|
Onder stervensbegeleiding verstaat men het geheel van acties die de laatste levensdagen voor een stervende draaglijker kunnen maken. Men denkt daarbij aan aanwezigheid van niet-professionele hulpverleners, die de verpleeghulp aanvullen, al hebben die een zekere opleiding doorlopen.
Met stervensbegeleiding verwijst men voornamelijk naar gesprekken over zingeving. Het onderscheid in de maatschappij tussen gelovigen en vrijzinnigen wordt in de ziekenkamer duidelijk: de stervende kiest
- ofwel voor palliatieve zorg, al of niet gecombineerd met zingevingsgesprekken met een religieus zielzorger en het toedienen van het sacrament van de zieken - of, voor gesprekken met een moreel consulent;
- ofwel voor euthanasie, al of niet gecombineerd met zingevingsgesprekken met een moreel consulent.
Beide staan doorgaans tegenover elkaar, hoewel dat niet noodzakelijk is. In beide gevallen gaat het om evenwaardige ondersteunende maatregelen bij het levenseinde.
Stervensbegeleiding kan zowel thuis gebeuren als in een hsopitaal, of rusthuis; dit, afhankelijk van de plaats waar de stervende zich op dat ogenblik bevindt.
We spreken van stervensbegeleiding wanneer het sterven van de bewoner verwacht wordt binnen korte tijd (enkele dagen, maximum enkele weken).
- kan meerdere keren gebeuren bij één bewoner, bijvoorbeeld, in geval van zware ziekte.
- is altijd tijdelijk, vaak plots en onvoorspelbaar.
- gaat meestal gepaard met een intensievere zorg voor de bewoner en een intensieve begeleiding van de familie.
Afscheid nemen is nooit een gemakkelijke taak en beladen met emoties. Het confronteert de mens met zijn eigen sterfelijkheid en kan dus angst met zich meebrengen. Om die reden moeten stervensbegeleiders goed getraind worden en bereid zijn elke situatie aan te kunnen.
Organisaties gespecialiseerd in stervensbegeleiding
- Vind nog meer organisaties gespecialiseerd in stervensbegeleiding op Zoek&Vind.
- Jouw organisatie er nog niet tussen? Voeg ze toe op Zoek&Vind!
|