ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Archeologen ontdekten in Egypte een veertigtal nieuwe sarcofagen

En, waarom doe je er goed aan om te worden begraven in plaats van te worden gecremeerd?
door Tsenne Kikke - maandag 26 februari 2018 19:46

In de Egyptische archeologische site van Minya, een zestal kilometer ten noorden van Tuna el-Gebel, is er een meer dan 2.000 jaar oude catacombe ontdekt. Die begraafplaats telt onder meer een gouden masker, veertig sarcofagen, een duizendtal beelden, sieraden en andere artefacten. Men vermoedt dat erin een priester en zijn familieleden begraven liggen. De opgravingswerken begonnen vorig jaar. Onder meer teams uit München, Hildesheim en Egypte werken er nog in dat gebied.

Egypte heeft de afgelopen maanden al een aantal gelijkaardige ontdekkingen aangekondigd, en probeert daarmee het toerisme opnieuw op te krikken, dat eigenlijk een belangrijke bron van inkomsten is. Die toeristische sector kreeg zware klappen te verduren. Onder meer door de onrust die volgde op de opstand tegen oud-dictator Hosni Moebarak in 2011.

Vorig jaar steeg het aantal toeristen met 54%. 8.3 miljoen buitenlanders brachten toen aan Egypte een bezoek, maar dat is nog veel minder dan de 14,7 miljoen die er in 2010 aankwamen.

Waarom nog balsemen?

Balsemen is niet meer van deze tijd. Waarom tenslotte zouden we een lichaam balsemen? Je hoeft me niet te geloven, maar het merendeel van de levenloze lichamen transformeren tot datgene waarmee ze oorspronkelijk waren samengesteld, zijnde: stof.

Toch is vandaag de dag begraven worden nochtans ietwat beter dan te worden gecremeerd - want, je weet maar nooit...

In sommige leerstellingen, waaronder die van Gurdjieff, is er sprake van het feit dat elke mens met extra lichamen wordt geboren; lichamen, die tijdens het leven verder kunnen ontwikkeld worden. Mensen, die aan Zelfkennis doen, zijnde, het Kennen van het Zelf, weten er veel meer over. Wel moeten ze de opgedane kennis nog wel op zichzelf toepassen, natuurlijk.

Personen, die hun aangeboren lichamen niet verder ontwikkelen, hoeven dus niet gebalsemd te worden: het zou dan ook een nutteloos, tijdverspillend ritueel zijn.

Maar, indien een mens één van zijn extra lichamen heeft ontwikkeld - ik bedoel: geheel onbewust misschien - doet hij er goed aan om zich te laten begraven.

Rajneesh Chandra Mohan, ooit beter gekend als  Bhagwan Shree Rajneesh en later als Osho - een man, wiens gepubliceerde lezingen ik altijd heb geapprecieerd - was een menstype-1, schreef ik al eerder - en, nadat hij op 58-jarige leeftijd overleed, liet hij zich cremeren. Hoogstwaarschijnlijk was hij zich ervan bewust dat hij geen menstype-4, of hoger was. :-)

Canopische vazen

In meerdere afbeeldingen zal je hieronder de canopische urnen met de koppen van de Vier Zonen van Horus herkennen. Hierin werden de verwijderde organen van de overledene bewaard - want, in het Oude Egypte werd de dood beschouwd als het begin van nieuw leven.

Maar, veralgemeen deze woorden niet: dat 'nieuw leven' was enkel en alleen mogelijk voor al degenen die zich daarvoor tijdens hun stoffelijke bestaan grondig hadden voorbereid, waaronder de farao, sommige van zijn bedienden, de hogepriester en diens familieleden, bijvoorbeeld.

In andere woorden uitgedrukt: ook toen ging enkel en alleen de Zon voor niets op, en kon de mens voor zichzelf beslissen of hij zich tijdens zijn leven aan de geneugten en de begeerten van het lichaam wilde onderwerpen - of, die overstijgen, om eerder aan het 'innerlijke' te werken. Een mens kan nu eenmaal geen twee meesters dienen, hé! :-) Maar, ik ben alweer aan het afdwalen...

De deksels van de urnen stelden de hoofden van die goden voor, en wel: (1) Ahmet, die de lever beschermt, met een mensenhoofd, (2) Hapy, die de longen beschermt, met een bavianenkop, (3) Doeamoetef, die de maag beschermt, met het hoofd van een jakhals, en (4) Kebehsenoef, de beschermer van de ingewanden, met een havikskop.

Omdat de Egyptenaren het hart beschouwden als de zetel van de ziel werd dit orgaan als énige niet uit het lichaam gehaald.

De vier canopen, die van terracotta, keramiek of albast waren gemaakt, werden in de nabijheid van de sarcofaag begraven om de eenheid van het lichaam te bewaren.

In latere tijden liet men alles in het lichaam zitten; dit, dankzij de verbeterde balsemtechnieken, en plaatste men bovenaan de urne de afbeelding van het hoofd van de overledene.

En, beste lezer(es), wil jij begraven worden - of, worden gecremeerd?... :-)

Vind je deze Spiritualia website ietwat interessant?...

Interessant genoeg om die te sponsoren; dankzij een bijdrage van 2 euro/maand, zijnde: 24 euro? Meer mag ook, natuurlijk! Laat het ons in elk geval weten door op deze link te klikken. Alvast bedankt!

En, indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf via Zoek&Vind aanmelden.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht