ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Waanzinnig goede Joker zette het filmfestival Venetië ietwat op stelten

Maar wij moeten tot 2 oktober wachten…
door Tsenne Kikke - maandag 2 september 2019 1:11

Huiveringwekkend: zo straf is de vertolking van Joaquin Phoenix in ‘Joker’, de film die het hele filmfestival van Venetië verblufte.

Wie had dit kunnen denken? Todd Phillips, de regisseur die ons het driedelige magnum opus van ‘The hangover’ schonk, pakte nu het oudste filmfestival ter wereld in. De punchline: hij deed dat met een superheldenfilm. Dat is doorgaans niet het genre voor filmfestivals, waar artistieke films van eigenzinnige auteur-regisseurs bovenaan de agenda staan.  Maar als de jury onbevangen kan kijken naar een film van Roman Polanski, dan ook naar deze. Durft ze een Gouden Leeuw uitreiken aan een superheldenfilm? De film, die in België uitkomt op 2 oktober, is in elk geval gelanceerd voor de Oscars, waar Joaquin Phoenix na drie nominaties nu misschien eindelijk goud kan pakken.

Als ‘Joker’ misschien de beste superheldenfilm aller tijden is, dan is dat omdat het niet echt een superheldenfilm is. Zeker, je kan dit de ontstaansgeschiedenis noemen van The Joker, de nemesis van Batman in de stripverhalen, tv-series en films rond de vleermuisman. Maar in deze film rijden geen gadgets rond en heeft niemand superkrachten.

Meer dan een superheldenfilm is het vooral een remake van ‘The king of comedy’, de film van Martin Scorsese uit 1982. De centrale verhaallijn komt zo uit die film: een loner die nog bij zijn moeder woont in een miezerig appartement wil het maken als stand-upcomedian. Daarbij ontwikkelt hij een ongezonde obsessie voor een komische talkshowhost à la David Letterman. Bij Scorsese speelde Robert De Niro de zielige would-be-grapjas (in een van de beste vertolkingen van zijn carrière). Bij wijze van ironie en aangepast aan zijn lachrimpels mag hij dit keer in 'Joker' de talkshowhost vertolken.

Maar dé acteur van deze film is Joaquin Phoenix, die opnieuw een verbluffend intense vertolking toevoegt aan een lange rij, gaande van ‘Gladiator’ over ‘Walk the line’ tot ‘The master’ en ‘You were never really here’. Het is het soort tranformatie waar de Oscar Academy van smult. Hij ziet er ongezond mager uit in de film - volgens het persdossier is hij 18 kilo afgevallen op vraag van de regisseur. Hij at een appel per dag. Laat dit niemand op ideeën brengen...

Maar er is wel meer ongezond aan zijn personage, dat we leren kennen als Arthur Fleck, een man die zijn kost verdient als een clown die op straat rondloopt met een reclamebord. ‘The Joker had nooit een “origin story” in de stripverhalen, dus we konden doen wat willen’, zei Todd Phillips op de druk bijgewoonde persconferentie. ‘In een van de stripverhalen verwijst The Joker naar zijn verleden als “multiple choice”. Dus we hadden alle vrijheid: er waren geen regels of grenzen. Mijn co-scenarist Scott Silver en ik zetten elkaar ertoe aan om almaar zotter te gaan.’

Arthur Fleck probeert contact te zoeken met anderen, maar botst steeds weer op een ontgoocheling - als het al geen pak rammel is. Wanneer zijn sociaal werkster weggesaneerd wordt, verliest hij zijn laatste (min of meer) luisterend oor. Arthur ontdekt dat er maar één manier is om echt aandacht te krijgen: geweld. Wanneer hij merkt dat hij daarbij, ongewild, aanhangers krijgt, radicaliseert hij tot een crazy clown van akelige proporties. Hij wordt het boegbeeld van rellende subversievelingen, die met een clownsmasker op hun gelaat het op de rijken hebben gemunt.

Het is misschien wel de droevigste film ooit gemaakt over een komiek: de eenzame, mentaal labiele man zakt steeds dieper weg in zijn waanzin. En het is een subversieve film over gestoorde, narcistische figuren die de massa op sleeptouw nemen in een revolutionaire opstand. Vergelijkingen met Donald Trump en figuren dichter bij huis liggen voor de hand, maar regisseur Todd Phillips hield zich op de vlakte.

‘Films zijn vaak spiegels van de samenleving, maar ze vormen die niet. Ook al vindt de film plaats eind jaren 70, begin jaren 80, komen er onvermijdelijk elementen uit het nu, gezien wij de film schreven in 2017. Niet alle kijkers zullen dat merken. Sommigen zullen de film gewoon zien als de ontstaansgeschiedenis van The Joker; voor anderen zal het een politieke film zijn. Ik denk dat het ervan afhangt door welke lens je zelf kijkt.’

Hoe je er ook naar kijkt, ’Joker’ is naar het schijnt een waanzinnig goede film, over een waanzin die vandaag al te herkenbaar is. Het is dé film voor deze tijden van narcistische clowns.

Bron: De Standaard

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -

(Interesse?... Laat je niet door jouw ego tegenhouden, indien jij je innerlijk geroepen voelt!)

Voel je je geroepen om Spiritualia te sponsoren?

Het kan al vanaf 1 euro. Meer info, of interesse?.... Klik op deze link.

- Indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf gratis via Zoek&Vind aanmelden.

- En, je kunt je ook als eclecticus inschrijven! -

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht