ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Rosanne Hertzberger: "Corona-uitbraak? Mij treft het toch niet…"

Rosanne Hertzberger schrijft elke week over de raakvlakken tussen wetenschap en het dagelijks leven.
door Tsenne Kikke - zondag 22 maart 2020 16:14

20/2/2020 - microbiologe Rosanne Hertzberger: Bekijk het voor de grap eens vanuit het coronavirus zelf. Eerst China, daarna Zuid-Korea, nu Italie, Frankrijk, Nigeria, Verenigde Staten: binnen een paar maanden van start-up naar een multinational die de hele wereld lamlegt en alle aandacht op zich gevestigd heeft. Dat is nog eens een sterk staaltje viral gaan.

Dat is geen aantrekkelijke business-strategie die u kunt afkijken. Coronavirus doet niet aan planning. Coronavirus denkt niet, doet niets, het virus ‘is’. Een hoopje genetisch materiaal in een zakje vet. Biologen noemen dat niet eens leven. Het is een van de vele pluisjes die ronddwarrelen, vastplakken, met ons meeliften en ons uiteindelijk doodziek maken.

SARS-CoV2, in de volksmond corona, heeft een aantal van die typische eigenschappen die een ziekteverwekker succesvol maakt: het maakt zijn gastheer in veel gevallen niet al te ziek, en maar in weinig gevallen dood. Het zorgt ervoor dat zijn vervoersmiddel nog een tijdje al hoestend kan rondwandelen. Hiv is het ultieme voorbeeld: mensen zijn soms jaren seropositief zonder aids te krijgen.

Nog zo’n virus dat veel mensen weet te besmetten: influenza. De Verenigde Staten maakten een uitzonderlijk zware influenza-winter mee. Het wetenschappelijk tijdschrift JAMA maakt de stand op tussen sterfte door influenza en door coronavirus in de VS: het staat momenteel 16.000-0. Als je alle doden in China er tegenover zet, is er voor elke acht Amerikaanse influenza-doden één Chinees corona-sterfgeval.

Ik zat maandag bij het talkshow-programma Op1 en werd gevraagd naar mijn mening over het coronavirus. Als microbioloog én opinieschrijver zou dit mijn moment en mijn onderwerp moeten zijn, maar tot mijn schrik had ik maar bijzonder weinig mening over de uitbraak. Pas later merkte ik allerlei verontrustende reflexen, bij mezelf en bij anderen. En die reflexen zijn uitermate egocentrisch. Het risico voor mij, mijn ouders en kinderen is klein. Geen zorgen dus: corona valt mee. Ik geniet het privilege dat ik een kerngezonde jonge vrouw ben te midden van een epidemie die gewoonweg niet heel gevaarlijk is voor kerngezonde jonge vrouwen. Ik kan me dat perspectief veroorloven omdat ik in Nederland woon met een uitstekend functionerende gezondheidszorg, met het RIVM en de GGD en tamelijk saaie degelijke bewindslieden.

Ik ben niet de enige die zo denkt: „Het is […] een virus dat je pas in gevaar brengt als je al kwetsbaar bent, dus ik ga me er totaal niet druk om maken”, schrijft een medisch specialist op Twitter. Precies die reflex sprak ik maandag hardop uit bij Op1.

Waren wij echt zo egocentrisch? Het trieste antwoord: ja. Samen met al onze kerngezonde leeftijdsgenoten roepen wij: kom maar door met dat coronavirus. Appeltje-eitje. Misschien zien we stiekem zelfs alle voordelen van de pandemie. Joepie, deglobalisering. De broodnodige dip in wereldwijde CO2-uitstoot. Even niet vliegen, lege havens, beurzen en congressen die worden afgezegd. Een dip in de wereldeconomie, een rem op de groei. Precies wat we nodig hadden.

Dat laat dat vetzakje met erfelijk materiaal duidelijk zien: wij denken alleen aan onszelf. En als kind van mijn tijd ben ik ook schuldig. Is het de ontkerkelijking? Of de tijdgeest die ervoor zorgt dat mensen zich steeds minder zorgen lijken te maken over medeburgers op leeftijd, of mensen die chronisch ziek of anderszins kwetsbaar zijn?

Het is precies dezelfde oorzaak van veel vaccinatietwijfels. Mazelen vormt nu eenmaal geen belachelijk groot risico voor een gemiddeld gezond Nederlands kind. Dat dat vaccin wel degelijk andere kinderen kan beschermen die kwetsbaarder zijn, is gewoonweg geen overtuigend argument voor veel mensen. Laat staan dat mensen nog te recruteren zijn voor een wereldwijde uitroeiing van zo’n virus. Daarvoor zijn we te diep weggezonken in onze eigen bubbels.

Die bubbels vertekenen de wereld. Deglobalisering is een zegen voor wie geen zin meer heeft om zich iets aan te trekken van de problemen op andere continenten. En levert deglobaliseren minder groei op? Prima, ‘wij’ zijn toch rijk genoeg?

Dat ‘wij’ gaat over steeds minder mensen. Influenza leert dat ‘wij’ ons helemaal niet zoveel zorgen maken. Ook honderdduizenden doden per jaar went, zolang die doden maar niet te veel op ons lijken.

20/3/2020 - Rosanne Hertzberger: Dit keer hadden we te laat door dat het serieus was

Dit hadden we te laat door. Zonder twijfel. En toch neem ik het niemand kwalijk. Telkens weer waren er dreigingen: eerst sars-1 van vleermuizen, toen mers van dromedarissen. Hartstikke dodelijk, maar de Aziaten en Arabieren hadden dat met hun ijzeren greep op de maatschappij en de verwaarloosbare individuele rechten in die landen onder controle.

Dit was de derde keer in twintig jaar dat een coronavirus een crisis veroorzaakt. Ik lachte het weg. Wij allemaal. Hoe konden we ook anders. Wij waanden ons al decennia lang veilig. Elk gevaar dat op ons af kwam, liep met een sisser af. Oorlogsdreiging, kernwapendreiging, zure regen, ozongaten en al twintig jaar onafgebroken terreurdreiging. Alleen de klimaatcrisis voelen we.

De andere dreigingen werden nooit echt. Integendeel. We werden alleen maar rijker, gezonder, ouder en ons collectieve zelfvertrouwen groeide. We publiceerden boeken met juichverhalen over hoe goed het ging met ons allemaal. Gingen de alarmbellen weer eens af, dan hoorden we ze niet eens meer. We kregen last van een omgekeerde pavlovreflex: die alarmbel betekent het omgekeerde. Zal wel niets zijn.

Weer een coronavirus dat een pandemie gaat veroorzaken, tuurlijk. Alleen dit keer hadden we te laat door dat het serieus was. Dit type coronavirus konden zelfs de Aziaten niet beteugelen. Al vroeg in de besmetting zitten er veel virusdeeltjes, vooral in de neus, zelfs voordat er symptomen optreden. Mensen lopen niesend en kuchend rond voor ze in bed kruipen. En dan, na een week de lugubere verrassing: de ziekte breidt zich uit naar de onderste luchtwegen. Dat overleven een heleboel mensen niet.

We hebben nog geen middelen. Geen vaccins en geen goed werkende medicijnen. Tot nu toe kun je een virus dat zo besmettelijk en zo dodelijk is als SARS-CoV-2, het beste bestrijden door onze waarden op de helling te zetten. Een beetje Singapore worden. Politie en leger laten patrouilleren. Mensen testen en isoleren. Hun telefoon uitlezen en een sms versturen naar alle telefoons die de afgelopen 48 uur in de buurt zijn geweest. Al die mensen vorderen zich ook te laten testen, hen desnoods door de politie uit hun huizen te laten sleuren en wanneer ze positief blijken te zijn, ook hen allemaal te verbannen naar een moderne versie van de leprakolonie, weg van familie en vrienden. Hard?

De meest effectieve bestrijding betekent verregaande inbreuk op privacy en individuele vrijheden. Het zou tienduizenden doden schelen. Is dat het waard in oorlogstijden?

De vraag is wat schrijvers als ik in deze tijden moeten doen. Sommige mensen waarschuwen me niet al te zwartgallige columns te schrijven. Ik voel me verantwoordelijk om de moed erin te houden. Wat heb je aan zijlijnroepers die nu schreeuwen: „We gaan dood. Allemaal!” Wie dat roept op een intensive care wordt bij kop en kont eruit gegooid, wegens misdadige onbehulpzaamheid. Zet liever een kop koffie en houd je mond.

De neiging is groot om te schrijven over behandeling en beloftevolle vaccins in de pijpleiding. En toch zie ik het nu als onze taak om gewoon de waarheid te blijven vertellen. Als volgende week de lijkwagens door de straat rijden, dan zult u het ons kwalijk nemen dat we het u niet eerder hebben gezegd. Iedereen die kan rekenen ziet het aankomen. Bijna als het weerbericht. Volgende week gaan er dagelijks honderden doden vallen in Nederland. Er is geen ontkomen aan. Er zijn niet genoeg spullen, niet genoeg mensen. De mensen zullen alleen sterven, zonder dat hun partners of kinderen afscheid kunnen nemen.

Nee, dit kan zo niet. Dit is een misdadig onbehulpzame column. Ik wil het moreel hoog houden. Er kan altijd nog een wonder gebeuren. Misschien werkt het tbc-vaccin dat nu wordt getest? Misschien vinden we net op tijd een effectieve cocktail van middelen, iets wat nog in de kast ligt of ooit op een plank is geparkeerd? Misschien vinden oplettende, nog net niet uitgeputte artsen en onderzoekers een creatieve oplossing?

Lieve lezers, we zijn het wel eens oneens met elkaar, maar in deze tijden wens ik u, uw familie en uw dierbaren het allerbeste toe. En ondertussen bid ik tot mijn God, en de God van mijn voorouders. Bewaar ons, bescherm ons, houd ons vast.

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -

(Interesse?... Laat je niet door jouw ego tegenhouden, indien jij je innerlijk geroepen voelt!)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

In het afgelopen 15-jarige bestaan van Spiritualia.be is er online een hoop veranderd. En ook aan deze website wordt er – in reactie op alle online ontwikkelingen – continu geschaafd. Zo hebben we vorig jaar geïnvesteerd in een betere server, waardoor de site nog sneller is geworden. Verder werden we eind december zelfs verplicht om nog meer schijfruimte aan te kopen, en zo meer.

Met al die nieuwe ontwikkelingen hebben we na dertien jaar nog immer een duidelijk doel voor ogen, namelijk: zoveel mogelijk mensen inspireren om aan hun innerlijke zelf te werken, losstaande van hun diverse persoonlijkheden en honderdtallen kleine ikjes.

Bovendien doen we ons best om mensen te laten na-denken - een denken dat na het gewone, automatische denken komt - en ja: soms door een schokje te geven, opdat ogen worden geopend. :-)

Toegegeven: daarmee is niet iedereen gediend. Nochtans is dat meer dan logisch. Waarom?... Wel, omdat we ons richten tot een welbepaalde doelgroep. Indien je het al vergeten bent: tot mensen die aan hun innerlijke zelf willen werken.

Enerzijds kunnen alle bezoekers onze blogs gratis lezen, maar het runnen van een gratis site is niet goedkoop. En daarom doen we regelmatig beroep op onze meest trouwe bezoekers, waardoor Spiritualia online kan blijven.

En?... Voel je je geroepen om deze Spiritualia website te sponsoren? Ja?... Doen & alvast bedankt!

Het kan al vanaf 1 euro. Meer info, of interesse?.... Klik op deze link voor meer info.

- Indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf gratis via Zoek&Vind aanmelden. -

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2020 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht