ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

En de Stem zei: "Ruk je ogen uit !" - en hij beantwoordde aan het innerlijke bevel.

Sommige mensen hebben last van innerlijke stemmen, maar zolang die innerlijke stem geen bevelen geeft, gepaard gaande met de innerlijke instinctieve neiging ze op te volgen, doen ze misschien geen kwaad.
door Tsenne Kikke - maandag 3 oktober 2011 18:05

Er is een groot verschil tussen innerlijke gedachten en innerlijke stemmen. Naar het schijnt krijgt 3% van de bevolking vroeg of laat te maken met het fenomeen 'innerlijke stemmen', doch weinigen ervan hebben psychiatrische hulp nodig.

Vanwaar komt die innerlijke stem? Wel, iedereen houdt er zo een eigen mening op na. Alles heeft de betekenis die men er zélf aan geeft. Sommigen beweren dat het van het zogenaamde Hoger Zelf komt, anderen spreken over gidsen of engelen, weer anderen beweren dat het de stem is van de duivel, of zijn het psychotische gehoorhallucinaties?..., enzovoorts.

Maar, wat doet een mens tegen de innerlijke stem, die je beveelt dingen uit te voeren die je misschien wel of niet wilt doen?

Zo heeft een 46-jarige man zichzelf de ogen uitgerukt tijdens een misviering in de kerk van de Heilige Andreas in de Italiaanse stad Viareggio. De ogen van de veertiger konden niet gered worden. De man is opgenomen in de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis.

De man is geboren in Groot-Brittannië, maar woonde al jaren in Viareggio. Tijdens de preek van pastoor Don Lorenzo Tanganelli, stond hij plotseling op, begon luidop te schreeuwen, en rukte zijn eigen ogen uit. Vrij snel was zijn gehele gezicht bedekt met bloed. Verschillende van de 300 aanwezigen vielen flauw, terwijl anderen aanvankelijk niet beseften wat er zonet gebeurd was. De oude priester dacht eerst dat er iemand in de kerk zat die zijn mis wilde verstoren.

De man liep daarna met zijn masker van bloed in die richting van de uitgang, struikelde over een paar stoelen, en viel - zonder een geluid te uiten - op de grond neer. Vrij snel baadde zijn hoofd in een grote plas bloed.

De veertiger werd in allerijl naar het ziekenhuis overgebracht . In de kerk hadden de ambulanciers de oogbollen van de grond opgeraapt, maar zelfs een spoedoperatie kon echter niet verhinderen dat de man voortaan blind door het leven zal stappen.

Hij is intussen opgenomen in de psychiatrische afdeling van het Versilia ziekenhuis. 'Een stem' zou hem aangezet hebben tot die gruwelijk daad van zelfverminking.

De man, die bij zijn bejaarde moeder inwoonde, stond bekend als een iemand met psychische problemen. Men had hem nochtans ‘genees’-middelen voorgeschreven, maar hij weigerde die in te nemen.

Ter informatie: De preek ging over ‘Het lied van de wijngaard’, Jesaja, Hfst. 5, die gaat als volgt:

[1] Ik wil zingen voor mijn dierbare vriend,
het lied van mijn dierbare vriend en zijn wijngaard.
Mijn vriend had een wijngaard op een vruchtbare helling.
 
[2] Hij spitte hem om, verwijderde de stenen en beplantte hem met edelwingerd.
Hij bouwde er een wachttoren en kapte ook een wijnpers uit.
Nu verwachtte hij dat hij druiven zou dragen, maar hij bracht slechts wilde bessen voort.

[3] Welnu, bewoners van Jeruzalem, mensen van Juda,
doe uitspraak tussen Mij en mijn wijngaard.

[4] Wat kon Ik nog voor mijn wijngaard doen
dat Ik niet heb gedaan?
Waarom bracht hij slechts wilde bessen voort,
terwijl Ik verwachtte dat hij druiven zou dragen?

[5] Welnu, Ik zal u vertellen wat Ik met mijn wijngaard ga doen.
Zijn omheining haal Ik weg, zodat hij kaal wordt gevreten;
zijn muren verniel Ik, zodat hij wordt vertrapt.

[6] Een wildernis maak Ik ervan, hij wordt niet gesnoeid en niet gewied,
distels en doorns groeien er hoog, en de wolken verbied Ik om hem met regen te besproeien.

[7] De wijngaard van de heer van de machten is het huis van Israël,
zijn bevoorrechte planten zijn de mensen van Juda.
Hij hoopte op recht, maar Hij zag onrecht,
Hij zag geen betrachting, maar verkrachting van recht.

Maar veel zal die preek er niet met te maken hebben gehad, want de knettergekke man rukte zijn ogen uit nadat de eerste zinnetjes door de priester waren uitgesproken. Na het voorval werd de preek voortgezet en de priester eindigde met de woorden: "De Mis is het offer van Christus, ons offer van vandaag werd geraakt door de ervaringen van deze man," terwijl meer dan de helft van de doodsbange of geschoquerde gelovigen de kerk reeds hadden verlaten...

In een interview vertelde de moeder aan een verslaggever van de krant: "We waren naar de ochtendmis gegaan. In de Sint Paulinuskerk van onze parochie. Toen we thuiskwamen, stelde mijn zoon voor om naar de Sint Andreas kerk te gaan om daar de mis bij te wonen, gewoonweg omdat hij die kerk nog nooit had bezocht. Ik besloot dan maar om met hem mee te gaan..."

De 46-jarige man, Aldo Bianchini, is zijn naam, studeerde ooit af in de chemie en spreekt vijf talen. "Maar hij heeft nooit een baan gevonden," zei de 77-jarige vrouw.

Ooit woonden ze samen in Schotland en bleven te allen tijde in contact met familieleden die in de Italiaanse provincie Lucca woonden. "Hij is een goede jongen," voegde de vrouw eraan toe.

Beiden leefden ze al twintig jaar lang in Viareggio maar hadden de financiële middelen niet om dagelijks rond te komen.

Toen de moeder al het bloed op het gelaat van haar zoon zag, dacht ze "Dat is de straf van God".

Aldo Bianchini zou tegen een chirurg hebben gezegd: "Een stem had me gezegd mijn ogen uit te rukken... Ben ik nu genezen?"

Waarom koos die man de Kerk uit die gewijd was aan de Heilige Andreas? Natuurlijk weten we niet wat er allemaal in het hoofd van die man omging. In elk geval heeft de inhoud van de Bijbel hem misschien wel geïnspireerd. Je kent de uitspraak wel van: "Maar als je rechteroog je doet struikelen, ruk het dan uit en gooi het weg. Want het is beter voor je dat een van je ledematen verloren gaat, dan dat heel je lichaam in de hel wordt gegooid. En als je rechterhand je doet struikelen, hak haar dan af en gooi haar weg. Want het is beter voor je dat een van je ledematen verloren gaat, dan dat heel je lichaam naar de hel gaat."

Een kleine passage over Andreas:

Eens staken veertig jongemannen de zee over om naar Andreas te luisteren en van hem het ware geloof te ontvangen. Maar de duivel wist een storm te ontketenen met een kracht die hen allen deed omkomen. Hun lichamen werden door de golven op het strand geworpen, waarop de apostel hen allen ten leven wekte. Elk van hen vertelde het wonder rond dat hem was overkomen. Vandaar dat een hymne uit Andreas' officie zingt:

"Quaterdenos juvenes, Submersos maris fluctibus, Vitae reddidit usibus.”
[“Veertig jonge mannen verloren op zee het leven; hij heeft het hun hergeven.”]

Andreas is patroonheilige van Griekenland, Rusland, Schotland, Spanje, Oostenrijk en Duitsland, Nederland en Luxemburg. In Schotland van de plaats Saint Andrews, enzovoorts.

In de kunst wordt hij afgebeeld met de blote voeten van de Christusnavolging. Temidden van de andere apostelen is Andreas onmiddellijk herkenbaar aan zijn andreaskruis, dat overigens meteen in het Griekse alfabet de eerste letter van 'Christus' vormt...

In Andreas' legende wordt er dan ook de nadruk op gelegd hoezeer Andreas de vereniging met het kruis zocht, waarbij het (X-)kruis symbool wordt voor Christus zelf. In de oudchristelijke kunst kreeg hij vaak een warrige haardos mee.

Maar hier gaat het niet over de apostel Andreas, wel over de heilige Andreas Avellinus (1521 - 1608). Zijn doopnaam was Lancelotto. Toen hij toetrad tot de orde van de Theatijnen, wijzigde hij zijn naam in Andreas. Op 10 november 1608 werd Avellinus bij aanvang van de viering van de Heilige Mis getroffen door een beroerte. Als gevolg hiervan wordt hij tot op vandaag om voorspraak gevraagd bij 'geraaktheid' en 'onvoorziene dood'.

Amper 16 jaar na zijn dood werd hij door Paus Urbanus VIII zalig verklaard. In 1712 verklaarde Paus Clemens XI hem heilig. Avellinus wordt vereerd als patroonheilige van Napels en Sicilië. Hij ligt begraven in de Sint-Pauluskerk in Napels. Zijn feestdag is op 10 november.

In elk geval is de Bijbel voor de gewone mens - die de metaforen letterlijk neemt, en de letterlijke dingen in metaforen vertaalt - een zeer gevaarlijk boek. Gevaarlijk voor zijn psyche. In wezen zijn alle godsdiensten 'levensgevaarlijk', omdat ze zich enkel en alleen richten tot mensen die hun innerlijke god 'dienen'. Vandaar het woord 'godsdienst'. Enig idee wat dit betekent? Ik bedoel: een weten, vanuit eigen ervaringswereld.

'Levensgevaarlijk' - als oorzaak - is dan ook verwant met de uitspraak 'laat de doden de doden begraven' - als gevolg. Zo lezen we, bijvoorbeeld, in Johannes 12, 37-43, die ook Jesaja aanhaalt:

Het raadsel van het ongeloof:

[37] Hoewel Hij voor hun ogen zo veel tekenen had verricht, geloofden ze toch niet in Hem,

[38] want het woord van de profeet Jesaja moest in vervulling gaan: Heer, wie heeft geloof geschonken aan onze boodschap? Wie heeft de machtige arm van de Heer herkend?

[39] En de reden waarom ze niet konden geloven, vinden we eveneens bij Jesaja, waar hij zegt:

[40] Hun ogen heeft Hij verblind, hun hart heeft Hij versteend, opdat ze met hun ogen niet zien en met hun hart niet tot inzicht komen; opdat ze zich niet bekeren, en Ik hen zou genezen.

[41] Jesaja zegt dit omdat hij Jezus’ heerlijkheid heeft gezien; daarom sprak hij met het oog op Hem.

[42] Toch waren er, zelfs uit de leidende kringen, velen in Hem gaan geloven, maar uit vrees voor de farizeeën kwamen ze er niet voor uit, om niet uit de synagoge gebannen te worden:

[43] ze waren meer gesteld op menselijke glorie dan op de glorie die van God komt.

Aan de Eclecticus: Hoeveel mensen, denk je, zijn er, die deze woorden - zonder de hulp van de leer van Zelfkennis - écht begrijpen?...

Nawoord: Geloof jij in het bestaan van Stemmenfenomenen? Lees eens het boek 'De Derde Man' van de auteur John Geiger. 'De Derde Man' is een buitengewoon verslag over de ervaringen van mensen die op het randje van de dood balanceerden. Mensen, die de aanwezigheid van een persoon ervoeren die er niet kon zijn, een persoon die hen - via een duidelijk hoorbare stem - aanmoedigde nog één poging te doen om te overleven.

Dit is het verschijnsel van 'De Derde Man' en het doet zich keer op keer voor bij mensen die de grenzen van hun uithoudingsvermogen hadden bereikt. Bergbeklimmers, diepzeeduikers, poolonderzoekers, gevangenen, solozeilers, schipbreukelingen, overlevenden van 9/11, piloten, astronauten: eenmaal buiten levensgevaar vertellen zij over de nabijheid van iemand die helpt en behoedt. Sommigen noemen het hun engelbewaarder ...

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht