ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Wat de ene mens een 'wonder' noemt, is voor de ander iets vanzelfsprekends

Mensen zijn in zulk een diepe slaap gedompeld, dat ze hun eigen bestaan niet meer als een wonder kunnen aanschouwen.
door Tsenne Kikke - vrijdag 9 mei 2014 0:04

Zeer veel mensen beseffen niet dat we in een wonderbaarlijke wereld leven; een wereld, dat op zichzelf een wonder is. Zelfs het feit dat jij bestaat, is een wonder. Het feit dat je leeft, heeft een onzichtbaar doel, en zelfs het feit dat je sterft heeft een reden, omdat alles wat leeft vanzelfsprekend als voeding voor het andere dient.

Natuurlijk zijn zowel jij als ikzelf microscopisch kleine celletjes in een enorm groot kosmisch lichaam. En, als ik over leven schrijf, over alles wat leeft, heb ik het wel degelijk over alle leven op deze planeet Aarde, dat als een flinterdunne, organische film het gehele aardoppervlak bedekt. Maar zowel het geheel, als elk miniem kleinonderdeeltje, is een wonder op zichzelf.

De wonderen, waarover ik spreek, zijn met het gewone, automatische denken onmogelijk te begrijpen, omdat voor dat soort van denken alles 'vanzelfsprekend' is. Zo is het feit dat jij bestaat, iets vanzelfsprekends, net als de zon die elke dag opkomt en ondergaat. Het wonder dat we op een bol leven, die in de ruimte op soort van een onzichtbaar spoor rond draait, en samen met de planeten, de maan en de zon in een soort van spiraal vooruit suist aan een snelheid van rond de 700.000 kilometer per uur, is iets vanzelfsprekends.

Ook het wonder, dat dankzij de ontmoeting van drie onzichtbare krachten één microscopisch klein punt werd gecreëerd, 'singulariteit' genoemd, dat in zich het bouwplan meedroeg van een oneindig groot heelal, bestaande uit miljarden sterrenstelsels, is iets vanzelfsprekends, enzovoorts.

Volgens de oerknaltheorie is het hele heelal ontstaan uit een zeer klein punt, dat in de buurt van een singulariteit kwam. Een echte singulariteit was dit echter (vermoedelijk) niet, en in de buurt van een singulariteit vinden er allerlei processen plaats, die in de huidige exacte wetenschap nog onbekend zijn.

Astronomen hebben nochtans een vrij goed idee van hoe het universum zo'n 14 miljard jaar geleden vanuit dat één puntje evolueerde. Sterrenkundigen zijn er ondertussen zelfs in geslaagd om - dankzij 8.000 supersnelle computers, die allen op een parallelle manier met elkaar verbonden zijn - een computersimulatie te creëren in slechts drie maanden tijd.

Hieronder vind je er een klein voorbeeld van. Bekijk de beelden, als iets vanzelfsprekends. Maar, indien je dezelfde simulatie op jouw computer zou uitvoeren, zou je daarvoor 2.000 jaar nodig hebben, vooraleer je ermee klaar bent , hetgeen dan - om te besluiten - iets minder vanzelfsprekend is.

Commentaar


arno Gepost op: 10/05/2014 18:33:20
arno

Wat ik nog steeds eens hoop te zien is wat de wetenschap heeft te vertellen over de ruimte, of medium, waarin die big bang zich dan afspeelde... Het wordt gebracht alsof er een ballon wordt opgeblazen, steeds verder en verder. Maar wie of wat blaast, en wat zit er om de ballon heen..??

;-)

 


Tsenne Kikke Gepost op: 10/05/2014 19:06:47
Tsenne Kikke

Die ballon is nochtans een zeer goed metaforisch voorbeeld. Plaats met een viltstift tientallen punten op een licht opgeblazen ballon, blaas die dan verder op, en merk hoe de onbeweeglijke punten uit elkaar worden gedreven; dit, ondanks het feit dat ze in wezen stilstaan. Hetzelfde geschiedt in een wereld van tijdruimte. Het probleem is, dat - omdat we zo oorzakelijk denken en dus in onze taal rekening houden woorden, zoals 'oorzaak', 'gevolg', 'verleden', 'toekomst', enzovoorts, we onszelf moeilijk kunnen indenken dat de Big Bang niet IN DE TIJD werd gecreërd, maar dat TIJD sedert dat moment met-ter-tijd isontstaan. Om die reden is het moeilijk, haast onmogelijk zelfs,om jouw vragen te beantwoorden. Hoe kan ik aan mensen uitleggen dat ze in-de-tijd een tijdelijk bestaan be-leven (?) in een oneindige en eeuwige wereld op de achtergrond? Een uitleg, waar geen sterveling iets aan heeft, zolang er in hemzelf niet iets IS dat ervan zou kunnen 'genieten... Toch zijn jouw ernstige vraagstellingen de muizenissen waarmee wetenschappers ook geen blijf mee weten en met theorieën zullen komen blijven aandraven om hun hypothesen met hand en tand te kunnen 'bewijzen'. Och, laat ze maar met hun schupjes en emmertjes in de zandbakken spelen, todtdat ze ooit zullen inzien dat de vijf afzonderlijke indrukken, die in het zand werden gemaakt, afkomstig waren van één hand, van één arm, van één lichaam en dat er, net zoals dat ene lichaam, er nog miljarden anderen een tijdelijk bestaan leven... in een wereld van ruimte-tijd.


Tsenne Kikke Gepost op: 10/05/2014 19:08:55
Tsenne Kikke

het woordje 'met' is om de een of andere reden uit de tekst gevallen.

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2020 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht