ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

De inhoud van de Bijbel verteren, en daarbij drugs innemen, gaan niet hand in hand

Maar een 20-jarig meisje op het idee kwam om haar eigen ogen uit het hoofd te rukken…
door Tsenne Kikke - dinsdag 13 maart 2018 17:07

Indien uw rechteroog u aanstoot geeft, ruk het uit en werp het van u weg; want het is beter voor u, dat een van uw lichaamsdelen verloren gaat dan dat heel uw lichaam in de hel wordt geworpen. En als uw rechterhand u aanstoot geeft, hak ze af en werp ze van u weg, want het is beter voor u, dat een van uw lichaamsdelen verloren gaat dan dat heel uw lichaam in de hel terecht komt. - Matthëus 5:29-30 -

Een gezonde geest in een gezond lichaam...

Zeer veel mensen hebben totaal geen besef van de mate dat ze van hun brein afhankelijk zijn. Als daar iets mis mee is, zal het verlengde van dat brein - zijnde: het lichaam - daar vroeg of laat de gevolgen van ondervinden. Om die reden is het belangrijk met wat een mens zijn hersenen voedt, en voor sommigen is, onder andere, het verteren van de inhoud van de Bijbel, tezamen met het innemen van drugs, geen al té best idee.

Daarenboven lopen er tussen de 7 miljard stervelingen miljarden geestgestoorden rond, de ene ietwat gestoorder dan de vele anderen. Maar, het zijn vooral die mensen, die de frontpagina's bereiken, die de meest extreme voorbeelden ervan zijn - en, van hen kunnen sommigen het meeste leren.

Een voorsmaakje...

Zo brachten begin februari van dit jaar diverse media wereldwijd een bizar verhaal uit de Amerikaanse staat South Carolina...

In de buurt van een kerk begon de twintigjarige Kaylee Muthart plots haar eigen ogen uit te trekken. Ze was zwaar onder invloed van drugs. Veel meer was er echter niet bekend over het incident, tot onlangs, door naar het verhaal te luisteren van hoe het zover kon komen.

“Iets meer dan een maand geleden kon ik zien. Of misschien moet ik het zo zeggen: ik had toen nog mijn beide ogen, maar kon niet zien dat ik gevaarlijk bezig was. En dan, op 6 februari, werd mijn wereld zwart...” Zo startte ze haar ontstellende getuigenis over de gevaren van drugs, en meer bepaald crystal meth.

Op de middelbare school was Kaylee een zeer goede studente, maar het liep fout toen ze steeds meer lessen begon te missen.

"Ik werkte lange uren, omdat ik voor een auto aan het sparen was," vertelde ze. "Daarnaast had ik ook last van hartritmestoornissen, waardoor ik veel afwezig was. Mijn cijfers begonnen te dalen, en ik nam het besluit om even met school te stoppen om mij te herpakken. Ik wilde niet dat ik een slecht gemiddelde kreeg, want dan zouden mijn kansen dalen om toegang te krijgen tot een goede universiteit. Ik wilde mariene biologie studeren, dat was altijd mijn droom geweest."

Bipolaire stoornis

Zich herpakken deed ze echter niet. Op haar achttiende begon ze geregeld alcohol te drinken en wiet te roken. Van harddrugs bleef ze weg, tot op haar negentiende verjaardag. “Ik rookte een joint met een collega en kreeg een heel vreemde ervaring. Het voelde alsof ik de wereld aankon. Ik voelde me heel dicht bij God.”

Kaylee vermoedt dat er toen cocaïne, of methamfetamine (crystal meth) in vermengd was. “Ik voelde me verraden. Ik stopte met werken om die collega te ontlopen, maar ik ging ook niet terug naar school.”

En vanaf dat moment ging de situatie snel achteruit. De relatie met haar vriendje liep spaak, waardoor ze Xanax begon te nemen. “Ik verloor mijn vriendje en een aantal andere vrienden, en voelde me alleen en ongelukkig. Intussen weet ik dat ik aan een bipolaire stoornis lijd, maar toen kon ik alleen maar denken aan het goede gevoel dat ik kreeg als ik drugs nam.” En, toen ze ook nog eens de foute vrienden leerde kennen, begon ze zelfs te experimenteren met xtc.

“Dat vond ik minder gevaarlijk dan cocaïne of meth," zei ze. “Uiteindelijk nam ik het bijna elke dag. Terwijl ik high was, bestudeerde ik vaak de Bijbel. Maar ik interpreteerde de teksten helemaal verkeerd. Uiteindelijk raakte ik ervan overtuigd dat meth me dichter bij God zou brengen.”

Hallucinaties

Tegen de maand augustus begon ze het gevaarlijke goedje regelmatig te roken, daarna te snuiven, en uiteindelijk spoot ze het in. “Ik deed het bijna dagelijks, altijd met vrienden. Ik was omringd door zware druggebruikers.” Haar moeder zag het helemaal de verkeerde kant uitgaan, maar Kaylee weigerde zich te laten helpen.

Kaylee: “Ze kon me niet laten opnemen zonder sluitend bewijs dat ik een gevaar was voor mezelf. Ik woonde ook niet meer thuis, maar sliep meestal bij een van mijn vrienden op de sofa. Ook stelde ik mijn moeder gerust door haar te zeggen dat ik alles onder controle had.”

Op 4 februari ontmoette ze haar moeder nogmaals. Ze had voor haar dochter een rehabilitatiecentrum gevonden. Bovendien had ze een eerder gesprek opgenomen, waarin Kaylee vertelde dat ze niet meer in deze wereld wilde wonen omdat die veel te kwaadaardig is. Haar moeder zei daarbij dat ze daardoor een gerechtsorder kon verkrijgen om haar te laten opnemen. Uiteindelijk stemde Kaylee daarin toe, maar de volgende dag - 5 februari - kocht ze opnieuw meth: een grotere dosis dan ze ooit had genomen. En dan liep het helemaal mis...

"De dag nadien was ik nog steeds high," getuigde ze. "De details zijn wazig, maar ik weet nog dat ik hallucineerde. Ik liep alleen langs de spoorweg om 10.30 uur ’s morgens, maar de wereld zag er donker en grimmig uit. Ik weet nog dat ik dacht dat ik iets belangrijks moest opofferen om de wereld te genezen, en om zélf in de hemel te geraken en dichter bij God te zijn. Ik geloofde echt dat alles abrupt zou eindigen als ik mijn ogen niet meteen uit mijn hoofd zou trekken. Ik weet niet waarom ik tot die conclusie kwam, maar het leek me de juiste, meest rationele oplossing."

En op dat moment, op die plaats, ging Kaylee op haar handen en knieën zitten om te bidden. “Ik was ervan overtuigd dat ik een religieuze ervaring had. En dan heb ik met mijn vingers mijn ogen uitgetrokken. Het voelde als een enorme strijd, het moeilijkste dat ik ooit moest doen. Maar, door de drugs voelde ik niet al teveel pijn.”

Uiteindelijk hoorde een pastoor haar schreeuwen, waardoor ze niet nog meer schade kon aanrichten. “Hij hield me samen met zeven of acht andere mensen in bedwang tot de hulpdiensten er waren. Want, ik bleef vechten en schreeuwen: “Ik wil het licht zien!”.”

Het juiste pad

In het ziekenhuis hadden de artsen geen andere optie dan haar ogen volledig te verwijderen; dit, in de hoop haar optische zenuwen te redden en infectie te voorkomen. Pas twee dagen later werd Kaylee wakker. Alles was donker. Ze wist dat ze blind was...

Een week later werd ze overgebracht naar een psychiatrische afdeling. "Ik was verschrikkelijk bang, maar het bleek een geweldige plek te zijn. Ik werd gediagnosticeerd met een bipolaire stoornis, en ik kreeg voor het eerst de juiste medicatie. Met de juiste therapie leerde ik mijn nieuwe realiteit aanvaarden."

Wat die bipolaire stoornis betreft, zei ze: "Ik kon me daarin vinden - want, toen ik me gelukkig voelde, voelde ik me super gelukkig, en toen ik me down voelde, voelde ik me diep depressief. De turbulenties zorgden er dan ook voor dat ik vooral vatbaar was voor drugsmisbruik."

Vorige week mocht Kaylee dan eindelijk naar huis. Ze vindt het niet gemakkelijk om zich aan te passen aan haar nieuwe, blinde leven, maar ze is optimistisch

“Natuurlijk ben ik soms verdrietig, zeker wanneer ik niet kan slapen. Maar ik ben nu gelukkiger dan toen ik nog aan de drugs zat. Ik wil opnieuw gaan studeren, ben nog steeds in therapie, en heb een nieuwe kerk gevonden die me steunt. En als ik genoeg geld kan inzamelen, kan ik een geleidehond nemen. Ik moest mijn zicht verliezen om het juiste pad terug te vinden. Maar ik ben zo blij dat ik hier nog ben.”

God anagram van Dog

Ondertussen heeft haar moeder een 'GoFundMe'-pagina opgestart, en tot nog toe heeft ze daarmee van de 50.000 US$ al 27.000 US$ kunnen verzamelen, opdat haar dochter daarna zo'n hond zou kunnen aanschaffen...

Drugs gaven een extra dimsensie aan de inhoud van haar bestaande verbeeldingswereld. Of ze nu mentaal genezen is, betwijfel ik. Ze loopt nog immer met haar geloofsovertuigingen rond, kwam in contact met 'een nieuwe kerk', waarvan de leden die bestaande geloofsovertuigingen zullen versterken, aanvullen zelfs.

Jij mag er natuurlijk een andere mening op nahouden, beste lezer, doch wat jij of ik erover ook mogen denken: het zal geen jota wijziging brengen aan de belevingen van haar toekomstige 'godsdienstige werkelijkheden'. Maar, misschien wordt ze ooit weleens door het een of ander congregatielid heilig verklaard.

Als besluit klinkt het misschien hard: volgens mij is de inhoud van haar brein 'definitief naar de knoppen'... :-) Doch, véél belangrijker is het antwoord op de vraag hoe het met de inhoud van onze hersenen is gesteld, nietwaar?

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

En?... Vind je deze Spiritualia website ietwat interessant?...

Interessant genoeg om die te sponsoren; dankzij een bijdrage van 2 euro/maand, zijnde: 24 euro? Meer mag ook, natuurlijk! Laat het ons in elk geval weten door naar 'Berichten' te gaan, - of, door op deze link te klikken. Alvast bedankt - want, daarmee blijft Spiritualia online!

En, indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf via Zoek&Vind aanmelden.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht