ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Meneer, zou jij een vrouw willen zijn?…

… en dan ook nog eens in Afghanistan wonen? Want, talrijke Afghaanse vrouwen leven er in doodsangst.
door Tsenne Kikke - zondag 12 september 2021 3:05

Over vrouw-zijn in Afghanistan

Afghaanse vrouwen die in de voorbije decennia op een of andere manier voor de VS of het Westen gewerkt hebben, zijn doodsbang dat hun link met die landen ontdekt zal worden door de taliban. Daarom doen ze alles wat ze kunnen om elk bewijs van die band te verwijderen, zo meldde 'The New York Times'. Dat gaat van het versnipperen van documenten tot het begraven van smartphones.

De wanhoop groeit zienderogen bij Afghaanse vrouwen die ooit vanuit hun land voor de Verenigde Staten, internationale ngo’s of andere Westerse landen gewerkt hebben. Ze deden dat als vertalers of tolken, maar ook als verbindingspersonen ter plaatse wanneer de Amerikaanse troepen bijvoorbeeld iets nodig hadden. Voor de taliban zijn zij vijanden van het volk: elk van de vrouwen - maar ook mannen in die situatie - hoopt niet ontmaskerd te worden.

Om die reden zijn zij al het bewijsmateriaal aan het vernietigen dat een link met de VS mogelijk zou kunnen aantonen. Van Engelstalige documenten tot apps van sociale media, ze verwijderen en verscheuren wat mogelijk is. Smartphones worden begraven. Dat getuigden Amerikaanse ambtenaren en activisten.

Doodsangsten

De hoop om gered te worden door VS hebben de vrouwen nog niet helemaal opgegeven, maar volgens de bronnen van de Times wordt de vrees groter dat de redding niet komt. Naar de luchthaven gaan is een hachelijke onderneming, de kans om betrapt en ontmaskerd te worden groot. Contact opnemen met vluchtelingenorganisaties vinden ze zelfs te risicovol. Dat die vrees niet onterecht is, bleek woensdag uit de foto’s die circuleerden van door de taliban ernstig verwonde vrouwen en kinderen.

“Het is hemeltergend dat de VS en de internationale gemeenschap deze vrouwen in deze situatie heeft gebracht waarin ze echt moeten vrezen voor hun leven”, zei Rina Amiri, een gewezen ambtenaar bij de VN en Buitenlandse Zaken in de VS, in de krant. “Ook het  leven van hun kinderen en families staat op het spel. Ze moeten weg om die levens te redden, maar het is zo gevaarlijk.

Plots werd ze de eerste Afghaanse vrouw die talibanleider interviewde. Daarna is ze het land gevlucht...

Twee dagen nadat de taliban de Afghaanse hoofdstad Kaboel heroverden, schreef de 23-harige nieuwsanker Beheshta Arghand tegen wil en dank geschiedenis. Een talibanleider was plots haar studio binnengewandeld en eiste een interview, waardoor Arghand de eerste Afghaanse vrouw werd die de taliban interviewde. Intussen is de jonge journaliste haar land ontvlucht.

De iconische beelden gingen de wereld rond. Onder het vorige bewind van de taliban was het ondenkbaar dat een vrouw dat zou mogen doen. De beelden moesten het gematigdere imago in de hand werken...

Nieuwsanker Beheshta Arghand wachtte dat 'imago' niet af. Ze vluchtte op 24 augustus weg uit Afghanistan. “Ik vlucht omdat ik, net als miljoenen andere Afghanen, de taliban vrees”, legde ze uit aan de Amerikaanse nieuwszender CNN. “De taliban accepteert geen vrouwen. Als een groep je niet aanvaardt als mens zijnde, is het heel moeilijk” zei ze.

Geschokt in studio

Arghand studeerde af als journaliste aan de universiteit van Kaboel en was pas een maand en 20 dagen aan de slag bij de Afghaanse nieuwszender 'Tolo' toen daar op 17 augustus plots een talibanleider binnenstapte.

"Ik was geschokt, ik verloor de controle. Ik zei tegen mezelf dat ze misschien kwamen vragen wat ik daar deed.” Ze trok haar hoofddoek snel wat strakker aan en controleerde of ze niet te veel huid toonde. “Gelukkig draag ik altijd lange kleren in de studio, omdat we verschillende mensen hebben met verschillende ideeën.”

Toen ze even op adem was gekomen, begon ze aan het live-interview. Ze deed het voor de Afghaanse vrouwen, zei ze. “Als we binnenblijven en niet naar het kantoor gaan, zullen ze zeggen dat vrouwen niet willen werken. Maar ik zei tegen mezelf: ’Aan de slag’.”

Hulp van Nobelprijswinnares

Het interview was deel van een mediacampagne die de taliban als gematigd moesten doen overkomen, en waarin ze beloofden vrouwenrechten te zullen respecteren. Maar kort daarna zag Arghand de situatie al verslechteren.

De taliban eisten dat haar werkgever, 'Tolo News', alle vrouwen oplegde een traditionele hijab te dragen, en schorsten vrouwelijke nieuwsankers bij andere zenders. Ze vroegen lokale media ook om te stoppen met berichten over hun machtsovername. “Als je zelfs geen vragen mag stellen, hoe kan je dan een journalist zijn?” Veel collega’s hadden het land al verlaten, toen Arghand besliste hetzelfde te doen.

Ze belde Nobelprijswinnares Malala Yousafzai, die ze eerder geïnterviewd had, en vroeg of zij iets voor haar kon doen. De vrouwenrechtenactiviste kreeg haar op een evacuatielijst voor Qatar, en samen met haar moeder, zussen en broers, werd ze een van de tienduizenden Afghanen die met de evacuatiemissie via de luchthaven van Kaboel kon vluchten.

Terugkeren?

Arghand, die nu in Doha verblijft, zei dat ze hield van haar land en van haar job, en die mist. “Toen ik op het vliegtuig zat, dacht ik: ‘Nu heb je niets’. Ik ben zo ongelukkig, want deze generatie werkte en streed echt voor een nieuw Afghanistan.”

Ze hoopt ooit terug te keren als de veiligheidssituatie verbetert en als de taliban doen wat ze beloofd hebben: vrouwen aan het werk laten. “Maar nu is daar niets van waar.”

Bron: Nieuwsblad

Andere, gewapende Talibanstrijders zijn vorige zondag een Afghaanse nieuwszender binnengestormd en hebben de tv-presentator voor de camera als het ware gegijzeld. Het incident vond plaats tijdens een live debat op TV. Minstens acht Taliban-militanten stormden plots de Afghaanse tv-zender 'Peace Studio' binnen en gingen achter de presentator staan terwijl hij zijn reguliere programma 'Pardaz'afleverde. Naar verluidt vroegen de Taliban-militanten de presentator om hen te interviewen en bleven zij achter hem staan in de studio terwijl hij zijn programma uitbracht. Daarna nam één van hen het opdringerige woord...

Zelfs mannen in korte broeken vrezen de taliban...

UIt het dagboek van een vroedvrouw uit Afghanistan

‘Door het kleine gaas van een boerka is de wereld donker’...

In de noordelijke stad Mazar-i-Sharif houdt de 25-jarige vroedvrouw Zainab een dagboek bij over hoe de taliban, wier bestuur ze nooit bewust meegemaakt heeft, haar leven overhoop werpt.

"Ik ben vroedvrouw en mijn job bestaat erin vrouwen te helpen. Ik doe dat met veel enthousiasme en liefde. Op zaterdag 14 augustus vertrok ik om 7 uur ’s ochtends naar de kleine medische hulppost waar ik werk, in het centrum van de stad. Ik ga altijd met een vaste taxi, en daar werd ik ook gebeld door mijn vader. Met trillende stem, angstig."

‘Waar ben je, Zainab?’

‘Bijna op mijn werk, papa. Waarom?’

‘De taliban staan aan de stad! Kom snel terug naar huis.’

‘Papa, maak je geen zorgen! Ik heb onderweg gezien dat veel soldaten op de uitkijk staan.’

Toen ik aangekomen was, hing er een doodse sfeer in het centrum. Er klonk geen muziek in de winkels, er was geen geroezemoes op de markt. Ik besteedde er toen niet veel aandacht aan en dacht dat het door het vroege uur kwam. Misschien wilden de mensen langer uitrusten? Nu weet ik dat ik toen de realiteit niet onder ogen kon zien. Ik wilde de angst waar mijn vader onder leed, niet toelaten.

Ik moest die dag drie zwangere vrouwen zien. Eentje was stipt op tijd, van de twee anderen was geen spoor. Mijn eerste patiënte was zenuwachtig en had anders dan op andere dagen een boerka aan, wat voor de taliban de enige islamitische kledingnorm voor vrouwen is. ‘Na al die jaren terug uit de doos gehaald’, zei ze. Na de afspraak was ze kortademig, door de stress van de zware boerka.

Rond de middag sloten plots de laatste paar winkels die nog open waren. Ik zag eigenaars en werknemers razendsnel vertrekken. Nu was Mazar-i-Sharif echt een spookstad. Op dat moment drong de realiteit tot me door en wist ik dat het normale leven voorbij was.

Veilig op weg met boerka

Ik voelde me machteloos, opgesloten. Er waren maar twee andere collega’s komen opdagen, en wij drieën wisten niet hoe we thuis moesten raken. Wij hadden geen boerka, alleen onze hoofddoeken, met broeken en daarover tunieken tot aan de knie. Vroeger werden er talloze vrouwen geslagen omdat ze zo op straat liepen.

Ik belde de taxichauffeur. Ik smeekte hem: ‘Alstublieft, ga naar mijn huis en breng drie toegelaten outfits mee voor ons, mijn moeder zal die klaarleggen.’ Mijn vader of broers konden mij niet komen halen. Een van hen was vroeger lid van het Afghaanse leger en moest nu schuilen. De chauffeur kwam een uur later weer aan op ons werk. We namen de kleren aan die mijn moeder nog voorhanden had. Zij is een traditionele dame op leeftijd. We deden haar kleren aan en konden er bijna de vloeren mee dweilen, zo groot en lang waren ze. Voor de eerste keer besefte ik dat de wereld een duistere, benauwende plek is als je ze alleen kunt zien door het kleine gaas van een boerka.

Toen ik thuiskwam, zei mijn moeder: ‘Mijn schat toch … In wat voor hectische toestand zitten we nu? Een vrolijk jong meisje als jij, vol ambitie en energie, is al enkele uren na de staatsgreep van de taliban veranderd in een onderdanige, sombere vrouw. Godzijdank ben je veilig thuis.’

Tot de avond zaten wij angstig bij de deur. Die avond al wapperde de vlag van de taliban in onze stad. Het land is nu van hen en hun sharia komt eraan. Nu pieker ik over het vervolg. Hoe raak ik veilig op mijn werk? Mag ik zelfs buiten de muren van ons huis?’...

Nieuwe regels aan Afghaanse universiteiten: gordijn scheidt het klaslokaal

De private universiteiten in Afghanistan openden maandag voor het eerst de deuren sinds de machtsovername van de taliban. Vrouwen werden er niet geweerd, maar het gemengd onderwijs in hogescholen en universiteiten werd wel afgeschaft. In sommige klassen werd een gordijn opgehangen als scheiding tussen de mannelijke en vrouwelijke studenten.

De organisatie van het Afghaanse onderwijs wordt op de voet gevolgd sinds de taliban de macht drie weken geleden overnam. Tijdens de regeerperiode van 1996-2001 werd het meisjes en vrouwen verboden onderwijs te volgen. De taliban staat erop dat het deze keer anders wordt en dat de vrouwenrechten wel zullen worden gerespecteerd, als de sharia maar wordt gevolgd. Hoe dat in de praktijk zal verlopen, is nog koffiedik kijken.

Voorlopig is al duidelijk dat vrouwen verplicht een hoofddoek moeten dragen en dat er afzonderlijke in- en uitgangen moeten zijn voor vrouwen. Ook moeten vrouwelijke studenten in een aparte ruimte les krijgen, als dat niet mogelijk is mag de ruimte gescheiden worden door een gordijn. Dan moeten de vrouwen vijf minuten eerder het lokaal verlaten, en in wachtruimtes wachten tot hun mannelijke collega’s het gebouw verlaten hebben. Vrouwen moeten les krijgen van vrouwen, indien dat niet mogelijk is mag de les gegeven worden door een extreem gelovige man.

Leerkrachten en studenten in universiteiten in de grootste steden van Afghanistan, Kaboel, Kandahar en Herat, getuigden aan Reuters dat vrouwelijke studenten nu apart moesten gaan zitten, of enkel toegang kregen tot sommige delen van campus. ‘Gordijnen ophangen is echt onacceptabel’, zei de 21-jarige Anjila, student aan de universiteit van Kaboel aan Reuters. ‘Ik voelde me vreselijk toen ik het klaslokaal binnenkwam, we gaan stilaan terug in de tijd.’

Volgens Anjila zaten mannen en vrouwen voor de opkomst van de taliban ook niet samen in de klas, maar werden lokalen nooit fysiek gescheiden van elkaar.

Ook mannelijke journalisten hebben het er hard te verduren...

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, de énige gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Voel je je geroepen om Spiritualia te sponsoren?
Klik hier en, alvast bedankt!

Overschrijven kan ook via: IBAN: BE22 7795 9845 2547 - BIC: GKCCBEBB

- Ook kan je in onze webshop iets aankopen, waaronder:
Archetypen vragenlijst
Kristallen schedels
Pendels
Purperen plaatjes
Wierook & Benodigdheden

Voor de 'Zoekers naar hun Innerlijke Waarheid' is er...: Eclecticus!

En, dan heb je nog de vaste teksten...

DIMschool biedt 10 interessante privé-sessies aan waaruit jij kan kiezen!
Dossier Zelfkennis: Over de Handleiding Pendelen van A tot Z     
'Eclecticus': een korte introductie…
Meteorieten zijn hoogstwaarschijnlijk zo oud als onze planeet: eentje kopen?    
Prachtige geode amethist schedel van 4 kg 340 gram zoekt een warme thuis.
Wat is jouw Archetype ? En, ken je ook die van jouw partner?

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2021 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht