ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Eben Alexander: "Ik heb het bewijs dat de hemel bestaat!"

Eben Alexander is een neurochrirurg, die nu voor 100% geloof hecht aan zijn zogenaamde bijna-dood ervaring.
door Tsenne Kikke - zaterdag 12 januari 2013 20:07

Dr. Eben Alexander, een Amerikaanse neurochirurg, beweert dat hij het bewijs kan leveren dat de hemel wel degelijk bestaat.

Hij is de auteur van het boek 'Proof of Heaven: A Neurosurgeon’s Journey into the Afterlife',  waarin hij verklaart een bijna-dood ervaring te hebben meegemaakt terwijl zijn lichaam in de coma lag. De fantasie die uit zijn brein sproot grenst aan het ongelooflijke. Zo zat hij op de vleugel van een vlinder terwijl hij de oogverblindende duisternis exploreerde. Een bloedmooie vrouw gidste hem langs pluizige, roze wolken en transparante, glinsterende wezens. Hij zag hun vreugdevolle gezang en hoorde hun schoonheid. Ondertussen sprak hij met de wind via lichtflitsen van liefde, et cetera, et cetera.

Het meest vreemde is, dat hij niet alleen is die geloof hecht aan zijn eigen hallucinatoire droom- en verbeeldingswereld: duizenden steunen hem. Weet ook, dat er in de Verenigde Staten 8 miljoen mensen verblijven, waarvan elk van hen beweerde zo'n bijna-dood ervaring te hebben meegemaakt.

Doch, negen kansen op tien, was Eben Alexander het zoveelste slachtoffer van een zuurstoftekort in de hersenen. Lees eens een degelijk boek over hoe ons brein werkt, en je zult begrijpen hoe de hersenen ons kunnen bedotten, vooral als ze beginnen te malfunctioneren...

Oké..., jij bent misschien je hersenen niet, noch je lichaam, doch dit betekent nog altijd niet dat je jezelf toelaat om in jouw eigen fantasiewereld en hersenspinsels te laten verdwalen.

In elk geval... In het najaar van 2008 lag de bewuste neurochirurg een week in coma. Escherichia coli bacteriën waren doorgedrongen tot zijn hersenvocht. Uit scans zou blijken dat zijn neocortex – “het hersendeel dat gedachten en emoties regelt en ons tot mens maakt” – volledig inactief was. Zijn lichaam reageerde nergens meer op. “Helemaal offline”, aldus de doctor die het neurologisch systeem al vijfentwintig jaar bestudeert en doceert aan Harvard Medical School. Dat zijn neocortex helemaal niet meer functioneerde, bestrijdt volgens hem de aanname dat zijn waarnemingen vervormd werden. “Er is geen wetenschappelijke verklaring voor een levend bewustzijn terwijl het lichaam in coma ligt.”

In 'Newsweek' beschrijft Alexander een universum waarin alles met alles verbonden is. Een universum met meerdere realiteiten; met dimensies, die er verschillende natuurwetten op nahouden. En daarboven een Goddelijke Eenheid die onvoorwaardelijk van ons houdt. In de Hemel zouden onbegrijpelijke dingen als puzzelstukjes in elkaar vallen en kunnen we zaken in een flits begrijpen waar we normaal mensenjaren voor nodig hebben.

Ergens vindt Alexander daarvoor ondersteuning in de wetenschap. “De moderne natuurkunde vertelt ons dat het universum een eenheid is, dat het onverdeeld is. Hoewel we lijken te leven in een wereld van scheiding en verschil, leert de natuurkunde dat alle objecten en gebeurtenissen onder de oppervlakte met elkaar verweven zijn. Er is geen echte scheiding. Voor mijn ervaring waren dit abstracties voor mij. Nu zijn ze realiteit. Niet alleen is het universum gedefinieerd door eenheid. Het is ook – zo weet ik nu – gedefinieerd door liefde.”

Eben Alexander heeft zich, na zijn coma, plechtig voorgenomen iedereen ervan te overtuigen dat we “meer, veel meer zijn dan onze fysieke hersenen”.

Kerkbezoek ervaart hij sinds zijn wederkering veel intenser. “De kleuren van de glas-in-loodramen herinneren aan de heldere schoonheid van de landschappen die ik boven heb gezien. De diepe bastonen van het orgel doen me denken aan hoe gedachten en emoties hierboven als golven door je heen gaan.” Een schilderij waarop Jezus het brood verdeelt onder zijn leerlingen raakte hem nog het meest. “Dat gaat terug tot de kern van mijn reis: de ervaring dat we geliefd en onvoorwaardelijk aanvaard worden door een God die nog grootser en nog onpeilbaar heerlijker is dan degene waarover ik had geleerd op de zondagsschool.”

Gelukkig hoeven we niet in coma te raken om bij leven een retourtje Hemel te nemen. In het boek 'Hallucinaties', uitgegeven door De Bezige Bij, schrijft de Britse hoogleraar neurologie Oliver Sacks over zijn ervaringen met allerlei geestverruimende middelen. Vooral de eerste kennismaking is bijzonder, zelfs als het om een joint gaat. “Toen ik naar mijn hand keek, leek die mijn hele gezichtsveld te vullen”, schrijft Sacks daarover. “Hij werd steeds groter, en bewoog zich tegelijkertijd bij me vandaan. Uiteindelijk was het net of ik een hand zag die zich over het hele universum uitstrekte, lichtjaren groot. Hij zag er nog steeds uit als een levende, menselijke hand, maar toch leek deze kosmische hand om de een of andere reden ook de hand van God. Mijn eerste ervaring met wiet was een mengeling van het neurologische en het goddelijke.”
 
Aanrader is de zogeheten drietrapsraket, aldus Sacks. Amfetamine om de geest te prikkelen, lsd om de hallucinogene intensiteit te versterken en een beetje cannabis voor wat extra delirium. Vervolgens loop je naar een witte muur en roep je wat je wil zien. Sacks koos voor indigo, een kleur die zich in het lichtspectrum ophoudt tussen blauw en violet en maar weinig mensen kunnen onderscheiden. “Ik wil nu – nu – indigo zien”, zei Sacks tegen de muur. “En toen verscheen op de muur, alsof er opeens een complete bus verf tegenaan was gesmeten, een enorme, trillende, peervormige vlek van het zuiverste indigo, stralend en indrukwekkend. Ik was helemaal in de ban van deze zinderende kleur, de kleur van de hemel.”

Sacks is al decennia geleden gestopt met drugsgebruik, maar als hij nu weer jong zou zijn, had hij ongetwijfeld hallucinerende paddenstoelen geprobeerd. Minder gedoe en redelijk snel effect. Bomen die aan de wandel gaan, muren die als een doek gaan wapperen, stoelen die moppen gaan tappen – paddo’s beïnvloeden de zintuiglijke waarneming op een manier die je niet voor mogelijk houdt. En ook negatief kunnen uitpakken, zoals aanhoudende depressies of het idee dat je vanaf je balkon als een mus kunt wegfladderen. In zijn boek wijst Sacks bovendien op de kracht van drugs om innerlijke behoeften en conflicten te versterken. Nadat hij gestopt was met bewustzijnsveranderende drugs meldde hij zich bij de psychiater.
 
'De Hemel' van Eben Alexander lijkt veel op die van Oliver Sacks. Beide neurowetenschappers beschrijven prachtige, onaardse verschijningen. Ongetwijfeld zuigt de gelovige Alexander zijn ervaringen niet uit zijn duim. Maar hij zal moeten opboksen tegen de ervaringen van drugsgebruikers - want, zoals bij alle bijna-dood ervaringen, is ook zijn verhaal niet te controleren. Zolang Eben Alexander niet met écht bewijs afkomt, zal de ongelovige mens zijn bijna-dood ervaring afdoen als een hallucinatie.

Bron: Steven de Jong (1981) - columnist voor nrc.nl


Commentaar


Gepost op: 13/01/2013 13:31:27

Als mensen dergelijke verhalen over uittredingen enzovoort beschrijven, dan wordt het gebeuren, hoe mooi ook, steeds beschreven aan de hand van beelden ontleend aan onze ons visuele apparaat. Dat betekent dat op het moment van het ervaren van deze beelden, deze persoon op zijn minst terug contact heeft met datgene dat innerlijk visuele herinneringen bewaard van wat is ervaren met de ogen in de buitenwereld. Deze instantie of bewaarster van uiterlijke indrukken zullen we  de ziel noemen. Ook in onze droomwereld wordt van deze visuele opgeslagen herinneringen op een creatieve wijze gebruik gemaakt.

De beelden op zichzelf zijn ontleend aan wat we in termen van de leer van Gurdjieff (zie ‘Op zoek naar het wonderbaarlijke’) ‘Wereld 48’ zullen noemen. Mensen die enig begrip bezitten over de inhoud van hun dromen en onderscheid kunnen maken tussen het soort van dromen dat kan voorkomen, die weten dat het beeld ver kan afstaan van wat het werkelijk voorstelt.  Daarom noemt men deze beeldenwereld de wereld van metaforen, een wereld waaruit mythen, sprookjes en kunst wordt geboren. Het is de taal van ons onderbewustzijn dat hoger bewustzijn moet worden.  

Zo kan het willen inwerpen van een voetbal het hoofd voorstellen dat al rustent op je handen de bloedtoevoer  naar de handen vernauwt in je slaap. Een brandend huis waaruit je wil ontsnappen, kan het lichaam voorstellen dat te weinig zuurstof krijgt en het te warm heeft omdat het zich tijdens de slaap te vol in de dekens heeft gewikkeld. Verdwaald zijn op een vlot in een immense haven kan slaan een volle blaas die wil geledigd worden. De evenredig verdeeld inslag van drie stukken meteoor in de gevel van het ouderlijk huis kan slaan op de erfrechtverdeling tussen drie broers. Een knallende uitlaat kan een nachtmerrie veroorzaken waarin je bedreigt wordt door een pistool. De zijkant van de hand van je partner naast je in bed en die tijdens de slaap ongewild op je keel terecht komt, kan je in een droom doen vervallen waarin je op een schavot in parijs onthoofd wordt. En ga zo maar door.

Daarbij komt dat de zintuigen hun magische vermogen nog steeds niet hebben prijsgeven en het aantal zintuigen die door de wetenschap worden gekend onvoldoende zijn om onze vermogens te begrijpen. Voor iemand die hieraan twijfelt, die raad ik aan het boek ‘De  twaalf zintuigen’ van A. Soesman te lezen en zich eventueel daarmee samen, te verdiepen in de werking van de centra zoals beschreven in het boek ‘Op zoek naar het wonderbaarlijke’.

Wat ik wil duidelijk maken is, dat achter deze beelden krachten schuilgaan die afkomstig zijn van diverse bronnen, bronnen (andere werelden of dimensies) die meestal niet als dusdanig worden herkend omdat de doorsnee mens de taal van zijn onderbewustzijn niet meer verstaat.

Je kunt alles afdoen als hersenwerking, maar heb je daarmee werkelijk iets zinvol gezegd? In hoeverre wordt het brein werkelijk begrepen? En hieruit volgt logisch de vraag: wie of wat begrijpt het brein dan? Of kan het brein zichzelf begrijpen? Als je de werking van iemands hersenen zou kunnen bestuderen terwijl deze actief is, zou je dan werkelijk kunnen aflezen welke intenties deze mens heeft? Zou ik uit het bestuderen van de bewegingen van de neurotransmitters in de hersenen dergelijke intenties kunnen aflezen? Is dat niet hetzelfde als beweren dat je uit het afzonderlijk bestuderen van de pixels op een tv-scherm of uit de verfpartikels op een schilderij de intenties van de maker van deze beelden of van de schilder kunt te weten komen?

Het gaat er dus om, om te ontdekken wat de werkelijke oorzaak is achter de beeldvorming en de intense gewaarwordingen die worden beschreven bij BDE en aanverwante toestanden. En deze oorzaken kunnen afkomstig zijn van bijvoorbeeld ‘Wereld 24’ en ‘Wereld 12’, werelden die in niets trekken op de waarnemingen in ‘Wereld 48’. We moeten hierbij wel het volgende bedenken: “zoals er bij ‘Wereld 48’ een stoffelijk lichaam behoort, zo behoort er ook bij die andere werelden een lichaam dat daaraan is aangepast.” En net zoals iemand door scholing zijn droomwereld leert begrijpen, zo kan iemand door scholing leren begrijpen wat BDE en aanverwante ervaringen werkelijk betekenen. Een ding is zeker: het contrast tussen wat een droombeeld werkelijk betekent en wat er door onvoldoende ernstig en eerlijk geïnteresseerde en enigszins geschoolde mensen via hun wensdenken en verbeelding aan wordt toegekend, kan immens zijn. Zo is het dus niet te ver gezocht en zelfs logisch dat hetzelfde geld voor BDE en aanverwante ervaringen.

Gurdjieff: “God is microbe: het systeem is hetzelfde. Het verschil ligt alleen in het aantal centra.”   

Voor de ernstige humoristen: “Wie weet, zijn de ‘escherichia coli bacteriën’ die waren doorgedrongen tot het hersenvocht van Eben Alexander, die goddelijke microben waar Gurdjieff het over heeft.”


Tsenne Kikke Gepost op: 13/01/2013 13:52:47
Tsenne Kikke

Dit is een waardevolle bijdrage met een ongelooflijke meerwaarde voor elke lezer! Toch heb ik mijn bedenkingen over de verwoording: “... zoals er bij ‘Wereld 48’ een stoffelijk lichaam behoort, zo behoort er ook bij die andere werelden een lichaam dat daaraan is aangepast.”

Hoe stel je je die andere 'lichamen' voor? Ook met een stel hersenen, ogen, oren, mond, ledematen, geslachtosorgaan, enzovoorts?... Ikzelf zou het woordje 'lichaam' durven vervangen door 'voertuig'.

Jij?... Hoe stel jij zo'n 'lichaam' voor?


elize66 Gepost op: 13/01/2013 19:58:14
elize66

Gepost op: 13/01/2013 20:39:51

Men spreekt ook van vaste, vloeibare, gasvormige en plasmalichamen. Maar het spreekt vanzelf dat aan de vorm van die lichamen die zich niet in een vaste toestand bevinden of in een ondoordringbaar medium voor hen, de vorm van deze lichamen onmogelijk exact is te bepalen.

Als bijvoorbeeld angst het lichaam in bezit neemt, dan neemt deze energie als het ware een soort energetische gestalt aan waaraan, bij wijze van spreken, iedere vezel in dat lichaam deelneemt. Maar als het gevaar weg is, wordt deze energie door het lichaam als het ware losgelaten en verdwijnt. Toch kun je zeggen dat op het moment dat het lichaam van deze energie is doordrongen, iets zich  ontzettend snel tot de gewaarwording angst heeft verdicht en daarna een energetisch lichaam of gestalt aanneemt waaraan het stoffelijke lichaam als geheel onderworpen is. Figuurlijk voorgesteld, zou je kunnen zeggen dat bepaalde cellen in ons lichaam reageren op dit angstveld (lichaam) zoals ijzervijlsel op een magnetisch veld.

Als dit veld wegebt, dan worden deze cellen passief of verrichten een andere functie.  Je zou kunnen zeggen (in termen van Gurdjieff), dat de verschillende lichamen of kosmoi verschillende aangeslagen toestanden zijn van lichamen waarin waterstof (H) is geconcentreerd in de een of andere vorm. H 96 is van een andere materialiteit dan H 24, al is het dezelfde waterstof. In de tijd van de Grieken zag men de sterreen als goddelijke lichamen vanwege hun onveranderlijkheid in baan en uiterlijkheid. Maar vandaag weten we dat het oppervlak van onze zon geen moment rust kent en dus geen enkel moment in dezelfde vorm vertoeft omdat de energetische processen van dit lichaam veel en veel sneller verlopen dan op aarde. Zo is het ook met de functie van de verschillende hogere lichamen. Hun werking verloopt ten opzicht van ons persoonlijke verstand zo snel, dat we ze niet eens opmerken. Ons fysieke lichaam lijkt visueel niet te veranderen binnen een zekere relatief grote tijdspannen, maar in werkelijkheid is dat niet zo. Net als bij het visuele beeld van de zon is dit beeld van ons lichaam een bedrieglijk beeld.

Een tik tegen een metalen schaal waarop bijvoorbeeld heel fijn poeder is gestrooid, zal in dat poeder een patroon veroorzaken. Door harmonische tikken (trillingen) aan deze schaal te geven, neemt het poeder harmonische figuren aan, Chladni-patronen genoemd, die afhankelijk zijn van de trillings-frequentie en sterkte van het toegediende signaal. We kunnen ook zeggen dat dit poeder verschillende harmonische vormen of harmonisch lichamen kan aannemen.  

Als de vorm van het fysieke lichaam (wat we kunnen zien als een soort ‘3D-Chladni-patroon’ gevormd door het Etherische Lichaam dat als een soort magnetisch trillingsveld de fysieke aardse stoffen aanslaat zodat deze de vorm van een menselijke gestalt - stoffelijk of fysiek lichaam – aannemen) zich ontbind, dan verliezen de aardse stoffen hun aangeslagenheid en dus hun vorm. Stoffen die door de ontbinding niet aan het aardoppervlak ten prooi vallen, verdwijnen in de atmosfeer en de ruimte. Maar zo zijn er ook stoffen (we kunnen ze bijvoorbeeld zielestoffen en geestelijke stoffen noemen)  die behoren tot een andere wereld dan Wereld 48. Bevrijd van het fysieke lichaam kunnen deze stoffen zich nu vrij bewegen in hun eigen wereld waaruit ze zijn voortgekomen en dat kan dus Wereld 24 en Wereld 12 zijn.

Van ogen, oren, poten of wat dan ook is in deze werelden natuurlijk geen sprake. Wij hebben bijvoorbeeld een zintuig voor bijvoorbeeld wiskunde, emoties en gedachten, maar hoe ziet zo’n zintuig eruit? We weten dat we het hebben, maar niet hoe het eruit ziet.

Stel je voor dat je blind geboren wordt. Dan zul je ook leren spreken van een fysiek lichaam en haar ledematen en uiterlijke zintuigen kunnen benoemen met dezelfde woorden als iemand die ziet. Maar in werkelijkheid gebruikt hij dezelfde woordbegrippen, maar zijn ervaringen die met deze begrippen samenhangen, zijn van een totaal andere aard dan die van  iemand die ziet. Wat de blindgeborene benoemt als een stoffelijke fysieke wereld, is voor hem in werkelijkheid een zuivere gewaarwordings-wereld. Als deze blinde zich al een gestalt vormt, dan heeft deze gestalt niets temaken met wat wij zien als stoffelijke vormen. Als iemand zich van deze blinde persoon verwijdert of geen teken van aanwezigheid geeft, dan is deze persoon er voor de blinde niet meer. Ruimte en tijd hebben voor deze blindgeborene dus een heel andere betekenis. Toch leeft hij in dezelfde wereld als de ziende. Ook kan hij van wat hij ‘ziet’ als zijn lichaam, zeggen dat dit is aangepast aan wat hij zijn wereld noemt.

Maar in feite ken hij dus alleen het gewaarwordingslichaam en een gewaarwordingswereld en deze behoren in feite reeds tot het zielelichaam. Maar van dit feit is de doorsnee mens zich  niet bewust en de blindgeborene waarschijnlijk ook niet omdat hij misleid wordt door de aangeleerde taal van de ziende die in werkelijkheid betrekking heeft op een totaal andere ervaringswereld.

Als nu het fysieke lichaam wordt ontbonden, dan kunnen deze zeileigenschappen niet meer actief verbonden zijn met dit lichaam. De ervaringen die deze verschillende ‘vrijgekomen’ energieën opdoen in wereld die nu tot hun aard behoort, kan niet onder woorden worden gebracht omdat ze  geen enkel verband meer hebben met de wereld voortgekomen via de waarneming met fysieke zintuigen.

In de wereld van fysieke lichamen kan een lichaam ver verwijdert zijn van een ander lichaam of er dichtbij zijn, en dat gebeurt eenvoudig gesteld op basis van het visuele perspectief. Maar in de wereld van gevoelens ben je ver van iemand verwijdert of dichtbij op basis van wat je voor deze persoon voelt. Op deze wijze kun je eventueel de andere werelden en hun lichamen benaderen, al moet je ook dit voorbeeld niet al te letterlijk nemen want het is en blijft gevormd vanuit iemand die nog is belichaamd.      

Hopelijk heeft de geïnteresseerde lezer iets aan deze tegemoetkoming met betrekking tot uw vraag die u aan mij hebt gericht over hoe ik de lichamen zie waarover ik het had in mijn eerste commentaar op dit nieuwsbericht door u geplaatst op 12-1-2013 op 20h07.         


elize66 Gepost op: 13/01/2013 21:03:20
elize66

Persoonlijk denk ik dat niemand goed kan uitleggen wat hij werkelijk ervaarde bij een BDE. Een bde is totaal iets anders als een hallucinatie, mijn eigen ervaring.

Ben het wel eens dat het aan mijn eigen brein onsproot. Normaal als je aan een herinnering denkt, en je ziet het beeld erbij, zie je dat altijd van bovenaf, in je beleving, kijk je er zo naar.

Bij  de BDE was dat niet, ook zag ik bv mijn eigen lichaam niet, ik trad er niet uit, Had ik dat wel gezien dan had ik op de rand van mijn bed gezeten, terwijl mijn linkerhand naar de lichtknop van de nachtlamp ging.

Voor mij was ik gewoon ineens daar, en ik denk, zelf dat ik er later een beeld heb opgezet,je kunt het niet omschrijven, net zo min kan je die allesomvatende liefde omschrijven, of uitdrukken Maar die alles omvattende liefde is wel waar BDE mensen over spreken, de beelden wat ze zien, zijn voor iedereen weer anders.

Ik weet niet veel, van het boek: Op zoek naar het wonderbaarlijke. Ik ben wel van mening, dat alles zich in je brein afspeelt, niets meer en niets minder. je bent je brein. Mijn BDE ligt tien jaar terug in de tijd, ik vind het ook niet iets om mee te koop te lopen, en heb er lang niet over gesproken, nee als de mens je raar aankijkt en denkt die is helemaal de weg kwijt, houd je al snel op. Dus en dan spreek ik alleen voor mijzelf even, is een BDE niet met een andere hallucinatie te verglijken wat betreft die allesomvattende liefde. Een chemische reaktie van het brein waarin je zoveel endrofine aanmaakt, en in een ander spectrum komt van licht, zal best kunnen. Een ander bewustzijn, daar weet ik (nog) te weinig van.

Mijn vorige bericht is leeg, je kan niet via de gsm iets tikken hier, wel versturen en dat ging per abuis.

Fijne avond Groet van Elize


Gepost op: 13/01/2013 22:51:38

Beste Elize,

Ik zie dat je jou BDE-ervaring hebt  neergeschreven als reactie op dit nieuwsbericht. Ik heb gereageerd (op 15 december 2012) op jou bericht  in ‘Forum’ dat je daar hebt geplaatst op 27 oktober 2012 en gevraagd om jou ervaring met me te delen. Ik weet niet of jou commentaar op Angelus zijn nieuwsbericht van 12 januari 2013 als zodanig is bedoeld.

In ieder geval bedankt voor het mededelen van je ervaring. Wat er ook van is, je lijkt mij eerlijk in je commentaar en doet je niet beter voor dan je bent ondanks je ervaring, al voel ik dat ze zeker iets in je heeft verandert. Die positieve verandering kan niemand jou afpakken, wat men er voor de rest ook van jou ervaring mag denken.                


Tsenne Kikke Gepost op: 14/01/2013 12:52:36
Tsenne Kikke

"Ik ben wel van mening, dat alles zich in je brein afspeelt, niets meer en niets minder. Je bent je brein."

Beste Elize, wat je schreef, is juist!

En: "Een chemische reaktie van het brein waarin je zoveel endrofine aanmaakt, en in een ander spectrum komt van licht, zal best kunnen..." is evenzeer juist. Zo werkt het brein nu eenmaal als reactie op prikkels komende van buitenaf, of van binnernuit. Wél verkrijgt alles dé betekenis die je er zélf aan wenst te geven en die betekenis kan niet altijd met anderen worden besproken, omdat de ene het gelooft (omdat het past in zijn geloofsoveruigingen), de ander er neutraal tegenover staat, en een derde jou misschien krankzinnig verklaard.


elize66 Gepost op: 15/01/2013 19:46:31
elize66

Emoties zijn nu eenmaal niet overdraagbaar,niemand beleeft de dingen zo als jij. Ik kwam hier doordat ik zocht op BDE, en het stuk van Julien kwam op google. Ik zie hier hier veel dingen voorbij komen die ik ook al gelezen heb, en mijn interesse hebben. Ook heb ik het boek OP zoek naar het wonderbaarlijke gekocht, ben wel pas op pagina 120 of zo. Heb het even weggelegd, of meer verloor even mijn belangstelling, omdat ik mij stoorde aan Gurdijof, en het bij mij binnenkwam als iemand die heel goed doorhad hoe hij mensen naar zijn hand kon zetten. Op diverse manieren. Misschien later meer erover. Nu heb ik Julian proberen te mailen maar ik kreeg een mail terug van Michael, met antwoorden hoe deze site werkt.

De betekenis van  mijn BDE heb ik nooit begrepen trouwens ;-)

 


Tsenne Kikke Gepost op: 17/01/2013 14:22:53
Tsenne Kikke

Ja, Gurdjieff had zeer goed door hoe mechanisch de mens in elkaar zat! Daarom liet hij het ons ook weten... HIj was tenminste eerlijk, en leerde de mens zelfs aan hoe hij zich daarvan kon onthechten en controle over dat lichaam kon verkrijgen, hoe te 'ontwaken', enzovoorts. Ook Jezus was daar een meester in. Anderen vertellen dat niet, laten de mens in zijn onwetendheid, en manipuleren hem. Winkel eens rond in de huidige wereld van de zogenaamde 'spiritualiteit' en merk hoe mensen dieper in slaap worden gewiegd en dingen worden wijsgemaakt... Positief denken, heeft niet te maken met positief 'doen'. Wat dat boek betreft, meen ik te begrijpen dat de inhoud ervan niet strookt met de inhoud van jouw brein. Da's oké... Gurdjieff kan nu eenmaal niet tot iedereens mond praten. Neem uit dat boek wat jou aanbelangt, geloof er geen woord van, en test de dingen voor jezelf uit. Zo heeft Gurdjieff het ook gewild - plus: het is Ouspensky's versie van Gurdjieff's leer. 'Beëlzebubs verhalen aan zijn kleinzoon' werd door Gurdjieff zélf geschreven. Wat BDE betreft: iedereen geeft er de betekenis aan die hij/zij er zélf aan wil geven. Tracht de betekenis, die je er zelf aan gaf, te begrijpen... :-)


elize66 Gepost op: 25/09/2013 22:36:38
elize66

Hallo, lange tijd niet hier geweest.

Kom nog even op de BDE terug, ook omdat ik hier inmiddels meerdere items erover gelezen heb. Ergens wordt de opmerking geplaatst dat er nog niemand de hel heeft gezien in een BDE, maar die verhalen zijn er dus wel. Zie filmpjes van Pim van Lommel.

De betekenis van mijn BDE is mij nooit echt duidelijk geweest, alleen het blije gevoel van liefde is mij lang bijgebleven. Je kunt van mij aannemen, dat ik inderdaad dacht dat ik gek was geworden, en het was zeker niet iets waamee ik te koop liep. Ook was er de waarom vraag, waarom had ik dit gezien ervaren? Dus als ik er een betekenis aan zou moeten geven, dat is dat vrijheid en liefde. En in alle eerlijkheid, toen ik er was was ik niets liever als daar gebleven. Er was ook een gevoel van teleurstelling dat ik niet daar was. (geschreven uit mijn gevoel van toen) Ik kan echt zeggen dat er een groot gevoel van heimwee was. Hoe raar dat ook klingt, omdat het voelde als thuiskomen, eindelijk.

Inmiddels ben ik bijna tien jaar verder, en kan ik het gevoel wat ik toen erbij had, en wat ik lang erna nog kon oproepen in mijn gedachten, niet meer erbij halen. Uiteindelijk ben ik weer geland, in de alledaags realisme, tenminste dat denk ik dan maar ha ha.

Maar als ik al die stukken lees van artsen enz, dan denk ik dat ze het toch echt zelf moeten meemaken. En dan bedoel ik niet tunnels Jesus je verleden groene weides en wat al niet meer. Niet wat je ziet, maar wat je ervaart, zonder het beeld wat je erop plakt.

Groet Elize. 

 


Tsenne Kikke Gepost op: 26/09/2013 0:34:01
Tsenne Kikke

Je hebt gelijk, beste Elize. Leg maar eens aan een blinde uit hoe de kleurrijke wereld eruitziet... Ik bedoel: in woorden, opdat hij zich ervan een beeld kan vormen. Leg maar eens uit hoe tandpijn aanvoelt aan iemand die geen tandpijn heeft gehad. Ik bedoel: in woorden, opdat de persoon die pijn ook aanvoelt, en je vraagt om met die uitleg te stoppen, enzovoorts. Anderzijds hoef je iemand die aan delerium tremens lijdt en beweert spinnen, schorpioenen en andere dingen op zijn bed en in zijn kamer ziet rondkruipen, niet te geloven... BDE is geen gemakkelijk thema om daadwerkelijk geloof aan te hechten en het is en blijft een persoonlijke ervaring. Ik bedoel: bijna-doodervaringen bestaan echt, maar voor velen geen bewijs dat er leven na  dit leven bestaat. Bovendien vertaalt elke mens, die zo'n BDE-ervaring heeft meegemaakt, achteraf de dingen zoals hij/zij verkiest. Bekijk het filmpje van Jill Bolte Taylor: zij vertoefde in een euforische wereld, nadat de linkerhelft van haar hersenen waren verlamd. In elk geval: bedankt voor jouw commentaar.

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht