ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Over liefde en seks op de werkvloer

Liefde wordt nagejaagd in sprookjes, films, liedjes, poëzie, romans en soms... op de werkvloer. Maar zijn seks en avontuur een gezonde compensatie voor de liefde die men in het leven voor zich wenst?
door Tsenne Kikke - zaterdag 27 maart 2010 2:52

Elke mens is op zoek naar de Liefde-met-een-hoofdletter. Je weet wel: die 'liefde' met de 'l' van 'lust', die bezongen wordt in vele liederen, gedichten, films, romans, sprookjes, et cetera. Waarom bezongen en nooit of zelden ontdekt? Het is een wens, nagejaagd vanuit de slaap- en droomwereld om via de verbeelding te verzeilen in een illusionaire sprookjeswereld die nooit een werkelijkheid wordt.

Hoeveel liefde is er onder de mensheid? Veel getrouwde koppels en samenwonenden zijn vrij snel op elkaar uitgekeken - en, moesten er geen kinderen in het spel zijn, noch de angst voor verlatenheid of geldgebrek, dan zouden er vandaag de dag meer (echt)scheidingen plaatsgrijpen. Het gras is nu eenmaal groener op een ander, totdat men er zelf belandt. Soms vraag ik me af welke meststof ze daar aan de andere kant gebruiken om dat gras groener te laten ogen.

De vrijgezellen staan er naar het schijnt niet veel beter voor; dit, ondanks de vele avontuurtjes die ze bijvoorbeeld op het werk kunnen beleven. Tenslotte: waarom moeite doen om een geschikte partner buitenaf te gaan zoeken indien 'het gerief' in de werkplaats zomaar los en vrij rondloopt? Draai het of keer het: bij ontstentenis van Ware Liefde is pure seks in vele gevallen een probaat compenserend hulpmiddel dat een mens voor een wijl kan bezighouden. De weg van de minste weerstand overheerst elke vorm van wijsheid of rede.

Zo lazen we vandaag dat de werkvloer anno 2010 nog altijd een broeinest voor relaties blijkt te zijn. Ruim tweederde van de singles, oftewel 60%, knoopt wel eens een verhouding aan met een collega. Tegelijk neemt seks op de werkvloer toe, net als speeddaten, waarbij mensen, net als dieren elkaar eventjes besnuffelen in de hoop dé partner te vinden die hun innerlijke gemis zou kunnen opvullen.



Zo'n 71 procent van de singles begint wel eens een verhouding met een collega, naar het schijnt. Gevoelens van verliefdheid beperken zich niet alleen tot de beschikbare vrijgezellen op de werkvloer. Bij maar liefst 41 procent is er sprake van een geheime affaire omdat de persoon in kwestie al bezet is. Op diezelfde site lezen we het volgende, gebaseerd op een onderzoek waaraan 520 singles meededen. De M/V verdeling was: 40% mannen en 60% vrouwen. Natuurlijk vertegenwoordigt hun seksueel gedrag niet de gehele bevolking van België en Nederland.

Relaties op de werkvloer tieren nog altijd welig. Zo'n 71 procent van de singles begint wel eens een verhouding met een collega. Gevoelens van verliefdheid beperken zich niet alleen tot de beschikbare vrijgezellen op de werkvloer. Bij maar liefst 41 procent is er sprake van een geheime affaire omdat de persoon in kwestie al bezet is. Absolute geheimhouding is dan ook vaak wenselijk, maar niet altijd uitvoerbaar. Ruim een derde van de ondervraagden zegt te weten dat men van de relatie op de hoogte is en dat er door collega's wordt geroddeld.

Opmerkelijk is te noemen dat men zich letterlijk steeds vrijer gaat gedragen als het gaat om intimiteiten op de werkvloer. Uit eerder onderzoek in 2006 bleek dat 6 procent zich schuldig maakte aan geslachtsverkeer in de baas zijn tijd. Een krappe vier jaar later is dit percentage gestegen naar 11 procent. Een overige 7 procent beperkt zich 'slechts' tot seksuele handelingen onder werktijd en het aantal verliefden dat het houdt bij stiekem knuffelen en tongzoenen is met 23 procent gelijk gebleven.

De eerste kriebels van verliefdheid ontstaan nog steeds het vaakst tijdens het reguliere werk. Zo'n 45 procent zegt verliefd te zijn geworden door veelvuldig met elkaar samen te werken. Beduidend minder nieuwe liefdesrelaties ontstaan er tijdens het overwerken of bedrijfsborrels (14%). Ook tijdens bedrijfsuitjes slaat de vonk zelden over (5%). Samen naar een congres wekt nauwelijks verliefde gevoelens op, want slechts 1 procent begint hier een relatie met een collega.

Een groot deel van de ontstane relaties op de werkvloer is geen lang leven beschoren. Zo'n 36 procent heeft een houdbaarheidsdatum van minder dan een half jaar. Toch zou ruim een derde van alle ondervraagden graag opnieuw een relatie met een collega aangaan. Een kwart vindt zelfs dat zo'n verhouding een positief effect heeft op de werkprestaties - in elk geval is het een extra reden om een tijdlang vol enthousiasme naar het werk te rijden. Op de vraag of werkgevers relaties tussen collega's mogen verbieden met het oog op eventuele negatieve gevolgen voor de werksfeer antwoordde 24 procent met een volmondig 'ja'. Anders gezegd: 76% zegde daarop 'neen'.

Ter herhaling: Liefde is een fenomeen dat enkel en alleen in liedjes, proza, poëzie, films, sprookjes wordt aangetroffen. Een mens, vervuld van eigenliefde, kan zelfs de smaak van Liefde onmogelijk proeven, behalve in de verbeeldingswereld - na het bekijken van een romantische film, waarin men heeft kunnen wegdromen, bijvoorbeeld.

Zo ken ik mensen, die durven beweren dat ze aan anderen 'liefde' schenken. Hoe kan een mens in godsnaam datgene geven wat ze zelf niet eens bezitten en dus zélf naarstig op zoek naar zijn? Gemakkelijke vraag, moeilijk antwoord. En als we dan tóch antwoorden verkrijgen, zijn ze allemaal gebaseerd op pure onwetendheid, op koppigheid - of, op onechte, geleende overtuigingen van ooit ergens gehoord of gelezen te hebben.

De beste vergelijking die ik kan maken is die van de Zon en Maan. Alles wat de Zon uitstraalt, gebeurt vanuit zijn binnenste binnenste. De Zon maakt alles in zichzelf aan, waarbij waterstof in helium wordt omgezet. Maak hiervan een beeld teneinde dit beter te kunnen begrijpen.

De Maan daarentegen, geeft ook licht af, maar niet dat van haarzelf. In wezen is de Maan een zeer koude dochterplaneet van onze Moeder Aarde - en, in de ogen van de Zon: slechts een satelliet van de Aarde. Ze reflecteert het licht dat ze van de Zon ontvangt; een licht dat noch warmte afgeeft, noch leven, integendeel. Wees blij, dat geen mens zich van het laatste bewust is alhoewel men er wél wordt door beïnvloed. Bioritmen zijn er, bijvoorbeeld, op gebaseerd en ook de getijden. Vroeger, toen de mens dichter bij de Natuur leefde, was men daar nochtans ook heel sterk van op de hoogte. Vooral van de getijden in de mens, die tenslotte eveneens uit 72% water bestaat. Zelfs de Oude Egyptenaren prefereerden de Zon boven de Maan - en, met reden.

Een mens die de Liefde in zichzelf draagt, zoals een metaforische Jezus bijvoorbeeld, die 'De Liefde Was', straalt het uit, net als een Zon, onvoorwaardelijk, en kan het dus daadwerkelijk geven. Maanmensen weerkaatsten enkel en alleen datgene wat ze van buitenaf ontvangen, en de gloed die in hen automatisch en instinctief opkomt, noemen ze abuiselijk: 'liefde'.

Anders gezegd: knuffel iemand die wenst geknuffeld te worden, en de gloed die in beide lichamen automatisch opkomt - dankzij 'een zich tijdelijk goed voelen' - wordt als 'liefde' vertaalt. Meestal zijn er dan ook nog seksuele ondertonen vanuit dat instinctieve mee gemoeid.

Een lamp geeft nooit licht tenzij men de knop van de schakelaar omdraait. Van zodra de lamp brandt, geeft ze daadwerkelijk licht, doch de stroom komt in haar binnen, van buitenaf. Ook lampen werken dus niet met hun eigen bronnen van energie.

Ik ga het hierbij laten, anders neem ik het voornemen het zoveelste boek te schrijven dat ik toch nooit zal uitgeven omdat niemand het lezen wil (= grapje!). Bovendien is de markt reeds overspoeld met tientallen prachtboeken, met in mijn Top-1000: Op zoek naar het wonderbaarlijke, Ik Ben van Maharaj, de meesters van het verre oosten, Swabhawat, Een cursus in wonderen, alle boeken van Jane Roberts, van Osho en van Neill Donald Walsh, Think and grow rich, de boeken van Robert Collier, Mandingo, Gurdjieff, enzovoorts, enzovoorts.

Tot besluit: Liefde is een mooi thema om over na-te-denken. Elke mens op deze planeet Aarde jaagt het na - of, heeft het ooit eens nagejaagd. Net alsof men een denkbeeldige, waardevolle en meest unieke en exclusieve vlinder najaagt die men maar nooit of te nimmer te pakken krijgt, omdat hij enkel en alleen in onze verbeelding bestaat, en in sprookjes en andere media wordt bezongen.

Voor de Eclecticus: Ooit als eens nagedacht waarom precies mensen andere mensen naar de Maan verwensen? Ik bedoel: wat heeft de Maan daarmee te maken. Is de hoogste boom niet hoog genoeg? En, wat bedoelt men met: maanziek? Bovendien heeft een volle maan ook bepaalde uitwerkingen op mensen. Enig idee welke?

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2020 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht