ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

India vierde wereldwijd de geboorte van Ganesha, Lord Krishna, en andere goden

Hindoeïsme is rijk aan traditionele festiviteiten en ritualistiek.
door Tsenne Kikke - vrijdag 20 november 2009 11:21

Soms is het moeilijk te geloven dat we inmiddels in de 21ste eeuw zijn aanbeland. En wij, de zogenaamde 'geciviliseerden', zijn soms geneigd om zowel onze bewondering als onze afschuw voor dingen te opperen. Bovendien kan een mens wel vieren en feesten, zolang men zijn grenzen kent, alhoewel ... In onze talrijke kerkgemeenschappen worden er ook nog rituelen gehouden in de vorm van missen - en, processies, die uit de vroege Middeleeuwen dateren, vieren elk jaar nog hoogtij.

Met andere woorden: als we één vinger naar de gewoonten van 'primitieve volkeren' wijzen, richten we tegelijkertijd drie vingers naar onszelf. Laten we dus gewoonweg naar de mens van vandaag kijken, kritiekloos - want, alhoewel de verpakking er anders uitziet, is de inhoud van mensen praktisch overal dezelfde.

Met andere woorden: ik hoop van ganser harte dat dit voor de zoveelste maal een nieuwsberichtje is dat je doet na-denken. Sterker nog: een nieuwsberichtje, dat het voetstuk waarop je staat totaal verbrijzeld opdat je in de diepste diepten van jezelf tuimelt en tot het besef komt van wie of wat jij in wezen 'bent', of nog niet bent. 'To be or not to be' - 'Te zijn of niet te zijn' - is niet de vraag, maar wél het antwoord op de vraag. Ben je, of ben je niet?

Zeer veel Hindoes, die over geheel India zijn verspreid, vierden onlangs de 10-daagse viering van de geboorte van Ganesha, de godheid met het olifantenhoofd, hun oppergod van Kennis & Wijsheid, Welvaart, Voorspoed, Geluk, en de Beschermheilige van reizigers.

Toen Ganesh nog zeer jong was, wilde hij met rust gelaten worden met als gevolg dat hij liefst heel alleen was. Om die reden en omdat Shiva oorlog ging voeren, had Shiva de kans niet gehad om zijn zoon goed te leren kennen. Na jaren te hebben gestreden keert Shiva terug naar zijn vrouw Parvati en zijn zoon, Ganesh. Bij zijn thuiskomst bemerkte hij een indringer, en omdat hij zo temperamentvol is, onthoofde hij de indringer meteen.

Maar het was al te laat toen hij inzag dat die indringer eigenlijk zijn eigen zoon was, die hij op het eerste zicht niet had herkend omdat hij hem nog maar zo weinig had gezien. Shiva beval zijn dienaren om op zoek te gaan naar het eerste het beste levende wezen dat men tegen zou komen en ze keerden terug met het afgehakte hoofd van een olifant. Shiva bevestigde de olifantenkop op het levenloze lichaam van zijn zoon, die zo terug tot leven kwam en de geschiedenis zou ingaan als de halfgod met het olifantenhoofd.

Hindoeïsme, de meest domineerde religie in India, is rijk aan traditionele festiviteiten en ritualistiek. In dit nieuwsbericht hebben we enkele foto's verzameld van diverse Hindoe-festivals en Hindoe volgelingen uit India, Nepal, Engeland en Indonesië, die zowel Ganesha, evenals Krishna en andere goden vereren. Op hun manier: dus niet op de onze. En natuurlijk weten jij en ik dat onze manier van denken, leven, werken, geboren worden en sterven veel, véél beter is. Nietwaar? Want, wij zijn de geciviliseerden en zij de primitieven.







Luister even naar Devdutt Pattanaik ..., die ons uitlegt wat de essentie is van mythologieën, het verschil tussen Logos en Mythos, en het verschil tussen dé wereld en jouw wereld.

Waarom bestaan wij? Wat is de zin van het leven? Elke cultuur doet haar uiterste best om zichzelf trachten te begrijpen. Met als gevolg, dat elke cultuur komt aandraven met haar eigen begrijpen, met haar eigen vertalingen van het waarom we bestaan. Cultuur is een reactie op de Natuur die ons omgeeft omdat we daarin zijn geboren. En dit begrijpen werd van generatie tot generatie door onze voorouders aan ons overgedragen en wel in de vorm van verhalen, symbolen en rituelen, waartegenover het rationele in de mens ALTIJD onverschillig staat.

Dit betekent dat, van zodra je de dingen bestudeert, je tot de onvermijdelijke vaststelling komt dat: als je mensen met verschillende culturen als achtergrond met elkaar vergelijkt, ze automatisch een totaal ander begrip hebben van de wereld waarin ze leven. Mensen die van elkaar verschillen zien nu eenmaal de dingen op een andere manier, op hún manier - en dus niet op de jouwe.

Jouw geloof, jouw overtuigingen - die in wezen niet jouw 'bezit' zijn omdat je ze van iemand of van ergens in jouw jeugdjaren hebt 'geleend' - bepalen jouw gedrag. Stel, dat je in het Zwarte Afrika, of in een islamitisch land was geboren ..., zou je dan de persoon zijn die je nu bent, of denkt te 'zijn'?

In Zelfkennis leer je twee dingen aan. Ofwel leef je éénmaal en jaag je in dit ene leven alle dingen achterna die je maar kunt achterna jagen. Ofwel, besef je dat het einde in wezen het begin is van iets geheel anders, met als gevolg dat je het leven zo intens beleeft dat je voorbereid bent op datgene wat hierna komt.

Met andere woorden: ofwel concentreer je je op het stoffelijke, het tijdelijke, op het vergankelijke. Ofwel richt je al jouw aandacht op het onstoffelijke, op het op het eeuwige, onvergankelijke.

Feit is: je kunt geen twee meesters in jezelf dienen, noch van twee walletjes blijven snoepen. De twee meesters in jezelf zijn jouw Ego en jouw Zelf.

Nu ga ik stoppen met 'preken' en het woord overlaten aan Devdutt Pattanaik. Wat hij ons vertelt is gewoonweg grandioos !

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht