ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Dossier Zelfkennis: over de afwezige plasticiteit van het menselijke brein

Hoe moeilijk is het om jouw brein te 'herprogrammeren'?
door Tsenne Kikke - maandag 9 mei 2016 20:51

Volgens Gurdjieff kan een mens 'bij wie alles gebeurt', en bij wie 'de dingen overkomen', niet 'doen'; een 'doen', in de ware betekenis van het woord. Het was in het jaar 1976 dat ik voor het eerst met die uitspraken in contact kwam, en het heeft me vele jaren gekost om die woorden te begrijpen, en - willens nillens - in te zien dat het de pure waarheid is.

En nu, precies 40 jaren later, ben ik me er meer en meer van bewust dat Gurdjieff's leerstellingen enkel en alleen aan kleine kinderen zouden moeten worden onderwezen, in plaats van aan volwassenen; volwassenen, die onmogelijk in staat zijn om nog met een tabula rasa aan Zelfkennis te beginnen, zijnde: 'het kennen van het Zelf'.

Nochtans wordt er in het prille begin van elke cursus aan hen duidelijk uitgelegd dat men onmogelijk het nieuwe op het oude kan bouwen. Toch niet, indien men als mens niet wil dat het gebouwde met-ter-tijd zal instorten.

Zelfs indien je de mens daarvan verwittigt, zal hij - na een avondje ja-knikken - met veel enthousiasme met de opgedane kennis naar huis gaan, en het nieuwe integreren met de reeds bestaande breininhoud - met als gevolg, dat het nieuwe totaal wordt verbasterd.

Vergelijk het zo'n beetje met het polytheïsme uit de Oudheid. Hoogstwaarschijnlijk is polytheïsme voortgekomen uit het animisme, zijnde: het geloof in natuurgeesten, die geleidelijk antropomorf werden. Zo had men de god van de donder, van de regen, van bevruchting van de aarde, van de oorlog, en zo meer.

Nadat het ene volk een ander volk overwon, integreerden ze de goden van dat volk met hun eigen goden, waardoor godenrijken automatisch werden uitgebreid. Van zodra dus een nieuw gebied werd veroverd, werden de goden die men aldaar aanbad, toegevoegd aan het bestaande pantheon. Maar, vroeg of laat moest die godenwereld ooit eens barsten, en moest er een oppergod worden aangewezen.

In Mesopotamië werd dat de godheid Anu, in Egypte Amon, in Griekenland Zeus, in Fenicië Baal, enzovoorts. Dit was nog immer geen monotheïsme, omdat die oppergoden nog altijd andere goden onder zich hadden. Maar, genoeg over de thema's 'verbastering' en 'integratie', zijnde: het nieuwe opnemen in het bestaande.

Ben jij het slaafje van jouw brein?

Hoe moeilijk is het voor de mens om trachten te begrijpen en in te zien dat het brein volledige controle over het gehele lichaam heeft? Dat om die reden de inhoud ervan zo primordiaal is? En, dat het van de eigenaar van een brein superinspanning zal vergen om via dat brein controle over het lichaam te verkrijgen? Want, indien jij er geen controle over hebt, zal het controle over jou blijven hebben.

Het klinkt logisch, maar hersenen begrijpen die logica niet. Leg maar eens aan de hersenen van iemand die een arm of been heeft verloren en aan fantoompijnen lijdt, dat er niet langer een arm of been aanwezig is. Of: hypnotiseer een mens, en hij loopt als een kip al kakelend over een podium... Of, praat met mensen, en luister naar de onzin die ze soms uitkramen.

Toegegeven: al het bovenstaande is enkel en alleen van nut voor mensen met een 'zijn', en die voor zichzelf een antwoord hebben verkregen op de vraag: 'Wie of wat ben ik?'..

Maar zelfs dan, zal het verwijderen van de rotzooi, evenals al de onwaarheden die men erin heeft ingelepeld verkregen, of die men vanuit onwetendheid vrij-wil-lig heeft toegelaten, niet van een leien dakje verlopen, integendeel. Diepgewortelde of vastgeroeste overtuigingen kunnen namelijk niet van de ene dag op de andere door heilzamere worden vervangen. Net zoals je de huidige 33 miljoen goden van het Hindoeïsme niet door één godheid zult kunnen vervangen, noch in staat zult zijn de 1 miljard volgelingen daarvan te overtuigen. "Onbegonnen werk," noem ik dat.

Doch, is één godheid, gemaakt naar beeld en gelijkenis van de mens, beter of doeltreffender of nuttiger, of wat dan ook, dan die 33 miljoen? Weet jij het?

Kortom: mensen, die niet bereid zijn superinspanningen te leveren, zijn als het ware 'gedoemd' om - tot op het moment dat ze de geest geven - met alle bestaande leugens en onwaarheden in hun brein te blijven rondlopen. Onderwijl zullen ze er zich dan ook levenslang naar blijven gedragen..., zelfs als ze nieuwe kennis opdoen - want, even later vervallen ze toch opnieuw in 'zichzelf'.

Zelfs indien je begreep waarover ik het zonet heb gehad, zal het voor jou - net als voor elke andere mens - heel moeilijk zijn om de bestaande inhoud van jouw hersenen zomaar te veranderen. Het énige waartoe de hersenen misschien toch nog in staat zijn, wordt 'adaptie' genoemd. Anders gezegd: zichzelf aan een 'noodgedwongen vereiste aanpassen'.

Onderstaande videoclip zal jou daarvan een klein idee geven. Ditmaal gaat het niet over het thema 'Zelfkennis', maar over een fiets berijden. Zelfs indien je nu al kunt fietsen, zal het jou een volledige dag kosten om jouw hersenen te herprogrammeren, vooraleer je misschien in staat zult zijn om met deze fiets op straat te komen.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht