ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Tsenne Kikke's blog

Over de Wet van Drie: een wet, die geen mens écht begrijpt

“Daarop zei Filippus: ‘Laat ons de Vader zien, Heer, meer verlangen we niet.’ Jezus zei: ‘Ik ben nu al zo lang bij jullie, en nog ken je me niet, Filippus? Wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien. Waarom vraag je dan om de Vader te mogen zien? Geloof je niet dat ik in de Vader ben en dat de Vader in mij is? Ik spreek niet namens mezelf als ik tegen jullie spreek, maar de Vader die in mij blijft, doet zijn werk door mij” (Johannes 14:8-10).

Woorden, die aanduidden dat Jezus niet vanuit zijn eigen wil kon handelen, maar moest voldoen aan de Wil van zijn Vader. Anders gezegd: niet zijn wil geschiedde, maar wél die van zijn Vader. En, indien je in het bestaan van engelen en duivels gelooft, geldt voor hen net hetzelfde. Ook zij beschikken niet over een 'vrije wil', maar voeren datgene uit waarvoor ze werden geschapen.

Feit is: weinig mensen beseffen wat de drie-1-eenheid precies inhoudt. Maar lezers, die interesse stellen in het godsbegrip, vooral in het drievuldige karakter ervan, kunnen misschien iets aan sommige van onderstaande woorden hebben. Anderen, kunnen dan eerder genoegen scheppen met het filmpje geheel onderaan, in de handen klappen, en meezingen zelfs. :-) Maar, laten we ergens beginnen...

Over de 3, de 6, en de 9 zei Nikola Tesla het volgende: "If you only knew the magnificence of the 3, 6 and 9, then you would have a key to the universe."

Over de Wet van Drie

De Wet van Drie kunnen we in alles en nog wat herkennen. In de Heilige Trimurti, bijvoorbeeld, zijnde: de drie belangrijkste aspecten van Ishvara, of God in het hindoeïsme. Zij wordt ook wel aangeduid als de hindoeïstische Drie-eenheid, en gevormd door Brahma (de schepper), Vishnoe (de instandhouder) en Devo Maheshvara, ook wel Shiva (de verwoester) genoemd.

Ook maken de deelaspecten Vader (de schepper), Zoon (de verwoester) en Heilige Geest (de instandhouder) onderdeel uit van één 'goddelijk Wezen', dat - ondanks het feit dat het immateriëler is dan immaterieel, 'Het Absolute' of 'Oorspronkelijke Bron' kan worden genoemd - om, zoals in het Scheppingsverhaal, de zaken 'met appelen en peren' uit te leggen.

Over de Triade kunnen we op Wikipedia nog het volgende lezen: De godentriade was erg populair in de Egyptische mythologie. Er waren verschillende steden die een triade hadden: Thebe, Elephantine, Heliopolis en Kom Ombo.

- De driegroep in Elephantine was minder populair dan die van Thebe maar genoot lokaal veel aandacht. De triade bestond net zoals Thebe uit een vader-moeder-kind-principe: Chnoem (de oppergod, schepper), Satet (De moeder, Nijlgodin) en Anoekis (kindgod, gazellegodin).

- In de late periode, tijdens de Romeinse overheersing, werd de triade van Heliopolis erg populair en waren één van de goden van het Romeinse rijk. Waar Isis en Horus model stonden voor het latere Maria-Christus beeld. De triade was eigenlijk een extract van de Heliopolitaanse Enneade. Het bestond uit: Osiris of Asir (de vaderfiguur, eerste mythische koning) - Isis of Aset (de moeder, godin van de magie) en Horus, of Hor (kindgod, god van de horizon).

- In de stad Kom Ombo lag een tempel die aandacht schonk aan twee triades. Deze triades werden in de Late tijd en in de Ptolemaeese periode vereerd. De triades waren alleen lokaal bekend, waarvan een belangrijke god aan het hoofd stond. De tempel is redelijk uniek in zijn soort en zijn eigenlijk twee tempels aan elkaar vastgemaakt. Het gaat hier om: Haroëris (de vaderfiguur) - Tasetneferet (de moeder) en Panebtawi (kind-god, ook de heerser van Egypte) - en, Sobek (de vader figuur, god van de Nijl) - Hathor (de moedergod) en Chons (kindgod, maangod).

- De triade van Thebe werd ongekend populair in het middenrijk, het nieuwe rijk en derde tussenperiode. Zo populair, dat ze hoorden bij de staatsgodsdienst (de godsdienst die de farao aanhing). Deze goden hadden hun eigen priesters waarvan de 1e hoofdpriester van Amon-Re na het nieuwe rijk de machtigste man werd van Egypte. De triade bestond uit: Amon-Ra (de vaderfiguur, tevens 'de ongrijpbare') - Moet (moedergod, oorlogsgodin) en Chons (kindgod, een maangod).

De Griekse mythologie kende dan weer de godentriade Demeter, Dionysos en Persephone. Ook Kore (wassende maan), Demeter (volle maan) en Hekate (afnemende- en donkere maan), en Zeus (vader), Leto (moeder) en Apollo (zoon) vormden een drie-eenheid.

Ook was de triade een belangrijk concept in de Etruskische mythologie. Zo had je de goden Tinia, Uni en Menrva, die vergelijkbaar waren met Jupiter, Juno en Minerva bij de Romeinen en Zeus, Hera en Athena bij de Grieken.

De Keltische mythologie kende eveneens verschillende godentriaden, waaronder de triade van de oorlogsgodin, die soms collectief als de Mórrígan genoemd werd. Deze bestond uit: Macha - Badb (aaskraai) en Nemain (krijgsfurie).

De Galliërs kenden onder andere de triade Esus-Teutates-Taranis.

In de Romeinse godsdienst hebben we oorspronkelijk Jupiter-Mars-Quirinus (Indo-Europese godentrias), en later de patricische Capitolijns-Etruskische godentrias Jupiter-Juno-Minerva en plebejisch gehelleniseerde godentrias: Ceres-Liber-Libera (cf. Demeter-Dionysos-Persephone).

In Siberië kennen de Jakoeten Itchita (aardgodin, bescherming tegen ziekten), Ynakshyt (beschermer van het vee), en Ajysyt (staat vrouwen bij in het kraambed en waakt over kinderen).

In de Noordse mythologie bestaan Trudgälmer (ondersteunende kracht), Orgälmer (uitstotende kracht, schepper) en Bärgälmer (oogst van een leven).

In het antieke Mesopotamië vormt Isjtar, die veelvuldig in het Gilgamesj-epos voorkomt, een drie-eenheid samen met de maangod Nanna of Suen (Sin in het Akkadisch) en de zonnegod Utu: de personificaties van de aarde, de maan en de zon. In het Babylonisch pantheon, was Isjtar bovenal geassocieerd met seksualiteit en de goddelijke personificatie van de planeet Venus. Zij is ook bekend als Inanna, Anunit, Ashtoreth, Athtirat of Athtarat en Atarsamain.

In het Atrahasis-epos, een oeroud Babylonisch epos dat vooral bekend is vanwege het zondvloedverhaal dat erin verteld wordt, wordt melding gemaakt van de triade Anu, Enlil en Enki.

De Drie Krachten

Bij de pythagoreeërs was het getal 3 het volmaaktste van alle getallen, omdat het het enige getal is dat gelijk is aan de som van de voorgaande getallen (3 = 1 + 2) en opgeteld bij de voorgaande getallen bovendien gelijk is aan het product van deze getallen met zichzelf (1 + 2 + 3 = 1 × 2 × 3).

Over de Drie Krachten vertelde Gurdjieff ons 100 jaar geleden, bijvoorbeeld, het volgende:

"Ieder verschijnsel, op welke schaal en in welke wereld het ook plaatsvindt, vanaf de moleculaire tot de kosmische, is het resultaat van de combinatie of het samentreffen van drie verschillende en tegengestelde krachten, de actieve, de passieve en de neutrale kracht. Dit zijn slechts namen, in werkelijkheid zijn alle drie de krachten gelijkelijk actief en doen zich enkel op hun ontmoetingspunten als actief, passief en neutraliserend voor, dat wil zeggen alleen met betrekking tot elkaar op een bepaald ogenblik. De eerste twee krachten zijn min of meer begrijpelijk voor de mens, maar de derde kracht is niet direct waar te nemen en te begrijpen."

"De eerste kracht ontstaat zonder ophouden uit de oorzaken die in de boezem van de Oorspronkelijke Bron zelf optreden als gevolg van de druk van de nieuwe bestaansvormen en vloeit vervolgens door traagheid uit deze Oorspronkelijke Bron naar buiten. De tweede kracht is hetgeen de eerste kracht wordt wanneer hij, na de impuls van traagheid te hebben verloren, de neiging heeft opnieuw te versmelten met het principe van waaruit hij voortkwam. De eerste kracht moet voortdurend involueren en de tweede kracht voortdurend evolueren. De derde kracht is niets anders dan het resultaat van de botsing van de eerste twee krachten. Desondanks is de derde kracht toch het belevendigende en verzoenende principe van elke kosmische formatie."

Je kunt aan die Drie Krachten godennamen geven, of namen, zoals: actieve, passieve en neutraliserende kracht - of, aanduiden met: mannelijk, vrouwelijk en onzijdig, en zo meer, en zo meer.

Waarom bidden? En, tot wie, of wat?

Tot die man in dat wit kleed, witgrijze baard en straffende vinger, bijvoorbeeld? Tot de één of andere godheid, gemaakt naar ons (ver)beeld(ing) en onze gelijkenis? En, zelfs indien al die goden echt bestonden.., en hoe je die Drie Krachten, of elk afzonderlijk deel ervan, ook benoemd, weet dat één kracht nooit op zichzelf kan werken. Dus: waarom nog tot de Vader, of tot de Zoon, of tot de Heilige Geest bidden? Vooral nu, nu je misschien begrijpt dat één kracht nooit op zichzelf kan werken...

Mijn advies?... Herschik jouw ooit ergens opgedane geloofsovertuigingen, doe aan Zelfkennis, en neem contact op met DIMschool vzw, dringend. :-)

Vortex Wiskunde

Marko Rodin, een zelfverklaarde uitvinder, maakte - dankzij de wiskunde - een pseudo-driedimensionaal model van het universum, en alles wat daarin thuishoort. Hij noemde zijn uiteindelijke model 'De Mathematische vingerafdruk van God'. Voor vele wiskundigen is alles wat hij zegt interessant om te aanhoren, en even interessant om het te bekijken, maar voor de rest is het niet echt iets bijzonders. Het wordt vergeleken met de Tijdkubus van Gene Ray uit 1997, die beweerde dat Tijd kubisch is. In elk geval: haal eruit wat je zelf verkiest.

Een introductie tot Vortex Wiskunde - Les #1

... en, de leden van de werkgroep Zelfkennis, gebaseerd op de Gurdjieff-filosofie, zullen er het patroon 1 4 2 8 5 7 in kunnen herkennen. :-)

Nog iets: Neem de rij van Fibonacci, bijvoorbeeld, genoemd naar Leonardo van Pisa, bijgenaamd Fibonacci en rond 1175 in Pisa geboren. De rij blijkt interessante eigenschappen en verbanden te bezitten met onder andere de gulden snede. Deze rij, ook wel reeks van Fibonacci genoemd, begint met 0 en 1 en vervolgens is elk volgende element van de rij steeds de som van de twee voorgaande elementen. De eerste elementen van de rij zijn dan als volgt: 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233, 377, 610, 987, 1597, 2584, 4181, 6765, 10946, ...

... maar, als je bij de 3 begint, blijft er 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233, 377, 610, 987, 1597, 2584, 4181, 6765, 10946, ... over.

Er bestaan varianten op de rij van Fibonacci waarbij de elementen niet ontstaan uit de som van twee, maar uit de som van drie of meer voorgaande elementen. Zo zorgde hij voor de invoer van de getallenrij van Fibonacci.

Die getallen kan je krijgen door de twee voorgaande getallen bij elkaar op te tellen. Dus 3 + 6 = 9 en 6 + 9 = 15 en 9 + 15 = 24 en 15 + 24 = 39 en 24 + 39 = 63, enzovoorts.
 
Zo verkrijgen we: 3, 6, 9, 15, 24, 39, 63, 102, 165, 267, 432, 699, 1131, 1830, 2961, 4791, 7752, et cetera.

Maar, indien je alle getallen tot één vereenvoudigd cijfer reduceert, verkrijg je: 3, 6, 9, 6, 6, 3, 9, 3, 3, 6, 9, 6, 6, 3, 9, 3, 3, ..., anders gezegd: niets anders dan drieën, zessen en negens, en dan nog wel een herhaling van het octaaf 3, 6, 9, 6, 6, 3, 9, 3, ... wat dat ook zou mogen kunnen betekenen. :-)

Nu weet ik niet, beste lezer, of je ja dan neen iets aan deze blog hebt gehad, maar in elk geval vond ik het een interessant gegeven. Anderzijds moet ik toegeven dat het niet de 'doeners', doch eerder de 'filosofen' zal aanspreken. Maar..., wat zijn ze ermee? :-)

Zullen ze de cyclus 1 4 2 8 5 7 1, met de hulp van de 3, 6 en 9, op hun eigen (innerlijk) leven kunnen toepassen?...

Laten we, zoals beloofd, eindigen met een voor iedereen 'begrijpbaar' slot..., namelijk: met 'The clapping song' uit 1982 van de 'Belle Stars'...

3-6-9 the goose drank wine,
The monkey chewed tobacco on the street car line.
The line broke the monkey got choked,
and they all went to heaven in a little row boat.

Clap pat, clap pat, clap pat, clap slap...

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -

(Interesse?... Laat je niet door jouw ego tegenhouden, indien jij je innerlijk geroepen voelt!)

Voel je je geroepen om Spiritualia te sponsoren?

Het kan al vanaf 1 euro. Meer info, of interesse?.... Klik op deze link.

- Indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf gratis via Zoek&Vind aanmelden.

- En, je kunt je ook als eclecticus inschrijven! -

- Iets te melden? Klik op deze link! -



Gepost door Tsenne Kikke op donderdag 19 september 2019 0 reactie(s)


Dossier Zelfkennis: Voor elk menstype is er een soort muziek

Indien we illustratief het menselijke lichaam in 'drie verdiepingen' verdelen, zijnde: een beneden-, een midden-, en een bovenverdieping, dan zijn de meesten onder ons zich er zelden of nooit van bewust dat we voor 99% van de tijd in de onderste verdieping vertoeven.

Dat verdiep bestaat - volgens de leerstellingen van Gurdjieff - uit het instinctcentrum, het bewegingscentrum en het sekscentrum. Deze laatste fungeert neutraliserend, terwijl de andere afwisselend actief of passief zijn.

Wat 'muziek' betreft...

Vanwege het feit dat de mens altijd in de onderste verdieping bevindt, en dan nog wel in slechts één kamertje waaruit hij nooit uitkomt, is het dan ook niet verwonderlijk dat een groep als Lordi het Eurosongfestival in 2006 kon winnen. Hieronder een videoclip om jouw geheugen op te frissen...

Of, een Conchita Wurst, die in 2014 met de hoofdprijs ging lopen.

Ook 'Toy' uit 2018 van Netta Barzilai is er een prachtig voorbeeld van...

Toegegeven: Duncan Laurence's 'Arcade' dat dit jaar won, is een iets moeilijker te begrijpen voorbeeld. Aanhoor het, bijvoorbeeld, met gesloten ogen en voel aan - of wordt gewaar - in welk lichaamsdeel het lied 'vibreert'.

Kortom: ze beroeren ons 'onderverdiep', het zogenaamde 'buikgevoel'.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat mensen uit de bol gingen bij het aanhoren van de Duitse Stephanie Stuber.

Wel is het een feit dat ze - net als de reeds eerder aangehaalde uitvoerders- een prachtige stem heeft. Zingen kan ze dus wel, maar het onderwerp handelde over iets totaal anders, weet je nog?...

De vraag ontbreekt...

Slechts daar waar er vraag naar is, is er aanbod. Een reden temeer waarom geen mens aan Zelfkennis wenst te doen... Toch laat DIMschool vzw dat aanbod bestaan: om die éne uit de honderdduizenden aan te kunnen trekken. En, zoals ik reeds eerder schreef is het er in de laatste 12 jaar - via deze Spiritualia website - nog niet in gelukt. :-)

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -

(Interesse?... Laat je niet door jouw ego tegenhouden, indien jij je innerlijk geroepen voelt!)

Voel je je geroepen om Spiritualia te sponsoren?

Het kan al vanaf 1 euro. Meer info, of interesse?.... Klik op deze link.

- Indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf gratis via Zoek&Vind aanmelden.

- En, je kunt je ook als eclecticus inschrijven! -

- Iets te melden? Klik op deze link! -



Gepost door Tsenne Kikke op woensdag 18 september 2019 0 reactie(s)


Een protonstraal is echt een tikje kleiner dan eerder gedacht

Een proton is geen elementaire deeltje zoals een electron of een muon. Het is volgens de leerboeken samengesteld uit quarks, twee up quarks en één down quarks. Da’s ook precies wat je op de Wikipedia vindt: een proton dat twee up quarks en één down quark bevat. Maar dat beeld van de opbouw van protonen is helaas niet juist..Want, binnen dat kleine bolletje met een straal van 0,84 fm (?) vindt je feitelijk continue biljarden virtuele deeltjesparen, gluonen en antigluonen, quarks en antiquarks. Netto zijn er twee up quarks meer dan up anti-quarks en is er één down quark meer dan down antiquarks. Die virtuele deeltjesparen leven heel kort en verdwijnen dan weer in het niets. Lijkt nogal nutteloos, maar die virtuele deeltjes zijn wel verantwoordelijk voor een deel van de massa van het proton. Een proton ‘weegt’ 938 MeV/c² en daarvan komt 11 MeV/c². De rest is massa die komt van die virtuele deeltjes, vooral van de gluonen.

Wet van Drie

Maar, bij een meting in 2010 leken protonen ineens 4 procent kleiner dan tot dan toe gedacht. Bijna tien jaar lang zochten wetenschappers naar nieuwe natuurkunde om dat resultaat te verklaren. Nu blijkt dat niet nodig te zijn: een uiterst precieze meting van de straal van een proton bevestigde dat het proton werkelijk een tikje kleiner is dan we voorheen dachten.

Het bepalen van de afmeting van een proton is priegelwerk. Een proton is geen harde knikker met een duidelijke straal. Het is een kluwen die bestaat uit drie elementaire deeltjes: quarks, die bij elkaar worden gehouden door een wolk van gluonen (krachtdeeltjes). Dit geheel beslaat een volume waarvan natuurkundigen nu met grote precisie de straal hebben vastgesteld.

Elektronenenergie

Dat deden de wetenschappers door waterstofatomen te onderzoeken. Waterstof bestaat uit een enkel proton met daaromheen een elektron. Dat elektron kan in verschillende banen om het proton heen draaien.

Als het elektron in de laagste baan zit, de baan het dichtst op het proton, komt het af en toe in het proton terecht. Dat zorgt ervoor dat de elektrische kracht tussen elektron en proton iets afneemt. Hoe groter het proton, hoe meer tijd een elektron erin doorbrengt en hoe zwakker de aantrekkende de kracht tussen de twee is. Als die kracht zwakker is, kost het minder moeite om het elektron in de volgende baan om het proton te laten draaien.

Fysici meten de straal van een proton door met een laser op een gas met waterstofatomen te schijnen. Die laserstraal geeft de elektronen in de atomen een zetje, waardoor ze naar de volgende baan springen. Door te kijken hoeveel energie daarvoor nodig is, meten ze hoe sterk de kracht tussen elektron en proton is. De energie is een directe maat voor de protonstraal.

Muonen en nieuwe natuurkunde

In 2010 maten Duitse onderzoekers op deze manier de straal van protonen. Maar ze gebruikten waterstofatomen waarbij het elektron vervangen was door een muon, het 207 keer zwaardere broertje van het elektron.

Toen zagen ze iets geks. Ze maten een protonstraal van 0,84 femtometer (een femtometer is een biljoenste millimeter). Dat is ongeveer vier procent kleiner dan wat volgde uit zo’n twintig eerdere experimenten waarbij gewone waterstofatomen werden gebruikt. Volgens het standaardmodel van de deeltjesfysica maakt het voor de straal van een proton niet uit of er een muon of een elektron omheen draait. Maar deze meting leek erop te wijzen dat er wel degelijk een verschil is.

Dat gaf theoretici reden om te gaan speculeren. Zouden er onbekende verschijnselen bestaan die ervoor zorgen dat een proton anders reageert op een elektron dan op een muon? Er verschenen verschillende wetenschappelijke artikelen met suggesties voor spannende nieuwe natuurkunde om de meting te verklaren.

Alledaagse verklaring

Die artikelen kunnen nu bij het oud papier. Canadese onderzoekers voerden een uiterst nauwkeurige meting uit bij protonen in waterstofatomen met een elektron. Volgens die meting is de protonstraal 0,833 (±0,010) femtometer, oftewel 0,0000000000000833 meter. Dat is – binnen de 0,010 foutmarge – hetzelfde als de Duitse onderzoekers maten met de muonen.

‘Het vereiste precisieniveau om de protongrootte te bepalen, maakte dit de moeilijkste meting die ons laboratorium ooit heeft gedaan’, zei onderzoeksleider Eric Hessels van York University in Canada. ‘Na acht jaar aan dit experiment te hebben gewerkt, zijn we verheugd met deze uiterst nauwkeurige meting.’

De Canadese meting en het Duitse experiment met muonen waren veel nauwkeuriger dan de eerdere experimenten die een grotere protonstraal maten. De onderzoekers concludeerden daarom dat er geen spannende, nieuwe natuurkunde nodig is om de metingen te verklaren. De eerdere metingen hebben het formaat van protonen gewoon overschat. Wat die overschatting veroorzaakte, is onduidelijk, schreven de onderzoekers.

Bron: NewScientist

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -

(Interesse?... Laat je niet door jouw ego tegenhouden, indien jij je innerlijk geroepen voelt!)

Voel je je geroepen om Spiritualia te sponsoren?

Het kan al vanaf 1 euro. Meer info, of interesse?.... Klik op deze link.

- Indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf gratis via Zoek&Vind aanmelden.

- En, je kunt je ook als eclecticus inschrijven! -

- Iets te melden? Klik op deze link! -



Gepost door Tsenne Kikke op woensdag 18 september 2019 0 reactie(s)


Nog enkele beestige verhalen…

Ook apen beschikken over onderzoekende hersenen. Zo waren bezoekers van de dierentuin van Zhengzhou in Centraal-China getuigen van een verbazingwekkende aanblik: een schattige aap gebruikte een steen om de glazen wand van de behuizing te breken. Maar de dierentuinbezoekers waren niet de enige die verrast waren: het witte gelaat van de Colombiaanse kapucijn verschrompelde toen hij eenmaal besefte wat hij had misdaan.

Naar het schijnt was het aapje een steen aan het slijpen en begon er even later mee op het glas te slaan. Het schrok toen het gehard glas in een korrelachtige structuur veranderde, en liep onmiddellijk weg..., om dan toch naar de plaats van misdaad terug te keren om zijn 'kunstwerk' te bewonderen, aan te raken zelfs.

Nadien vertelde een van de medewerkers het volgende: “Deze aap is anders dan andere apen. Hij weet hoe hij gereedschappen moet gebruiken om walnoten te kraken. Als we walnoten aan andere apen voeren, weten ze alleen dat ze erbij moeten bijten. Wel had hij het glas niet eerder aangeraakt. Dit is de eerste keer. Het is gehard glas, dus het zou er nooit uit zijn gekomen. Nadat het was gebeurd, hebben we alle stenen opgepakt en dus alle ‘wapens’ weggenomen. "

Hoe verrassend het ook klinkt, heel wat leden van het dierenrijk weten hoe ze gereedschap moeten gebruiken. Volgens 'Live Science' gebruiken chimpansees stenen werktuigen en maken ze zelfs speren voor de jacht op andere primaten; dit, terwijl kraaien een breed scala aan gereedschappen gebruiken, van twijgen tot hun eigen veren.

Zeedieren zijn ook sluw. Zeeotters gebruiken stenen om abalone schelpen van de rotsen te verwijderen, en om ze open te breken. Octopussen daarentegen gaan voor een meer defensieve toepassing van gereedschap: ze gebruiken kokosnootschalen als draagbaar pantser...

Bekijk onderstaande, bijna ongelooflijke beelden

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -

(Interesse?... Laat je niet door jouw ego tegenhouden, indien jij je innerlijk geroepen voelt!)

Voel je je geroepen om Spiritualia te sponsoren?

Het kan al vanaf 1 euro. Meer info, of interesse?.... Klik op deze link.

- Indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf gratis via Zoek&Vind aanmelden.

- En, je kunt je ook als eclecticus inschrijven! -

- Iets te melden? Klik op deze link! -



Gepost door Tsenne Kikke op maandag 16 september 2019 0 reactie(s)


Men onderzocht de onmiddellijke nasleep van de allesverwoestende planetoïde-inslag

Zo’n 66 miljoen jaar geleden maakte een enorme planetoïde-inslag abrupt een einde aan het dinotijdperk. En niet alleen dat. De inslag zelf en de effecten van de inslag zouden veel organismen op aarde direct, of enige tijd na de inslag, het leven hebben gekost. Er wordt zelfs gesproken van een massa-extinctie: tal van soorten stierven uit. Onderzoekers proberen tot op de dag van vandaag nog steeds uit te zoeken wat er destijds precies gebeurde en hoe dit zo’n veelomvattend effect kon hebben. En, in een nieuwe studie hebben onderzoekers stap voor stap uitgezocht wat er op die ene fatale dag precies voorviel.

Chicxulub-krater

De planetoïde – die ongeveer 15 kilometer groot was – stevende met een noodvaart op de aarde af en vormde een grote krater die ook wel bekend staat als de Chicxulubkrater. Deze bevindt zich in Mexico en is zo’n 200 kilometer breed. Om de onmiddellijke nasleep van de allesbepalende inslag te achterhalen, besloten onderzoekers in de studie de zogenoemde ‘peak ring’ te bestuderen. Dit is een ring van hogergelegen gesteente die het centrum van de krater omringt. De onderzoekers hoopten door de samenstelling van deze ‘pieken’ te analyseren, ook meer te weten te komen over de inslag zelf. “We richten ons op de peak ring om meer te leren over hoe deze werd gevormd,” vertelde onderzoeker Sean Gulick. “We concentreerden ons op 130 meter aan sedimenten die direct op de peak ring liggen. De kern stelde ons in staat om modellen over hoe kraters worden gevormd te testen en bovendien na te gaan hoe het kon dat zo’n 75 procent van al het leven op aarde uitstierf.”

Tijdlijn

Dankzij deze analyse konden de onderzoekers stap voor stap nagaan wat er onmiddellijk na de inslag gebeurde. Zo werd de peak ring enkele minuten na de inslag gevormd. In de volgende minuten werd deze bedekt met sueviet en ander gesteente dat ongeveer de onderste 40 meter inhoudt. In de volgende uren werd er nog eens 90 meter aan materiaal afgezet door oceaanwater dat de krater in stroomde. “Hoe verder naar boven, hoe minder sueviet er te vinden is,” vertelde Gulick. “Ten slotte vonden we in de bovenste laag peryleen, wat een biomarker is voor schimmels en net daarboven houtskool. Deze waarnemingen suggereren dat deze laag – die ongeveer 10 centimeter dik is – zeer waarschijnlijk een tsunami-afzetting is.” Het betekent dat binnen een dag de tsunami, die door de inslag ontstond, de krater bereikte en hier materiaal afzette. “De dichtstbijzijnde kustlijn was op dat moment waarschijnlijk zo’n 800 kilometer van de krater verwijderd. Een tsunami beweegt zich voort met de snelheid van een vliegtuig. Hierdoor zou het goed kunnen dat die tsuniami op 800 kilometer afstand de krater binnen een dag bereikte.”

Massa-extinctie

De inslag leidde tot een grote massa-extinctie waarbij ongeveer een derde van alle dieren- en plantensoorten het loodje legden. En dat is best uitzonderlijk. Want voor zover we weten is deze inslag de enige die een massale uitsterving tot gevolg had. “Veranderingen in de atmosfeer blijken de belangrijkste reden te zijn voor deze massa-extinctie,” zei Gulick. Naast tsunami’s bracht de inslag ook enorme aardbevingen en bosbranden teweeg. En hoewel de inslag waarschijnlijk grote delen van de wereld in lichterlaaie zette, is het volgens de onderzoeker onwaarschijnlijk dat dit zou leiden tot de enorme massa-extinctie. Daarentegen vindt de onderzoeker bewijs voor een andere theorie die in 2017 voor het eerst werd geopperd. “De impact zorgde voor een grote hoeveelheid zwavel dat vermengd werd met waterdamp (omdat de impactplaats bedekt was met oceaanwater),” legde Gulick uit. “Hierdoor ontstonden er sulfaataerosolen. Deze hielden zonlicht tegen, waardoor het te donker werd voor fotosynthese en bovendien de aarde afkoelde. De gemiddelde jaarlijkse temperatuur wereldwijd zou met zo’n 25 graden Celsius zijn gedaald. De meeste plekken op aarde lagen daardoor voor het grootste gedeelte van het jaar ver onder het vriespunt. Uit de modellen blijkt dat dit zo’n 15 jaar standhield. Onze resultaten ondersteunen nu in feite dit scenario.” Het betekent dat de onderzoekers nu meer bewijs hebben voor het idee dat grote branden die over de aarde woedden in combinatie met duisternis en dalende temperaturen er uiteindelijk voor zorgde dat 75 procent van al het leven op aarde uitstierf.

Nieuw leven

Maar de één z’n dood is de ander z’n brood. Met het verdwijnen van onder meer de dinosaurussen en grote zeereptielen ontstond er ruimte voor de evolutie van andere soorten: zoogdieren en uiteindelijk de mens. Maar hoe kon dat leven zich naderhand ontpoppen? “We ontdekten dat leven in de krater binnen enkele maanden tot jaren alweer terugkeerde,” zei Gulick. En dat is razendsnel. Vervolgens bestond de krater zo’n 30.000 jaar na de inslag uit een een nieuw, bloeiend ecosysteem. Fytoplankton ondersteunde een diverse gemeenschap van organismen in het oppervlaktewater en op de zeebodem. “In feite werd de krater gekoloniseerd door overlevende soorten,” legde Gulick uit. “Evolutie zorgde er vervolgens voor dat er een groot aantal nieuwe soorten ontstonden.”

Al met al vallen er steeds meer puzzelstukjes over die fatale dag samen. “We hebben nu een vrij compleet beeld van hoe de krater is gevormd en wat de processen waren in de krater op de eerste dag van het Cenozoïcum,” concludeerde Gulick. En dat door 130 meter aan gesteente op de peak ring aan een inspectie te onderwerpen. “De grootste verrassing is dat we met succes zoveel informatie over die dag hebben weten terug te winnen. Een dag die 66 miljoen jaar geleden plaatsvond en immense gevolgen had voor het leven op deze planeet."

Bron: Scientias.nl

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -

(Interesse?... Laat je niet door jouw ego tegenhouden, indien jij je innerlijk geroepen voelt!)

Voel je je geroepen om Spiritualia te sponsoren?

Het kan al vanaf 1 euro. Meer info, of interesse?.... Klik op deze link.

- Indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf gratis via Zoek&Vind aanmelden.

- En, je kunt je ook als eclecticus inschrijven! -

- Iets te melden? Klik op deze link! -



Gepost door Tsenne Kikke op maandag 16 september 2019 0 reactie(s)
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht