ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Narwals geven meer en meer het geheim van hun slagtanden bloot

Ooit geloofde men echt in het bestaan van eenhoorns…
door Tsenne Kikke - dinsdag 6 juni 2017 18:42

Er was een tijd dat mensen daadwerkelijk in het bestaan van eenhoorns geloofden. In wezen konden ze niet anders, omdat de bewijzen ervan aan hun werden voorgeschoteld. Het waren vooral de Vikingen die er vanaf het jaar 789 na Chr. een handje aan toestaken. Ze doodden narwals, verwijderden er de slagtanden van, en verkochten ze aan peperdure prijzen, zonder de ware herkomst ervan kenbaar te maken...

Narwals...: ooit al eens van gehoord, en weet je er veel over? "De narwal is één van de minst bestudeerde dieren, omdat het erg moeilijk is om toegang te krijgen in de Arctische gebieden die hij bewoont," zei Rod Downie, die de Canadese WWF-polair programma's leidt.

Met behulp van drones slaagde men erin om een unieke sequentie van een groep wilde narwals, die op jacht waren, in beelden vast te leggen. In een video kan men zien hoe deze meest vreemde walvisachtigen hun spiraalvormige slagtand gebruiken om hun eerstvolgende maaltijd op te sporen.

De narwal (Monodon monoceros) is hoogstwaarschijnlijk één van de vreemdste dieren ter wereld. De soort wordt ongeveer 4 tot 5 meter lang, waarbij de slagtand niet is meegerekend. Die tandwalvissen, die tot de familie van de grondeldolfijnen behoren, bewonen de Noordelijke IJszee - en, wegens die slagtand, die 10 kilogram kan wegen en die eveneens een lengte van 3 meter kan bereiken, worden ze soms de 'eenhhoorns van de zee' genoemd. Men denkt dat er momenteel nog een 100.000-tal van bestaan, en zo'n dier kan 50 jaar oud worden.

In de bovenkaak van mannelijke narwals bevinden zich twee tanden, waarvan één ervan uitgroeit tot een lange slagtand. Morfologische studies hebben ertoe geleid vast te stellen, dat die hoorn in wezen niet enkel als verdediging wordt gebruikt, maar eerder om op vis te jagen. Die lange slagtand, die als een soort van antenne uit de linkerkant van de bek naar voren steekt, is dus een zeer gevoelig tastorgaan. Alle mannetjes hebben er zo eentje, sommigen zelfs twee, maar bij de meeste vrouwtjes ontbreken ze. Maar, nu is men aan de weet gekomen dat dat wapen veel geperfectioneerder in elkaar steekt dan men eerst had gedacht.

Dankzij de beelden kon men zien dat ze de slagtanden niet enkel en alleen als verdedigingswapen gebruiken, maar ook om op Arctische kabeljauw te jagen. Met die tand slaan ze op het slachtoffer, teneinde die te verdoven, om die daarna dan gemakkelijker te kunnen vangen en opzwelgen.

Wel wist men al dat die tand niet uit hard materiaal is samengesteld, en dus zeer kwetsbaar is. Er zijn narwals waarbij men vaststelde dat ze met een gebroken slagtand rondzwommen. Zo'n uitsteeksel bevat miljoenen zenuwuiteinden, die van die tand een gevoelig zintuig hebben gemaakt waarmee subtiele verschillen kunnen worden waargenomen, zowel wat temperatuur, druk, de samenstelling van het water aangaat - en, misschien nog zelfs veel meer.

Hoe gevoelig zo'n slagtand kan zijn? Ooit al eens last gehad van een gevoelige tand, waardoor die reageerde op koude, warmte en zure of zoete voedingsmiddelen?... Ja? Welnu, dan heb je er een klein ideetje van.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2021 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht