ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Over doodgaan: Ieder kapelletje en huisje heeft zijn eigen kruisje

Ondanks het feit dat mensen op diverse manieren kunnen komen te overlijden, is maar één Dood.
door Tsenne Kikke - dinsdag 30 december 2014 7:22

Mensen kunnen op diverse manieren komen te overlijden - maar, er is maar één Dood. Bovendien is het niet de eerste keer dat mensen in een tempel of kerk sterven; vooral, indien er een oorlog of een zware storm waait. Toch kan een mens soms beginnen twijfelen of de god, waarin hij geloof stelt en aanbidt, wel degelijk bestaat. Daarvan kan ik enkele miljarden voorbeelden geven, die jou kunnen doen na-denken. Laat eentje ervan volstaan...

Neem de 84-jarige landbouwer Aloys Kress uit Tontelange, een dorpje in het zuiden van de provincie Luxemburg, bijvoorbeeld. Hij bracht op 24 december een bezoek aan het kapelletje van Tontelange, gelegen op een kleine boogscheut van zijn woning.

Toeval - Lot - Wil ?

Volgens buurtbewoners hield de 84-jarige man zich wel vaker bezig met het onderhoud van het kapelletje. Enkele uren voor de start van het kerstfeest sloeg het noodlot echter genadeloos toe. Een zwaar stenen kruis kwam los van een muur en het stenen gevaarte, dat tientallen kilo's weegt, verpletterde de arme Aloys.

Waarom dat beeld van de muur loskwam, en hoe het op hem neerdaalde, weet men niet - of, wilde men ons niet vertellen. Maar, indien je de onderstaande beelden goed bekijkt, zie je duidelijk dat het niet zomaar uit zichzelf kan loskomen - en, dan moet je nog heel toevallig net onder dat beeld staan, liggen, of geknield zijn.

Enkel een Aloys Kress zou ons daarover iets meer hebben kunnen vertellen. Maar hij is niet meer, en om mee te maken wat hij meemaakte, moet een mens 84 jaar oud zijn geworden.

Het bebloede lichaam van de man werd even later ontdekt door Eric, één van zijn twee zonen. De hulpdiensten kwamen nog ter plaatse, maar voor de man kon geen hulp meer baten - want, hij was al gestorven.

Is er enig leven tijdens dit leven ?

Aloys Kress overleed hopelijk geheel onverwacht. Het was Gurdjieff, die ons eraan deed herinneren dat wij als mens ieder moment kunnen komen te overlijden. Maar de kunst bestaat er uit om dit in onszelf ieder moment van de dag te herinneren - in de ware betekenis van 'opnieuw verinnerlijken' - en, ernaar te leven - met de nadruk op 'leven'. Jazeker: het is een (bijna) onmogelijke opdracht.

Eén van Gurdjieff's uitspraken, om te begrijpen wat ik precies bedoel, en waarom het zo moeilijk is om het toe passen, is: "The power of changing oneself lies not in the mind, but in the body and the feelings. Unfortunately, however, our body and our feelings are so constituted that they don’t care a jot about anything so long as they are happy. They live for the moment and their memory is short. The mind alone lives for tomorrow. Each has its own merits. The merit of the mind is that it looks ahead. But it is only the other two that can 'do'."

En, wat 'leven' betreft, was één van Gurdjieff's vele onbegrepen uitspraken, onder andere: "A considerable percentage of the people we meet on the street are people who are empty inside, that is, they are actually already dead. It is fortunate for us that we do not see and do not know it. If we knew what a number of people are actually dead and what a number of these dead people govern our lives, we should go mad with horror."

Maar natuurlijk mag je hem niet klakkeloos geloven.... Anders gezegd: onderzoek het voor jezelf.

Een beetje Zelfkennis

Op wikipedia lezen we dat een sluitende of bevredigende definitie van leven moeilijk te geven is. Een gebruikelijke definitie van leven is, onder andere: "Leven is een open fysico-chemisch systeem dat door middel van uitwisseling van energie en materie met de omgeving en door een inwendig metabolisme in staat is om zich in stand te houden, te groeien, zich voort te planten en zich aan te passen aan veranderingen in de omgeving, zowel op korte (fysiologische en morfologische adaptatie) als op lange termijn (evolutie)."

Veel mensen nemen het leven als iets vanzelfsprekends, niet beseffende dat zijzelf het product zijn van de versmelting van een microscopisch kleine zaadcel met een even piepkleine eicel. Ook beseffen velen niet, dat ze zich niet elke dag via een batterij of op een electriciteitsnet moeten aansluiten, teneinde zich 'op te laden', om in leven te blijven.

Mensen, die zich dagdagelijks uit gewoonte door het leven sleuren, hebben natuurlijk zowel het gevoel evenals het besef dat ze 'leven', en zullen dan ook het leven op hun manier definiëren.

Kortom: het leven zélf is een vreemd fenomeen, waarbij elke mens leeft in de veronderstelling leeft dat hij/zij op zijn/haar manier het leven ten volle beleeft.

Hetzelfde doet zich voor met het thema 'ontwaken'. Waarom zou eens mens moeten ontwaken indien hij zeker weet dat hij wakker is?...

Och, ook Diogenes (404 v.Chr. - 323 v.Chr.) zocht naar het schijnt naar een Mens, maar vond hem niet.

Eigenlijk lees ik liever: "A considerable percentage of the people we meet on the street are people who are full inside, that is, they are actually alive. It is fortunate for us that we see and know it. Because of the fact that we know how many people are actually alive and govern our lives we do live  happily with healthy minds in healthy bodies."

Als er een nadenken aan te pas komt, zijnde: een denken, dat zich misschien na het gewone denken kan voordoen, betrek ik graag de lezers erbij. Indien je dus weet wat er daarnet met 'full inside' werd bedoeld, weet je ineens wat 'empty inside' betekent.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2020 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht