ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

De Iraanse 'Tuin der Stenen': een vreemde vorm van zelfexpressie

Elke mens heeft een eigen manier om zijn frustraties te uiten. maar die van Darvish Khan Gong Esfandiyarpour was heel speciaal.
door Tsenne Kikke - zaterdag 17 februari 2018 18:48

Ten oosten van de Iraanse stad Sirjan ligt - in het midden van nergens - de wereldvreemde 'Tuin der Stenen'. In de buurt kunnen er misschien enkele schapen ronddwalen, je vindt er een nieuwe speeltuin, een toilet en zand, heel veel zand.

Die Tuin der Stenen, met een oppervlakte van rond de 2.500 vierkante meter, bestaat uit honderden langwerpige, uitgedroogde bomen in een landschap van zand. Aan elke boom hangt noch fruit, noch bladeren, maar in de plaats daarvan kleine en grote stenen, sommige met een gewicht van meer dan 20 kilogram.

Aan die Tuin is er een opmerkelijk verhaal verbonden; een verhaal, dat zelfs werd verfilmd.

Stilzwijgend protest

De 'Tuin der Stenen' is gemaakt door een doofstomme schapenherder, Darvish Khan Gong Esfandiyarpour genaamd. Vanaf 1961, nadat hij er een droom over had gehad, hing hij elk van die stenen met dikke kabels, fietskettingen en lange touwen aan de uitgestorven ledematen van die bomen.

Hij deed dat als stil protest tegen de landhervormingsplannen, die door het Shah Reza-regime als deel van de 'Witte revolutie' werden uitgevoerd, en waarbij de arme man een deel van zijn land, inclusief zijn weelderige tuin, verloor.

De tuin verwilderde vanwege de droogte, ook de bomen die er stonden, en die tuin kreeg door de jaren heen een nieuwe betekenis door er nieuwe, uitgestorven bomen en stenen aan toe te voegen.

Die stenen haalde hij 50 jaar lang zelf te voet uit het naburige gebergte, en elk van die stenen had voor hem een speciale, zelfs heilige betekenis. Ook haalde hij de reeds afgestorven bomen van ergens uit de buurt, groef hen uit, en nadat hij die naar daar had gesleept, voegde hij ze eigenhandig aan de tuin toe.

Het was een hele karwei. Eén van de bewoners van het naburig dorpje herinnerde zich heel goed dat er 3 maanden na Darvish Khan’s dood zo'n boom was omgevallen. Daar waar Darvish Khan het alleen deed, waren er 3 mannen nodig om die boom terug op zijn plaats te zetten.

Darvish Khan overleed op 8 april 2007 op de gezegende leeftijd van 90 jaar. Hij werd  door Hassan Esfandiyarpour, zijn enige zoon en vader van 7 kinderen, in die zanderige, rotsachtige tuin begraven, en elk jaar wordt het door een 6.000-tal mensen bezocht. Anders gezegd: indien jijzelf er een bezoekje aan brengt, is de kans groot dat je er alleen bent.

Indien je voor jezelf de grootte van de stenen zou kunnen aanschouwen, verkrijg je misschien een klein idee van de grootte van zijn onuitgesproken woede. Tevens maken de stenen vruchten, die aan de levenloze takken bengelen, een angstaanjagende dodendans wanneer ze door de wind worden bespeelt. Zelfs vandaag de dag, ter nagedachtenis van Darvish Khan Esfandiyarpour, weergalmen ze als het ware die woede.

De plek zelf is vrij eenvoudig te vinden: neem vanuit Sirjan de route 88 richting Baft naar het oosten. Na ongeveer 45 km is er een duidelijke bewegwijzering, die je niet kan missen.

Moeder, waarom leven wij?

In 1976 werd er door Parviz Kimiavi zelfs een film over gemaakt met een duurtijd van 1u20 min. Daarin is, bijvoorbeeld, te zien dat Darvish Khan op een dag in de woestijn in slaap viel en droomde. Toen hij wakker werd lag er een vreemde steen onder zijn hoofd. Hij neemt die steen mee naar huis en hangt die aan een boom. Dit incident herhaalt zich de daaropvolgende dagen, en vrij spoedig creëert hij een stenen tuin rondom zijn tent.

Het duurde dan ook niet lang vooraleer de bewoners van het dorp de afgelegen plek kwamen bezoeken, waarop de vrouw van Darvish Khan er niet beter op vond dan er inkomgeld voor te vragen, waardoor het leven van Darvish Khan overhoop werd gehaald. Om te weten wat er daarna gebeurt, moet je wel die film zien, hé. :-)

Hieronder een uiitreksel ervan, evenals de gehele film. Het kan jou misschien doen nadenken over de zin en onzin van het Leven: alleszins over het leven van een Darvish Khan...

Een  extraatje..., indien alles wat hierboven stond jou echt niet interesseerde: hoe een oude man een rotsblok in tweeën splijt...

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht