'Katholicisme heeft niets te maken met het Christendom', schreef ik reeds meermaals. Het is een -isme, net zoals nazisme, communisme, despotisme, islamisme, en andere -ismen, die kloven tussen groepen, en dus tussen mensen, creëert. Het Christendom belijden, met de nadruk om lijden, maar dan wel bewust, is een leven leiden volgens de leer van Jezus Christus. Maar, de leer van een Boeddha navolgen, is niet veel gemakkelijker.
Kortom: katholieken zijn ook maar mensen met hun eigen fouten en gebreken en weten ook niet wat ze 'doen'. Laten we hen dus vergeven - of, enkel hij, die vrij is van zonde, mag de eerste steen naar hen werpen. Weet, dat zeer veel heiligen eerder schijnheiligen, geestesgestoorden, of gewone stervelingen met een enorm grote verbeeldingskracht waren, maar daar gaan we het nu niet over hebben.
Drieënvijftig jaar nadat een katholieke instelling, gerund door de nonnen van 'Bon Secours', voor de opvang van zwangere meisjes in het West-Ierse Tuam werd gesloten, zijn er in een grote septische put op het domein van de instelling ongeveer 800 geraamten, de overblijfselen van baby- en kinderlichaampjes gevonden. 796 om precies te zijn. Er is dus geen sprake van lijkkisten, noch van gedenktekens.
Het huis 'The Home' genoemd sloot de deuren in 1961, maar in 1975 waren 2 kleine jongens in de buurt ervan aan het spelen. Ze stootten op gedeeltelijk gebroken betonplaten, die een soort van vergeten beerput bedekten. Ze verplaatsten die platte stenen en zagen tot hun grote verbazing dat de put boordevol gevuld was met beenderen. Achteraf kon men de overlijdensakten terugvinden van 796 kinderen, allemaal tussen enkele maanden tot negen jaar oud. De meeste onder hen stierven aan infecties, of wegens ondervoeding.
Overlijdensakten..., maar er was daar geen enkel graf te bespeuren, enkel en alleen een diepe put, en jarenlang was er niemand die zich daarover bekommerde. Tot op de dag van vandaag. Brave mensen, zoals nonnen en priesters, kunnen toch niets verkeerd doen, nietwaar?
Anderzijds had men toen te doen met bastaarden, met 'onwettige kinderen', die in die tijd hoogstwaarschijnlijk niet waard waren een eigen leven te leiden. Indien je de getuigenissen leest, begrijp je beter het waarom. Kindjes, die stout waren, kregen bijvoorbeeld, te horen dat ze slechts nakomelingen waren van dronken vaders - of, dat ze de duivel in zichzelf hadden. En, geloof me of niet: zelfs vandaag de dag nog geloven nog zeer veel mensen in het bestaan van duivels, demonen, boze geesten, en zo meer. Tijden veranderen, de meeste mensen niet, en velen lopen nog immer met een middeleeuws denken rond. Om er rillingen van te krijgen ...
Over rillingen gesproken...
Tussen 1925 en 1961 kwamen zwangere Ierse meisjes in dat opvangtehuis van de katholieke nonnen van 'Bon Secours' hun onwettige baby’s baren, om de kinderen er dan veilig te laten opgroeien. Ongehuwd zwanger raken was in het streng katholieke land immers een grote schande.
Het was de bedoeling dat de meisjes, na de bevalling, elders in Ierland hun heil zochten. Uit geschiedkundige documenten blijkt dat hun kinderen na hun vertrek echter zwaar verwaarloosd werden. Enkel de kinderen die gezond bleven hadden het geluk dat ze ter adoptie werden aangeboden, of verkocht werden aan rijke, kinderloze echtparen.
Vrouwen die ooit bevielen in ‘The Home’ zijn nu van plan om hun kind als vermist op te geven om verder onderzoek mogelijk te maken. Het massagraf wordt binnenkort volledig opengelegd; dit, van zodra men er de nodige financies voor heeft gevonden... Niet eerder dus.
Het is een zekere Catherine Corless die al deze bevindingen onlangs openbaarde en nu fondsen tracht bijeen te rijven om aan het grote werk te beginnen. Indien je bereid bent te doneren, kunt je haar contacteren via [email protected].
Maar, er is 'goed katholiek nieuws' ...
Volgens 'The Independent' wil de Ierse katholieke kerk de slachtoffertjes herdenken met de bouw van een herdenkingsmonument op de site van het voormalige opvangtehuis. Daarop zouden dan alle namen van de slachtoffertjes vermeld worden. En laten we - als 'goede katholiek' - zeggen: "Voor de rest: zand erover?".
Nabericht 5/6/2014: Ondertussen is men aan de weet gekomen dat er in de opvanghuizen in totaal 35.000 ongehuwde moeders onder dwang werden opgevangen.
De Ierse regering gaat zich vanaf nu dan toch intensief bezighouden met de gruwelijke gebeurtenissen die zich aldaar in het verleden hebben voorgedaan. De overheid zal daarbij onderzoeken hoe het best kan worden omgegaan met de vreselijke details, zei de Ierse minister voor Kinderen en Jeugd, Charlie Flanagan.
In de Britse krant 'The Guardian' deed Emer O'Toole, professor Ierse Studies, intussen een oproep aan de Ierse kerk:
"Zeg geen katholieke gebeden voor deze kinderen. Beledig de lijken niet van hen die bij leven door u werden veracht en misbruikt. Vertel ons liever waar de rest van de lichamen zijn. Er waren tehuizen zoals dit in heel Ierland. De kindersterfte was er enorm. Waren de nonnen van 'Bon Secours' in Tuam een uitzondering? Een sekte van opstandelingen? Of werden dergelijke praktijken door de kerk beoefend in heel het land? Zo ja, hoeveel kinderen stierven er dan in elk van de opvanghuizen? Wat zijn hun namen? Waar liggen hun graven? Wat we nodig hebben zijn geen pogingen om de schade te beperken, maar de volledige waarheid over onze geschiedenis."