ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Tsunamigeesten plagen de inwoners van een Japanse stad

Geesten van overledenen dwalen door de straten van het Japanse Ishinomaki ...
door Tsenne Kikke - zaterdag 3 maart 2012 1:48

Ondanks het feit dat we reeds in de 21ste eeuw zijn aanbeland, zijn er nog altijd miljarden mensen die geloof hechten aan geesten van overledenen die op onze planeet Aarde zouden ronddwalen. Moest dit het geval zijn, heb je dan ook een idee hoeveel van die geesten er momenteel zouden kunnen rondspoken?

Wanneer het leven precies begon, weet niemand. Wat we wél weten is dat de Aarde reeds 4 1/2 miljard doorheen de ruimte zweeft. Ik kan je alleszins garanderen dat het er miljarden zouden zijn. Zo kunnen we ons de vraag stellen of overleden dieren ook rondspoken...

Reeds meermaals schreef ik dat mensen vanuit hun zogenaamde ‘wakende toestand’ in hun verbeelding leven en er bijna onmogelijk uit kunnen ontwaken. Vooral, omdat ze er geen besef van hebben. En beelden, die vanuit de verbeeldingswereld zijn ontstaan, kunnen een sterke impact op onze hersenen hebben: even sterk als de droombeelden uit een nachtmerrie van onze nachtelijke slaap.

Vanuit diezelfde verbeeldingswereld wordt de Japanse stad Ishinomaki - naar het schijnt - geplaagd door de geesten van mensen die er vorig jaar door de tsunami om het leven kwamen. In die stad, vielen bijna een vijfde van de 19.000 tsunamislachtoffers. De emotionele tol die het verlies van 4.000 stadbewoners met zich meebracht, weegt in sommige gevallen nog zwaar door op de schouders van de inwoners. Zo meldden verschillende personen geestverschijningen.

In sommige extreme gevallen weigerden arbeiders zelfs verder te werken aan de reparaties van vernielde gebouwen. De werkers vreesden dat de geesten van overledenen hun een ongeluk zouden aandoen indien ze verder werkten. Vandaar dat er her en der half-afgewerkte gebouwen terug te vinden zijn.

“Ik heb gehoord dat de arbeiders die bezig waren met de reparatie van deze winkel ziek werden door de aanwezigheid van geesten,” vertelde de 64-jarige Satoshi Abi, verwijzend naar een half-gerestaureerde zaak. “Er zijn hier overal mensen gestorven. De stad zit vol met dit soort verhalen.”

Maar niet enkel herstellingswerkers zijn bang voor ronddwalende geesten. Een taxichauffeur gaf toe dat hij niet in bepaalde stadsdelen durft stoppen, uit schrik dat de volgende klant die instapt de geest van een tsunamislachtoffer zal zijn.

Een vrouw vertelde dat ze verschillende personen kent die grote groepen mensen naar de heuvels zagen vluchten, op dezelfde manier als toen ze aan de tsunami probeerden te ontsnappen, enzovoorts.

Volgens experts is het wijdverspreide geloof in geesten een normale bijwerking van de catastrofe. “Of ze nu bijgelovig zijn of net heel rationeel, alle mensen hebben moeite om de dood te accepteren”, vertelde Takeo Funabiki, een cultureel antropoloog. “Elke plotse of abnormale dood, eigenlijk alle sterfgevallen die niet aan ouderdom gerelateerd zijn, is moeilijk te vatten voor de mens.”

Het geloof in geesten is volgens hem een uiting van emoties en iets wat de stadsbewoners bindt. Op die manier zou het een gunstig effect op het verwerkingsproces kunnen hebben.

“Het is best mogelijk dat een heleboel emoties waar mensen moeilijk mee om kunnen gaan zoals angst, woede, verdriet en het verlangen een dierbare terug te zien, zich uiten in projecties. In dit geval dan in projecties van geesten,” vertelde Koji Ikeda, een therapeut en lector aan de Academie voor Therapeuten van Japan. “Ingehouden emoties moeten geuit kunnen worden, zodat mensen zich aan de nieuwe realiteit kunnen aanpassen en hun verdriet achter zich kunnen laten."
 
Voor sommige rouwende Japanners hebben de traditionele rituelen die de dood in Japan vergezellen, soelaas geboden. Zo werden er Shinto-priesters gevraagd om de zielen van de doden te troosten en hun overgang naar het hiernamaals te vergemakkelijken. Ook werden er afgelopen zomer op het Boeddhistisch festival in Obon offers gemaakt om de geesten van overledenen te verwelkomen, in het geloof dat ze voor een paar dagen terug naar deze wereld op bezoek zouden komen.

Niet alle Japanners zien echter geesten, of geloven er in. Weinigen onder hen geven trouwens openlijk toe zelf een geest gezien te hebben. Maar velen nemen aan dat het best kan dat er zielen door de verlaten straten dwalen. Zo vertelde Yuko Sugimuto dat ze zeker niet bijgelovig is en ook geen geest gezien heeft, maar dat ze er niet over twijfelt dat ze aanwezig kunnen zijn. “Veel mensen die hier gestorven zijn leidden een normaal, gevuld leven. Het moet moeilijk voor hen zijn om de plotse dood te aanvaarden. Daarom zou ik het vreemd vinden moesten we niets meer van hen horen.”

Het is een feit dat - indien we dermate met iemand tijdens diens leven waren verbonden, dat de echo van de stem van de overleden persoon soms in ons brein kan nagalmen - lang na zijn/haar dood.

In wezen moet een mens niet overleden zijn om dat fenomeen in ons hoofd te ervaren. Veel mensen horen zelfs op rijpere leeftijd de stem van één van de ouders in de oren klinken; een stem, die herinneringen uit hun jeugdjaren oproept. Maar, indien je aan die stem een geest gaat verbinden, ben je wel aan het verbeelden - tenzij je me niet gelooft en meer waarde hecht aan jouw eigen verbeeldingswereld.

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2021 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht