ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Astraal reizen: fictie of werkelijkheid ?

Astraal reizen is een paranormaal verschijnsel dat optreedt nadat men uit het stoffelijke lichaam is getreden.
door Tsenne Kikke - dinsdag 24 april 2012 5:25

Astraal reizen is een andere naam voor Uittredingen, maar dan uittredingen in een ver gevorderd stadium. Een andere naam voor uittreding is dan weer astrale projectie, waarbij het dubbellichaam uit het stoffelijke lichaam treedt. Daar begint men dus mee alvorens de astrale reizen aan te pakken.

In tegenstelling tot astrale projectie, is astraal reizen, iets meer dan gewoonweg eventjes uit jouw lichaam stappen. Astraal reizen, betekent, zoals de naam het zelf zegt: reizen in de Astrale Wereld. Zeer veel mensen geloven daar niet in, maar het is niet omdat een blinde geen kleuren ziet dat kleuren niet bestaan. Een sterke uitspraak, en tegelijkertijd: een dooddoener, daar blijven we ons van bewust. Zo kan men zeggen: "Het is niet omdat jij nog geen groene marsmannetjes hebt gezien, dat ze niet bestaan."

Bestaan astrale reizen? We moeten eerlijk blijven: er is geen mens die het écht weet. We moeten dus voortgaan op wat anderen schrijven.

Het uittredingsproces gaat gepaard met diverse fysieke en astrale sensaties, zoals het horen van suizingen en knallen, een tintelend, los gevoel in het lichaam, erotische prikkeling van de chakra's, enzovoorts.

In deze zin kunnen we astraal reizen, als uittredingsverschijnsel, linken met de verhalen die aan bijna-doodervaringen (BDE's) worden toegeschreven.

Ook gebruikers van bepaalde hallucinogene middelen, de zwaardere dan wel, melden eveneens ervaringen van uittreding tijdens hun trip.

- Eén van de pioniers op gebied van astrale projectie is Robert Monroe (1915-1995). Hij was een succesvolle en veelzijdige zakenman, die op middelbare leeftijd geconfronteerd werd met het fenomeen 'uittreding' en er nog succesvoller mee werd.

Op een nacht - een nacht, zoals iedere andere nacht, waarbij hij naast zijn vrouw Nancy in bed lag, merkte hij plotseling dat hij tegen het plafond was aangedrukt en perplex naar beneden staarde waar hij twee mensen zag liggen. Het kostte hem even om te realiseren dat het Nancy en hijzelf waren. Zijn eerste reactie was: "Help, ik ga dood!". Daarop dook hij in een flits terug zijn lichaam in.

Het fenomeen bleef zich aandienen en nadat hij beetje bij beetje zijn angst ervoor kon overwinnen, en hij vervolgens - na vele experimenten - enige controle over het verschijnsel kon uitoefenen, maakte hij er een beroep van.

Hij verrichtte in de jaren daarop als het ware het voorwerk voor meer acceptatie in de hele wereld door het schrijven van boeken over zijn uittredingen, het oprichten van een instituut en het zo wetenschappelijk mogelijk onderzoeken van het verschijnsel. Tenslotte kon Monroe een soort routine opzetten om uittreding bij andere mensen op te roepen - hoewel dit lang niet bij iedereen werkte - die hij vervolgens, via werkgroepen en cursussen, aan de buitenwereld introduceerde.

- In 1983 verscheen het boek 'Out on a LImb' van de hand van actrice Shirley Mclaine (1934), enkele jaren later gevolgd door een TV-film met gelijkaardige titel. Daarin konden we haar 'astrale reis' aanschouwen, en nog een paar andere, misschien ongeloofwaardige dingen, waarvan ze daarna zelf beweerde dat het zich nooit heeft voorgedaan, maar wel in het verhaal paste. Bekijk de twee  links op YouTube. Ze zijn echt waar de moeite waard!

1) http://www.youtube.com/watch?v=UjBbLGvnl3E

2) http://www.youtube.com/watch?v=ma1kNFP83ww

Tevens zou Shirley het idee van iemand hebben gestolen. Het gehele verhaal kun je lezen op: http://www.anomalies.net/archive/cni-news/CNI.0090.html

- Als we het over uittredingen hebben, mogen we vooral niet Sylvan Muldoon (1903 - 1969) vergeten. Hij maakte zijn eerste uittredingen mee op 12-jarige leeftijd. In 1927 contacteerde hij Hereward Carrington (1880 - 1958) nadat hij een boek van hem had gelezen over astrale reizen. Samen werkten zij aan 'The Projection of the Astral Body'; een boek, dat in 1929 verscheen.

Wat zegt de 'wetenschap'?... Indien uittredingen niet bestaan, wat dan wel?

Hoewel zij, die een uittreding ervaren hebben er vaak van overtuigd zijn dat hun ervaring 'echt' is, bestaat er geen algemeen aanvaard wetenschappelijk bewijs dat ze ook daadwerkelijk plaatsvinden. Sommige wetenschappers veronderstellen dat het gaat om een bijkomend verschijnsel van een verstoorde temporalekwabfunctie in de hersenen.

Ook slaapverlamming geldt als een mogelijke wetenschappelijke verklaring voor het fenomeen. Deze slaapstoornis gaat vaak gepaard met realistische hallucinaties, waarbij men soms het gevoel heeft het lichaam te verlaten. Ook de andere fysieke sensaties die men ervaart tijdens een uittreding (suizingen, tintelingen, vibraties, enzovoorts), komen sterk overeen met de hallucinaties die zich bij slaapverlamming kunnen voordoen.

Door elektrische prikkeling van de gyrus angularis blijkt het mogelijk om gevoelens van uitreding op te wekken. In 2004 ontdekte een Zwitserse onderzoeksgroep dit bij toeval, toen ze epilepsiepatiënten elektroden hadden geïmplanteerd in hun zoektocht naar de oorzaak van epilepsie. Later onderzoek bevestigde deze waarneming.

Zo werd in november 2007 ook de hersenactiviteit in kaart gebracht tijdens een op deze wijze kunstmatig opgewekte 'out-of-body experience'. De verklaring is momenteel dat buitenlichamelijke gewaarwording ontstaat wanneer onze hersenen er niet langer in slagen om onze zelfwaarneming, tastzin, gezichtsvermogen en evenwichtszin met elkaar te integreren. Mensen die wel in het astrale lichaam geloven, zeggen dan vaak dat men met de hersenen een soort van poort maakt en dat slechts het door de poort lopen de eigenlijke uittreding is.

Het blijkt ook mogelijk om de gevoelens van uittreding in een experiment kunstmatig op te wekken in gezonde proefpersonen door verandering van het visueel perspectief. Op het internet vindt je er veel over.

Door mensen, die beweerden een uittreding gehad te hebben tijdens een operatie, werden tekens en objecten - die zodanig aangebracht waren dat zij vanaf de vloer niet zichtbaar waren - tot op heden in geen enkel geval waargenomen; dit, ondanks het feit dat men beschreef wat men van bovenaf allemaal waarnam. Hieruit kan eventueel de conclusie getrokken worden dat daadwerkelijke uittreding niet plaatsvond.

Dan hebben we nog lucide dromen, die dromen zijn waarbij de dromer zich bewust is van het feit dat hij droomt. Luciditeit begint meestal midden in een gewone droom als de dromer zich ineens realiseert dat zijn ervaringen niet echt zijn, meestal nadat er iets onmogelijks of ongebruikelijks gebeurt, zoals in een vliegdroom, bijvoorbeeld. Bij een hoge mate van luciditeit heeft de dromer in de gaten dat de gebeurtenissen zich in zijn hoofd afspelen, dat er geen echt gevaar dreigt, dat hij in werkelijkheid in bed ligt en ieder moment wakker kan worden. Bij een lage mate van luciditeit is de dromer zich bewust genoeg om de gebeurtenissen te sturen, maar onvoldoende om zich te realiseren dat ze niet echt zijn.

Lucide dromen blijven de dromer beter bij dan andere soorten dromen, zelfs beter dan nachtmerries, maar valdromen herinnert een mens zich beter. In 1981 publiceerde LaBerge een studie waaruit bleek dat mensen tijdens hun droom via oogsignalen aan konden geven dat ze lucide waren. De oogsignalen en hersengolven werden via elektrodes geregistreerd, en sindsdien is lucide dromen een wetenschappelijk geaccepteerd verschijnsel. Er zijn veel onduidelijkheden over lucide dromen, net zoals er over het normale droomproces ook nog veel vragen onbeantwoord zijn.

Het is in eerste instantie belangrijk je dromen te herinneren, anders weet je niet of je al dan niet een lucide droom gehad hebt. Een goede manier om de droomherinnering te verbeteren, is het bijhouden van een dromenboek: een boek waarin men zo veel mogelijk dromen of delen ervan noteert. Het is belangrijk om dit boek naast het bed te laten liggen, omdat de herinnering meestal snel weer verdwijnt na het wakker worden. Het helpt om na het ontwaken even de ogen te sluiten, stil te blijven liggen en zo veel mogelijk droomherinneringen naar boven te halen.

Kortom: wat Astraal reizen betreft, is er nog veel onderzoek nodig vooraleer men kan bevestigen of ze ja dan neen daadwerkelijk bestaan.

Nota: Heb je zélf ervaringen met astraal reizen? Of weet je er iets meer over te schrijven? Laat het ons weten via 'Mijn Commentaar' hier onderaan. Interessante, reclameloze bijdragen, met een meerwaarde voor onze lezers, komen in onze rubriek Encyclopedia Spiritualia terecht, waarvan hier de link!

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht