ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Drie vierde Nederlanders aan het gamen en veel gamers vertonen gedragsstoornissen

Tsenne Kikke Auteur
Tsenne Kikke

Geplaatst op
woensdag 28 mei 2008 4:27

Nederlanders besteden gemiddeld vier uur per week aan computergames. Bijna driekwart, oftewel 72% van de bevolking van 8 jaar en ouder speelt dergelijke spelletjes, dus ze worden niet alleen door jongeren gewaardeerd. Dat blijkt uit het Nationaal Gaming Onderzoek 2008, dat TNS NIPO in april uitvoerde onder vijfduizend Nederlanders. Volgens het onderzoeksbureau is dat aantal representatief voor de ruim 12 miljoen Nederlanders van 8 jaar en ouder met toegang tot internet. In België kan het cijfer nooit zo hoog liggen. Maximaal rond de 71%, zou ik durven denken...

Daarenboven is het opvallend dat mensen die wel eens een museum, theater of filmhuis bezoeken evenveel, en soms meer, gamen dan degenen die dat niet doen. Gaming nestelt zich qua mediaconsumptie tussen andere grote mediatypen zoals tv, radio en internet (gemiddeld meer dan vier uur per week). Dagbladen en tijdschriften worden gemiddeld minder dan vier uur per week geraadpleegd. Puzzelgames blijken het populairst, gevolgd door adventure-/strategie-games en braintraininggames. Pas op de vierde plaats komen de pure vecht- en schietgames.



Gedragsgestoorde gamers

De particuliere afkickklinieken in Nederland zitten vol met mensen die verslaafd zijn aan computerspelletjes op PC, Playstation, Xbox en GameCube. In totaal gaat het om honderden gamers, onder wie jonge tieners. De obsessie voor computerspellen gaat meestal gepaard met cocaïne- of cannabisverslaving. Afkicken van games is niet goedkoop. Een behandeling duurt één tot twee maanden en de kosten kunnen oplopen tot 500 euro per dag. Toch heeft de kliniek in Amsterdam geen gebrek aan patiënten. Het is namelijk de enige kliniek in Europa voor gameverslaafden.

We schreven het reeds eerder: vooral online games zijn verslavend. Deze spelen worden continu vernieuwd en aangepast en er is sprake van meerdere spelers tegelijk. Eén van de bekendste online spellen is 'World of Warcraft'. De spelers betalen een maandelijks bedrag en kunnen zich voor die prijs wanen in een Lord of the Rings-achtige sprookjeswereld. Iedereen speelt met een eigen karakter, maar onderling worden er wel zogenaamde 'gilden' opgericht. Wie echter zijn karakter verder wil ontwikkelen, is genoodzaakt dagelijks uren achter de computer door te brengen. Dit heeft aan sommigen zelfs het leven gekost.

De 24-jarige Koreaan, Kim jae, stierf omdat hij 86 uur lang achter een pc zat, zonder te eten en te drinken. Hij zat in een cybercafé, die 24 uur op 24 uur geopend was, 7 dagen lang, en hij stond enkel en alleen van zijn stoel op om sigaretten aan te kopen en om het toilet te gebruiken. Twee maanden later overleed ook een Chinees meisje door uitputting. De 21-jarige Shawn Woolley schoot zichzelf een kogel door het hoofd terwijl hij een online game aan het spelen was. Zijn moeder besefte dat hij geen contact meer had met het reële leven - hij had zelfs geen zin meer om met echte mensen te communiceren - en ze trachtte professionele hulp te zoeken. Maar alle hulp kwam te laat.



Psychologen van de 'British Psychological Society Conference' in Dublin hebben gezegd dat gameverslaafden persoonlijke problemen hebben die vergelijkbaar zijn met het Asperger syndroom, wat een vorm van autisme is. Elke mens reageert op binnenkomende prikkels, en uit prikkels ontstaan automatisch emoties. Hoe we met de emoties omspringen, hangt van zeer vele, sterk van elkaar uiteenlopende factoren af. Sommige daarvan zijn: het niveau van bewustzijn, de graad van zelfdiscipline, de kwaliteit van opvoeding, de graad van intelligentie, de omgeving waarin iemand is opgegroeid, de scholing die men heeft gevolgd of het gebrek daaraan, de omgeving waarin men momenteel verblijft en de controle van buitenaf die men op die persoon ja dan neen uitvoert, et cetera. Vooral gamers hebben de neiging om zich heimelijk af te zonderen, met als gevolg dat ze zichzelf gevangen zetten in de virtuele fantasiewereld, een verlengde van hun eigen wereld van verbeelding. Ze vergroeien langzaamaan met een computerspel en laten hun emoties de baas over hen spelen.

Of..., ze wakkeren hun verslaving aan met een andere verslaving, zoals drugs of alcohol, en vallen dus nog dieper in slaap. Gamers doen in feite aan zelfhypnose, en versterken het waanidee van een alternatieve wereld, een ontsnappingsmogelijkheid uit de dagelijkse sleur - of een trachten te ontsnappen aan dagelijkse plichten en verantwoordelijkheden - waarbij er een soort van alternatief bewustzijn ontstaat, net zoals bij het nemen van drugs het geval is.

Sommige gamers lieten weten dat de originele reden om het spel te spelen vrij snel verdwijnt, en het spelen een manier wordt om delen van je leven te vervangen door een iemand die je in het echt niet hebt. Gamers worden zelfs 'beroemd' bij andere spelers en dat geeft hun ego een gevoel van belangrijk-zijn, een nuttig zijn voor anderen. Er is bovendien de interactiviteit en de aanwezigheid van andere 'echte' spelers tegen wie ze kunnen vechten, of waarmee ze kunnen chatten, waardoor ze niet het idee hebben geïsoleerd te zijn. In wezen creëren ze een aantal zogenaamde extra valse persoonlijkheden. Alsof ze sedert hun geboorte daar nog niet genoeg van hebben.

Sommige jonge vrouwen gaven toe dat ze hun baby hadden verwaarloosd. Ze lieten de baby urenlang huilen in de kamer naast de hunne terwijl ze een spelletje speelden. Een ander voorbeeld is vrouwen die van hun man scheidden omdat ze te veel games speelden, of mannen die hun baan verliezen vanwege games. Een aantal symptomen van gameverslaving zijn: de verslaafden brengen het grootste deel van de dag door in huis of in hun kamer en komen alleen maar naar buiten voor sanitaire behoeftes en eten. Net als veel verslaafden is er volgens hun helemaal geen probleem en kunnen ze stoppen met de game wanneer ze maar willen, terwijl dit niet het geval is. Gamen is een 'verborgen' verslaving, omdat gamers niemand lastig vallen, en daarom duurt het ook lang eer de omgeving door heeft dat er iets fout loopt. Een ander symptoom is, dat gamers zenuwachtig en zeer onrustig zijn... als ze niet online zijn. Zo verhangen zijn ze aan het internet.

Zo schreef iemand: ''Er moet veel meer aandacht besteed worden aan verslaving aan computer en gamen. Mijn vriend is ook verslaafd aan gamen en ik ben het meer dan beu. Hij is 27, dus het gaat niet alleen over kinderen. Er valt niet over te praten. En ik moet lijdzaam toekijken naar hoe ik vele dingen altijd alleen moet doen omdat hij 'nog efkes' verder speelt. Als de verslaafde zelf niet beseft dat die verslaafd is, is er niks aan te doen.

Gelukkig zien steeds meer landen in dat gamesverslaving een serieuze ziekte kan zijn waarvoor maatregelen moeten worden genomen. In Korea, Amerika en andere landen met een groot aantal gamesverslaafden zijn er al speciale psychologen beschikbaar die een specifieke anti-gamesverslavingtherapie bieden. Ook behandelen zij de professionele gamers, de zogenaamde 'cyberatleten', zodat niet ook zij ten onder gaan aan de verslavende werking van het gamen. China aan de andere kant, ageert ietwat radicaler en denkt de oplossing te hebben gevonden door de uitgevers van de grote MMORPG's (Massive Multiplayer Online Role-Playing Games) de instructie te geven je karakter te verzwakken als je langer dan drie uur speelt en dat pas na vijf uur pauze te herstellen.

Hieronder zijn enkele frappante, doch veelsprekende voorbeelden van jonge mensen die totaal geen controle hebben over hun emoties; emoties, die opgewekt worden door de prikkels die hun lichamen via hun zintuigen binnenkomen.





Bestaande maatschappelijke structuren zijn verre van ideaal

Psychologen vertellen ons dat eender wat een hulpmiddel kan zijn voor escapisme: boeken, TV, drugs, drank, voedsel, seks, computergames, werk, enzovoorts. Het zijn allemaal afleidingen, maar niet de oorzaak van het wezenlijke probleem. Daarom: neem één ding weg, en die mens vervalt in een ander ding, omdat het lichaam automatisch compensatie opeist. Het is dus niet door het symptoom weg te nemen dat de oorzaak verdwijnt. Hoe ziet de toekomst er voor dat type mens uit?... Volgende illustratie spreekt boekdelen. Bekijk de afbeelding en aanschouw het resultaat van het symptoom. Ga dan dieper en dieper, en voel de bron aan. Met andere woorden: de Oorzaak.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht