ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Vrij

Originele titel: Vivre Libre

Loubna Mélliane

Vrij Type: Paperback
Uitgever: Arena
Gewicht: 300 gram
Aantal Pagina's: 158
ISBN: 90-6974-669-7
ISBN-13: 978-90-6974-669-2
Categorie: Biografie
Richtprijs: € 15

Korte Inhoud


Loubna Méliane is geboren en getogen in een buitenwijk van Dijon. Vanaf haar zesde jaar zorgt ze voor haar jongere broertjes en zusjes, omdat haar moeder tijdens een vakantie in Marokko is verdwenen.

Wanneer haar vader en de jongere kinderen jaren later op vakantie naar Marokko gaan, blijven Loubna en haar oudste broer en zusje alleen thuis. De achttienjarige Loubna heeft in het geheim een afspraak met een vriendje, van wie ze hoopt dat hij met haar zal willen trouwen. Als haar oudere broer hierachter komt, kijkt iedereen in de buurt haar met de nek aan - ze is een gevallen vrouw. Haar woedende vader ziet maar één oplossing: Loubna moet trouwen. Hij stelt haar voor aan een veel oudere Arabier, met wie ze met veel tegenzin trouwt. Dit huwelijk loopt al snel op de klippen en Loubna besluit zich niet langer meer aan mannen te onderwerpen.

Vol overgave stort ze zich in allerlei protestbewegingen, om jonge vrouwen duidelijk te maken dat ze niet alleen plichten maar ook rechten hebben. Haar missie is duidelijk: ze spreekt met ministers, komt op tv en staat in de krant. Haar strijd is nog lang niet ten einde...

Loubna Méliane werd geboren in Dijon op 12 maart 1978. Na een mislukt gedwongen huwelijk ontvluchtte ze het ouderlijk huis en tegenwoordig woont ze in Parijs. Ze zet zich in voor verschillende stichtingen en organiseert samen met andere vrouwen regelmatig acties en debatten over de emancipatie van vrouwen. Vrij is dan ook het bewonderenswaardige verslag van Loubna's roep om aandacht voor de benarde situatie waarmee vrouwen in de buitenwijken van grote steden te maken hebben. Ze probeert de ongeschreven wetten van de getto's te doorbreken, en laat daarbij geen publiciteitsmiddel ongebruikt. Zo werd de stichting 'Ni Putes Ni Soumises' (Geen hoeren, geen slavinnen) in het leven geroepen nadat er een 17-jarig meisje leven werd verbrand omdat ze make-up droeg. De stichting heeft als doel het zwijgen te doorbreken over dagelijkse vernederingen, verkrachtingen, incest en gedwongen huwelijken, met voorvechters als Loubna Méliane en Samira Bellil.

Uittreksel


Blz. 119: OP 4 oktober 2002 werd de zeventienjarige Sohane met benzine overgoten en levend verbrand in een vuilnisruimte in de voorstad Balzac in Vitry-sur-Seine. De dader was een negentienjarige scholier.

In september 2002 werd een bende minderjarigen uit Val-d’Oise veroordeeld voor de serieverkrachting van Samia, een meisje van vijftien jaar. Negentien jongens zaten in de beklaagdenbank.

Oulfa, een Parisienne van negentien, liep derdegraadsverbrandingen op toen er een bijtend zuur over haar heen werd gegooid in de toiletten van haar middelbare school in het 14de arrondissement.

Het zijn drie voorbeelden van de honderden, waarvan de slachtoffers niet praten en dat ook nooit zullen doen. Andere verhalen gaan over meisjes die met geweldzijn uitgehuwelijkt of die zijn teruggestuurd naar Marokko. Weer andere meisjes leven zwaarbewaakt, als zwijgende en gefrustreerde schaduwen in de een of andere voorstad of wijk. Allemaal rechteloze Franse meisjes die leven in een rechtstaat.

In de wijken zijn pubermeisjes de eerste slachtoffers van mannen. De macht van de mannen is alomtegenwoordig: in vaders, broers, buurmannen, en vriendenclubs. Je hebt ook: moeders, zusters, vriendinnengroep. Je hebt de keus: je onderwerpen of vermannelijken, gehoorzamen aan de patriarchale tradities of weglopen.

De gruwelijke en spectaculaire dood van Sohane zette een aloude praktijk in de schijnwerpers. De vele misverstanden leidden in oktober 2003 tot de protestmars 'Noch hoeren, noch slavinnen'.

Recensie

door Tsenne Kikke

Het is het zoveelste boek in eenzelfde reeks... De ondertitel 'Een jonge Frans-Marokkaanse strijdt tegen onderdrukking van vrouwen' geeft ons al een sterk beeld over de inhoud van het werk. Als wat je hierboven hebt gelezen nog niet voldoende is geweest om een idee van de inhoud van het boek te verkrijgen, lezen we op blz. 129: Ik herinner me vooral een ongelooflijk scherpzinnige en geestige Marokkaanse moeder. Ze nam het woord en luchtte haar hart ten overstaan van 400 mensen. "Elk jaar weer moeten we met vakantie naar Marokko! Alsof er geen andere landen te ontdekken zijn! Ik ben het spuugzat! Elk jaar, in augustus, is het weer hetzelfde liedje. We laden de auto vol met koffie voor de een en weer iets anders voor een volgende."

Eigenlijk is het ganse boek één grote aanklacht. Het is een pamflet, een uitgebreid pamflet, een pamflet van SOS Racisme, waarvan Loubna Méliane tegenwoordig de officiële woordvoerster is. Maar, dit pamflet wordt niet gratis uitgedeeld...

Koop dit boek bij


Bestellen
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht