ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Brachten zwarte gaten licht in de kosmische duisternis?

Waarom we over zwarte gaten nog niet al te veel afweten…
door Tsenne Kikke - dinsdag 26 september 2017 21:21

Na de Big Bang was het gehele universum pikdonker.

Kort na die oerknal was het heelal met dermate veel heet, dicht gas opgezadeld, dat het licht geen enkele kant op kon. Pas later, misschien 1 miljard jaar na de Big Bang, begon het heelal uit te dijen, en werd het transparant, om uiteindelijk met sterrenstelsels, sterren, planeten en andere objecten die zichtbaar licht afgeven, te worden opgevuld. Net zoals het universum dat we vandaag de dag kennen.

Hoe het vanuit de kosmische duisternis tot een heldere, met licht opgevulde toestand ontplooide, is nog immer een mysterie.

Onderzoekers van de universiteit van Iowa boden een nieuwe theorie aan over hoe het allemaal zou kunnen zijn geschiedt. Zij denken dat de zwarte gaten, die in het midden van sterrenstelsels vertoeven, materie op een zodanige gewelddadige wijze heeft uitgeworpen, dat het uitgestoten materiaal de nevelige omgeving heeft doorboord, waardoor het licht toch kon ontsnappen.

"De waarnemingen tonen de aanwezigheid aan van zeer heldere röntgenbronnen, die waarschijnlijk aan zwarte gaten toebehoren," zei Philip Kaaret, hoogleraar van de UI-afdeling Fysica en Sterrenkunde. "Het is mogelijk dat het zwarte gat winden aanmaakt, die de ioniserende straling van de sterren helpen ontsnappen. Zwarte gaten kunnen dus geholpen hebben om het universum transparant te maken."

Kaaret en zijn team richtten zich op een sterrenstelsel, 'Tol 1247-232' genaamd, die ongeveer 600 miljoen lichtjaren van onze Aarde verwijderd is, en één van de slechts drie nabijgelegen sterrenstelsels waarvan bevonden is dat er frequenties van ultraviolet licht uit ontsnapt. In mei 2016, waarbij gebruik werd gemaakt van 'Chandra', een telescoop die rondom de Aarde in de ruimte zweefde, zagen de onderzoekers één enkele röntgenbron, wiens helderheid zowel toe- als afnam, en die binnenin de stervormende regio van 'Tol 1247-232' was gelokaliseerd.

Het team concludeerde dat het iets anders moest zijn dan een ster, omdat sterren geen veranderingen in helderheid hebben. Onze Zon is daarvan een mooi voorbeeld. Om helderheid te kunnen wijzigen, moet het object klein zijn, en dat vernauwde het brandpunt van het astronomische denken in de richting van een zwart gat.

Maar, hoe zou een zwart gat, wiens intense zwaartekracht alles om zich heen opzuigt, ook iets uitwerpen?

Het snelle antwoord is: geen mens die het weet. Volgens mij kan je - zoals ik reeds jaren geleden vermeldde - zwarte gaten met reusachtige stofzuigers vergelijken. Maar, wat een begin heeft, heeft ook een einde. Anders gezegd: wat aan de voorzijde wordt opgezogen, wordt in een ander deel van het universum, via het uiteinde, terug uitgespuwd. Maar, wat denken wetenschappers daarover?....

Wat dit onderwerp betreft, zijn er nog zeer veel dingen waarover we nog niets afweten. Zo weten astronomen op dit ogenblik nog niet waarom zwarte gaten zaken uitblazen, in plaats van alles op te zuigen. Misschien heeft de versnelde rotatie ervan er iets mee te maken waarbij kinetische energie vrijkomt, zeiden ze.

Indien je er dus meer van aan de weet te komen, moet je - samen met mij - blijvend geduld uitoefenen. Tot het einde van onze tijden', misschien. :-)

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht