De Zon en de Maan

Als jij de zon bent. en ik de maan.
kan ik zonder jou dan wel bestaan?
Word ik dan niet kleurloos en koud
als jij me niet in de greep van je stralende licht vasthoudt?
Ik weerkaats toch maar alleen jouw licht.
en verdwijn ik zonder jou dan niet uit het gezicht?

Maar iedereen die beter kijkt
weet dat niets is zoals het lijkt.
De maan staat immers ook nog aan het firmament
wanneer de zon haar stralen even de andere kant opzendt

De zon en de maan. ze zijn een beetje als broer en zus
en wanneer niemand kijkt. geven ze elkaar een kus.
dan fluistert de zon: "Ach lieve maan, wéét.
jij bent ook zonder mijn licht een mooie planeet.
en mijn stralen vinden jou telkens weer.
om jou te zien schitteren, keer op keer"

Als jij de zon was. en ik de maan.
dan zouden we samen aan de hemel staan.
allebei stralend vanuit onze eigen-waarde.
zichtbaar voor iedereen hier op aarde.

Commentaar

Michael A. Middens	Gepost op: 26/03/2010 18:35:39
	Bloedmooi! Proficiat!

love-is-all

Gepost op: 30/03/2010 13:27:17

Lieve Martine,

Dit wondermooi gedicht
heb je ook ook deels aan mij gericht.
Wat jij schreef over zon en maan
gaat toch jou en mij ook aan.

Ik ben dan de maan en jij de zon
en als ik heel ver vliegen kon,
dan zouden jou liefdesstralen
mij tot hitte slechts vermalen.
Maar ook jij weet niet van te voren
of er iets nieuws uit een droom word geboren.

Iedereen schreeuwt hier wat je moet doen
want dromen bestaan niet, zelfs geen visioen.
Maar wij weten beter, weten veel meer
van liefde ,dromen en hartezeer.

Reageer

Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten en om een score te kunnen geven kun je hier inloggen.

Mijn naam:
Mijn e-mail adres:
Mijn commentaar:
Verificatie:	Typ de code hierboven in: