ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Kan een mens daadwerkelijk vanuit het hier en nu in de toekomst kijken ?

Kan men, dankzij de wereld van de parapsychologie ontdekken of een mens in de toekomst kan kijken, om - bijvoorbeeld - rampen te voorkomen?
door Tsenne Kikke - donderdag 14 februari 2008 23:47

Kunnen sommigen onder ons een tragedie of een ramp vermijden door het te voorzien? Sommige wetenschappers geloven in de wetenschap dat onze hersenen gebeurtenissen effectief kunnen voorspellen vooraleer ze zich voordoen.

Professor Dick Bierman (zie onderstaande foto) zit met gebogen schouders over het klavier van zijn computer in een verduisterde kamer. Op de achtergrond hoort men het zachte geroezemoes van machines die aan het draaien zijn. Hij glimlacht en drukt op een vuil uitziende rode knop.

In de zaal daarnaast glijdt een patiënt langzaam in een hersenscanner. Eenzelfde scanner die men in ziekenhuizen gebruikt. Op het eerste zicht zou je als buitenstaander kunnen denken dat het hier om een gewoon gezondheidsonderzoekje gaat. Maar als je goed kijkt naar het gelaat van de vrouw bemerk je vreemde glimlachjes en eigenaardige, speelse grimassen op haar aangezicht.

Bovendien maakt deze scanner deel uit van één van de meest diepgaande paranormale experimenten aller tijden. Met de proef tracht men uit te vinden of de mens ja dan neen in staat is om de toekomst te voorspellen.

Eerder had men reeds aangetoond dat heel gewone mensen wel degelijk over een zesde zintuig beschikken; een zintuig, die hen kan helpen om te toekomst te kunnen voorschouwen.

Dergelijke wonderbaarlijke studies - indien ze worden geverifieerd - kunnen het feit verklaren waarom sommige mediums de toekomst kunnen voorspellen, en we kunnen er ook andere verschijnselen mee helpen begrijpen, waaronder ESP (Extra Sensory Perception, of Buitenzintuiglijke Waarneming), déjà vu fenomenen, helderziendheid, en zo meer. Op een meer mondain niveau kunnen we misschien eerder de termen 'instinctief, of intuïtief aanvoelen' gebruiken, in plaats van over een 'zesde zintuig' of 'derde oog' te spreken.

De persoon die hier achter het experiment staat, is reeds overtuigd van een mogelijk succes. En dat is een groot voordeel, omdat reeds eerder bewezen werd - zelfs in de wereld van de kwantumfysica en het kwantumdenken - dat de onderzoek het onderzoek sterk kan beïnvloeden. "We zijn tevreden dat de mensen de toekomst kunnen aanvoelen voordat het gebeurt," zegt Professor Bierman, een psycholoog aan de Universiteit van Amsterdam. "We willen nu graag verder gaan, en kijken welke type persoon er namelijk goed in is."

En Bierman staat er niet alleen voor: zijn bevindingen spiegelen de verzamelde gegevens van andere wetenschappers en paranormale onderzoekers. Professor Brian Josephson van de Universiteit van Cambridge, bijvoorbeeld, heeft ooit een Nobelprijs gewonnen, en is er één van. Ook hij denkt dat er overtuigende bewijzen bestaan dat informatie uit de toekomst in het heden kan onderschept worden. Zo zei hij: 'In feite is het in het geheel niet duidelijk waarom we in de wereld van de fysica de toekomst niet kunnen zien. Maar anderzijds mogen we de mogelijkheid daarvan niet volledig uitschakelen.'

Kort na 11/9 begonnen vreemde verhalen de ronde te doen. Verhalen van enkelingen, die het geluk hadden de ramp te ontlopen. Het bleek dat vele onder hen de ramp hebben kunnen ontwijken, en hun plannen in de allerlaatste minuten hadden gewijzigd, omdat ze zich ongemakkelijk, zich onbehaaglijk voelden. Ze spraken over een knagend gevoel, een gevoel dat er iets niet klopte.

Zo was er een vrouw die, terwijl ze in de rij stond om aan boord te gaan van één van de vliegtuigen die daarna in het World Trade Center vloog, plotseling hevige maagkrampen te verduren kreeg. Ze verliet de rij en haastte zich naar het toilet. Eenmaal daar aangekomen was de pijn spontaan verdwenen. Ze miste de vlucht, maar overleefde de dag.

Oké, het is maar één geval die we aanhaalden, en het kan natuurlijk ook louter toeval zijn geweest. Maar als, bijvoorbeeld, meer mensen het besluit zouden nemen om niet in een vliegtuig te stappen dat later op die dag zou verongelukken, dan zouden we misschien toch het besluit kunnen vormen dat de toekomst op de een of andere wijze voorspelbaar is.

Wel, hoe vreemd het ook mag klinken: dit is naar het schijnt wat er ook was gebeurd!

De vliegtuigen die op 11/9 in de Twin Towers vlogen, waren vreemd genoeg ongewoon leeg. Al de gekaapte vliegtuigen droegen in zich de helft van het normale aantal passagiers. Moest dit bij slechts één vliegtuig het geval zijn geweest, dan kunnen we over toeval spreken - maar is er nog van 'toeval' sprake als het bij alle vier zo was?

En het was niet enkel en alleen op 11/9 dat er enkele mensen onbewust een ramp hadden vermeden. De wetenschapper Ed Cox merkte op dat er in treinen, die bestemd zijn te crashen, ook veel minder volk aanwezig is dan op andere momenten. Dr. Jessica Utts, een statisticus aan de Universiteit van California, constateerde hetzelfde bizarre effect. Op de duur zou een mens nog angst krijgen om in een lege trein te stappen..., nietwaar?

Meerdere verhalen hebben zich over de eeuwen en eeuwen opgestapeld waarin verteld werd dat iemand iets had zien afkomen, of dat men voorvoelde dat er iets ging gebeuren. Daartegenover staan natuurlijk miljoenen andere verhalen, meestal onvertelde, waarin vermeld werd dat er iets ging gebeuren, en er helemaal niets gebeurde... Enig idee hoeveel maal men reeds voorspeld heeft dat het einde van de wereld nabij was? En, in het algemeen heeft men het over een sterk emotioneel voorvoelen, nooit over harde feiten, noch over concrete informatie. Achteraf misschien...

Maar gokkers bezitten naar het schijnt over een soort van voorvoelen. Deze mensen weten, slechts enkele luttele seconden eerder, of ze gewonnen of verloren hebben.

Professor Dick Bierman besloot om enkele stappen verder te gaan. Hij is een psycholoog die zich ervan bewust is dat tijd een illusie is. Hij ziet niet in waarom mensen niet even gemakkelijk in de toekomst kunnen kijken als naar het verleden. Ook Einstein beschreef het verleden, het heden en de toekomst als een 'koppige, hardnekkige illusie'. Om Einstein's stelling te bewijzen, kijkt Bierman nu met behulp van een MRI-scanner in de hersenen van vrijwillgers. Deze scanner toont aan welke delen van het brein actief is op het moment dat we bepaalde taken uitvoeren, of in de momenten dat we specifieke emoties ervaren. Alhoewel de werkzaamheden uiterst complex zijn, en het weken duurt om elke analyse te verwerken, heeft hij de experimenten tweemaal uitgevoerd met iets meer dan 20 vrijwilligers.

En volgens hem zijn de resultaten duidelijk: ogenschijnlijk gewone mensen zijn in staat om de toekomst aan te voelen en wel op een tamelijk consistente basis. Bierman benadrukt evenwel dat mensen emoties doorkrijgen met betrekking tot de toekomst in plaats van specifieke visioenen, of beelden. Eerst komt het voorvoelen, dan de beelden die uit dat voorvoelen ontspruiten. 'En,' zei hij 'als je een paar seconden in de toekomst kunt 'kijken' waarom dan niet enkele dagen, of jaren zelfs?'

Het is duidelijk, dat als gewone mensen gevoelens van de toekomst kunnen ontvangen dan kunnen vooral de meer begaafde personen visioenen ontvangen van dingen die nog moeten geschieden. Ook is het duidelijk dat vele paranormale fenomenen, zoals ESP en helderziendheid, hun wortels kunnen hebben in het voorvoelen.

'Ik denk dat we de toekomst kunnen 'aanvoelen', zei Brian Josephson. 'Het is een feit dat iets kan plaatsgrijpen, zelfs als we het hoe en het waarom ervan niet snappen.'

Maar, is de vraag, als we de toekomst regelmatig kunnen aanvoelen, of er glimpen van kunnen ontvangen, zoals mediums beweren dit aan te kunnen, betekent dit dan ook dat we aan die toekomst wijzigingen kunnen aanbrengen, met als gevolg dat we de voorspelling teniet doen? Of misschien is het de bedoeling dat we voortekens krijgen, in de vorm van een soort van waarschuwingen, opdat we er op zouden reageren? Deze vorm van paradoxaal denken is een goede voedingsbron voor verhalen, zoals de film 'Minority Report', waarin een speciale afdeling van de politie in staat is om toekomstige misdaden in het heden te voorzien en ze te voorkomen door te verhinderen dat de gebeurtenis plaatsgrijpt door tijdig in te grijpen.

Bevatten zulke sciencefictionverhalen dan toch misschien een greintje waarheid? Volgens Bierman heeft de toekomst implicaties voor het verleden. Dit fenomeen laat ons toe om beslissingen te nemen, gebaseerd op hetgeen in de toekomst kan gebeuren. Wordt onze vrije wil dan ook beperkt? Volgens dezelfde Bierman is dat voer voor filosofen, niet voor hem. Hij kan zich daar geen zorgen over maken, zei hij. Bierman noemt zichzelf overigens geen humanist. "Ik ben daar teveel een bètapersoon voor; ik zoek altijd naar data terwijl humanisten veel filosofischer zijn." Wel noemt hij zich agnost, vrijdenker en anarchist. "Ik heb me lange tijd het meest aangetrokken gevoeld tot het anarchisme vanwege mijn weerzin tegen regels. Vooral wanneer die geen rechtvaardiging hebben."

Het probleem met voorvoelen is, dat het allemaal zo vaag lijkt, met als gevolg dat je er niet kunt op vertrouwen en er geen betrouwbare beslissingen kunt op maken. Anderzijds zijn er zeer vele gevallen waarin mensen toegeven dat ze beter naar hun voorvoelen hadden geluisterd en er achteraf spijt van hebben gekregen er niet naar te hebben gehandeld.

Zouden we dan niet iets meer moeten kunnen luisteren naar onze instincten, naar de ingevingen en naar onze dromen? Sommige experts, waaronder Dr Jessica Utts, geloven dat we dit al doen - onbewust, maar wel in een heel sterke mate. We raadplegen de toekomst, tasten het af, en gebruiken de ontvangen kennis om betere beslissingen in het heden te nemen.

Kunnen wij in de toekomst zien?

Het antwoord is definitief 'ja',maar het deel van de toekomst waarin we kunnen zien, is volgens mij, heel beperkt. Zo kan ik nu al 'voorspellen', dat er nog vele lentes, zomers, herfst en winters zullen komen, jaar in, jaar uit. De getijden zijn 'voorspelbaar', evenals zons- en maansverduisteringen die zich binnen 100 jaar zullen plaatsgrijpen en wel met een wiskundige zekerheid tot op de seconde. Zo kun je voorspellen, dat een kind binnen negen maanden zal geboren worden...

Zo heeft ook elk gevolg een oorzaak. Een maans- of zonsverduistering heeft een oorzaak en is er dus een gevolg van. Als we in de winter naar de kale takken van de bomen kijken, weten we dat er in die takken iets aan het plaatsgrijpen is. Dingen, die we bij het uitbreken van de eerstkomende lente kunnen aanschouwen, zoals nieuwe bladeren, vruchten en bloemen, bijvoorbeeld. Het klinkt allemaal logisch - toch is het belangrijk dat je begrijpt wat ik hier allemaal mee tracht te bedoelen.

Ik bedoel: dat er in jezelf - hoe onzichtbaar ook - processen aan het afspelen zijn die je zélf, of iemand anders - zoals een 'waarzegster' bijvoorbeeld - nu reeds kunt 'aanvoelen'; gewoonweg, omdat het gevolgen zijn waarvan de oorzaken in je eigen verleden liggen, en die op hun beurt dan weer gevolgen zijn van nog eerdere oorzaken, enzovoorts. En, hoe sensitiever je bent, hoe 'paranormaler' je bent ...

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht