ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Dossier Zelfkennis: in welke mate is de mens verantwoordelijk voor eigen daden?

Eigenlijk kunnen we tegelijkertijd de vraag stellen: 'Heeft de mens wel een vrije wil?'.
door Tsenne Kikke - woensdag 6 november 2013 1:57

Van gewone stervelingen valt er weinig of niets te leren. Toch niet wat Zelfkennis betreft. Ondanks het feit dat mensen sterk van elkaar verschillen, elkeen van hen 'uniek' is, zijn ze in wezen, diep in zichzelf, allemaal aan elkaar gelijk.

Maar soms verkrijgt het animale in de mens dermate de overhand over het brein, en over het verlengde ervan - zijnde: het lichaam - dat hij, of zij, in het nieuws komt.

Als ik dan die verhalen lees, komt in mij meestal de gedachte op: "Heeft Gurdjieff dan tóch gelijk? Is het dan waar dat buitenaardse krachten, waaronder die van de Maan en planeten, alle mensen als het ware besturen en geen mens daar zeggingsschap over heeft? Betekent het dan ook dat de mens in wezen niet verantwoordelijk is voor zijn eigen (wan)daden?," ... en zo meer.

Weet ook, dat diezelfde Gurdjieff beweerde dat astrologie geen betrekking heeft op de persoonlijkheden van de mens, maar wél op diens essentie. 'Essentie', een woord, dat me al heel lang heeft geboeid.

Tussen haakjes: heb je al jouw horoscoop bekeken? Klik eens op 'Wie ben ik' - hier bovenaan - en raadpleeg jezelf eens. Met-ter-tijd wordt die rubriek aangevuld. Indien nodig: zoek de lengte- en breedtegraad op via het internet.

Hierna volgt één van de duizenden wereldse verhalen over een ziekelijke geest, die onlangs uit onze maatschappij voor eeuwig en altijd werd verwijderd.

"De perfecte misdaad bestaat. Ik doe het al jaren," fluisterde Patrick S., een Nederlandse psychopaat uit Spijkenisse, een medegevangene in het oor. De man werd tot levenslang veroordeeld voor twee moorden, maar speurders vrezen stilaan dat hij er meer pleegde. Zeker nu er een lugubere schuilkelder werd ontdekt.

Een donker, vies, ondergelopen hol is het, gegraven achter omgevallen boomstammen, middenin het Bernisser Bos, een natuurgebied even ten zuiden van Rotterdam. De macabere kuil is ongeveer 2,5 meter diep en heeft rechte wanden. Het gat is een meter breed bij een meter en ligt vlakbij een fietspad, verscholen achter een paar bomen, verborgen in het groen. Brandweermannen hebben de ruimte moeten leegpompen, omdat die volstond met grondwater.

De kuil werd gegraven door moordenaar Patrick S., zo wijst forensisch onderzoek uit. Tekeningen en plannen ervan had hij gebundeld in multomappen. Ze werden bij eerdere huiszoekingen in zijn slaapkamer aangetroffen. Maar toen de kuil vorige week werd ontdekt, was het leeg. Geen lijk, geen ledematen, geen kledingstukken van slachtoffers, enkel grond- en regenwater, én de vaststelling dat het hol daar was... op enkele tientallen meter van de plaats waar Joke Lorsé in 2009 werd vermoord. Meerdere vrouwen, die zeggen regelmatig met de hond in het bos te komen, gruwelen bij die gedachte.

Opvallend, want Joke Lorsé behoort officieel niet tot de slachtoffers van Patrick S. De man werd deze zomer veroordeeld voor twee moorden: die op Farida Zargar (21) op 13 oktober 2011, en die op de mindervalide Nanda Kerklaan (43). Nooit werd hij gelinkt aan de 50-jarige Joke Lorsé, want die moord was opgelost: haar man Ernst had het gedaan. Hij kreeg er twaalf jaar cel voor. Alleen: Ernst bleef altijd ontkennen. En nu het hol van Patrick S. werd ontdekt, denken de Nederlandse speurders: ‘Dit zal toch niet waar zijn...’

Het kan wel waar zijn. Want Patrick S., de 36-jarige krantenbezorger, verkondigde eerder al dat hij meer dan twee moorden op zijn kerfstok heeft. "Ik heb vijf vrouwen vermoord," zei hij tegen een medegevangene én een undercoveragent. "De perfect crime bestaat, ik doe het al jaren." Bluf, dacht de politie eerst. Zelfverheerlijking van een psychopaat. Tot men nog eens ging onderzoeken wat er zoal in de slaapkamer van S. gevonden werd. Wel héél veel juwelen, bedacht men plots. En ook lokken haar en nagels van drie verschillende vrouwen. Geen twee.

Eind september van dit jaar zette de politie liefst 447 objecten online, met daarbij de vraag: herkent u dit? Sommige zaken waren gewoon gestolen – om bij te verdienen was Patrick S. een ordinaire overvaller – maar andere spullen waren mogelijk van vermiste slachtoffers. Toen besefte Nederland stilaan: Patrick S. is geen moordenaar, maar een seriemoordenaar.

Het zit misschien zo'n beetje in de familie, want 11 jaar eerder werd zijn broer veroordeeld voor een dodelijk misdrijf.

Niet dat hij dat zelf ooit ontkend heeft. S. zei het ooit nog tegen zijn eigen zuster: "Ik ben een monster en heb een hart van steen. Mijn ambitie is om seriemoordenaar te worden." En aan Timothy S., een handlanger bij zijn overvallen, vertrouwde hij toe: ‘Ik ben koudbloedig. Ik slaap geen minuut minder om die moorden die ik pleegde.’

S. ging ook te werk als een echte psychopaat. Zijn moordwapen, een stalen staaf, noemde hij liefkozend zijn magic stick. Van Farida Zargar hakte hij een voet af, om die als trofee te bewaren in zijn schuur. Ook had hij seks met haar na haar dood. Haar lijk dumpte hij ergens in een bos en hij overgoot het met ammoniak om de lijkengeur te verdoezelen. Dat had hij geleerd uit de televisieserie CSI. Het kostte de speurders een jaar om haar te vinden.

Nu, na de ontdekking van de slaapkamerspullen, waaronder kinderporno, en de schuilkelder, vrezen die speurders dat Patrick S. nog niet alles heeft opgebiecht. Misschien zit er zelfs een onschuldige in de cel voor de moord op Joke Lorsé. De énige die daarover uitsluitsel kan geven, is S. zelf. Maar die zwijgt, toch tegenover de politie. Zoals hij ook al op zijn proces een hele tijd zweeg. Sporadisch fluistert hij medegevangenen iets toe, maar aan het onderzoek heeft hij nog geen moment meegewerkt. En dus tasten de speurders in het duister, en gaan ze in de bossen ten zuiden van Rotterdam op zoek naar lichamen die er misschien niet zijn.

En de hoofdvraag blijft nochtans bestaan: wordt een Patrick S. door onzichtbare draadjes gemanipuleerd, net als de 7 miljard andere stervelingen? Weet jij het? Wat zeggen de sterren, de Maan en jouw planeten?

Geen mens snapt wat een Gurdjieff met 'essentie' bedoelde, noch wat er uit die essentie groeien kan. Alles wat leeft, wordt vanuit het instinctieve deel 'bestuurd': planten, bomen, insecten, dieren, mensen, en zo meer. Kortom: alles, zelfs onze Maan en planeet Aarde circuleren op een 'onzichtbaar treinspoor' dankzij dingen van 'binnenuit', 'buitenuit en 'bovenaf'.

In hun groei kopiëren dieren dingen van elkaar, maar in essentie weet een spin hoe het een web moet bouwen, weet een vogel hoe hij een nest moet aanmaken, weten bijen-, mieren- en termietenkoninginnen hoe zij een gemeenschap moeten opbouwen, weet een moordenaar hoe hij aan die innerlijke impulsen ooit moet voldoen, enzovoorts. Kortom: een zaadje van een zonnebloem 'weet' hoe het tot een zonnebloem kan uitgroeien en niet tot een olifant, denneboom of wilg. Noem het predestinatie, als je wil, maar de waarheid is onwerkelijker dan je 'denkt' te vermoeden. Tenslotte zijn zelfs jouw gedachten niet de jouwe.

Heb je een open en gezonde geest in een gezond lichaam, en ben je die éne uit de honderdduizenden? De gehele spirituele supermarkt onderzocht en nog altijd niet gevonden wat je in essentie zoekt? Voel je in essentie dat je als het ware geroepen bent om méér te zijn dan enkel en alleen dat stoffelijke lichaam? Neem dan gerust even contact op met DIMschool vzw via [email protected].

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht