ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Ook zelfmoordpogingen moeten de nodige aandacht verkrijgen

In Vlaanderen trachten iedere dag 28 mensen hun eigen leven te ontnemen.
door Tsenne Kikke - zaterdag 27 januari 2018 19:11

Daar waar mensen écht van het leven kunnen genieten, zijn er anderen die het leven tot aan het einde van de rit automatisch en onbewust doormaken, en weer anderen, die erom verkiezen om er vroegtijdig een einde aan te maken. Eigenlijk willen leden van de laatste groep niet altijd echt sterven, maar wel een einde maken aan een bestaande, ondraaglijke situatie.

Nota: met mensen, die eurhanasie hebben ondergaan; een iets, dat gelijk staat met ' (on)verantwoorde, georganiseerde zelfdoding met de hulp van buitenstaanders', wordt in alles wat hierna volgt geen rekening gehouden.

Dan heb we nog een groep die onbewust aan zelfvernietiging doet, waaronder waaghalzen, alcoholiekers, rokers, drugsverslaafden, pillenslikkers, en zo meer. Ook denk ik nu aan de woorden van de Dalai Lama, die - vanuit zijn maatschappelijke positie - natuurlijk gemakkelijk spreken heeft, omdat hij onderhouden wordt. :-)

"... Wat me het meest verbaast
bij de Westerse mens is dat hij
zijn gezondheid opoffert om
veel geld te verdienen.
Vervolgens offert hij hetzelfde geld
weer op om zijn gezondheid te herstellen.
En dan is hij weer bezorgd over de toekomst,
dat hij niet geniet van het heden,
met als gevolg dat hij niet in het heden,
maar ook niet in de toekomst leeft.

Hij leeft alsof hij nooit zal sterven,
en sterft terwijl hij nooit geleefd heeft..."

Cijfers

Zoals gewoonlijk is er geen sprake van Belgische cijfers, wel van Vlaamse, Brusselse en Waalse. Zo zijn er - volgens het laatste jaarverslag 'Suïcidepogingen van de Eenheid voor Zelfmoordonderzoek' - in Vlaanderen naar schatting 10.360 pogingen tot zelfdoding ondernomen, zowat 28 per dag. Dit resulteert in 159 pogingen per 100.000 inwoners.

Vooral is, ten opzichte van vorige jaren, het aantal pogingen bij jongeren tussen 20 en 24 jaar toegenomen, en ook in de leeftijdsgroep 40-45 piekt het aantal pogingen: - meestal, omdat men onder de economische crisis te lijden had.

Bijvoorbeeld: als men als 45-jarige een baan verliest, komt dat harder aan dan bij een dertiger, die gemakkelijker elders aan de slag kan. Tevens kunnen uit een baanverlies financiële en relatieproblemen ontstaan, en zo komt men mogelijk in een negatieve spiraal terecht.

Onder de jongeren bevonden zich meer meisjes (75.3%) dan jongens (24.7%). Bij drie registraties werd het geslacht niet ingevuld. In de literatuur vinden we dezelfde trend terug, suïcidepogingen worden vaker door jonge meisjes ondernomen dan door jongens. In huidige studie was de gemiddelde leeftijd van de jongere 15.4 jaar (minimum: 10; maximum: 17).

84.2% van de jongeren woonde bij familie. Meer specifiek woonde 37.7% bij zijn beide ouders, 11.5% in co-ouderschap, 27.9% in een eenoudergezin, 18% woonde in een nieuw samengesteld gezin en 4.9% woonde bij iemand anders (voorbeeld: bij broer/zus, grootouders of tante). 7.9% woonde in een gezinsvervangende situatie, deze jongeren verbleven voornamelijk in een voorziening (BJZ, GGZ, gehandicaptenzorg). 1.3% van de jongeren woonden reeds alleen, en tenslotte gaf 6.6% van de jongeren de optie 'andere' aan

Methoden
 
De meerderheid van de suïcidepogingen (71.6%) gebeurde net zoals voorgaande jaren uitsluitend met behulp van ‘zelfvergiftiging’ (medicatie en/of pesticiden, chemicaliën, of andere schadelijke stoffen). 18.8% van de patiënten verwondde zichzelf, en slechts 5.2% hanteerde beide methodes. Bij 92 registraties (4.3%) werd de methode niet ingevuld.

Significant meer vrouwen dan mannen vergiftigden zichzelf (81.2% versus 64.8%). Significant meer mannen dan vrouwen verwondden zichzelf (27.9% versus 14.4%), en significant meer mannen dan vrouwen gebruikten beide methodes (7.2% versus 4.4%).

Een verhangingspoging kwam bij 6.4% van de suïcidepogers voor, dit kwam significant meer voor bij mannen dan bij vrouwen (11.4% versus 3.1%). 5.8% gebruikte andere methoden, zoals een vuurwapen, verbranding door middel van hete dampen, van een hoogte springen, verdrinking, voor een bewegend voorwerp springen, of het veroorzaken van een verkeersongeval.

Slechts 20 (1.9%) personen hadden met het oog op de dood definitieve maatregelen genomen, zoals het maken van een testament. 83 patiënten (7.9%) namen meer beperkte maatregelen, zoals het betalen van rekeningen. Ongeveer één vijfde van de patiënten (19.3%) had één of meerdere afscheidsbrieven geschreven. 48 patiënten (4.5%) hadden dit overwogen, maar uiteindelijk niet gedaan, en de overige 803 patiënten (76%) hadden een afscheidsbrief noch overdacht, noch geschreven. Maar het merendeel van alle patiënten (90.2%) ondernam geen laatste handelingen.

Gevoelens
 
Bij 1.511 patiënten werd door de hulpverleners nagegaan en opgeschreven hoe de patiënt zich voelde kort na de suïcidepoging. Deze gevoelens werden door de onderzoekers gecodeerd in verschillende categorieën.

Bij 274 patiënten (18.1%) werd vermeld dat ze expliciet aangaven dat ze spijt hadden dat de poging mislukt was. 133 patiënten (8.8%) gaven expliciet aan blij te zijn dat de poging mislukt was. Bij 295 patiënten (19.5%) werden depressieve gevoelens vermeld, bij 37 patiënten (2.4%) overheerste kwaadheid en cynisme, bij 54 patiënten (3.3%) werden gevoelens van leegheid vermeld, en 98 patiënten (6.5%) voelden zich schuldig of schaamden zich over de poging. 48 (3.2%) patiënten waren angstig en onrustig. In de overige gevallen werd gemeld dat ze zich positief (5.4%), negatief (13%), rustig (3%) of emotioneel (5%) voelden. 7% gaf tegenstrijdige of ambivalente gevoelens aan, 2.1% minimaliseerde de suïcidepoging en 4% voelde zich versuft of was te versuft om een juiste inschatting te maken van de emoties. Bij 116 patiënten (7.7%) was het onmogelijk om de gerapporteerde emoties onder te brengen in bovengenoemde categorieën.

Enkele voorbeelden:

- “Spijt dat poging niet gelukt is.”
- “Depressieve stemming.”
- “Negatief, ziet het niet zitten, zal een nieuwe poging doen.”
- “Schuldgevoelens ten opzichte van familie.”
- “Patiënt is verdrietig, emotioneel en neerslachtig.”
- “Aan de ene kant spijt dat de poging niet gelukt is, aan de andere kant wil ze hier blijven en aan de problemen werken.”

Omdat een hoge mate van hopeloosheid geassocieerd is met een hoger risico op repetitief suïcidaal gedrag, gingen de hulpverleners bij de patiënten ook telkens de verwachtingen omtrent hun eigen toekomst na. Ook deze gevoelens werden door de onderzoekers achteraf, naargelang de voornaamste anticipaties, ingedeeld in drie categorieën: bijna de helft van de patiënten zag de toekomst eerder negatief tegemoet (42.6%), 29% zag de toekomst eerder positief tegemoet en 28.4% uitte zich ambivalent. Wanneer er naar de geslachtsverschillen werd gekeken, zag men dat vrouwen significant vaker ambivalente gedachten heeft omtrent de toekomstperspectieven dan mannen (31.2% versus).

Ervaren problemen

Relationele problemen met de partner (52.7%) en psychische klachten of psychiatrische symptomen (66.1 %) werden het vaakst verwoord. De meerderheid van de patiënten gaf aan dat hun psychische klachten of psychiatrische symptomen reeds jaren (44.1%) of maanden (15.7%) aanwezig waren. Ook gevoelens van eenzaamheid werden herhaaldelijk spontaan gemeld (40.5%), alsook gezondheidsproblemen (23.7%). Werkproblemen (32.3%), problemen met de ouders (28.8%), afwijzing door een geliefde (27%), problemen met kinderen (23.5%), financiële problemen (23.4%) en problemen in het onderhouden van sociale relaties (23.1%) werden ook vaak opgegeven.

Motieven

Er werd aan de patiënten telkens een open vraag gesteld naar de beweegredenen voor hun suïcidepoging. Achteraf bracht de hulpverlener deze motieven zelf onder in de categorieën die in figuur 25 worden weergegeven.
 
Het meest frequent gerapporteerde motief was “de situatie zo ondraaglijk vinden dat  men niets anders wist te doen” (49.1%) gevolgd door “Ik wilde sterven” (44.7%). Eveneens “Weg willen uit een onmogelijke situatie” (38.1%), “Vreselijke gedachten” (25.2%) en controleverlies (21.5%) werden frequent aangevinkt. In de literatuur wordt aangegeven dat mensen met interne motieven (o.a. vreselijke gedachten, weg willen, ondraaglijke situatie) en met het doodsmotief “willen sterven” sterker geassocieerd worden met een risico op herval dan wanneer ze extrapunitieve motieven hebben (onder andere: liefde tonen, iemand bang maken).  
 
Vrouwen gaven significant vaker dan mannen als motief “Ik wilde een tijdje weg uit een onmogelijke situatie” (41.3% versus 33.2%), “De situatie was zo ondraaglijk dat ik niets anders wist te doen” (51.5% verus 45.4%), “Kwaad zijn op iemand” (4.9% versus 2.5%), en/of “Willen sterven” (48% versus 39.6%).
 
Planning

Wat betreft de mate van planning, zien we dat de suïcidepoging van slechts 90 patiënten (8.5%) uitvoerig was voorbereid. Bij ongeveer één vierde van de patiënten (24%) was ze minimaal gepland, en bij 67.5% was ze helemaal niet voorbereid.

Van alle suïcidepogingen, die aan de hand van het IPEO geregistreerd werden, leverde de meerderheid een beperkt (43.8%), of geen letsel (39.5) op. Bij de overige patiënten benoemde men het letsel ernstig (12.8%), tot levensbedreigend (4%).
 
Zeer vele zelfmoordpogingen resulteren dus ook niet altijd in een geslaagde zelfdoding. Maar elke poging moet wel de nodige aandacht verkrijgen - want, in sommige gevallen is het mislukt, omdat niet iedereen over de nodige kennis beschikt om op voorhand in te schatten of hij of zij daadwerkelijk zal komen te overlijden.

Elke poging is dus een belangrijk signaal, en dus een duidelijk teken dat de persoon in kwestie een tweestrijd tussen blijven leven of sterven aan het doormaken is/was.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2020 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht