ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Dossier Zelfkennis: Waarom vasten, diëten en zoveel meer, soms zo moeilijk is

Aan Zelfkennis doen, zijnde het 'leren kennen van jou Zelf, is het eveneens belangrijk om meer aan de weet te komen over jouw lichaam en de werkzaamheden van jouw brein.
door Tsenne Kikke - zondag 3 mei 2015 2:14

Belangrijk voorwoord

Jouw lichaam is het verlengde van je brein; met als gevolg, dat jouw brein er volledige controle over heeft. Dit moet wél! Stel je maar eens voor dat het instinctieve deel van je brein jou instrueert: nu moet je met jouw voet op de rem duwen, en je - in plaats daarvan - à volonté meer gas geeft.

En, van zodra je ooit - diep in jezelf beseft - in welke mate jouw brein enkele nanoseconden vooraleer jij het weet jou doet handelen, zul je misschien kunnen inzien in welke mate de kwaliteit van de inhoud ervan primordiaal is. Ziekelijke, of bezorgde gedachten, kunnen het lichaam ziek maken, gewoonweg omdat dat lichaam 'de bevelen', of instructies van de hersenen opvolgt.

Inleiding

De inhoud van jouw brein zorgt ook voor jouw identiteitsgevoel. Wie je bent, of denkt te zijn, werd vanaf jouw eerste levensjaren door de inhoud van jouw brein gevormd. Om die reden was - vanaf de dag dat je in de wieg lag - de omgeving waarin je terechtkwam zo levensbelangrijk. Stel je maar eens voor, dat je in een omgeving werd geplaatst van Haïtianen die aan voodooisme doen - of, dat je in de een of andere indianenstam uit het Amazonegebied was opgegroeid - of, tussen de Berbers in de Sahara.

En, het brein van de jonge Haïtiaan, krijgt andere zaken ingelepeld dan het Amazonekind en de piepjonge Berber. Nu besef je al te meer waarom de inhoud van jouw brein zo sterk van die van anderen verschilt, en waarom je geen Berbers spreekt maar wél Nederlands; waarom je in een bepaalde godheid gelooft, en geen begrip hebt van de junglegeesten die over het Amazonewoud regeren, en zo meer.

Net als ieder ander levend wezen uit het mensen-, dieren- en plantenrijk ben je door jouw omgeving geconditioneerd. En, indien de gehele mensheid ooit een hoger niveau van bewustzijn bereikt - laten we zeggen: binnen een paar duizendtal jaren - kunnen er zich geen godsdienstoorlogen, noch andere gewelddadigheden op deze planeet Aarde voordoen - gewoonweg dankzij begrip, inzicht, respect, verdraagzaamheid, en zo meer.

Op de vraag "Wie ben ik?" kun je dus gerust antwoorden: "Ik ben niet enkel en alleen het product van de inhoud van mijn brein, maar tezelfdertijd mijn brein én de inhoud ervan."

Anders gezegd: indien je een onderdeel onderzoekt - zoals jouw brein, of jouw lichaam, los van elkaar, moet je te allen tijde met het geheel rekening houden. Nog anders uitgedrukt: een brein zonder inhoud, of met weinig inhoud, zoals bij wolfskinderen, bijvoorbeeld, is geen volwaardig brein. Elk onderdeeltje van jouw hersenen is dus even belangrijk als de hersenen in hun geheel. En, brein + lichaam - dat ben jij, nietwaar? Niet waar, natuurlijk, want los daarvan kun je véél meer Zijn. Om dat ooit te beseffen, moet je wel aan Zelfkennis gaan doen.

Vergelijk jezelf met het gedrag van licht. Je bent zowel één grote golf (1-heid) als onnoemelijk vele deeltjes (veelheid), die je 'ikjes' kunt noemen, als je wilt.

Zoals je weet bestaan er tientallen verschillende menstypen. Zo ageert een menstype 1.1.2.3 via de zintuigen op binnenkomende prikkels op een totaal andere manier dan een 1.1.3.2. Alles hangt af van welke delen van het brein overheersen. Op een rudimentaire manier geeft onderstaande illustratie een idee van hetgeen ik al jarenlang tracht over te brengen, en er zelden in ben geslaagd. Doch, daar is natuurlijk geen 'moeten' aan verbonden - en, stoort het me niet. Om die twee redenen doe ik dan ook voort.

Misschien lijkt de tekst onderaan de illustratie op het eerste zicht ingewikkeld, maar in wezen hoef je slechts hetgeen bij menstype-1 vermeld staat te lezen, omdat 99% van de mensen die je kent, of ooit nog in jouw leven zult ontmoeten er deel van uitmaken. Zelden zul je menstypen-2, -3,-4, et cetera tegenkomen - en, zelfs indien het geschiedt, zullen jullie aan elkaar weinig of niets hebben, gegarandeerd.

Het probleem is, dat er - zelfs in de wereld van Zelfkennis - talrijke mensen zijn die alsmaar op zoek zijn naar 'wetenschappelijke bewijzen', vooraleer ze de luiheid van hun denken en het gemis aan 'doen' kunnen overwinnen. Het is dan meestal rond hun 70ste verjaardag dat ze er op een filosofische manier aan gaan denken om al de verzamelde gegevens dan toch maar eens te gaan toepassen. Met andere woorden: als het véél te laat is. Ze waren op zoek naar het Zwaard, vonden het, maar deden er niets mee. Een Gurdjieff zou mededogen met hun hebben gehad. Ik ben Gurdjieff niet ...

AGRP-neuronen

Als uitgangspunt trachtte ik te beweren dat je in wezen jouw brein bent, waarvan jouw lichaam het verlengde is. Een brein heeft nu eenmaal een lichaam nodig, teneinde zich te kunnen voortbewegen, informatie via de zintuigen op te doen, gevoed te worden, zichzelf voort te planten, en zo meer.

Dat lichaam moet dus ook worden gevoed, via (1) eten en drinken, (2) de lucht die we inademen en (3) de prikkels die we opdoen.

Wanneer je honger hebt, kun je door een heel humeurig gevoel worden overvallen. Mensen die vasten of een speciaal dieet volgen, kunnen daar zeer goed over meespreken.

Ook hier zijn het de hersenen, die boodschappen naar het lichaam uitzenden. Amerikaanse wetenschappers hebben ontdekt dat zogenoemde 'AGRP-neuronen' in het brein voor dit vervelend hongergevoel zorgen. In wezen zeggen de hersenen in die momenten dat er een tekort is aan energie.

Om dit aan te tonen, deden de onderzoekers verschillende experimenten met muizen. Zo lieten ze hongerige muizen eerst kiezen tussen een gel met een aardbeien- of een sinaasappelsmaakje. De dieren hadden toen nog geen voorkeur voor één bepaalde smaak. Dit veranderde, toen de onderzoekers de AGRP-neuronen hadden aangezet terwijl de muizen van één van de twee smaken proefden. De diertjes kregen toen een sterke afkeer voor de smaak die ze op dat moment aten.

Dit effect hadden de neuronen ook op de plekken waar de muizen kwamen. De dieren vermeden plekken waar de AGRP-neuronen actief waren en brachten hun tijd liever door op plekken waar de neuronen waren uitgeschakeld.

Bij mensen worden deze AGRP-neuronen aangezet wanneer ze een energietekort hebben. Aangezien het bij veel diëten de bedoeling is dat je minder eet dan je verbrandt, leidt dit vaak tot trek. Naast het feit dat je dus honger hebt, krijg je door deze neuronen ook nog een vervelend gevoel. Om dit te compenseren grijpen mensen alsnog naar een snack om van dit onaangenaam gevoel af te geraken.

Anders gezegd: in wezen zorgen neuronen dat bij hongergevoel het eten beter smaakt. AGRP-neuronen doen het tegenovergestelde: ze zorgen ervoor dat we ons hongergevoel als negatief ervaren. Het is een iets, dat reeds bij de holbewoners bestond. In die tijd instigeerde hongergevoel de impuls om eten te gaan zoeken, of om op jacht te gaan. Van zodra het lichaam daarop reageerde zwegen deze neuronen een tijdlang, totdat het brein inzag dat er aan de fysiologische behoefte niet werd voldaan, om dan opnieuw deze nare signalen naar het verlengde ervan - zijnde: het lichaam - uit te sturen.
 
Belangrijk hier is te beseffen dat het vooruitzicht van eten de werkzaamheden van de AGRP-neuronen uitschakelen.

Dit verraste de onderzoekers in eerste instantie, maar dat bleek uiteindelijk toch logisch te zijn. Ook dieren moeten namelijk de negatieve gevoelens niet koppelen aan eten. Daarom moeten de neuronen uitgeschakeld zijn vooraleer het dier gaat eten. Anders krijgt het juist een afkeer voor het voedsel, zoals de onderzoeker lieten zien in het experiment met de muizen.

Bij mensen?

De onderzoeksgroep van Sternson wil nu onderzoeken of het mogelijk is om in te grijpen in de werking van de AGRP-neuronen. De neuronen zijn nu aan- of uitgezet door licht, dat via een implantaat in het brein van de muis terecht kwam. Voor ingrijpen bij mensen, zodat het misschien mogelijk is een dieet langer vol te houden, zullen de onderzoekers een andere methode moeten vinden.

Anderzijds duidt dit ook op het feit dat het geheel van de hersenen zelf niet over een bewustzijn beschikken. Wél kan het voorste deel, de twee andere delen 'bedriegen', of 'bedotten'. In dit geval: indien het deel vooraan de twee andere delen wijsmaakt 'ik ga op zoek naar eten', zwijgen ze voor een tijdje...

Natuurlijk werkt dit niet altijd. Zo kan het voorste deel zich ervan 'bewust' zijn dat er een ledemaat, zoals een arm of been ontbreekt, en die boodschap aan de twee andere delen doorgeven, toch zullen de fantoompijnen blijven bestaan.

Dus, met woorden communiceren lukt niet altijd - gewoonweg, omdat de twee andere delen eerder op beelden responderen. Daarom werkt het experiment met de spiegel bij fantoompijnen - waarover ik het reeds heb gehad - soms zo goed.

Werken beelden altijd? Je mag van een tafel dromen, waarop tientallen lekkere gerechten staan, toch zal jouw honger niet overgaan. Houd dus ook rekening met de hongerige bewoners in jouw darmen, waaronder jouw bacteriën.

Nogmaals: indien je een onderdeel onderzoekt, moet je altijd met het geheel rekening houden. Maar, ben je een geheel - of, nu de ene en dan weer de ander?

Samengevat:

- 1) Je hebt een brein en een lichaam, maar jij bent dat brein en lichaam niet, tenzij je jezelf ermee blijft identificeren.

- 2) De kwaliteit van de inhoud van jouw hersenen is primordiaal. Indien nodig: vervang onheilzame gedachten met heilzamere.

- 3) In bovenvermeld voorbeeld schakelt het vooruitzicht van eten de werkzaamheden van de AGRP-neuronen uit. Hetzelfde geldt voor heel veel andere zaken! Jouw hersenen worden wel degelijk door gedachten, fantasieën, dagdromen, et cetera overspoeld, maar op zichzelf denken ze niet. Je kunt hen dus van alles wijsmaken. Zelfs de gedachte van het vooruitzicht om straks een sigaret op te steken, zorgt ervoor dat je op dit moment geen behoefte aan die sigaret hebt.

Een ander voorbeeld is: je geeft aan jouw hersenen de belofte dat je op het einde van dit jaar op reis gaat, onder voorwaarde dat ... (vul dit voor jezelf in) ... of, dat ze jou met die gedachten - tot dan - met rust laten.

Ook hier moet je met beelden werken. Loop eens een reisagentschap binnen, en haal er een kleurrijke brochure op. Of, stap eens in de wagen die je aan jezelf hebt beloofd, en maak er een proefrit mee, enzovoorts, enzovoorts.

Nota bene: eigenlijk zou je ook emoties aan die beelden moeten toevoegen, maar welke mens kan dit, tenzij via diens verbeeldingswereld?

- 4) Telkenmale je een onderdeel van jezelf aan het analyseren bent, werd er aangeraden om te allen tijde met jouw Geheel rekening te houden.

- 5) Nogmaals: communiceer met de twee achterste helften - die, tussen haakjes verbonden zijn met het middelste en onderste deel van je lichaam - in beelden. Maar doe dit wél bewust. Dus niet in een soort van slaap- of trancetoestand, zoals die men in bepaalde geleide meditatietechnieken gebruikt. Ze wiegen jou in een diepere slaap. Tenslotte is het de bedoeling dat je bewuster wordt en wakkerder, tenzij je die slaap nodig hebt om meer tot rust te komen... Zelfs dan werk je aan het symptoom, niet aan de oorzaak.

Tot besluit: In zeer veel gevallen tracht ik mensen - via de meeste van mijn blogberichten - dermate te betrekken, dat er ook eens wordt nagedacht. Denk dus misschien eens na over al hetgeen hierboven afgedrukt staat. Pas daarna kun je beginnen na-denken, zijnde: een denken, dat na het gewone denken komt.

En, indien dit niets voor jou is, trek het je niet aan: er zijn zoveel andere blogberichten op deze website die voor compensatie zorgen, en waarbij er dus helemaal niet hoeft te worden na-gedacht. In zeer veel gevallen staan er foto's bij waar je enkel naar hoeft te kijken, meer niet. De inhoud van jouw hersenen doen wel de rest.

Pijn? Ga IN de pijn!

Een extraatje, speciaal gericht aan mensen, die aan chronische pijnen lijden...

Indien je de gehele tekst wenst te lezen, klik dan op deze link... - en, hopelijk heb je iets aan dit blogberichtje gehad.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht