ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Dossier Zelfmoord: Hoe Kieran Lister de persoon kwetste waar hij zo van hield…

Zelfdoder Kieran liet bericht aan ex-vriendin na, vooraleer hij uit het leven stapte: “Open je cadeautjes en heb een gelukkige Kerst…”
door DIMschool vzw - zondag 18 december 2016 8:31

Elke mens heeft het recht te weten hoe hij principieel in elkaar zit. Zoals, bijvoorbeeld, dat hij niet één is, maar uit een duizendtal ikjes is samengesteld; ikjes, die allemaal hun eigen wensen, verlangens, lusten, begeerten, doelstellingen, dromen, et cetera hebben. Ook hoe en waarom het lichaam het verlengde is van de hersenen, en hoe belangrijk het is om zich er niet mee te identificeren, omdat de mens véél meer kan zijn dan enkel en alleen dat stoffelijke lichaam, en zo meer.

Wat schreef ik? Het recht?... Eigenlijk zou het iedereens plicht moeten zijn.

Voor de oude garde is het misschien véél te laat, maar jongeren zouden aan Zelfkennis moeten doen..., zijnde: het kennen van het Zelf. Daarom vind ik het hier opportuun om een klein beetje reclame voor DIMschool vzw te maken. :-)

Bovendien wegen volgens mij de enkele redenen waarom men een einde aan het aan ons geschonken leven wil maken niet op tegen de talrijke redenen waarom het leven - ondanks alles - de moeite waard is om het in zijn totaliteit te beleven.

Maar natuurlijk, indien men met een idee fixe in het hoofd rondloopt, en men er zich mee identificeert - in plaats van zich ervan te distantiëren - kan de inhoud van het brein meester over het lichaam worden en het dingen laten doen waarvan men achteraf misschien spijt krijgt - behalve bij een gelukte zelfdoding, natuurlijk, waarna al dat stoffelijke opnieuw tot stof vergaat.

Een relatie die afspringt: het kan een mens overkomen. Bij mij, bijvoorbeeld, meer dan eens. Maar, ergere dingen kunnen zich in iemands leven voordoen. Ga maar eens in Aleppo wonen, of krijg maar eens te horen dat je kanker hebt en niet lang meer te leven hebt. Toch kan het einde van een relatie voor sommigen onder ons eveneens het einde van iemands leven betekenen.

De vorige blog eindigde met de woorden: "1 januari staat voor de deur; een dag waarop mensen nieuwjaarsresoluties maken, maar de gloednieuwe voornemens zelden of nooit volhouden. Waarom? Nogmaals: omdat rechte lijnen nu eenmaal niet bestaan..., al denkt men van wel. :-)" ... Is de twintigjarige Kieran Lister uit het Britse Leeds daarop een uitzondering?...

Ter verbetering: eigenlijk bestaan er dus verschillende vormen van voornemens, waarvan de voornemens op korte termijn en de voornemens op lange termijn de twee meest belangrijke zijn.

Anders gezegd: die op korte termijn zijn hoogstwaarschijnlijk gemakkelijker waar te maken dan die van lange termijn. Vooral indien het logische denken door zelfbeklag en zelfvernietigingsdrang wordt verstoord, is een daad waarbij korte pijn wordt betrokken haalbaarder dan een doelstelling waarbij een langdurige volhouden wordt vereist.

En, draai of keer het: zelfmoordenaar Kirean Lister sleurde op een zeer geniepige manier zijn ex-vriendin in zijn ondergang mee. Het roept het ambivalente in de mens op, vind ik.

Enerzijds kan zijn daad gevoelens van medelijden oproepen, en anderzijds kunnen we ons de vraag stellen of we respect en begrip moeten opbrengen voor iemand die zijn eigen leven niet begreep, noch respecteerde. Bovendien weten we niet of hij dagen, weken of maanden voordien, ja dan neen zijn vriendin op een emotionele manier had gechanteerd. We werken dus met onbekenden.

Over voornemens en beweegredenen gesproken: wat kan er zoals in het hoofd van een zelfdoder omgaan?...

Naar het schijnt zijn er weinige zelfmoordenaars die écht willen sterven. Velen stappen uit het leven om de aandacht naar zich toe te trekken - of, omdat ze om hulp roepen - of, om andere mensen schuldgevoelens te bezorgen - of, gewoonweg omdat ze de situatie niet meer aankunnen, en die op een angstvallige manier wensen te ontvluchten. Indien de dood daarvan het gevolg is, nemen ze er wel bij.

In dit geval: probeer jezelf in de schoenen van zijn ex-vriendin te plaatsen. Hoe zal zij zich voor de rest van haar leven gaan voelen...? Enig idee? Tracht uit al wat hierna volgt de onderliggende destructiviteit in Kieran's woorden te herkennen.

"Ik weet niet meer wat te doen," schreef hij op 12 december op Facebook. In het berichtje liet hij vervolgens weten dat het leven voor hem geen zin meer had sinds de breuk met zijn vriendin.

Dat zeer veel mensen niet voor zichzelf leven, en zich van anderen afhankelijk stellen, is eveneens een thema dat ik meermaals heb aangehaald.  

In het bericht dat hij naliet, dat wegens de tegenstellingen met haken en ogen in elkaar zat, beschreef hij hoe graag hij iedereen zag, hoe waardevol het leven is, en zo meer, om daarna zélf uit dit 'waardevolle leven' te stappen. Hij dacht dat hij het zonder zijn vriendin niet zou redden, schreef hij.

Hopelijk is hij een mooi voorbeeld om anderen erop te wijzen dat men niet altijd gevolg moet geven aan de 'raadgevingen' van het brein, en dat men onheilzame gedachten in heilzamere kan transformeren. Anderzijds begrijp ik dat een mens, die depressief is, het daarmee heel moeilijk zal hebben en hulp van buitenaf zou moeten aanvaarden. Tenzij men dingen schrijft, zoals ...: “Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik zie iedereen zo graag. Ik stop. Probeer me niet te redden, dit is wat ik wil.”

“Ik weet niet meer wat te doen. Mijn vriendin van meer dan twee jaar (ja, je mag denken dat dat een korte periode is) heeft beslist dat we niet meer geschikt zijn voor elkaar - twee jaar is een lange tijd om een band te scheppen, om gelukkig te zijn. Nu we uit elkaar gaan, voel ik dat ik niet kan doorgaan zonder haar volle liefde. Ze was en is mijn alles. Ik denk niet dat ik hier ooit overheen zal geraken,” publiceerde hij op Facebook.

“Ik neem aan dat mensen gewoon uit elkaar kunnen groeien, en ik zou er alles aan doen om het te stoppen, maar dit is niet iets waar ik controle over heb...”

In zijn bericht liet hij evenwel uitschijnen dat hij graag wilde dat zij alsnog gelukkig wordt, ook al is dat dan zonder hem...

Eigenlijk was zijn laatste bericht een soort van testament. Kieran liet al zijn bezittingen na aan zijn ex-vriendin. Zijn auto en zijn appartement behoren haar toe. Zijn kleren, meubilair en andere spullen moet ze maar verkopen, zodat ze, als ze genoeg geld heeft, kan verhuizen naar een mooier appartement met iemand om wie ze geeft, schreef hij. Mooi, hé!?

“Mijn wens is dat iedereen voor elkaar uitkijkt, niet uitvalt tegen elkaar, en eraan denkt hoe waardevol het leven is. De cadeautjes die ik gekocht heb (ze liggen op het appartement), neem ze en heb een goede Kerstmis, een gelukkige. Dat is wat ik wil en ze (de cadeautjes) zijn heel doordacht gekozen.”

Hij eindigde met de specifieke vraag aan Facebook om het bericht niet te verwijderen. “Ik wil dat mijn vrienden en familie dit lezen en weten dat ik om hen geef. Ik zie iedereen zo graag. Ik stap eruit. Probeer me niet te redden want dit is wat ik wil. Laat ons verstoppertje spelen, maar stop nooit met zoeken naar echt geluk." En met die woorden eindigde Kieran Lister het bericht, dat na zijn dood viraal ging.

"Lijden, zal je!"

Mijn advies aan haar? "Beth, hoogstwaarschijnlijk had je goede redenen om met hem op te breken. Verkoop die auto, alle spullen en dat appartement, en geef de cadeautjes ongeopend met het grof huisvuil mee, en tracht van dat waardevolle leven te genieten, hoe moeilijk ook. Met de nadruk op het woordje 'tracht' - want, zowel zijn daad evenals de woorden kunnen levenslang bij jou blijven. Dat wist hij maar al té goed."

Jij misschien wel, beste lezer, maar ik kan met stervelingen als een Kieran geen greintje sympathie opbrengen. Hij is geen voorbeeldig iemand, en hopelijk beïnvloedde hij met zijn aartsdom gedrag geen andere jonge mensen. Want, rond Kerst en Nieuw kunnen zeer veel mensen zich plotseling bewust worden van hun eenzaamheid.

Weet daarbij, dat er dan weeral anderen zijn, die zich eens dolgraag van de rest van de wereld willen afzonderen, en van een retraite dromen; een langdurende retraite, waar zwijgplicht de innerlijke stilte accentueert.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2019 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht