ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Liefde tussen man en vrouw

Tsenne Kikke Auteur
Tsenne Kikke

Geplaatst op
dinsdag 9 februari 2010 3:06

Liefde is een mysterieus iets. Zo mysterieus zelfs, dat niemand het kent. Het is eerder een onbekend fenomeen dan een verschijnsel. Want een verschijnsel dat nooit opdaagt, behalve in de verbeelding misschien, is zijn naam niet waard. Zelfs indien liefde een verschijnsel zou zijn, dan zal het - zoals het woord het zelf zegt: verschijnen, om dan misschien voor eeuwig en altijd terug te verdwijnen, net als eender welk ander verschijnsel.

Wie ziet er niet graag een speelfilm waarin de thema's romantiek en liefde de hoofdrol spelen? Nog zo mooi, nietwaar? Het spreekt niet enkel en alleen onze verbeeldingswereld aan, maar het is alsof het ons hoop geeft. Hoop..., alsof dat mysterieus fenomeen toch écht zou kunnen bestaan. Al was het maar op het witte doek, TV-scherm, of in onze wereld van pure fantasie.

Liefde wordt overal bezongen: in liedjes, met duizenden rake woorden omschreven in boeken en in bloemrijke gedichten, en zeer veel mensen durven er nog van dromen. Het is net alsof we een schim najagen in de hoop en verwachting dat het zich ooit aan ons manifesteert.

Natuurlijk wordt onze planeet Aarde ook bevolkt door mensen die alle hoop reeds hebben opgegeven, nuchterder zijn geworden, of zelfs een hekel hebben gecultiveerd voor al dat sentimenteel gedoe. Het zijn de tegenpolen, en zorgen dus voor het evenwicht tussen het yinne en het yange.

Het is een feit: Tijd knaagt aan onze verbeeldingswereld en reduceert dromen tot vormloze, grijze wolkjes die vanuit ons hoofd langzaam - maar dan ook bijna zeker - naar de maagstreek afdalen. Afwezigheid van het fenomeen 'liefde' kan een mens op die plaats een knagend gevoel geven. Om die reden gaat de liefde van de man door de maag. Om dat nare gevoel onbewust te onderdrukken, natuurlijk. Mensen die niet aan Zelfkennis doen, hebben spijtig genoeg geen begrip van hoe het mechanische deel van hun lichaam in elkaar steekt. Je kunt slechts controle over iets hebben nadat je het grondig kent en beheerst. Deze regel geldt voor elk voertuig: ook dus voor datgene wat je jouw lichaam noemt..

Maar om samen te hokken, is de liefde-die-ontbreekt geen obstakel. Samenhokken, samenwonen, huwen, zijn allemaal synoniemen van elkaar, afhankelijk van de bril en de kleur van de glazen waardoor men kijkt. Datgene wat elke mens hier op Aarde liefde noemt is gewoonweg zelf-liefde, oftewel eigenliefde, en zolang het ego krijgt waarnaar het verlangt en zich de dingen verbeeldt, kan de relatie lang blijven duren - of, abrupt worden afgebroken. Tenzij men angst heeft de partner te verlaten, omdat men niet weet wat men met een alleen-zijn moet gaan aanvangen.

Als er geen 'plaatsvervanger' opdaagt, is het soms beter om tot ter dood naast elkaar te blijven leven. Beter iets dan niets. 'Iets is alleszins beter dan een stap in het onzekere te nemen,' wordt er ons ingefluisterd. Jazeker: ook gedachten zijn vreemde fenomenen. De meesten onder hen zijn zelfs niet de onze. Het is alsof ze zomaar van ergens uit het niets ontspringen en zich in ons brein manifesteren. Net zoals een radio, die niet zomaar met onze denkbeeldige wil kan worden afgezet. Bovendien kan niemand ons iets geven wat we zelf niet bezitten. Zoals Liefde, bijvoorbeeld.

Het gras oogt groener op een ander. Heb je jezelf nog nooit afgevraagd welke meststof ze aan die andere kant gebruiken? In elk geval, geloof me of niet: ieder huisje draagt nu eenmaal een eigen kruisje.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2020 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht