ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

De meest diepzinnige vraag uit de wereld van Zelfkennis

Opgepast! Dit is weeral één van de vele teksten, die sommige mensen niet graag lezen…
door Tsenne Kikke - zaterdag 10 maart 2018 15:12

Het klinkt misschien vreemd in de oren, maar de meest diepzinnige vraag, die een mens aan zichzelf zou kunnen stellen, kan eveneens als de meest absurde worden opgevat. Ik heb het over de vraag: "Wie Ben Ik?".

Het diepzinnige ervan kan je misschien nu al inzien - met de nadruk op 'misschien' - maar, het absurde ervan is niet onmiddellijk waar te nemen. Laat me het op een heel voorzichtige manier aanbrengen...

Het absurde ervan bestaat uit het feit dat 99% van de mensheid de vraag niet snapt. Nog absurder is het tweede feit dat de 1%, die het misschien wél snapt, het antwoord daarop meestal niet weet. Kan het nog absurder?

Ben je? Of, ben je niet?

Wat is Zijn?... Het komt ongeveer overeen met het begrijpen van de uitspraak 'To Be, or Not to Be'. Een mens is, of is niet. Een Jezus - indien hij echt heeft bestaan, zoals hij beschreven werd meer dan 100 jaar na zijn dood - kon zeggen: "Ik Ben die Ben", omdat hij één was. Maar, een mens met zijn meer dan 1001 kleine ikjes, die elk hun eigen verlangens, wensen, dromen, willetjes, enzovoorts hebben, is legio. Kortom: niet één, maar verdeeld.

Dus: welke van die vele 'ikjes', of persoonlijkheden, zal aanspraak kunnen maken op die Ik van "Wie Ben Ik?"... Enig idee?

Bovendien is de vraag verkeerd geformuleerd. In plaats van "Wie Ben Ik?", zou het "Wat Ben Ik?" moeten zijn, waardoor dan ook kan vermeden worden dat één van die ikjes op die vraag de vinger opsteekt, en daarbij als een dwaas "Ikke! Ikke!" uitroept.

Door de "Wat Ben ik?"-vraag te stellen, kan een mens bij het juiste antwoord komen, net als de 1%, zijnde: "Ik weet het echt niet."

Het volgende voorbeeld gaat niet voor 100% op, maar 'k vind momenteel niets beter.

Stel, dat je een andere vader of moeder had gehad. Laten we zeggen een zwarte - en, als je zwart bent: een blanke. Je zou nog immer over hetzelfde 'Zijn' kunnen beschikken, maar uiterlijk zal je er geheel anders uitzien, nietwaar? Ook innerlijk, natuurlijk. Op fysiek en genetisch vlak, bedoel ik.

Indien je dus - anders uitziende - die diepzinnige vraag aan jezelf zou stellen, zou je eveneens het antwoord aan jezelf verschuldigd zijn. Je zou jezelf - net zoals nu - kunnen benoemen en beschrijven, dat wel, maar niet jouw Ware Zijn; gewoonweg, omdat dat 'Zijn', of noem het 'Zelf' of 'Ziel' iets onlichamelijks is. Ik verbeter: iets onstoffelijks zou kunnen zijn, indien men het daadwerkelijk bezit. Denk hierbij, bijvoorbeeld aan de uitspraak: "Je hebt een lichaam, maar je bent dat lichaam niet."

(Tussen haakjes: het voorbeeld gaat niet voor 100% op, omdat het 'Zijn' uit de Essentie ontstaat. Zo schreef ik al eerder dat een Jezus - vanuit zijn Essentie - als Jezus geboren was, enzovoorts, net zoals er 'iets' in jou met jouw essentie in verbinding kan staan.)

Als mens beschikte een Jezus natuurlijk eveneens over diverse persoonlijkheden en over een 1.000-tal kleine ikjes, maar van binnenuit was hij meester over dat lichamelijke zelf, waarbij zowel de ikjes als de persoonlijkheden dienaren waren, en geen tijdelijke heersers - want, om de zoveel minuten heerst er een ander ikje in jouw lichaam.

Zo ben je nu niet dezelfde persoon als die van enkele minuten geleden, noch geregeerd door hetzelfde ikje die vanmorgen uit het bed stapte, noch de ik die naar het werk reed, noch de ik die op het werk aankwam, noch de ik die terug thuis arriveerde, enzovoorts, enzovoorts. Meer daarover in de volgende blog.

Zo kon een Jezus zeggen: "Ik ben de Weg", daar waar een mens met 1001-ikjes 1001 wegen kan bewandelen, en uiteindelijk daar terecht kan komen waar hij zich in de eerste plaats niet wilde bevinden.

Tussen andere haakjes: ook de woorden "Ik ben de Weg" werden, en worden nog, in het algemeen verkeerd begrepen. Ik bedoel: té letterlijk vertaald. Zo zijn er simpele geesten, die zouden zeggen: "Komaan, mannen! Laten we hem volgen! Hij is dé Weg!"... :-)

Jezus was gewoonweg voor ZichZelf "De Weg', maar geen weg die anderen moeten volgen, of bewandelen - of, Jezus als een schaap achterna lopen toen hij nog leefde. Die mensen zouden dus beter vanuit hun eigen 'Zijn' hun eigen weg volgen.

Tot besluit

Jezus' laatste woorden waren, onder andere: "Heer, in uw handen geef ik mijn Geest." Hij schonk dus niet zijn Ziel, of noem het zijn Zelf, zijn Ware Ik, zijn Zijn, of wat dan ook.

Het klinkt misschien vreemd in de oren, maar de meest diepzinnige "Wie Ben Ik?"-vraag, die een mens aan zichzelf kan stellen, kan eveneens als de meest absurde worden opgevat, nietwaar?

En?... Heb je die ooit al eens aan jeZelf die vraag gesteld?

Nota: In de eerstvolgende blog herhaal ik voor de zoveelste maal iets over jouw persoonlijke 'Onzichtbaarheid'.

Vind je deze Spiritualia website ietwat interessant?...

Interessant genoeg om die te sponsoren; dankzij een bijdrage van 2 euro/maand, zijnde: 24 euro? Meer mag ook, natuurlijk! Laat het ons in elk geval weten door op deze link te klikken. Alvast bedankt!

En, indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf via Zoek&Vind aanmelden.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2018 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht