|
Zielenleer kan beschouwd worden als een onderdeel van de psychologie. Tenslotte is het woordje 'psychologie' samengesteld uit het Griekse 'psychè' dat 'ziel' betekent en 'logos' kan worden vertaald als 'woord', 'gedachte', of als 'rede'. In het woord 'psychologie' zit dus het woordje 'ziel' verscholen. Natuurlijk bestaat er ook, zoals Carl Gustav Jung het indertijd opmerkte, een psychologie zonder ziel.
De Zwitsers psychiater en psycholoog Carl Gustav Jung (1875 - 1961) verwees naar de opkomst van het behaviorisme, een gedragsgerichte stroming, waardoor - volgens hem - het object van de psychologie gereduceerd werd tot het uiterlijk waarneembare en meetbare gedrag van de mens of dier, omdat het innerlijk leven zich niet objectief door wetenschappelijke waarneming zou laten registreren, maar alleen subjectief door introspectie en begrijpen. Niet iedere psycholoog kon zich vinden in dit primaat van het fysieke, waaronder dus Jung.
De zielenleer bestudeert dus alles in verband met de ziel. Vragen die daarin kunnen gesteld worden, zijn, onder andere: 'Heeft alles ziel?' - 'Heeft elke mens een ziel?' - 'Zo ja, hoe komt een mens daar effectief mee in contact?' - is er een relatie tussen ziel en animisme? - 'Wat is het wezenlijke verschil tussen ziel, geest, lichaam, bewustzijn, ware ik, enzovoorts? ' en natuurlijk kunnen thema's, zoals wedergeboorte, leven aan gene zijde en reïncarnatie erin aan bod komen.
Ook het woord 'animisme' is afgeleid van het Latijnse 'anima', dat eveneens 'geest' of 'ziel' betekent. Animisme is het filosofisch, religieus of spiritueel concept waarbij zielen of geesten niet alleen existeren in mensen en dieren, maar ook in planten, stenen of natuurlijke fenomenen, zoals donder en geografische zoals bergen en rivieren. Animisme wijst verder ook bezieling toe aan abstracte concepten zoals woorden, eigennamen of metaforen uit de mythologie.
In de loop van de Europese geschiedenis hebben filosofen, zoals Plato, Aristoteles en Thomas van Aquino de mogelijkheid overwogen van het bestaan van een ziel bij mensen, dieren en planten. Religies waarin animisme voorkomt behoren meestal tot volksgeloof of etnische religies, zoals: sjamanisme, shinto of bepaalde stromingen binnen het hindoeïsme.
Animisme is eigenlijk geen religie op zichzelf, maar een kenmerk van vele religies ter wereld, zoals het sjamanisme, maar ook van polytheïstische en monotheïstische godsdiensten. Animisme is, gezien vanuit het perspectief van monotheïstische godsdiensten zoals het christendom, een natuurlijke of natuurgodsdienst waarbij geesten- en voorouderverering het belangrijkst zijn.
Een animist gelooft, bijvoorbeeld, in het bestaan van goede en kwade geesten, die kunnen huizen in onder meer bomen, dieren en gebruiksvoorwerpen. De geesten moeten goed gestemd worden door hun offers te brengen, het houden van rituelen, rituele dansen en het houden van taboeregels. Animisme doordrenkt het hele leven van de aanhangers ervan.
De marapu-religie op het Indonesische eiland Soemba, bijvoorbeeld,wordt gerekend tot één van de zeer vele animistische religies. Significante aantallen animisten worden tegenwoordig aangetroffen in landen als Zambia, de Democratische Republiek Congo, Senegal, Bangladesh, India, Nepal, Gabon, de republiek van Guinee Bissau, Indonesië, Japan, Laos, Myanmar, Papoea-Nieuw-Guinea, Peru, De Filipijnen, Canada, Rusland, Zweden, Thailand, Timor Leste, de Verenigde Staten en Mexico.
Organisaties gespecialiseerd in zielenleer
- Vind nog meer organisaties gespecialiseerd in zielenleer op Zoek&Vind.
- Jouw organisatie er nog niet tussen? Voeg ze toe op Zoek&Vind!
|