de meeste mensen nog altijd de song die ze het meest met haar associëren. Zo is het op Spotify al meer dan 1 miljard keer gestreamd.
Een ander groot succes was 'Holding out for a hero' uit 1984, een dramatische uptempo-rocksong voor de soundtrack van de dansfilm 'Footloose'. Ook deze song werd meegeschreven door Jim Steinman. In 2004 kreeg 'Holding out for a hero' een tweede leven dankzij de animatiefilm 'Shrek 2'.
Gedurende haar carrière werd Bonnie Tyler 3 keer genomineerd voor een Grammy (de belangrijkste Amerikaanse muziekprijzen). Ze werd ook opgenomen in de Orde van het Britse Rijk voor haar verdiensten voor de muziek.
In 2013, op haar 62e, nam ze voor het Verenigd Koninkrijk nog deel aan het Eurovisiesongfestival in Malmö met 'Believe in me'. Daarmee werd ze slechts 19e.
Bonnie Tyler introducing Meat Loaf
Bonnie Tyler - Making Love (Out of Nothing at All)
"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."
- DIMschool vzw, de énige gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -
- Ook kunt u via www.deinnerlijkemens.be met al onze activiteiten kennismaken -
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
En, voel jij je geroepen om Spiritualia te sponsoren?
Klik dan op deze link. Alvast bedankt!
Overschrijven kan ook via: IBAN: BE22 7795 9845 2547 - BIC: GKCCBEBB
- Indien je zo'n (bak)steentje bijdraagt, ook via een aankoop of een Zoek&Vind abonnement, mogen we dan jouw naam hieronder publiceren? Laat het ons weten!
- Ook kan je dus in onze webshop iets aankopen, waaronder:
Archetypen vragenlijst
Kristallen schedels
Pendels
Purperen plaatjes
Wierook & Benodigdheden
Voor de 'Zoekers naar hun Innerlijke Waarheid' is er...: Eclecticus!
En, dan heb je nog ...
DIMschool biedt 10 interessante privé-sessies aan waaruit jij kan kiezen!
Dossier Zelfkennis: Over de Handleiding Pendelen van A tot Z
'Eclecticus': een korte introductie…
Wat is jouw Archetype ? En, ken je ook die van jouw partner?
Een Cursus in Wonderen - A Course in Miracles: een introductie.
Interesse in Kabbala en de Boom des Levens?
Pssst! Jij, ja jij! Leren werken met Runen?… De handleiding is beschikbaar!
Gepost door Tsenne Kikke op donderdag 9 juli 2026
0 reactie(s)
|