ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Dossier Eigenliefde: Boswachters zijn ook maar gewone mensen

Voor sommige mensen is het leven een sprookje, gevuld met feeën, heksen, duivels, en boswachters...
door Tsenne Kikke - maandag 6 januari 2014 17:04

Mensen bereiken, om hen iets te laten in-zien, is aartsmoeilijk. Over de jaren ben ik zelfs tot het besef en de conclusie gekomen dat het in wezen een onmogelijke taak is. :-)

Zeg maar eens aan iemand dat hij veel meer is dan enkel en alleen dat tijdelijke en dus vergankelijke lichaam. Zeg hem daarbij dat hij zichzelf niet kent en niet kan kennen, zolang hij zich met dat lichaam blijft identificeren. Vraag hem wat er na zijn dood van hemzelf overblijft en je verkrijgt een hoop ongelooflijke, op zijn verbeelding gebaseerde replieken. Zelfs indien je denkt dat je iemand bereikt, omdat hij ja-knikt, bijvoorbeeld, regeert er in diens lichaam binnen de enkele minuten een totaal andere persoonlijkheid, die niet weet waarover we zonet hebben gesproken. De ene 'ik' maakt een belofte, maar geen één van de honderden andere ikken wil die belofte nakomen, en zo meer. Om die redenen kan een mens zichzelf nooit echt kennen, noch zichzelf vertrouwen.

Het is dan ook heel normaal dat mensen elkaar, zelfs in gewone spreektaal, even onmogelijk kunnen begrijpen, al leven ze in de veronderstelling van wel. Neem het woordje 'mens' bijvoorbeeld. Spreek een zin uit waarin het woordje 'mens' voorkomt. Denk je dat elke persoon dat woord op één en dezelfde manier vertaalt? Indien je 'ja' zegt, vergis je je deerlijk. Spreek 10 mensen aan, en vraag aan ieder van hen om jou een definitie te geven van dat woordje 'mens'. Wedden dat je 10 totaal van elkaar verschillende interpretaties zult aanhoren...

Hoe moet je de dingen aan mensen aanbrengen?

Sprookjes, fabels, sagen, mythen, legenden, en zo meer, spreken de menselijke verbeelding aan en zijn een grote hulp om bepaalde zaken aan anderen door te vertellen. Ze bevatten vaak een zedenles, of een diepere wijsheid. Mensen hebben verhalen nodig, opdat ze voor zichzelf een beeld kunnen vormen van hetgeen de woorden willen aanduiden, of naar verwijzen. Beelden maken nu eenmaal de taal uit van de menselijke droomwereld. Beelden zeggen meer dan duizenden woorden.

In sprookjes, bijvoorbeeld, wordt er zeer veel toegelaten. Mensen mogen erin worden vergiftigd en gedood, een rattenvanger mag honderden kinderen ontvoeren, wolven eten grootmoeders op, boswachters doden wolven, er verschijnen draken, heksen, duivels in, en zo meer. Het klinkt allemaal dermate prachtig dat het aan kleine kinderen wordt doorverteld, zelfs bij hun slapengaan.

Maar, van verhalen uit het dagelijkse leven genomen, zijn mensen schuw. En, van de moraal ervan willen ze meestal niets afweten. Een voorbeeldje... Het gaat om een liefdesverhaal met een einde à la Romeo & Julia, met als spil: als het ene niet kan, het andere dan ook maar niet - want, als Julia ziet dat Romeo dood is, pakt ze een dolk en steekt die in haar hart.

Reeds eerder schreef ik meermaals dat geen sterveling de Liefde kent. Daarom wordt het zoveel bezongen, beschreven, op een poëtische manier aangebracht, enzovoorts.

Terug naar de werkelijkheid

Het is niet omdat twee mensen met elkaar tot ter dood samenleven, verdraagzaam met elkaar omgaan, elkaar hebben leren tolereren en zich van elkaar afhankelijk hebben gemaakt, dat er sprake hoeft te zijn van ware 'Liefde'. Je zou de menselijke vorm van liefde als volgt kunnen omschrijven:

- Liefde is hebben, elkaar bezitten, liefhebben.
- Liefde is houden van..., een vasthouden, een vastklampen, soms gepaard gaande met de angst elkaar los te laten, elkaar te verliezen. Geen enkel ego verliest graag een stukje bezit. Zelfzuchtige eigenliefde laat het immers niet toe.

In het geval dat deze waarheden veel te hard aankomen, wil ik het graag nuanceren, omdat er tussen het zwart-witte miljoenen tintjes van grijs zijn. In elk geval leunt eender welke menselijke liefdesvorm eerder tegen het zwarte aan dan tegen het witte. Het bewustzijnsniveau van de mens, die vanuit het seks- en instinctcentrum leeft, laat iets anders niet toe.

Er was eens een boswachter uit Moerbeke-Waas

Boswachters zijn in staat om andere dingen te doen dan enkel wolven neer te schieten - want, in het Oost-Vlaamse Moerbeke-Waas heeft gisteren een zekere Freddy Braeckman, een 60-jarige boswachter, Marijke  Verberckmoes, zijn 33-jarige ex-vriendin, en Lars, hun 4-jarig zoontje, om het leven gebracht om zichzelf daarna van het leven te beroven.

Eerst doodde hij Marijke, verpleegster van beroep, in haar appartement in de Opperstraat van Moerbeke-Waas. Lars werd dan mee naar een nabijgelegen bos gevoerd waar het kind door de man werd omgebracht. Hijzelf pleegde daarop zelfmoord.

"Het zou gaan om een gezinsdrama," zei parketwoordvoerster An Schoonjans. Zoals gewoonlijk lezen we dingen, zoals: 'Freddy Braeckman uit Moerbeke stond bekend als een sympathieke en behulpzame buur en vriend' - en: "We begrijpen niet wat vader bezield heeft en blijven achter met duizend vragen," waren de woorden van zijn andere, reeds volwassen kinderen.
 
Naar het schijnt woonde de man afwisselend in bij twee vrouwen: bij zijn echtgenote, met wie hij volwassen kinderen heeft, en bij Marijke. Wel bracht hij het grootste deel van zijn tijd door bij zijn wettelijke echtgenote. Nochtans was de relatie tussen Marijke Verberckmoes en Freddy Braeckman voor niemand een geheim. Zes jaar lang duurde die relatie, en vier jaar geleden werd die bezegeld met baby Lars. Op Facebook postten ze tal van foto’s waarop ze elkaar in de armen sluiten. Foto’s, waarop al hun vrienden vertederde reacties neerpenden. (Herlees deze zin, en speel zachte piano- of vioolmuziek op de achtergrond.) 

Voor de een of andere reden had zijn vriendin genoeg van de situatie en besloot vorige week, net voor Nieuwjaar, een einde te maken aan de zes jaar durende relatie. Waarom ze er genoeg van had, weten we natuurlijk niet, maar ik vermoed dat het raden ernaar niet al te moeilijk is.

Op café vertelde Freddy dat ze als goede vrienden uit elkaar gegaan waren, maar in realiteit had hij het dus erg moeilijk met de breuk. Gisterenmorgen trok hij, gewapend met een geladen jachtgeweer, naar Marijke's woning.

Ook volgens zijn werkgever leek Braeckman de breuk op een kalme manier te verwerken, maar niets bleek dus minder waar. Hij schoot zijn vriendin na een hevige woordenwisseling zondagmorgen neer, belde de politie op om zijn misdaad te melden, liet een afscheidsbrief na waarin hij meer uitleg gaf over het motief van zijn daad, en ging er vervolgens vandoor met zijn zoontje. "Ik heb mijn vrouw vermoord en ga mijn zoon iets aandoen," had hij aan de telefoon gezegd.

Daarop zette politie de grote middelen in om vader en zoon op tijd terug te vinden. Iedere minuut die wegtikte, deed de hoop om hen levend terug te vinden, slinken. Een helikopterzoektocht en speurhonden leidden naar een nabijgelegen bos waar de man deeltijds als jachtopzichter was tewerkgesteld. Op amper vier kilometer van het huis in de Opperstraat troffen zwaar bewapende agenten de jeep van de man aan met daarin de twee lichamen. Alle hulp kwam te laat. De vrouw had ook nog een dochtertje van 8 jaar oud. Even werd gevreesd dat het meisje hetzelfde lot had ondergaan, maar gelukkig bleef ze net die nacht bij een tante slapen.

In sprookjes worden, net als in boeken en films, zeer veel dingen toegelaten. Een Freddy Braeckman is, net als een Hannibal Lecter, het prototype van de mens, die eerder door zijn instincten wordt geregeerd dan door zijn rede. In de film werd er aan Hannibal (vertolkt door Antony Hopkins) grote intelligentie toegeschreven, maar een hoge IQ heeft niets te maken met de rede. Toegegeven: ik vermoed dat slechts 0,01% op een bewuste manier in contact staat met de rede. Tussen haakjes: de rede is wel degelijk met het brein verbonden, maar de hersenen zijn er niet de bron van.

Tevens is een Braeckman het prototype van de man die liefhad - en, als hij zijn partner niet kon hebben, of bezitten, dan mocht niemand anders haar lief-hebben. In dit geval is het misschien even onbegrijpelijk waarom die dood-gewone sterveling Lars doodde, maar het paste misschien in Freddy's manier van lief te hebben en anderen - uit liefde? - in zijn eigen ondergang mee te sleuren. Want, zou je er op een primitieve, doch 'menselijke' manier, bij kunnen aanhalen: wat doet een kindje och arme nog op planeet Aarde zonder ouders?

Maar, nogmaals: het verhaal van Romeo en Julia handelde eveneens over een onmogelijke 'liefde', waarin de voorkeur eerder uitging naar de liefde voor de Dood dan naar de liefde voor het Leven. 

In elk geval hoop ik - hoe onecht, of vals hopen ook is - dat sommige lezers de wezenlijke geaardheid van anderen kunnen in-zien en tegelijkertijd beseffen dat een mens zo niet hoeft te blijven, dat hij aan zijn aangeboren geaardheid kan werken, en kan uitgroeien tot meer mens-zijn.

We zijn aan een gloednieuw jaar begonnen, en aan alle lezers, die mij nog niet kennen, kan ik het volgende mededelen ...

Al mijn berichten zijn meestal bedoeld om mens te laten na-denken, om lezers 'uit hun pijp te lokken', om het ene te vertellen om juist het tegenovergestelde aan te snijden, enzovoorts. Geloof dus nooit klakkeloos wat ik neerschrijf: ik ben niet op zoek naar volgelingen, noch naar mensen die mij als papegaaien napraten, maar eerder naar leiderstypen met een eigen, gezonde mening, en vooral naar mensen, die streven naar meer-zijn.

Dus, wees nooit bevreesd om in de rubriek 'Commentaren' jouw opinie te verkondigen, maar neem me dan ook niet kwalijk als ik er misschien op reageer. :-)

Nota: zorg er wél voor dat andere lezers er een meerwaarde aan hebben! Vergelijk deze website ook niet met een Twitter of een Facebook, a.u.b. Anders gezegd: vermijd persoonlijke uitlatingen, zoals: "Mooie tekst!" - "Zo voel ik er ook over..." - "Daar ben ik ook al eens geweest" , enzovoorts - danke!

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht