rebirthing's blog

Jezelf zijn

Het diepste verlangen van de mens, bewust of onbewust is om jezelf te zijn. En het eerste vereiste om jezelf te zijn is dat je jezelf kent. Maar jezelf leren kennen is juist je grootste angst. Want sla jezelf maar eens gade. Je doet nooit anders dan van jezelf weg te lopen. Je hebt zoveel afkeurende stemmen in je leven gekend. Ouders, echtgenoten, vrienden en vijanden, kerk en leraren op school hebben een hele lading negativiteit over je heen gestort, waardoor je bang bent geworden van jezelf. Je hebt het idee dat je niet de moeite waard bent, omdat je op geen enkele manier ooit enige waardering hebt gekregen. Die angst zorgt er voor dat je voortdurend voor jezelf op de vlucht bent. De een loopt achter geld aan , de volgende achter materie, de ander achter macht of respect, enzovoort. Maar dat is alleen maar uitstel. Want wanneer je succesvol bent in je vluchtgedrag, als je je doel bereikt hebt, kom je jezelf vanzelf weer tegen. Dan blijkt dat je hele poging om jezelf te ontlopen voor niets is geweest. Want je kunt jezelf niet ontlopen. Want als je je doel bereikt hebt, sta je weer oog in oog met jezelf. Misschien kun je anderen daarmee om de tuin leiden, maar jezelf met geen mogelijkheid. Waar je ook naar toe gaat, je neemt jezelf altijd mee op je reis. De enige manier om dichter bij jezelf te komen is afstand te doen van je verleden. Want als je afstand doet van het verleden, van je conditioneringen word je opnieuw geboren. En dat is zo heilzaam dat het nooit meer bij je op zal komen om daar vandaan te lopen.

Gepost door rebirthing op donderdag 18 augustus 2011 0 reactie(s)

Pijn en Genot

Er blijken veel misverstanden te bestaan over pijn en genot. In eerste instantie lijkt het er op dat er een groot verschil is tussen pijn en genot. Maar pijn verschilt niet van genot. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Er kan veel pijn in genot zitten, maar ook veel genot in pijn. Even dwangmatig als we pijn proberen te vermijden, zoeken we naar genot.

Nog een overeenkomst is, dat we ons voortdurend zorgen maken, zowel over pijn als over genot. Van pijn zijn we bang om het te krijgen en van genot zijn we bang dat we het niet krijgen. Het kan zeer pijnlijk zijn om het gemis te voelen van dat wat ons genot geeft. Sterker nog: genot is pijn.

Voor ons lichaam is genot een simpele hier-en nu ervaring. Die ervaring is er gewoon, genot was daarvoor - of, komt pas daarna. Genot is dus in feite een geestesgesteldheid. Voor de geest is genot de stuwende kracht van ons bestaan, de drijfveer van onze daden, de bonus voor onze inspanningen en de troostprijs voor onze mislukkingen. Maar voor de geest is genot nooit in het huidige moment. Het is altijd gisteren of morgen. Uit de herinnering van gisteren ontstaat het verlangen naar morgen. En dat verlangen moet vervuld worden.

Daarom gaan we net zolang door, tot we verzadigd zijn. Maar ondanks het feit dat we verzadigd zijn, blijken we nog steeds niet vervuld. Vandaar dat we meer willen, beter of vaker, hoger of sterker. We snakken naar eten, suiker, nicotine, seks, alcohol, cafeïne, enzovoort.

Als we het ontdekken, zijn we echter zo gulzig, dat we het genot ervan nauwelijks ervaren. De zoektocht naar genot is zeer pijnlijk, omdat we er nooit genoeg van krijgen. Dus gaan we steeds weer opzoek naar meer, met pijn in ons hart.

Gepost door rebirthing op maandag 13 december 2010 1 reactie(s)

Zoeken naar vervulling

Gewoonlijk ga je volledig op in je plannen en ambities. Omdat je er heilig van overtuigd bent dat die je leven zin en betekenis zullen geven. Het geeft je een gevoel van 'ik besta', er gebeurt iets, ik heb een doel in mijn leven. En je hoopt daarmee je dromen, plannen en idealen gestalte te kunnen geven Afgezien je daarin slaagt of niet, je zult daar nooit voldoening in vinden. Want als je dromen niet uitkomen ben je zo al zo niet voldaan, maar ook als ze wel uitkomen blijf je je onvoldaan voelen. Het is dan net of er primair iets ontbreekt, alsof je iets fundamenteels mist. Toch blijft het verlangen naar vervulling bestaan. Het is een psychologische pijn wat voelt als een knagende innerlijke leegte, als een ontoereikendheid, of als zinloosheid. Die leegte was er altijd al, maar werd opgevuld door je plannen en ambities, zodat je de pijn niet voelde. Nu die leegte-vullers zijn weggevallen voel je die pijn in al zijn hevigheid . In eerste instantie zul je proberen de pijn te ontlopen of te ontkennen. Maar zo gauw je merkt dat dit niet lukt, ga je iets anders proberen. Je neemt dan drugs of alcohol, of je gaat aan reiki, meditatie of yoga doen. Uiteindelijk om iemand te worden die vrij is van pijn. Maar juist dit worden is de oorzaak van de pijn, het komt voort uit de neiging redding te zoeken bij iets wat buiten jezelf ligt. Waardoor je altijd met lege handen blijft staan. Ondertussen blijf je innerlijk groeien. Je wordt steeds spiritueler, liefdevoller en socialer. Maar in werkelijkheid ben je een wolf in schaapskleren, de duivel vermomd als heilige. Voor het oog van de buitenwereld ben je gelukkig en vrij, maar innerlijk voel je je leeg en lijd je pijn

Gepost door rebirthing op dinsdag 7 december 2010 8 reactie(s)

Adverteren
Zoek&Vind

Spiritualia
Contact