ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Over Verliefdheid, Liefde, Eigenliefde en Gedichtjes schrijven

Wat Zelfkennis betreft: velen zijn geroepen, maar slechts weinige aanhoren de innerlijke roep en kiezen zichzelf uit.
door Tsenne Kikke - zaterdag 31 augustus 2013 23:22

Gedichtjes

Ikzelf schrijf soms ook dingen die op gedichtjes lijken. In 1980 gaf ik zelfs een dichtbundel uit met een voorwoord van één van mijn toenmalige goede vrienden, namelijk: Edmond Schietekat, beter gekend als Paul Snoek (17/12/1933 - 19/10/1981), één van de meest bekende dichters van België uit de vorige eeuw. In datzelfde jaar ontmoette ik hem, samen met zijn vriendin Martine, in het Topkapi museum in Istanbul.

Indien ik me vandaag de dag herlees, herken ik zeer goed de momenten waarin ik me depressief voelde, eenzaam, bedrogen, verstoten, stoned, on the top of the world, enzovoorts. In wezen allemaal uitgeschreven momentopnamen van gemoedstoestanden waarin anderen zich daarna eventueel kunnen herkennen. Maar tenslotte waren ze niet meer, noch minder, vertalingen, en beschrijvingen van een depressief mens, die zich toen verstoten voelde, eenzaam, bedrogen, of wat dan ook. Mensen, wat kom ik van ver...

Als een dichter een bloem,of een zonsondergang beschrijft, wat maakt die bloem of ondergang dan zo speciaal, wetende dat die bloem nu niet meer bestaat en er elke dag toch een nieuwe zonsondergang is? Oké, ooit zal die zonsondergang eveneens voor eeuwig verdwijnen - want, alles wat bestaat vergaat, met-ter-tijd.

Over houden van...

Ik hou van de liedjes van Leonard Cohen, de zingende poëet. Waarom? Is het de klank van zijn stem? De teksten? De muziek, waarvan velen beweren dat het geen muziek is?... En, waarom houden anderen van de muziek van een Madonna of een Lady Gaga, bijvoorbeeld?

Over Verliefdheid & Liefde

Stel, dat je als man verliefd bent op een vrouw. Wat zorgt er dan voor dat die vrouw in jouw ogen zo speciaal wordt - ik bedoel: ten opzichte van andere vrouwen in de wereld? En andersom, indien ze soortgelijke liefdevolle gevoelens tegenover jou koestert: wat maakt jou dan zo speciaal in haar ogen? De meerwaarde die je haar kunt schenken? Het gemis in haarzelf, waarvan ze denkt dat jij die kunt opvullen? Een zielenband? En zo belanden we dan weer bij een ander thema, zijnde: Liefde versus Eigenliefde. In wezen bestaat er tussen beide geen verschil, tenzij men in de verbeelding leeft. En wie leeft daar niet in? Jij, misschien?...

Leef jij dermate bewust, dat je 'weet' dat je veel meer bent dan dat tijdelijke, stoffelijke lichaam? Kun jij, in bepaalde ogenblikken van de dag, jeZelf daarvan volledig onthechten?

Liefde versus Eigenliefde

Laat ik mezelf goed uitdrukken: natuurlijk is er een verschil, een enorm groot verschil zelfs - maar, omdat Ware Liefde een onbekend iets is - dat, onder andere, in liedjes wordt bezongen, word verfilmd, en in boeken en poëzie wordt beschreven, kent geen mens dit verschil en is het meer dan raadzaam om daar verder niets over te zeggen, of te schrijven.

Een inboorling die nooit de jungle heeft verlaten, begrijpt niet wat biefstuk, frieten met mayonaise is, hoe goed je het hem ook tracht uit te leggen. Hetzelfde geldt voor wat 'Liefde' aangaat, met dit verschil...

Een inboorling zal toegeven dat hij zelfs - nadat hij jouw beschrijving heeft aanhoord - nog altijd niet weet waarover je het hebt. Hij mist de ervaring. Een 'ontwikkeld mens' daarentegen zal dermate met de droom- en verbeeldingswereld worden geconfronteerd dat hij/zij beweert te beseffen waarover je het hebt. Fantasie vervangt de ervaring, en vele mensen voelen zich daar goed bij.

Zelfkennis en Ontwaken

Al jarenlang tracht ik mensen uit te leggen wat 'Zelfkennis' is, wat ontwaken betekent, hoe een mens kan wakker worden, hoe uit die verbeeldingswereld los te komen, en nog altijd vind ik de juiste woorden niet.

Om die reden raad ik regelmatig eenieder het boek 'Op zoek naar het wonderbaarlijke' aan, geschreven door P.D. Ouspensky, één van de vele leerlingen van George Ivanovitch Gurdjieff. Hou er wél rekening mee dat er in dat boek 'fragmenten van een onbekende leer' worden behandeld, met de nadruk op het woordje 'fragmenten'.

Toegegeven: de inhoud richt zich slechts tot 0,01% van de mensheid. Lees, of herlees, de allegorie van Plato's Grot, en je weet misschien wat ik daarnet bedoelde. Ditmaal: met de nadruk op het woordje 'misschien'.

De moraal van dit korte verhaal is: Zelfs als 'dichter' heeft niets betekenis, behalve de betekenis die men er zélf aan geeft - en, hoe hoger men boven het gewone denken uitstijgt, hoe meer men tot het besef komt dat ook 'betekenis' aan verandering onderhevig is.

Commentaar


Sonja Gepost op: 1/09/2013 20:15:15
Sonja

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht