ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Misvattingen rond virussen – Dr. Stefan Lanka - Deel 1

"Een vaccin is niets meer dan een mengsel van cel-afval en bacteriën. Met andere woorden: bestanddelen, die door een normaal lichaam direct zouden worden afgescheiden."
door Tsenne Kikke - maandag 18 mei 2020 17:37

Tot gisteren had ik nog nooit iets over de 56-jarige dr. Stefan Thomas Josef Lanka gehoord of gelezen. Het was L. S., een bezoeker van onze website, die er me opmerkzaam op maakte. Stefan Lanka is een Duitse moleculair bioloog, auteur en uitgever. Hij ontkent alles wat er over Aids beschreven staat en is een fervente tegenstander van vaccinatie. Hij werd bij een breder publiek bekend door een proces waarin het bewijs van het bestaan ​​van het mazelenvirus werd ontkend (zie vorige blog). Eigenlijk ontkent dr. Lanka het bestaan van eender welke virus, zijnde: een biologische eenheid. Het is dus niet te verwonderen dat velen zeggen dat virusontkenning pure onzin is. Ook gelooft hij niet dat er zoiets bestaat als een wereldwijde samenzwering tegen onze vrijheid; een iets, waarvan sommige doemdenkers overtuigd zijn. Hieronder - en in de volgende blog - laat ik hem zelf aan het woord. Het is aan jou om er eigen conclusies uit te trekken...

Maar, er is een maar... Indien je lichtgelovig bent, raad ik jou ten zeerste aan om eerst mijn slotwoorden (geheel onderaan) te lezen!!!

Dr. Stefan Lanka: “De werkelijkheid is niet wat de meeste mensen denken: virussen zijn geen ziekteverwekkers. De beweringen over het bestaan van virussen en ziekten zijn gebaseerd op historisch verkeerde interpretaties, en het positief nieuws daarbij is dat het niet is op basis van fraude of opzettelijk wangedrag, zoals ik eerder ten onrechte aannam. Er zijn simpelweg nieuwere, betere, en meer wetenschappelijke verklaringen voorhanden voor de oorsprong, de behandeling en preventie van ziekten, waaronder de ziekten die nu nog ‘viraal’ genoemd worden

Gelijktijdig voorkomende symptomen – zaken, die vroeger werden geïnterpreteerd als 'besmetting' door externe ziekteverwekkers – kunnen nu worden begrepen vanuit een nieuw perspectief. Het resultaat is een nieuwe, maar in werkelijkheid oude, kijk op het leven en de kosmo-biologische eenheid van processen. (Dr. Lanka verwijst hier naar de Germaanse Geneeskunde, zoals herontdekt door Dr. Hamer in 1981.)

Dit ‘nieuwe’ herontdekte perspectief kon alleen buiten de ‘klassieke’ wetenschap ontstaan, vooral omdat de vertegenwoordigers van de zogenaamd ‘wetenschappelijke’ instituten niet eens meer voldoen aan de eerste en belangrijkste wetenschappelijke plicht, namelijk: het constante in twijfel trekken van de eigen uitgangspunten. Had men dat namelijk wel gedaan, dan had men ingezien dat de fase waar wij ons nu in bevinden deel uitmaakt van een langere ontwikkeling die zich over een langere periode uitstrekt en die – met uiterst onwetenschappelijke processen in de jaren 1858, 1953  en 1954 – finaal ook dogmatische macht verwierf.

Ik ben echter positief over de slaagkansen voor een terugkeer naar een nieuwe (oude) verklaring van gezondheid, ziekte en genezing, en dan vooral omdat alle betrokken therapeuten en wetenschappers zonder vrees hun ware gezicht kunnen laten zien. Binnen dat nieuwe biologische perspectief (Dr. Lanka verwijst hier naar de zogenaamde ‘schizofrene constellaties’ binnen de Germaanse Geneeskunde van Dr. Hamer) zijn namelijk verklaringen beschikbaar voor emoties, onwetendheid en allerlei soorten gedrag. Dit is het tweede goede nieuws: tot inkeer komen (in het geval van de wetenschappers) en  vergeving  schenken (in het geval van de gedupeerden) werken effectiever naarmate men de ware aard van de geneeskunde beterbegrijpt en daaruit ook wil leren voor de toekomst.

Ik ben er mij dus terdege van bewust dat het voor alle direct betrokkenen, zoals artsen, virologen, gezondheidswerkers en vooral de getroffenen die onder een verkeerde diagnose te lijden hebben gehad, of daardoor familieleden zelfs hebben verloren, moeilijk kan zijn om achteraf de feiten onder ogen te moeten zien. Ik hoop dat het debat over het niet-bestaan van de vermeende virussen en infectietheorieën (zoals AIDS, BSE, SARS, MERS, Corona en de verschillende griep-syndromen bij dieren) niet moet leiden tot gevaarlijke conclusies over de eigen gezondheid, of zelfs tot het verstoren van de openbare orde, en daarom vraag ik dan ook uitdrukkelijk aan eenieder die geïnteresseerd is in de feiten om emotioneel onbevooroordeeld, consistent en objectief met dit onderwerp om te gaan.

Wat men vandaag gelooft

Mijn stelling is niet gecompliceerd: alle claims over virussen als ziekteverwekkers zijn onjuist en zijn gebaseerd op eenvoudig te herkennen, begrijpelijke en verifieerbaar onjuiste interpretaties. De ware oorzaken van de aan virussen toegeschreven ziekten en verschijnselen hebben inmiddels een andere verklaring en nota bene één die veel duidelijker is dan de huidige pseudo-verklaringen. Terwijl wetenschappers in laboratoria namelijk denken met virussen te  werken, werken ze in feite enkel met bepaalde componenten van stervende, in zeer speciale omstandigheden verworven weefsels of cellen. Hun basisgeloof is dat deze weefsels en cellen afsterven, omdat ze besmet zijn met een virus.

In werkelijkheid sterven deze laboratoriumweefsels en -cellen af omdat ze verhongeren en worden vergiftigd als gevolg van de methodologie van het testen op zich. Virologen geloven in het bestaan van virussen omdat ze aan de weefsels en cellen zogenaamd ‘geïnfecteerd’ bloed, speeksel of andere vermoedelijk ‘geïnfecteerde’ lichaamsvloeistoffen  toedienen, en dit, het moet worden benadrukt, dan nog bovenop het stopzetten van de nutriëntenoplossing en na aanvang van de vergiftiging door middel van toxische antibiotica. Het grote inzicht is echter dat het weefsel en die cellen ook zouden afsterven, en wel volledig vanzelf – ook zonder toevoeging van de zogenaamd ‘geïnfecteerde’ materialen.

De virologen snappen dit niet! Volgens de meest basale wetenschappelijke standaarden hadden ze op zijn minst controletests moeten uitvoeren om zeker te kunnen zijn dat het werkelijk ‘virussen’ waren die leidden tot cel- en weefseldood. Om het vermeende ‘vermenigvuldigen’ van virussen in cellen effectief vast te kunnen stellen, had men in een controlegroep additionele proeven moeten doen waarbij men steriele substanties van kerngezonde mensen toedient. Dit om te controleren of het natuurlijk niet de methode zélf is die de resultaten oplevert of vervalst.

Deze controle-experimenten zijn in ‘de wetenschap’ tot op heden niet doorgevoerd. In het licht van het mazelen-virus-proces heb ik deze controle-experimenten wél laten uitvoeren, en wel in een onafhankelijk lab, met als resultaat dat het weefsel en de cellen inderdaad net zo goed afsterven als wanneer ze met zogezegd ‘geïnfecteerd’ materiaal in contact zijn gekomen. Dit lijkt mij een belangrijke vondst, maar langs een andere kant is die ook weer triviaal, aangezien het precies de taak  is van controle-experimenten om uit te sluiten dat de gebruikte methode of techniek niet verantwoordelijk is voor het resultaat in plaats van de realiteit zelf.

Controle-experimenten hebben dus de hoogste prioriteit en zijn zelfs een basisvoorwaarde om een resultaat als ‘wetenschappelijk’ aan te kunnen merken. Zoals we zullen zien heeft de door de rechtbank aangewezen deskundige inzake het mazelenvirusproces – Dr. Podbielski, zie verder in dit artikel – vastgesteld dat enkele basispublicaties die van fundamenteel belang zijn voor de gehele virologie (met name die van John Franklin Enders uit juni 1954, en nog zes artikels daarna) géén controle-experimenten bevatten. Hieruit kunnen we de conclusie trekken dat wetenschappers sindsdien, en eigenlijk zonder het zich echt te realiseren, uiterst onwetenschappelijk te werk zijn gegaan.

De verklaring voor dit onwetenschappelijke handelen, wat geheel onverenigbaar is met wetenschappelijk redeneren, is historisch: in juni 1954 werd een onwetenschappelijke en tegenstrijdige hypothese gepubliceerd, waarbij uit de dood van weefsel in een reageerbuis de aanwezigheid van een virus werd geconcludeerd. Zes maanden later, op 10 december 1954, ontving de eerste auteur van deze hypothese de Nobelprijs voor de geneeskunde. Dit maakte van een speculatieve hypothese in de ogen van velen zo goed als een wetenschappelijk feit, en wel een die tot op de dag van vandaag niet in twijfel wordt getrokken. Sindsdien wordt het afsterven van weefsels en cellen in een reageerbuis consistent maar verkeerdelijk gezien als bewijs van het bestaan van virussen.

Virussen als conceptuele illusie

Het is dus echt heel eenvoudig: het afsterven van weefsels en cellen wordt ten onrechte als de isolatie van het virus beschouwd. Wat men verder dus ook moge beweren: feit is en blijft dat een virus nooit werd geïsoleerd in de ware zin van het woord – dat is: als geheel vertoond of biochemisch gekarakteriseerd. De elektronen-microscopische foto's van de vermeende virussen, bijvoorbeeld, tonen in werkelijkheid gewoon reguliere deeltjes van stervende weefsels en cellen, meestal hooguit in modelvorm. Aangezien de betrokkenen echter GELOVEN dat deze afstervende weefsels en cellen virussen zijn, wordt dit afsterven van cellen en weefsels in de vorm van allerlei cel-onderdelen ook wel de ‘vermenigvuldiging’ van virussen genoemd. De betrokken partijen geloven dit  tot op de dag van vandaag - en, ter herhaling: vooral omdat de uitvinder van deze methode door het winnen van de Nobelprijs nog steeds als autoriteit gezien wordt.

Die autoriteit in twijfel trekken, daar denkt men zelfs niet aan.

Het is belangrijk te vermelden, overigens, dat ditzelfde mengsel, dat dus uit afstervende weefsels en cellen van apen, foetussen van runderen en giftige antibiotica bestaat, in niets verschilt van wat men een zogenaamd ‘levend vaccin’ noemt. Het wordt zonder het te zuiveren van alles wat niet-virus is (van alles dus, aangezien virussen niet bestaan) als een verondersteld helende inspuiting gebruikt, vanuit de veronderstelling dat het zou bestaan uit ‘afgezwakte’ virussen. Het bestaat echter vooral uit vreemde eiwitten, nucleïnezuren (DNA / RNA), cytotoxische antibiotica, microben en allerlei soorten sporen. Een vaccin is dus niets meer dan een mengsel van cel-afval en bacteriën. Met andere woorden: bestanddelen, die door een normaal lichaam direct zouden worden afgescheiden.

Dit mengsel is dan ook toxisch. Het is wat het lichaam afscheidt als afval. Maar het wordt tijdens het vaccinatieproces voornamelijk in de spieren van kinderen ingespoten, in een hoeveelheid die, indien geïnjecteerd in de ader, onmiddellijk tot een zekere dood zou leiden. Alleen bij totale onwetendheid en een blind vertrouwen in de staatsautoriteiten die de vaccins ‘testen’ en  goedkeuren, kan dit worden omschreven als ‘een klein onschuldig prikje’. Deze verifieerbare feiten tonen het gevaar en de nalatigheid aan van de wetenschappers en politici die beweren dat de vaccins veilig zijn, weinig tot geen bijwerkingen hebben en bescherming bieden tegen ziekte. Niets van dit alles is waar en aantoonbaar, integendeel: als je het wetenschappelijk bekijkt, zul je geen voordelen van vaccins vinden, en enkel kunnen toegeven dat er simpelweg geen enkel bewijs is voor de stelling dat ze jou beschermen .

Er moet overigens benadrukt worden dat een daadwerkelijk, compleet beschreven virus in de hele 'wetenschappelijke' literatuur niet voorkomt. Het proces om te komen tot zo’n beschrijving verloopt namelijk via een consensus, waarbij de betrokken partijen traditioneel ruzie maken over wat wel en wat niet tot het virus behoort. Dit heeft bij het mazelenvirus bijvoorbeeld decennia lang geduurd. Bij het zogenaamde nieuwe Chinese Coronavirus 2019 (inmiddels hernoemd tot 2019-nCoV) kostte dit consensusproces vreemd genoeg slechts enkele muisklikken. Dit is echter niet verwonderlijk  wanneer je weet dat uit de bestanddelen van afgestorven weefsels wel degelijk bestanddelen worden gehaald die vervolgens in een database terechtkomen. Het zijn echter deze bestanddelen, die uit allerlei verschillende organismen kunnen komen, die finaal tot een kunstmatig virusmodel worden samengevoegd.

Dat gaat als volgt: uit een database waarin de moleculaire structuren van onderdelen van de nucleïnezuren opgeslagen zijn – opnieuw moet benadrukt worden dat die onderdelen zélf al uit dode weefsels en cellen komen die zelf al biochemisch werden gemanipuleerd – kiest men een aantal van die onderdelen, en met die onderdelen gaat men aan de slag om een naar wens veel langere, zogenaamd ‘volledige’ DNA-streng van een nieuw virus te construeren. Er kan veel gezegd worden over deze ‘techniek’, maar het grondinzicht is dat deze manipulaties, die ‘alignments’ worden genoemd, simpelweg niet overeenkomen met enig ‘compleet’ of bekend genetisch materiaal van een virus.

Toch wordt dit dan in de literatuur als diens ‘genoom’ betiteld. Men negeert daarbij gemakshalve wel dat tijdens het construeren van een ‘virale DNA streng’ – dit bedoel ik overigens volledig conceptueel, in de feiten wordt niets 'geconstrueerd' – bepaalde sequenties die ‘ongeschikt’ worden geacht worden gladgestreken en ontbrekende sequenties (tenminste: ontbrekend vanuit het conceptueel model dat men  aanhoudt) worden toegevoegd. Op deze manier wordt dus eigenlijk een 'genetische DNA sequentie' uitgevonden die niet bestaat en zelfs nooit als geheel is ontdekt. Die ‘gladstrijkingen’ en toevoegingen vormen dus, met korte stukjes die wél in het conceptuele  model  passen, een groter geheel dat men vervolgens ‘een virale DNA-streng’ heet. Opnieuw: in werkelijkheid bestaat die niet eens. Enkel in de hoofden van de ‘wetenschappers’. Een  voorbeeld? Als u de conceptuele samenstelling van de DNA-streng van het mazelen-’virus’ bestudeert en die vergelijkt met dedaadwerkelijk voorhanden korte fragmenten van de eigen moleculen van  de  cellen,  ontbreken meer dan de helft van molecuuldeeltjes waaruit dit virus zou moeten bestaan! Sommige hiervan werden zelfs kunstmatig biochemisch toegevoegd terwijl de rest gewoon ... verzonnen wordt. Ik vind dit niet uit. Dit is de realiteit, maar omdat niemand zelfs nog maar durft vermoeden dat men zo amateuristisch te werk gaat, is er niemand die er zelfs nog maar aan denkt om dit terdege na te gaan, en blijft de illusie dus voortbestaan.

De Chinese wetenschappers die dus beweren dat het merendeel van de nucleïnezuren waaruit het genoom van het nieuwe China Corona Virus 2019 is ‘gesequentieerd’ grotendeels afkomstig zijn uit het DNA van giftige slangen, zijn, net als wij allemaal, het slachtoffer van een ondertussen wereldwijd dwaalspoor. Hoe meer ‘virale’ DNA strengen op de voorheen beschreven manier worden uitgevonden, hoe meer overeenkomsten een nieuw ‘virus’ vertoont met alles wat er al eerder is ‘vastgesteld’. Dat klopt. Er zit dus ironisch genoeg methode in de fout. Maar het is niet omdat je een theorie bedenkt waarbinnen alles consistent is, dat die theorie ook waar is. Het enige wat je doet is jezelf voor de gek houden: je beweegt jezelf dan wel comfortabel binnen deze theorie – je noemt het  zelfs ‘wetenschap’ en gaat beweren dat deze de realiteit vertegenwoordigt – maar in werkelijkheid spruit de indruk van consistentie alleen voort uit de congruentie van uw denken met dat van uw voorgangers. Aan de basis blijft de  illusie heersen, en die komt voort uit een ongeldig experiment.

De ongeldigheid van virustests

De modellen die nodig zijn voor de vermeende detectie van 'virussen' stammen niet af van 'virussen', maar van de weefsels, cellen en het foetale serum(bloed zonder vaste componenten) van dieren, voornamelijk apen en runderen. Omdat deze dieren biochemisch veel op mensen lijken, kunnen hun bestanddelen, die abusievelijk worden geïnterpreteerd als bestanddelen van ‘virussen’, met behulp van de 'virus'-testmethode ook bij mensen worden gedetecteerd. Sommige ‘virussen’ en hun vaccins – edoch: al zeker niet het mazelen-'virus', zie verder – stammen zelfs af van geaborteerde menselijke foetussen! Opvallend hierbij is ook dat de testmethoden – zoals de PCR-test – moleculen detecteren die bij alle mensen voorkomen. Bij alle testmethoden voor ‘virussen’ zal een bepaald aantal mensen altijd 'positief' testen, en dit is louter afhankelijk van hoe gevoelig de testmethode is afgesteld – het aantal cycli dat men doorloopt.

Maar de illusie is groter. De bijzonder gevaarlijke allergische reacties die vaccins op basis van deze toxische mengsels soms veroorzaken, worden vervolgens gedefinieerd als 'auto-immuunziekten'. Vooral het foetale serum, dat trouwens op een uitermate wrede manier aan onverdoofde (!!!) foetussen bij onverdoofde (!!!) moederdieren wordt onttrokken, zonder welke de weefsels en cellen in het laboratoriumniet of niet snel genoeg groeien, is hoogst lichaams-oneigen voor wie zelf niet zwanger is. Het bevat alle denkbare bekende en onbekende bacteriën, hun respectievelijke sporen (zie verder) en een groot aantal onbekende eiwitten. Ook nierweefsel is heel populair – dit voornamelijk van de nieren van apen – omdat hieruit bestanddelen worden verkregen waarvan zomaar wordt aangenomen, zonder bewijs, dat ze horen bij een bepaald virusmodel dat, en ik moet het blijven herhalen, in werkelijkheid niet eens bestaat. In de hele 'wetenschappelijke' literatuur werd nog nooit een 'virus' als dusdanig geïdentificeerd.

Aangezien vaccins ook uitsluitend uit deze stoffen worden verkregen, valt te begrijpen waarom met name gevaccineerde mensen 'positief' op alle 'virussen' testen: ze komen van hetzelfde mengsel. De testmethoden detecteren dus de componenten van de vermeende ‘virussen’, de dierlijke eiwitten en  nucleïnezuren, die vaak identiek zijn aan of erg lijken op menselijke eiwitten en nucleïnezuren. De virustestmethoden detecteren daarom niets specifieks, zeker niets ‘viraals’ en hebben daarom geen enkele zeggingskracht. Wat ze wel bewerkstelligen, wanneer bijvoorbeeld de diagnose van Ebola, HIV, influenza & Co wordt gesteld, is een verlammende, soms dodelijke psychologische shock, hetgeen na het oplossen van dat psychologisch conflict – ’ik ga dood’ – helingssignalen veroorzaakt die dan ook nog eens geïnterpreteerd worden als ziektesymptomen, die vervolgens behandeld worden met ‘anti-virale’ drugs die soms zo toxisch zijn dat de behandeling met de dood eindigt. Ironie troef.

Tot slot wil ik nog opmerken dat alle zogenaamde virustest-procedures nooit kwalitatief ‘ja’ of ‘nee’ zeggen, maar dat ze op zo’n manier zijn opgesteld dat ze pas na een bepaalde kwantitatieve concentratiedrempel als ‘positief’ worden beoordeeld. Op deze manier kun je dus een aantal, veel, geen, of alle mensen en dieren positief testen, afhankelijk van hoe je de testmethode hebt opgesteld. De omvang van deze misleiding wordt duidelijk wanneer je je realiseert dat anderzijds normale ‘symptomen’ (helingssignalen dus) plots uitgelegd worden als  AIDS-,  BSE-,  griep-,  SARS- of  mazelen-symptomen vanaf het moment dat  men ‘positief’ test.

- Wordt vervolgd -

Bron & Bibliografie: Germaanse Geneeskunde.nl

Natuurlijk roept deze tekst vragen op, zoals...

Waarom werken vaccins dan wel?... Kijk, bijvoorbeeld, naar polio of mazelen die - dankzij inentingen -  in onze gewesten praktisch volledig zijn uitgeroeid. Natuurlijk werden er uitzonderingen vastgesteld, vooral bij mensen die, onder andere, vanwege hun geloof er niet aan meededen.

Maar, in andere delen van de wereld gaat het er nog immer anders aan toe. Bijvoorbeeld...

Eind 2019 waren er in Congo-Kinshasa meer dan 4.500 sterfgevallen als gevolg van een mazelen-epidemie. Die epidemie was te wijten aan (1) lokale conflicten en (2) slecht functionerende gezondheidsdiensten. Nu ga ik niet alles wat op het internet te vinden is, kopiëren... :-)

Wel kunnen we - wat polio betreft - op Wikipedia lezen dat het in onze westerse wereld niet meer voorkomt, godzijdank!

En, wat virussen betreft: indien ze niet bestaan, wat verricht dan de schade die aan het Corona-virus wordt toegeschreven?

Nota: Ikzelf vond het interessante informatie dat alleszins tot een nadenken aanzet. Maar, van mij mag je al het bovenstaande heel gerust met een korreltje zout nemen, desgewenst: met een gehele Siberische zoutmijn, als je dat verkiest. :-)

"Vind mensen, die in zichzelf zowel de motivatie als de aangeboren drijfveer hebben om aan hun Innerlijke Zelf te werken, en we zullen hen gidsen."

- DIMschool vzw, gespecialiseerd in Zelfkennis, zijnde: het kennen van het Zelf -

(Interesse?... Laat je niet door jouw ego tegenhouden, indien jij je innerlijk geroepen voelt!)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

In het afgelopen 15-jarige bestaan van Spiritualia.be is er online een hoop veranderd. En ook aan deze website wordt er – in reactie op alle online ontwikkelingen – continu geschaafd. Zo hebben we vorig jaar geïnvesteerd in een betere server, waardoor de site nog sneller is geworden. Verder werden we in december 2019 zelfs verplicht om nog meer schijfruimte aan te kopen, en zo meer.

Met al die nieuwe ontwikkelingen hebben we na dertien jaar nog immer een duidelijk doel voor ogen, namelijk: zoveel mogelijk mensen inspireren om aan hun innerlijke zelf te werken, losstaande van hun diverse persoonlijkheden en honderdtallen kleine ikjes.

Bovendien doen we ons best om mensen te laten na-denken - een denken dat na het gewone, automatische denken komt - en ja: soms door een schokje te geven, opdat ogen worden geopend. :-)

Toegegeven: daarmee is niet iedereen gediend. Nochtans is dat meer dan logisch. Waarom?... Wel, omdat we ons richten tot een welbepaalde doelgroep. Indien je het al vergeten bent: tot mensen die aan hun innerlijke zelf willen werken.

Enerzijds kunnen alle bezoekers onze blogs gratis lezen, maar het runnen van een gratis site is niet goedkoop. En daarom doen we regelmatig beroep op onze meest trouwe bezoekers, waardoor Spiritualia online kan blijven.

En?... Voel je je geroepen om deze Spiritualia website te sponsoren? Ja?... Doen & alvast bedankt!

Het kan al vanaf 1 euro. Meer info, of interesse?.... Klik op deze link voor meer info.

- Indien je een zelfstandige bent, kan je jezelf gratis via Zoek&Vind aanmelden.

En.., voor de 'Zoekers naar hun Innerlijke Waarheid' is er Eclecticus.

Commentaar


Jozef Gepost op: 25/06/2020 13:31:36
Jozef

Dr Lanka zegt niet dat virussen niet bestaan maar: virussen vormen een gemeenschap van virussen vervat in het viroom dat een soort bibliotheek of centrale database met informatie is. We begrijpen nog niets van de werking ervan.


Tsenne Kikke Gepost op: 25/06/2020 15:54:59
Tsenne Kikke

Een viroom is een scala van virussen. Anders gezegd: alles wat achter jouw woordje 'maar' staat, is nietszeggends. En, ondertussen weet men al meer over de werkzaamheden van het coronavirus. Nog iets: bekijk het filmpje in Deel 2. Rond 7:00 zegt hij duidelijk dat er geen bewijs bestaat omtrent het bestaan van virussen. Bovendien is wat hij over mazelen beweert best grappig om te aanhoren. Weet ook, dat ik al verschillende e-mails heb verkregen met de vraag om de twee artikels over dr. Lanka van deze website te verwijderen... Toch vind ik dat dr. Lanka het recht heeft om er eigen meningen op na te houden. Het is aan de lezer en andere virologen om te trachten Leugens van Waarheden te onderscheiden.

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2020 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht