ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Het derde huwelijk

Tom Lanoye

Het derde huwelijk Type: Paperback
Uitgever: Prometheus
Gewicht: 255 gram
Aantal Pagina's: 337
ISBN: 90-446-0813-4
ISBN-13: 978-90-446-0813-7
Categorie: Erotiek & Sensualiteit
Richtprijs: € 19,95

Korte Inhoud


Maarten Seebregs, een ontslagen locatiescout, kan de liefde van zijn leven niet vergeten. Hij heeft Gaëtan op diens sterfbed achter moeten laten. Cynisch maar met een glimlach leeft hij van zijn laatste centen. Dan doet een wildvreemde hem een profijtelijk voorstel: huwen met zijn Afrikaanse verloofde. De man zelf wordt immers, na twee huwelijken met buitenlandse meisjes, in de gaten gehouden door de Dienst Vreemdelingenzaken. Zodra het meisje de Belgische nationaliteit heeft verworven, kan Maarten van haar scheiden, met behoud van haar bruidsschat. De onbekende man stelt maar één restrictie: 'Je trouwt met haar, je woont met haar, je leeft met haar. Maar raak haar aan en ik sla je morsdood.'

Uittreksel


Blz. 7: ‘Je trouwt met haar, je woont met haar, je leeft met haar. Maar raak haar aan en ik sla je morsdood.’

De man die deze repliek ophoest, zit tegenover mij. Hij heeft zich ontpopt tot een mogelijke geldschieter. Onze ontmoeting in dit café is er gekomen op zijn initiatief. Ik heb hem nooit eerder in mijn leven gezien.

Het is tien uur in de ochtend. En het licht is lelijk.

Zal ik zijn woorden boekstaven op een viltje van Maes Pils? Ik heb niets bij me om te schrijven. Je kunt een geldschieter moeilijk een potlood vragen om zijn eigen woorden neer te krabbelen. Hij lijkt me toch al geen man wie het te doen is om woorden. Het gaat hier om zijn toekomst. Dat heeft hij al drie keer gezegd. Het heeft weinig zin zo iemand te feliciteren met zijn verbaal talent. Je moet geldschieters sowieso niet feliciteren. Zeker niet als je ze ,og maar een halfuur kent, als ze je binnen dat halve uur al iets hebben voorgesteld wat tegen de wet is en tegen je goesting, en waarvoor ze je net zo goed bedreigen.

Dit had ik nog aan Gaëtan moeten kunnen vertellen. Die had zich bescheurd. ‘Zeg toch ja tegen die gast!’

De man en ik zijn de enige klanten in dit vergeethol. De verwarming staat amper aan, de ramen zijn in geen seizoen gelapt, buiten ligt de stad alweer te apegapen na de vroege spits van school en kantoor, het asfalt glimt, ik hoor in de verte de kusttram krijsen, er waggelt een matrone voorbij op een verroeste fiets, het schemert nog – of is dit de voorbode van nog meer hagel en zure regen? Ik voel walging opzetten, terwijl ik niet eens in de spiegel boven de lambrisering kijk.

Recensie

door Tsenne Kikke

Tom Lanoye is romancier, dichter, columnist, scenarist en theaterauteur en een van de meest recente Vlaamse schrijvers. Ook zijn toneelwerk (Ten Oorlog, Mamma Medea, Fort Europa) scoort hoog op binnen- en buitenlandse podia. Met zijn vorige romans won hij twee humo'€™s Gouden Bladwijzers, twee Gouden Uil Publieksprijzen, De Gouden Uil Juryprijs (2003) en de Inktaap (2004). Zijn debuutroman 'Alles moet weg' is verfilmd, en ook 'Kartonnen dozen' en de 'Monstertrilogie' worden verfilmd.

Wat een Brusselmans kan, kan een Lanoye beter, en hij bewijst dit dan ook met dit boek. Qua stijl stijgt Lanoye mijlenver boven Brusselmans uit; qua inhoud tracht hij hem te evenaren, zou ik durven beweren. Maar een deel van het Nederlandse literaire publiek schijnt er toch klaar voor te zijn. Het is alsof het aanbod voldoet aan de vraag. Temeer omdat dit werk, bijvoorbeeld, in aanmerking komt voor de Libris Literatuur Prijs die op 7 mei 2007 in Amsterdam wordt uitgereikt. Als Lanoye wint, dan zou ik mijn hoed durven opeten. Gelukkiglijk heb ik geen hoed, en winnen doet hij zeker niet. : -) Anderzijds kan ik schrijven: Lanoye kan beter, veel beter werk alfleveren... Hij heeft het reeds in het verleden meermaals bewezen.

Alhoewel de auteur op regelmatige wijze op zijn eigen, leuke manier tracht uit de hoek te komen, is aangename lectuur toch iets totaal anders. Het is geen Brusselmans: gelukkiglijk niet. Toch is het van een bijna even laag allooi. Als niemand Lanoye tegenhoudt, zal hij Brusselmans vrij snel overtreffen, vrees ik. Het verhaal is voorspellend en volks, zeer volks en soms ietwat té banaal, maar anderzijds eigen aan de omgeving waarin het zich afspeelt, namelijk het Antwerpse De Coninckplein. De homofile hoofdpersonage, een zekere Maarten Seebregs, komt hier wel aan zijn trekken. Zowel letterlijk als figuurlijk.

In zeer vele gevallen heb ik de bladzijden slechts vluchtig, en dus diagonaal gelezen. Sommige passages heb ik dan weer, met open ogen en met zeer veel weerzin, gelezen, teneinde een idee te verkrijgen van de wezenlijke inhoud van het boek én van de bedoelingen van de schrijver. Een boek vertaalt zich nu eenmaal beter dan een schilderij en de inhoud van dit boek spreekt voor zich. Tenslotte kan ik hier met een zekerheid van 100% boekstaven, dat als dit werk ooit verfilmd wordt, ik het gegarandeerd nooit zal gaan zien: ik voed mijn brein met een iets kwalitatiever niveau van voeding. Toegegeven: het is een persoonlijke visie, doch de potentiële lezer is alleszins verwittigd. In elk geval is het literatuur, niet van de bovenste plank, maar wel een boek om op de bovenste plank weg te bergen - ver uit het bereik van kinderen en van mensen met gezonde geesten - geschreven door onze ex-Antwerpse stadsdichter,...Het is literatuur zonder boe of ba; maar smaken verschillen. Laat je dus niet al teveel door mij beïnvloeden...

Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2020 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht