ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Noord-Korea: harde straffen voor té weinig tranen

Tsenne Kikke Auteur
Tsenne Kikke

Geplaatst op
vrijdag 20 januari 2012 0:38

Na de rouwperiode om de dood van het Noord-Koreaanse communistische monument Kim Jong-Il, vonden de autoriteiten het tijd om de Noord-Koreanen, die net niet hard genoeg huilden, of geen blijk gaven van oprechte droefheid, te straffen. Wie schuldig bevonden werd, kreeg 6 maanden werkkamp te verduren.

Bovendien werd er ook hardhandig opgetreden tegen mensen die kritiek uitten tegen de uit drie generaties bestaande Noord-Koreaanse dynastie. Verdachten moesten naar heropvoedingskampen, of werden samen met hun hele familie verbannen naar afgelegen rurale gebieden.

Naast angst zaaien, zijn de autoriteiten ook begonnen met het opbouwen van een personencultus rond Kim Jong-Un. Zo wordt de nieuwe leider, onder meer, vergoddelijkt door een propaganda-actie waarbij voertuigen van 7u tot 19u opgesteld worden aan drukke pendelwegen en daarbij de glorie van de jonge Kim bezingen. Die propaganda eist ook zijn tol. Noord-Koreanen uit alle sectoren worden verplicht om zowel in de voor- als namiddag over de grootste Kim Jong-Un te leren, wat het volk enorm vermoeit.

Noord-Korea heeft ondertussen meer omheiningen met prikkeldraad aangelegd op de grens met China om overlopers beter tegen te houden. Eerder al hadden de autoriteiten bevolen om iedereen neer te schieten die het land probeerde te ontvluchten tijdens de rouwperiode en daarnaast ook hun familie te elimineren.

Noord-Koreanen, die buitenlandse telefoontjes pleegden, moesten hetzelfde lot ondergaan. Vroeger konden beschuldigden makkelijker onder dergelijke straffen uitkomen via omkoperij, nu blijkt dat veel moeilijker te zijn...

We kunnen ons verzetten tegen de angst waaronder een volk gebukt gaat, onze eigen onmacht aanvoelen, en ons afvragen hoe het komt dat een geheel volk als het ware onder de knoet wordt gehouden door zulk een harteloos regime.

Anderzijds moeten we in onszelf de kunst aankweken om te accepteren dat sommige volkeren - waaronder in dit geval de Noord-Koreanen - nu eenmaal in een omgeving leven waarin ze geen andere keus hebben dan alles te ondergaan en te accepteren. Indien ze in leven willen blijven, bedoel ik, of niet naar een strafkamp worden gestuurd.

In Arabische landen, bijvoorbeeld, hebben veel mensen, waaronder het merendeel van de vrouwen, het begrip ‘vrijheid’ nooit kunnen proeven. Ze kennen dus de smaak er niet van, als gevolg hiervan kunnen ze er zelfs niet van dromen, en toch lijkt het alsof het voor hen een geaccepteerd onderdeel van hun bestaan.

Sterker zelfs: indien ze de gelegenheid krijgen om naar hier te emigreren, is de kans groot dat ze hun leefgewoonten meebrengen, en er dus naar blijven leven... in plaats van zich aan te passen, en de ervaring trachten op te doen van wat ‘vrijheid’ - hoe relatief ook - voor henzelf zoal kan betekenen.

Commentaar


DogStarLitany Gepost op: 20/01/2012 15:46:00
DogStarLitany

Er bestaat niet zoiets als te weinig tranen 

mensen vergieten net teveel tranen 


arno Gepost op: 1/10/2012 14:23:31
arno

Een niet tekst relevante opmerking.... De datum van deze post lijkt me niet juist....  ;-)


arno Gepost op: 1/10/2012 14:23:53
arno

Een niet tekst relevante opmerking.... De datum van deze post lijkt me niet juist....  ;-)

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht