ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Dossier Zelfkennis: Over bewustzijn en leven vanuit het instinctcentrum

Stel jezelf eens voor dat je ooit een wolfkind was…
door Tsenne Kikke - zaterdag 8 april 2017 19:36

Weinigen kunnen echt begrijpen dat de mens - net als andere diersoorten - vooral door zijn instinctcentrum wordt aangestuurd. Toch staat de mens boven het dier dankzij datgene wat we 'intelligentie' en 'bewustzijn' noemen. Om die reden kan de mens in het algemeen een geciviliseerd, intelligente diersoort worden genoemd.

Over de 4 verschillende niveaus van bewustzijn, waarvan de mens slechts 2 kent, zijnde: de slaap en het waakbewustzijn, heb ik het reeds meermaals gehad.

Maar, wat is bewustzijn? Geen mens die het kan weten, alhoewel iedereen er wel een persoonlijke mening over heeft. Iets wat er niet is, kan onmogelijk worden gekend, noch worden gemist, en om die reden weet geen mens wat bewustzijn in wezen inhoudt. Maar, dat het bewustzijn totaal ontbreekt, kan anderzijds wél worden nagegaan, en dat is belangrijk.

Wie zei alweer: "Word wakker!" - "Ontwaak!" - "Ontslaap!". Zelfs zijn eigen leerlingen konden er niet aan voldoen. En, waar zou jij jezelf op 'De Schaal van Bewustzijn' plaatsen? Test jezelf uit...

Twee kleine experimenten...

1) Kijk eens naar jouw hand, 15 minuten lang. Enkel naar jouw hand en concentreer je daarop: op niets anders dan je hand. Je zult snel merken dat, ondanks het feit dat je jezelf een taak hebt opgelegd, en de opgelegde taak een consistente herinnering in zich meedraagt, zal jouw niveau van aandacht en bewustzijn permanent van 'hoog' naar laag fluctueren, tot nergens heen. Gedachten zullen jouw aandacht uit het niets bespringen, gevoelens zullen je van jouw opdracht doen afwijken, verbeelding zal je overvallen, geluiden zullen jouw innerlijke rust verstoren, enzovoorts.

In wezen zou je op een bewuste manier naar jouw hand moeten kunnen kijken, en wel met hetzelfde alerte bewustzijn dat je gebruikt om een drukke baan over te steken. Zonder vastberaden, specifiek doel zal jouw aandacht steeds uitgaan naar de sterkste prikkel, of afdwalen in een wereld van inhoudsloze verbeelding, teneinde opnieuw in gewoontelijke slaap te verzinken en op een dagdagelijkse, mechanische manier de rest van jouw dag door te brengen. Want, schreef ik al eerder: de wakende toestand is gewoonweg een verlengde van de nachtelijke slaap, met dit verschil: dat je kunt bewegen, nadenken, werken, dingen aanleren, een auto besturen, en zo meer. Doch, 'bewust zijn' is veel meer.

2) Probeer maar eens een maandlang de twee of drie maaltijden die je per dag tot jezelf neemt, bewust te verorberen.

Telkenmale je aan tafel zit om te eten, blijf je de gehele tijd bewust van jouw lichaam, bewust van het feit dat je op een stoel zit, bewust van het feit dat je gaat eten, of aan het eten bent. Word jouw lichaam van kop tot teen gewaar, observeer de handelingen van jouw handen, wees bewust van het kauwen, wees bewust van alle geluiden in de omgeving, enzovoorts.

Eenmaal het eten voorbij is, mag je opnieuw in jouw gewone toestand van 'bewust zijn' hervallen.

Indien je dit een volle maand kunt volhouden, mag je van jezelf zeggen dat je 100% bewuster bent dan alle mensen die je kent en nog zult kennen. Doch, de langste weg begint met de allereerste stap, en begin met de maaltijden van één dag. :-)

Nog iets: maak het jezelf niet moeilijk, en tracht enkel en alleen voor 100% bewust te zijn tijdens het eten. De rest van de 24 uren van die dag mag je op jouw gewone manier doorbrengen.

'k Weet het: geen mens leeft bewust, en 99,99% begint zelfs niet aan beide bovenvermelde experimenten. Hun bewustzijn laat het hen niet toe. Indien ik je nu, op dit moment zou vragen: "Ben jij bewust?", is jouw antwoord waarschijnlijk "ja!", en gelijk zal je hebben. Maar enkele seconden/minuten later verval je automatisch terug in datgene wat jij 'bewustzijn' noemt. :-)

Maar..., zoals je weet, mag je geen woord van al hetgeen ik schrijf klakkeloos geloven: test alles voor jezelf uit! En, in dit geval weet je misschien nog niet wat 'slaap' en 'bewustzijn' écht betekenen, doch - eenmaal toegepast op jezelf - verkrijg je er een voorsmaakje van. Probeer dus die twee oefeningen uit te voeren - en indien je er niet altijd in slaagt, is het goed om op voorhand te weten dat je niet alleen bent. Neem mijn woorden dus op een positieve manier op.

Een Jezus zou die toestand-van-zijn 'slaap' noemen, een hypnotische slaap. En, het zijn vooral de mensen die veel alcohol drinken, en/of drugs gebruiken, en daardoor aan bewustzijnsvernauwing doen, die die slaap aangenaam vinden, en zich er nog dieper en dieper in trachten onder te dompelen. Dit, in tegenstelling tot de Oosterse yogi, die van 's morgens vroeg tot 's avonds laat - via een heldere geest - volledige controle over zijn lichaam tracht te verkrijgen, teneinde zowel zijn innerlijke zelf, evenals zijn innerlijke lichamen verder te ontwikkelen.

Je bent geen wolfskind

Een geciviliseerd, intelligente diersoort zijnde, mogen we van geluk spreken dat we ooit een taal hebben aangeleerd, naar school hebben kunnen gaan, een beroep hebben aangeleerd, met mes en vork hebben leren eten, rechtop leren lopen, onze hersenen hebben leren gebruiken, enzovoorts. Kortom: het aangeleerde camoufleert de ware essentie.

We staan niet altijd stil bij het feit dat al het aangeleerde ons niet bewust maakt van hoe het instinctieve in ons primeert. Toch mogen we van geluk spreken dat het merendeel van de mensen in staat is om het animale deel in henzelf min of meer in de openbare wereld onder controle te houden.

Vergelijk jezelf, bijvoorbeeld, met een wolfskind... Op Wikipedia lezen we daar het volgende over;:

Wolfskinderen, of wilde kinderen, zijn kinderen die van jongs af aan zonder menselijk contact zijn opgegroeid en dientengevolge nauwelijks of geen kennis hebben van menselijk gedrag en taal. Het gebeurt slechts zeer zelden dat wilde kinderen worden ontdekt. In de afgelopen eeuwen zijn zo'n honderd gevallen gedocumenteerd.

Eén van de meest onderzochte aspecten van wolfskinderen is hun ontwikkeling, van de taal, maar ook van lichaam en gedrag. Deze onderdelen zijn zo interessant omdat het meer kan vertellen over de aard van mensen, wat is aangeboren is of juist aangeleerd.

Zo weten we nu dat sociale contacten en menselijke communicatie tussen het 1e en 4e jaar essentieel zijn voor taalontwikkeling. In deze periode zijn mensen het meest vatbaar voor taal en voor het leren van klanken door ze na te bootsen. Wanneer deze communicatie gebrekkig of niet aanwezig is, zal het kind geen menselijke, maar slechts betekenisloze klanken uit kunnen stoten en in geval van een wolfskind, dierlijke.

Logopedisten, zijnde: taal- en spraakkundigen, die de kans hebben gehad om met een willekeurig wolfskind te werken, kwamen nagenoeg allen uit op dezelfde conclusie, de niet-geleerde klanken konden niet later in het leven alsnog worden aangeleerd, de enige mogelijkheid tot spraak was de geleerde klanken als woorden te laten klinken. Denk hierbij aan het nabootstalent van een papegaai: woorden kunnen klinken als de onze, maar een gesprek zul je nooit kunnen voeren.

Emotionele en geestelijke ontwikkeling blijkt nog moeilijker. Van wolfskinderen is bekend dat zij zelden of nooit emotie, behalve angst, woede en verdriet, vertonen.

Hun lichamelijke ontwikkeling laat ons iets zien over het wolfskind en hoe het geleefd heeft, zo zal bijna elk wolfskind wel rechtop kunnen lopen, maar zich voornamelijk op handen en voeten voortbewegen, omdat dit hen gewoon is. Deze motorische ontwikkelingen zijn als uitzondering op de geestelijke en spraakontwikkelingen grotendeels omkeerbaar, het kind zou geleerd kunnen worden om te lopen en zitten als ieder ander mens.

Mowgli 2.0

Een mooi voorbeeld daarvan is het achtjarige meisje uit India, die twee maanden geleden in een natuurreservaat gevonden werd door politieagenten. Aan haar werd de naam 'Mowgli 2.0' toebedeeld. Je weet wel: de naam van het wolfskind in de jungleboekverhalen van Rudyard Kipling. De agenten waren er op patrouille toen ze plots op haar botsten. “Het meisje was volledig in haar comfortzone bij een troep apen en loopt ook net zoals hen," zei één van de politieagenten. En, toen ze haar wilden redden, krijste ze naar de agenten. Ook de apen, die bij haar waren, deden net hetzelfde, en vielen de twee mannen aan. "Het verliep dus niet van een leien dakje," zei inspecteur Suresh Yadav.

“Wij proberen nog altijd uit te zoeken wie ze is, waar ze vandaan komt, en hoe ze daar terecht is gekomen. Dit proces is echter iets van lange duur, aangezien het meisje niet praat en ook geen enkele taal lijkt te verstaan. Ze maakt enkel krijsende geluiden, net zoals apen dat doen."

Sinds ze gevonden is, leeft ze in het ziekenhuis waar haar aangeleerd wordt om zich als een mens te gedragen. Vandaag de dag - twee maanden later dus - kan ze al rechtstaand wandelen, al verkiest ze nog altijd om het te doen op haar handen en voeten. Ook eten doet ze nog altijd op een dierlijke manier.

Van een honderdtal wolfskinderen is er iets bekend. Het Oekraïense wolfskind Oxana Malaya (4/11/1983), bijvoorbeeld, werd door haar aan alcoholverslaafde ouders verlaten, waardoor ze door honden werd opgevoed. Toen ze op gevonden werd was ze 8 jaar oud, maar kon niet praten en gedroeg zich als een hond. Ze liep op handen en voeten rond, blafte, sliep op de vloer en ze at en verzorgde zichzelf als een hond.

De op 18 april 1957 geboren Genie Wiley, die als wolfskind op 4 november 1970 in Los Angeles werd ontdekt, werd door dieren opgevoed, als gevolg van een bizarre vorm van kindermishandeling door labiele ouders.

In onderstaande videoclip komt het zogenaamde 'nature versus nurture'- vraagstuk aan bod. Vormt het genetische ons tot wie we zijn, of het milieu/omgeving waarin we zijn opgegroeid. Het antwoord is natuurlijk: "beide".

Neem jezelf, bijvoorbeeld: indien je in een primitieve Afrikaanse volksstam zou zijn opgegroeid, of als een wolfskind, dan zou je nu niet met dezelfde (geloofs)overtuigingen in jouw hoofd rondlopen, een andere godheid aanbidden, een andere taal spreken, en zo meer. Je bent dus zowel het product van 'nature' als van 'nurture', en al de rest zijn verzinsels, verkeerde denkbeelden, vastgeroeste overtuigingen, en zo meer.

En ja, de kwaliteit van inhoud van jouw hersenen is primordiaal, want jouw lichaam is niets anders dan het verlengde ervan. Wees dus bewust van al hetgeen je in jouw brein toelaat. Anders gezegd: het heeft gezonde voeding nodig - en, afremmende, onheilzame gedachten zouden door heilzamere moeten kunnen vervangen worden.

Wees dus blij dat je alles hebt aangeleerd om te zijn wie je nu bent, of denkt te zijn. :) Maar, al dat aangeleerde maakt van jou misschien nog geen mens met 'bewustzijn', noch iemand die over de twee hogere vormen ervan beschikt. Eigenlijk weet ik het natuurlijk niet. Jij wel. En, in navolging van de vorige blog: waar plaats je jezelf op 'De Schaal van Bewustzijn in Wakende Toestand'?

Nawoord: Oxana kwam er tamelijk goed door. Hieronder hoor je ze aan het woord toen ze 30 jaar oud was. Het knappe is, dat ze tóch heeft leren spreken, dit dankzij de hulp van logopediste Anna Deeter. Maar natuurlijk is het ene wolfskind het andere niet. Bovendien werd ze op een nog tamelijk jonge leeftijd gevonden, en had ze in de eerste levensjaren wel degelijk contact met haar stomdronken moeder.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht