ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

DIMschool vzw's blog

Vele jaren geleden lanceerde DIMschool vzw de rubriek 'Eclecticus'

'Eclecticus', gericht aan 'eclectici', werd jaren geleden het leven ingeblazen - maar, omdat het een afdeling was waarvoor men diende te betalen, verkreeg het uiteraard geen enkel bezoek - met als gevolg, dat het sinds 2013 sterk verpauperde.

Nochtans geven we niet zomaar op - gewoonweg, omdat er tussen de vele toekomstige bezoekers misschien toch enkele zogenaamde 'Zoekers naar de Waarheid' kunnen zitten. Je weet maar nooit, hé!

Om die reden zal 'Eclecticus' met-ter-tijd hoogstwaarschijnlijk opnieuw worden gepromoot.

Onderwijl worden er aan die speciale rubriek teksten toegevoegd, de oude worden ietwat opgefrist of bijgewerkt, en zo meer. Het zijn teksten over diverse interessante thema's, die we speciaal voor jou - de eclecticus - hebben uitgekozen, opdat je veel tijd en opzoekwerk voor jezelf bespaart. Om die reden zal vanaf september 'Eclecticus' dan ook opnieuw worden gepromoot. Misschien zelfs aan dezelfde financiële bijdragen als voordien.

Wel kunnen geïnteresseerde bezoekers, teneinde geen kat in de zak aan te kopen, voor een luttele 2 € voor zichzelf een uurpasje aanschaffen, om alles - vooraleer zich aan 'de grote financiële stap' te wagen - een uurlang te kunnen inkijken.

Noteer dus wel, dat van zodra je die 2 euro hebt gestort, je onmiddellijk naar Eclecticus dient te gaan - wetende, dat het na verloop van de 60 minuten automatisch stopt. Nog anders gezegd: geen 2 euro storten met de bedoeling om het op een ander tijdstip te gaan inlezen!



Gepost door DIMschool vzw op zaterdag 14 juli 2018 0 reactie(s)


DIMschool's oproep aan alle 50-plussers: lok jongeren naar deze website!

Ondanks het feit dat de 'ZELFkennis', die op deze Spiritualia website zo nu en dan eens wordt gepubliceerd, meestal gebaseerd is op de leerstellingen van George Ivanovitch Gurdjieff, pinnen we ons niet enkel en alleen op zijn aangereikte filosofieën vast. Eclectici zijnde, stelen we dan ook het allerbeste uit de geschriften van andere leermeesters, waaronder Sri Nisargadatta Maharaj, bijvoorbeeld.

'Stelen' is het juiste woord - want, als men een goudkorreltje van iemand steelt (die er toch niets mee aanvangt), teneinde er zélf een goudklomp van te maken, mist de 'bestolene' er niets van.

Ondertussen weet je misschien al, beste lezer, dat Zelfkennis spijtig genoeg niet voor iedereen is weggelegd. Zelfs zij, die zich 'geroepen voelen', kiezen zichzelf zelden of nooit uit. Hun huidige 'zijn' laat het hen niet toe.

Mijn persoonlijke ervaringswereld, die in de beginjaren 1970 een aanvang nam, heeft me geleerd dat Zelfkennis zich het beste richt tot jonge mensen, die bij de jaren van het verstand zijn aangekomen. Eenmaal over de 40 heeft men in zichzelf met zoveel 'geleende kennis' uit boeken, lezingen, cursussen, YouTube-filmpjes, en zo meer, toegelaten, dat het moeilijk wordt om het kaf van het koren te scheiden - of, om in zichzelf totaal nieuwe fundamenten te construeren. En, natuurlijk, indien men dan toch nieuwe kennis op oude fundamenten plaatst, zal dat gebouw vroeg of laat als een kaartenhuisje ineenstorten, gegarandeerd.

Nota #1: denk hierbij aan de parabel van de Zaaier, waarbij zaden op rotsachtige bodem vielen, of tussen het onkruid belandden.

Nota #2: laat je niet afschrikken door het woordje 'moeilijk', omdat je het in jouw hoofd als 'onmogelijk' hebt vertaald.

Maar, hoeveel malen men iemand daarvan ook verwittigd, is de kans groot dat men het nieuwe met het oude vergelijkt - met als gevolg: dat sommige dingen worden aangenomen, en anderen verworpen. Zo herinner ik me heel goed een cursist, die door de Steiner-filosofie doordrenkt was, en na meer dan 10 jaar studiewerk uiteindelijk de brui aan de Gurdjieff-filosofie moest geven.

Ik hoop voor hem, dat hij ondertussen opnieuw op zijn Rudolf Steiner-stoel zit, en niet tussen twee stoelen hangt te zweven; een iets, waarvoor hij meer dan eens verwittigd was.

De Zelfkennis, die door DIMschool (afkorting voor: 'School voor Ontwikkeling van De Innerlijke Mens') onderwezen wordt, richt zich vooral tot jonge mensen met een open, 'onbezoedelde' geest. :-) Tenslotte: wat is een School zonder cursisten?...

Maar, ik had het over Sri Nisargadatta Maharaj... Hieronder vind je enkele quotes van hem - in het Engels uiteraard.

- For meditation you should sit with identification with the knowledge ‘I am’ only and have confirmed to yourself that you are not the body. You must dwell only in that knowledge ‘I am’ – not merely the words ‘I am’. And the indwelling knowledge that you are, without words, that itself you are. In that identity you must stabilize yourself. And then whatever doubts you have will be cleared by that very knowledge, and everything will be opened up to you.

- Forget all about physical disciplines in this connection. I am telling you that the indwelling principle ‘I am’, the knowledge that you are, you have to ‘be’ that. Just be that, with that knowledge ‘I am’, hold on to the knowledge ‘I am’.

Dit te beseffen, is primordiaal! Yogahoudingen zijn nuttig voor het lichaam, net als gymnastiek, of gaan tennissen, bijvoorbeeld. Maar, concentreer je op 'Ik Ben' - verwijzend naar 'iets in jezelf' - terwijl je rondwandelt, een drankje voor jezelf inschenkt, op een stoel zit, in het bed ligt, een computerspelletje speelt - of, wat je ook aan het doen of niet aan het doen bent. Jouw aandacht moet naar binnen zijn gericht. Anders gezegd: alle andere zaken verstoren die aandacht! Nogmaals: je hebt een lichaam, maar je bent dat lichaam niet. Nog met andere woorden uitgedrukt: indien je jouw lichaam niet bent... wie of wat dan wel!?

Belangrijk: het is niet omdat je het leest, en denkt het nu te weten, dat je het op jezelf kunt toepassen: Volg onze Zelfkennis (van thuis uit, via Skype), en je komt er meer van aan de weet! :-)

- You know you are sitting here; you know you are, do you require any special effort to hold on to that ‘you are’? You know you are; abide only in that. The ‘I am’ principle without words, that itself is the God of all ‘Ishwaras’.

- If you identify yourself as the body, such an identity must be let go off, sacrificed. Your real identity has no body and no thought. And that self, the spontaneous knowledge ‘I am’ is what you are. Since the self is not the body, the self is neither male nor female. You must fulfill the vow that you are not the body but solely the indwelling principle ‘I am’.

- With firm conviction, you abide in this knowledge ‘I am’ only; bereft of body-mind sense, only ‘I am ’. If you dwell therein, if you be that only, in due course it will get mature. And it will reveal to you all the knowledge. And you need not go to anybody else.

- First, the knowingness knows itself, knowing that ‘I am’. And in the illumination by that ‘I amness’, or that consciousness, everything else is observed. I have had to repeat the same thing again and again, and I do not want to run kindergarten classes of spirituality.

- For eternal peace you must dwell in yourself, know how this touch of ‘I am’ has appeared. All other knowledge is of no use in this connection.

- This primary concept is the knowledge ‘I am’, it is the mother of all other concepts. In order to get that satisfaction, you must find the source of this primary concept ‘I am’. You should give attention to the knowledge ‘I am’ and meditate on that itself. Knowledge is to be got hold of knowledge only. This will produce the seed, which, through this process of meditation, slowly grows into a big tree, and that itself will give you all the knowledge. It will not be necessary for you to ask anyone what is what.

- Go deep into the sense of ‘I am’ and you will find. How do you find a thing you have mislaid or forgotten? You keep it in your mind until you recall it. The sense of being, of ‘I am’ is the first to emerge. Ask yourself whence it comes or just watch it quietly.

When the mind stays in the ‘I am’, without moving, you enter a state, which cannot be verbalized, but which can be experienced.

All you need to do is to try and try again. After all the sense of ‘I am’ is always with you, only you have attached all kinds of things to it- body, feelings, thoughts, ideas, possessions and so on. All these self-identifications are misleading, because of these you take yourself to be what you are not.

Nota #3: wat er met dat 'iets' geschiedt, van zodra het het lichaam als een gevangenis aanschouwt, in plaats van een voertuig voor zichzelf, hebben we het reeds eerder gehad, meermaals zelfs. Maar,we schreven er ook veiligheidshalve bij dat je er niets van moest geloven, hetgeen voor velen misschien een ware opluchting was.

Nota #4: Nisargadatta Maharaj's bijdrage aangaande dat 'iets' in onszelf, is slechts een toegevoegd aanvulsel op de leerstellingen van Gurdjieff. Wat hij ons bracht, is prachtig als een begin, maar niet voor wat het einde betreft. :-)

En?... Vind je deze Spiritualia website ietwat interessant?...

Interessant genoeg om die te sponsoren; dankzij een bijdrage van 2 euro/maand, zijnde: 24 euro? Meer mag ook, natuurlijk! Laat het ons in elk geval weten door bovenaan naar 'Berichten' te gaan, - of, door op deze link te klikken. Alvast bedankt - want, daarmee blijft Spiritualia online!

Overleven is belangrijk, maar er zijn véél meer centjes nodig om deze website naar buiten toe beter te kunnen promoten!

En, indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf via Zoek&Vind aanmelden. En jawel: indien je geen behoefte hebt aan klandezie of naambekendheid kan het ook volledig gratis natuurlijk.



Gepost door DIMschool vzw op donderdag 21 juni 2018 0 reactie(s)


Menselijke bevruchting was in wezen tot 1875 een totaal mysterie

In den Beginne...

Tot het jaar 1875 wist niemand ter wereld waar baby's vandaan kwamen. Gewone mensen wisten het niet, maar ook de wetenschappers van toen niet. Zelfs Leonardo da Vinci wist het niet. Galileo Galilei wist het niet. Isaac Newton wist het niet.

Natuurlijk wisten ze wel dat mannen en vrouwen met elkaar seks hadden - en, als gevolg daarvan kwamen er achteraf soms baby's - maar, hoe en waarom dat gebeurde, wisten ze in het geheel niet.

Zo wisten ze ook niet dat vrouwen eitjes produceerden, en toen men uiteindelijk de spermacellen ontdekte, wist men niet dat die wriggelende dikkopjes iets met baby's en zwangerschap te maken hadden.

Tussen haakjes: toen bestonden er wel zeer vele theorieën over, maar de meest leidende was dat spermatozoïden parasieten waren, misschien gerelateerd aan de toen nieuw ontdekte miniwezentjes, die in druppels vijverwater rondzwommen. In elk geval was dat het gezichtspunt van Isaac Newton.

Waarom? Waarom heeft het zolang geduurd vooraleer de allergrootste geesten er meer dan twee eeuwen over hadden gedaan om een mysterie op te lossen dat vandaag de dag elk kind uit het lagere school op zijn dooie gemak zou kunnen uitleggen?

Wel, om te beginnen: omdat alles wat met anatomie te maken had op zeer vele moeilijkheden en onzekerheden stootte. Het bestuderen van het menselijk lichaam vereiste het aankopen van lijken van grafrovers, of men moest beulen omkopen teneinde de lijken van 'vers opgehangenen' in de wacht te kunnen slepen. Leonardo Da Vinci schreef daarover het volgende: " Hoe sterk jouw nieuwsgierigheid ook mag zijn, door afkeer zou je misschien worden tegengehouden - en, indien afkeer jou niet zou belemmeren, zou het misschien de angst kunnen zijn om nachtelijke uren in het gezelschap van deze lijken door te brengen, gevierendeeld, gevild, angstaanjagend om te aanschouwen."

Rond het jaar 1492 maakte Da Vinci de hierboven afgebeelde tekening van de doorsnede van een koppel dat seks aan het bedrijven is. Die afbeelding heeft een aantal bijzondere eigenschappen. Zo tekende hij binnenin de penis twee verschillende kanalen: de onderste was het urinekanaal, terwijl in de bovenste het sperma zijn weg vond, en die verbonden was met de wervelkolom en het brein. De rol van de testikels was op dat moment nog altijd niet duidelijk. De ruggengraatverbinding weerspiegelde een Grieks geloof dat - in de woorden van een oude schrijver - 'sperma een druppel van de hersenen' was.

Da Vinci's doorzichtige vrouw, zoals hieronder afgebeeld, heeft eveneens enkele eigenaardige ontwerpaardigheden. Om te beginnen, mist ze eierstokken. Maar, om die vergissing als het ware goed te maken, heeft ze een mysterieuze buis, die van de baarmoeder naar een tepel leidt. Dat kanaal bestaat natuurlijk niet, behalve in Da Vinci's verbeeldingswereld, maar het idee daarachter was dat moedermelk uit geraffineerd, getransformeerd menstrueel bloed was gemaakt.

Nogmaals tussen haakjes: deze theorie was ook afkomstig van Griekse geleerden uit de Oudheid, die beweerden dat het dé reden was waarom zwangere vrouwen en nieuwe moeders niet menstrueerden.

Vooral in de vroege jaren van de anatomie, vooraleer er microscopen bestonden, waren seksuele raadsels bijna altijd buiten het bereik van het menselijke denken. Sperma en eicellen, bijvoorbeeld, zelfs indien je wist dat ze bestonden, waren voor het blote oog verborgen en moeilijk te bereiken. Het menselijk eitje, dat ondanks het feit dat het de grootste cel is in het menselijk lichaam, heeft slechts de grootte die gelijk is aan de punt aan het einde van deze zin. Daarentegenover zijn spermacellen, de allerkleinsten, en véél te klein om met het blote oog te ontwaren. Zo is een spermacel 1 miljoen keer kleiner dan een vrouwelijke eicel: vergelijkbaar met de grootte van een huisvlieg met die van een kalkoen.

Bovendien maakte religieus geloof de dingen nog verwarrender. Weet, dat in de vroege jaren van de zogenaamde 'moderne tijd' wetenschap en religie bondgenoten waren en geen rivalen. Alle titanen van de wetenschappelijke revolutie waren godsdienstig. Ieder van hen vond het vanzelfsprekend dat ze door het bestuderen van Gods werken Zijn Schepping verheerlijkten, totdat de problemen opdaagden...

Daardoor besloten ze te wachten. Te wachten, net als matroesjka's, de Russische poppetjes, die in Adam's teelballen of Eva's eierstokken in elkaar zaten. Want, God was niet enkel en alleen de schepper van de Aarde en alle andere hemellichamen, maar ook degene die de mens naar Zijn beeld en gelijkenis had gemaakt. Hoe kon het dan dat een gewoon koppel in een verduisterde kamer al puffend, zwetend en hijgend een nieuw wezentje kon maken?

Dit was dan ook de geboorte van een nu-bizarre leerstelling waarmee vooraanstaande wetenschappers eeuwenlang opgezadeld zaten. Het idee was toen nog altijd dat niet de ouders hun kinderen creëerden. God schiep elk levend wezen, en Hij dat deed in één keer, en wel in het Begin der Tijden.

Dit betekende dan ook dat Hij alle mensen, die ooit op deze Aarde zouden worden geboren, ergens had weggestopt - in een soort van wachtzaal - en als er voor iemand de tijd rijp was, verscheen hij/zij op deze planeet. Zij wachtten, net als matroesjka's, de Russische poppetjes, die in Adam's teelballen of Eva's eierstokken in elkaar zaten: een mensje in een mensje in een mensje. Als de tijd was aangebroken, verscheen elkeen op zijn/haar beurt op dit wereldtoneel...

Vandaag de dag weten we beter. Toch wat de aanmaak van baby'tjes betreft. Maar, zoals ik reeds eerder schreef: geef de mensheid nog een duizendtal jaren de tijd om al het nog bestaande godsdienstige (bij)geloof door het Ene, Ware Geloof te vervangen.

Anders gezegd: er is 'iets', dat is vrijwel zeker, maar geen iets waar mensen vandaag de dag geloof aan hechten. Zelfs atheïsten weten er niets van af. En, zolang men niet aan Zelfkennis doet, gebaseerd op de leerstellingen van George Ivanovitch Gurdjieff - dat enkel door DIMschool wordt onderwezen - kan er geen begin aan worden gemaakt. :-)

Sorry voor dat beetje reclame, maar ik kon het niet laten.

Waarom anders heb ik tot op heden al een tienduizendtal blogs op deze website geplaatst? Want, als ik aan dat begin kan meewerken, zal ik het niet nalaten.



Gepost door DIMschool vzw op zondag 16 juli 2017 0 reactie(s)


Dossier Zelfkennis: Ook via neutrino's zijn de Drie Krachten aantoonbaar

George Ivanovitch Gurdjieff: ˜Ieder verschijnsel, op welke schaal en in welke wereld het ook plaatsvindt, vanaf de moleculaire tot de kosmische, is het resultaat van de combinatie of het samentreffen van drie verschillende en tegengestelde krachten, de actieve, de passieve en de neutrale kracht. Dit zijn slechts namen, in werkelijkheid zijn alle drie de krachten gelijkelijk actief en doen zich enkel op hun ontmoetingspunten als actief, passief en neutraliserend voor, dat wil zeggen alleen met betrekking tot elkaar op een bepaald ogenblik. De eerste twee krachten zijn min of meer begrijpelijk voor de mens, maar de derde kracht is niet direct waar te nemen en te begrijpen'.

Zijn neutrino's meststof?

Ik heb altijd gedacht dat neutrino's afvalproducten zijn, die net als eender welke andere soort van meststof het levende voeden. Het zijn spookachtige elektrisch ongeladen, subatomaire, elementaire deeltjes. Neutrino's ontstaan bij radioactief verval, bij kernfusiereacties in de sterren, en vooral in hele grote hoeveelheden bij supernovae.

"De meeste neutrino's die de Aarde bereiken, zijn dus afkomstig van de Zon en andere sterren. Per seconde wordt elke vierkante centimeter van de ruimte in de nabijheid van de Aarde, die loodrecht op de richting van de zonnestralen staat, gepasseerd door 65 miljard zonneneutrino's: dit zijn elektron-neutrino's.

Doordat het neutrino zo weinig wisselwerking vertoont met materie, gaat het bijna ongehinderd door gewone materie heen. Een blok lood zou een lichtjaar, zijnde: circa 9,5 biljoen km - dik moeten zijn om de helft van de neutrino's die erdoorheen gaan tegen te houden," lezen we op Wikipedia.

Verder komen we aan de weet dat er lang werd gedacht dat de massa van het neutrino nul was. Maar experimentele resultaten hebben aangetoond dat neutrino's tussen de verschillende generaties kunnen oscilleren (overgaan van de ene generatie in de andere), wat inhoudt dat ze massa moeten bezitten. De neutrinomassa is echter zo klein dat die moeilijk te bepalen is. En, omdat neutrino's massa hebben, zou volgens de relativiteitstheorie van Albert Einstein hun snelheid net iets onder de lichtsnelheid moeten liggen.

Drie generaties

In het standaardmodel van de deeltjesfysica komen drie generaties neutrino's voor, gekenmerkt door hun 'smaak' (flavor) of 'aroma'. Elk type van neutrino is verwant met een geladen deeltje dat de corresponderende neutrino zijn naam geeft. De eerste generatie noemt men het neutrino (ook wel elektron-neutrino of e-neutrino), de tweede generatie muon-neutrino en de derde generatie tau-neutrino. De neutrino's zijn genoemd naar de elektrisch geladen leptonen uit dezelfde generatie: elektron, muon en tau. Elk type neutrino bezit een eigen bijbehorend antideeltje: het antineutrino.

Op dit eigenlijke moment, terwijl je dit aan het lezen bent, zijn er al miljoenen en miljoenen neutrino's door jou heen aan het vliegen. Zelfs indien het nacht is, en de Zon aan de andere zijde van de wereldbol staat. Het moet wel indien de Zon jou, en al de anderen en het andere, in leven wil houden.

Noteer, dat de laatste zin gewoonweg uit mijn eigen brein afkomstig is, en dus misschien een verzinsel is. In elk geval ben ik ervan overtuigd dat oude beschavingen, waaronder die van de Egyptenaren, Babyloniërs, Soemeriërs en Assyiërs, verdomd heel goed wisten waarom ze de Zon als een godheid aanbaden. Zij waren wel niet op de hoogte van de huidige wetenschappelijke benamingen e-neutrino, muon-neutrino en tau-neutrino, maar ze gaven neutrino-hoedanigheden anderen benamingen.

Het elektron-neutrino is een neef (1e generatie, eerst ontdekt, lichtst, meest stabiel) van het muon-neutrino (2e generatie) en het tau-neutrino (3e generatie, laatst ontdekt, zwaarst, minst stabiel).

Vergelijk het zo'n beetje met Vader-Zoon-Heilige Geest, of met Brahma-Vishnu-Shiva, of met Actieve Kracht-Tegenwerkende Kracht-Neutraliserende Kracht, en zo meer. Anders gezegd: welke naam je aan een bloem ook geeft: ze zal niet anders gaan ruiken.

De kunst bestaat er dus uit om die Drie Krachten in jezelf vast te houden, en ze dus niet zomaar door jezelf te laten vliegen. Het hoe en het waarom ervan werd dan ook door Gurdjieff duidelijk en meermaals uitgelegd. Nochtans heeft ervaring mij geleerd dat, zelfs indien mensen er het een en ander over afweten: ze het nooit of te nimmer op zichzelf toepassen. Maar, dit is dan weer het gevolg van de werkzaamheden van een totaal andere Wet.

In elk geval: de uitleg over hoe de onderlinge neutrino oscillaties precies werken, en wat ze te maken hebben met de Drie Krachten, laat ik eerder aan Henry Reich over. Veel zal je er misschien niet aan hebben, tenzij je aan Zelfkennis doet, en met DIMschool vzw verbonden bent.

Maar een mens weet nooit... Misschien bereik ik één iemand. In ieder geval heb ik er veel 'plezier' aan gehad - want, het bevestigt iets wat men 5.000 jaar geleden reeds wist... Ik gun jou net hetzelfde.

Wat zijn neutrino's?

Een klein beetje huiswerk...

Schuim het internet af, en lees alles over hoe neutrino's in water kunnen worden opgespoord. Ook het waarom ervan is interessant, omdat je nooit aan jezelf mag sleutelen zolang je het hoe-en-waarom ervan niet voor 100% begrijpt. Besef daarbij dat de mens voor 60% à 70% uit water is samengesteld, en zo meer...

Kortom: volg Gurdjieff's raad op, en de Zon doet de rest - automatisch, omdat alles toch zomaar 'gebeurt'. :-)



Gepost door DIMschool vzw op zaterdag 17 juni 2017 0 reactie(s)


Dossier Zelfkennis: over de begrippen 'ziel' en 'geest'

In mijn vorige blog trachtte er op te wijzen dat weinigen écht weten wat het verschil is tussen zaken, zoals, bijvoorbeeld, voelen en gewaarworden, en geest en ziel.

Het feit dat meningen verschillen kan worden uitgelegd door iets meer over 'menstypen' en 'niveaus van bewustzijn' aan de weet te komen; thema's, die ik al minstens honderdmaal op deze website heb besproken. Maar bij de persoonlijke vertaling van woorden speelt ook de menselijke verbeelding een grote rol.

Als ik het, bijvoorbeeld, over een kat heb, dan heb jij er bij het lezen van dat woord in jouw brein reeds een idee van gevormd, of er een voorstelling van gemaakt. Natuurlijk heb ik geen idee van hoe je dat woordje 'kat' zonet hebt vertaald. Is het een grote of kleine kat? Een zwarte, een witte, een grijs-zwarte, een zwarte met witte plekken, of ziet ze er nog anders uit? Een huiskat? Jouw kat, of die van iemand anders? Of, de Afrikaanse wilde kat waarover ik het wilde hebben?

Vandaag las ik een artikel van de hand van Jos Vranckx, getiteld: 'De mens is lichaam én geest: stel de patiënt centraal, niet alleen zijn zieke orgaan', en was benieuwd naar wat het woordje 'geest' in die tekst verwees.

'Geest' heeft wel degelijk verschillende betekenissen. Het kan gebruikt worden om een schim of een spook aan te duiden, of in de betekenis van 'Heer, in uw handen geef ik mijn geest', of: in de zin van een manier van denken en doen, zoals in de zin: 'handelen naar de geest van mijn voorouders', of: in de betekenis van 'armen van geest', en 'het staat me nog goed voor de geest', men kan 'geestesgestoord' zijn, en zo meer. Tevens doet men er goed aan om de Heilige Geest in de vorm van een duif of een vuurvlam voor te stellen, en niet als een Heilig Spook inbeeldt.

In het Engels is het onderscheid tussen 'mind' en 'spirit' duidelijker, maar 'spirit' kan ook verwijzen naar...

1: an animating or vital principle held to give life to physical organisms.

2: a supernatural being or essence: such asa capitalized : holy spirit.
b: soul.
c: an often malevolent being that is bodiless but can become visible; specifically : ghost.
d: a malevolent being that enters and possesses a human being.

3: temper or disposition of mind or outlook especially when vigorous or animated 'in high spirits'.

4: the immaterial intelligent or sentient part of a person.

5a: the activating or essential principle influencing a person acted in a spirit of helpfulness.
b: an inclination, impulse, or tendency of a specified kind : mood.

6a: a special attitude or frame of mind 'the money-making spirit was for a time driven back'.
b: the feeling, quality, or disposition characterizing something 'undertaken in a spirit of fun'.

7: a lively or brisk quality in a person or a person's actions.

8: a person having a character or disposition of a specified nature.

9: a mental disposition characterized by firmness or assertiveness 'denied the charge with spirit'.

10a: distillate 1: such as: the liquid containing ethanol and water that is distilled from an alcoholic liquid or mash — often used in plural: any of various volatile liquids obtained by distillation or cracking (as of petroleum, shale, or wood) — often used in plural.
b: a usually volatile organic solvent (as an alcohol, ester, or hydrocarbon).

11a: prevailing tone or tendency 'spirit of the age'
b: general intent or real meaning 'spirit of the law'.

12: an alcoholic solution of a volatile substance 'spirit of camphor'.

13:  enthusiastic loyalty 'school spirit'.

14: capitalized, Christian Science : GOD.

Examples of spirit in a sentence: 'the spirits of my ancestors' - 'Some religions believe that the same spirit is reincarnated many times in different bodies' - 'Yoga is very healthy for both body and spirit' - 'We will all miss her generous spirit' - 'My father was a proud spirit'.

Het is nu niet de bedoeling om er nog voorbeelden uit andere talen bij te betrekken, maar gewoonweg om aan te duiden dat het logisch is dat elke mens bij het lezen van het woordje 'geest' er een eigen vertaling op nahoudt. Natuurlijk wordt de vertaling ervan veel duidelijker van zodra de woorden 'ziel' en 'geest' in de context van een gehele zin worden gelezen, en toch...

... indien we in Zelfkennis de woorden aanhalen, snappen weinigen de ware betekenis ervan - met als gevolg, dat velen er zelfs de mening erop nahouden dat 'ziel' en geest' synoniemen van elkaar kunnen zijn. Niets is minder waar.

Laten we nu eens samen lezen in welke betekenis de woorden 'geest' en 'ziel' in het aangehaalde artikel verkregen... Bovendien is het een interessante tekst. Hier gaan we dan:

'Het wordt tijd dat we loskomen van de scheiding tussen geestelijke en fysieke gezondheid', stelt Jos Vranckx. 'Een goede dokter kan heel goed een placebo-effect teweegbrengen, door aandacht en empathie te hebben voor zijn patiënt.'

We zijn het probleem al jaren aan het behandelen en toch wordt het alleen groter. We zijn niet goed bezig en we moeten de intellectuele eerlijkheid hebben om dat te erkennen." Deze uitspraak van de prominente neurochirurg Erik Van der Kelft in Knack, naar aanleiding van het toenemend aantal patiënten met lage rugpijn, kan gelden voor de héle gezondheidszorg.

"Wij hebben gefaald", verklaarde de arts-farmacoloog Ivan Wolffers, auteur van ondermeer het bekende handboek over medicijnen, in zijn afscheidsrede van de universiteit in 2014. "Ja, we zijn goed in staat gebleken mensen in leven te houden, het chronisch lijden daarmee te verlengen en ja, dat kost steeds meer geld want de kosten van nieuwe medicijnen blijven stijgen en goedkope innovaties bestaan niet meer. De kosten zijn tijdelijk een paar jaar af te remmen, maar het volume neemt toe en op langere termijn stijgen ze. Uiteindelijk gaat de zorg zoals die nu functioneert failliet."

Oorzaak daarvan is dus in de eerste plaats de exponentiële toename van de meest diverse chronische ziekten en complexe syndromen waarvoor in vele gevallen, zoals bij lage rugpijn, geen aanwijsbare oorzaak te vinden is. Het courante biomedische model - een klacht is het gevolg van een ziekte in ofwel het lichaam ofwel de geest - blijkt veel te beperkt om deze 'epidemie' te begrijpen en te behandelen. Veel meer dan symptoombestrijding kan men niet doen.

De toename van het aantal langdurig zieken, ook steeds meer jonge mensen en kinderen, heeft niet alleen als gevolg een almaar toenbemende arbeidsongeschiktheid maar tegelijk ook meer medicatiegebruik, medische tests, scans en ingrepen, en druk op huisartsen en op ziekenhuizen. Zoals ik in mijn boek in 2008 heb beschreven, is voor dit scenario jaren geleden al gewaarschuwd door prominente medici, sociologen en economen, maar is dat nooit tot het beleid doorgedrongen. Alle trends van destijds, ook inzake psychiatrie en zelfdoding, zijn sindsdien alleen maar sterker geworden.

Soms heeft een samenleving een blinde vlek voor wat onder de oppervlakte gist, ook inzake geestelijke gezondheid. Een verklaring daarvoor is dat het debat over de gezondheidszorg grotendeels wordt bepaald door de machtigste spelers, de farma-industrie en de universitaire medische specialisten, en dat media en publieke opinie zich vooral focussen op de harde geneeskunde en de successen ervan. Niet-invasieve behandelingen krijgen veel minder aandacht. En de lijdensweg van de tienduizenden chronisch zieken is veel minder sexy.

In de praktijk gaan we nog steeds uit van een dualistisch mensbeeld waarbij het lichaam bijna mechanisch wordt bekeken, iets buiten ons eigenlijke zelf, met onderdelen die gerepareerd of biochemisch gemanipuleerd kunnen worden. Die aanpak levert natuurlijk schitterende resultaten op, vooral in de acute geneeskunde, maar leidt ook tot onnodige operaties, zoals Van der Kelft aanklaagt, of een uit de hand lopende medicalisering van het leven, zoals Ivan Wolffers die op de korrel neemt (ook al zijn medicamenten zijn vakgebied).

Het lichaam vertelt wat de geest niet zeggen kan

Het wordt dus tijd dat we loskomen van het vakjesdenken en de scheiding tussen geestelijke en fysieke gezondheid. Een meer inclusieve benadering biedt perspectieven om het tij te keren. De jongste jaren is op dat gebied baanbrekend wetenschappelijk onderzoek gebeurd, wereldwijd, maar de resultaten ervan dringen maar mondjesmaat door, zeker ook omdat er economische belangen en medische machtsposities en dogma's op het spel staan.

Vooral sinds 2000 is veel onderzoek gebeurd naar de interactie tussen brein (emoties), zenuwstelsel en immuunsysteem - de psychoneurobiologie - ook aan topuniversiteiten als de Harvard Medical School. Het stimuleren van de natuurlijke immuniteit staat daarbij centraal. Emoties - al dan niet bewust - zetten in het brein processen in werking, die de genezing kunnen bevorderen of bijvoorbeeld pijn doen verdwijnen. Aangenomen wordt dat het succes van een medicijn of behandeling voor 30% tot 80% het gevolg is van het placebo-effect: de verwachting dat bijvoorbeeld een pil werkt. Maar dat effect speelt evenzeer bij gewone medische behandelingen, als de arts of hulpverlener zich bewust is van het belang van zorg, van persoonlijk en lichamelijk contact, medeleven, heldere informatie...

"Een goede dokter kan heel goed een placebo-effect teweegbrengen, door aandacht en empathie te hebben voor zijn patiënt. Daar heeft hij geen psychofarmaca voor nodig. Therapeutische methoden zónder geneesmiddelen zijn in de meeste gevallen een prima keus," zegt bijvoorbeeld de Nederlandse epidemioloog Dick Bijl.

Professor Andrea Evers van de afdeling gezondheids-, medische en neuropsychologie van de Universiteit Leiden ontwikkelt therapieën die medicijnen min of meer kunnen vervangen en de gezondheidszorg kunnen optimaliseren. "Wat je doet en denkt heeft invloed op je gezondheid. Met verwachtingen kun je enorme lichamelijke reacties op gang brengen, ook ingeval van ontstekingen en allergieën. We kunnen het lichaam - het immuunsysteem - leren een fysiologische reactie op gang te brengen, vergelijkbaar met een geneesmiddel."

Gastro-enteroloog Guy Boeckxstaens (KU Leuven) deed onderzoek naar de gevolgen van de grootschalige drinkwatervervuiling in Schelle en Hemiksem in 2010, die een acute uitbraak van gastro-enteritis tot gevolg had. Hij stelde vast dat wie met angstige of depressieve gevoelens kampte, meer risico liep op het chronische prikkelbare-darmsyndroom, een moeilijk te behandelen en erg belastende ziekte. "Dit onderzoek toont eens te meer het belang van geestelijke gezondheidszorg en sociale bijstand aan", aldus prof. Boeckxstaens.

Het lichaam vertelt wat de geest niet zeggen kan (somatisering). Emoties zijn ook biologie. Het fysiek ziek worden kan een - onbewuste - schreeuw zijn om aandacht en wat liefde. Probleem is dat bij het brede publiek en zeker bij patiënten er een ingebakken weerstand bestaat tegen de gedachte dat ziekten min of meer verband houden met emoties en het onderbewustzijn - "tussen de oren" zit. Begrijpelijk, geeft de Nederlandse specialist onverklaarde ziekten Marten Klaver toe, "want zodra je erkent dat emoties een rol spelen, erken je eigen verantwoordelijkheid. Dat voelt - in onze cultuur - al gauw als eigen schuld. Het is natuurlijk veel comfortabeler om de oorzaak buiten jezelf te leggen." Maar daarmee ben je natuurlijk niet echt geholpen...

Evidence based

In de moderne gezondheidszorg worden diagnoses, behandelingen en beleidskeuzes steeds meer bepaald door technologie, management en efficiëntie, wetenschappelijke modellen en protocollen. De therapeutische potentie van aandacht voor de persoon en rechtstreeks contact is zwaar in de verdrukking gekomen.

In een meer holistisch mensbeeld betekent lichamelijkheid en zintuiglijkheid een belangrijke weg naar heling van de hele mens. Ze milderen de angst en bevorderen het vertrouwen. Vandaar het bijzondere belang van paramedische beroepen als kinesisten, ergotherapeuten, osteopathen, chiropractici en verpleegkundigen. Het verklaart ook het succes van acupunctuur. De combinatie van aandacht voor het verhaal van de patiënt en het aanraken/verzorgen/manueel behandelen kan helpen om complexe psychische kwetsuren, zoals bij eetstoornissen of zelfverminking, te helen, zoals hoogleraar kinesitherapie Eddy Neerinckx (KU Leuven) stelt. Ook op dit gebied zou de scheiding tussen 'puur' psychologische en 'puur' fysieke zorg doorbroken moeten worden. (Dat gebeurt binnenkort enigszins voor CVS- en fybromyalgie-patiënten dankzij een verruiming van de terugbetaling voor kine.)

Dat de mogelijkheden van integratieve zorg ondergewaardeerd worden, komt zeker ook omdat ze moeilijk te vatten is in een evidence based-medisch model, waarin alleen harde data tellen.

Gezondheidszorg is geen exacte wetenschap, omdat ze te maken heeft met relaties en emoties, met economische, ecologische, sociale en culturele contexten, met zingeving. Al deze factoren beïnvloeden elkaar.

"Als we nu de omslag niet kunnen maken naar een zorg die preventie als prioriteit stelt, gaan we het in de toekomst niet redden", waarschuwde professor Wolffers in zijn afscheidsrede. Daartoe is nodig dat er enig tegengewicht komt voor het dualistische, biomedische model met zijn overwaardering van technologie en farmaceutica, van regulering en protocollen. En dat er meer geïnvesteerd wordt in studies naar de oorzaken, naar preventie aan de basis, naar niet-invasieve, psychotherapeutische en psychosomatische behandelingen.

Manipulatie van de prijzen van medicijnen zal niets oplossen. Er is een heroriëntatie nodig naar een meer integrerende, meer inclusieve kijk op ziekte en gezondheid, met minder medisch consumentisme en meer 'empowerment'. Positieve voorbeelden daarvan zijn de nazorgprogramma's voor borstkankerpatiënten en hartpatiënten in sommige ziekenhuizen. En natuurlijk de wijkgezondheidscentra in sommige steden: een innoverend initiatief dat afrekent met de prestatiegeneeskunde en focust op een meer duurzame preventie. Mogelijk zal ook de vervrouwelijking van het artsenberoep een meer holistische of empathische geneeskunde bevorderen.

Ondanks de schijn van het tegendeel zijn er dus perspectieven geopend voor een transitie naar een humanisering van geneeskunde en gezondheidszorg, met oog voor de mens als eenheid lichaam-geest en - voor de liefhebbers - ziel. En waarin de patiënt centraal staat, en niet enkel zijn zieke orgaan. Of zijn lage rug.

Bron: Knack.be - Jos Vranckx is voormalig gezondheidsjournalist van Gazet van Antwerpen en auteur van 'Geloof als geneesmiddel. De vergeten factor X?'.

Nawoord: vooral een zin, zoals: 'In de praktijk gaan we nog steeds uit van een dualistisch mensbeeld waarbij het lichaam bijna mechanisch wordt bekeken, iets buiten ons eigenlijke zelf, met onderdelen die gerepareerd of biochemisch gemanipuleerd kunnen worden,' kan vraagtekens oproepen - want, men kan wél degelijk een onderscheid maken tussen het lichaam en het eigenlijke zelf. Maar, dan wel een 'Zelf' dat volledig van dat lichaam losstaat; een 'Zelf' dat centraal staat in de Werkgroep Zelfkennis, die door DIMschool wordt gebracht. Kan je dat be-grijp-en, beste lezer?

Ik heb het over een begrijpen, dat niet overeen hoeft te komen met jouw persoonlijke meningen of geloofsovertuigingen met betrekking tot de begrippen 'geest' en 'ziel', meningen of geloofsovertuigingen, die voor jou dé énige waarheden zijn en de mijne kunnen tegenspreken. :-)

Als ik eens veel tijd heb, kom ik misschien bij jou in de leer. :-)



Gepost door DIMschool vzw op dinsdag 17 januari 2017 0 reactie(s)
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2022 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht