Over 'sterke verhalen' gesproken... Een Russische geoloog, Henry Silanov, die in het Russische Voronez woont, heeft een camera ontwikkeld waarmee foto's van het verleden gemaakt kunnen worden. Hij is een specialist in geofysische apparaten en heeft nu een fotostudio geopend waarin een collectie van 80 ongewone foto's te zien is - buitenaardse wezens, WWII soldaten, dinosauriërs, paranormale activiteiten en mensen uit lang vervlogen dagen.
Toen een meisje haar tent aan het inpakken was stond Henry klaar om haar te fotograferen. Het meisje stond op en liep op hetzelfde moment dat Henry het toestel afdrukte op hem af. Later, toen het rolletje ontwikkeld was zagen ze in plaats van een foto waar het meisje op Henry afliep een foto van het meisje hoe ze over haar tent gebukt zat. Precies zoals het geval was geweest enkele ogenblikken voordat het meisje op Henry toeliep en de foto was gemaakt. Henry Silanov had niet het actuele moment op de gevoelige plaat gelegd maar een moment in het verleden. Henry zelf zou als wetenschapper nooit accepteren als iemand zou zeggen dat hij foto's kon nemen van situaties in het verleden. Het zou absoluut ongeloofwaardig zijn, ware het niet dat hijzelf tientallen van dergelijke foto's heeft gemaakt.
Hij nam zijn eerste ongewone foto's in de Hermitage in St. Petersburg. Hij fotografeerde de troon van de Russische tsaren. De ontwikkelde foto toonde het gezicht van Peter de Grote, die inderdaad op die troon placht te zitten. Maar de geoloog heeft meer foto's gemaakt. Zo heeft hij ook een foto van een thermosfles op een graslandje gemaakt. Op de ontwikkelde foto van dit onderwerp is een vage omlijning van een melkemmer te zien. Terwijl ten tijde van de opname er echter geen emmer te zien was. Weer een andere foto is gemaakt van een afgebroken boom na een storm, de foto die daaruit ontwikkeld is toont op de plek waar de top van de boom zat nog een vage schaduw.
Henry gebruikt ongewone camera's om foto's van het verleden te maken. De lens is gewoonlijk bedekt met een dun laagje magnesiumfluoride om het ultraviolette gedeelte van het spectrum uit te filteren. Silanov gelooft echter dat dat nu precies de frequentie is die de film toelaat 'de herinnering van het veld' te veranderen. De wetenschapper gebruikt deze term omdat er op het ogenblik geen beter woord voor is. Henry denkt dat de ruimte een enorm hologram is, gevuld met informatie over alles wat er ooit in rondliep of er in geplaatst was. Bepaalde condities maken het mogelijk om de 'herinnering van de ruimte op te wekken.' De herinnering wordt gematerialiseerd in lichtkwantum, dat beelden uit het verleden terughaalt. Vele jaren ervaring met fotografische apparatuur kwamen goed van pas bij zijn nieuwe hobby.
Traditionele optische apparaten laten geen ultraviolette stralen door. Om een unieke lens te maken, gebruikt Silanov de kleinste korreltjes natuurlijke kwarts en analyseert deze op een spectrometer. Vervolgens smelt hij de korreltjes voor de lens en polijst ze met de hand. De film is ook bijzonder: hij heeft geen laagje gelatine dat ultraviolette straling uitfiltert.
Silanov nam de meeste foto's gedurende de zomermaanden, tijdens zijn jaarlijkse tochten naar de abnormale zones van de Hopyor rivier. De wetenschapper is de leider van de openbare wetenschappelijke expeditie Hopyor. Iedere zomer leidt hij een groep grenswetenschappelijke enthousiastelingen naar de rivierbedding om paranormale activiteiten te bestuderen. Hij heeft een foto van een bosje waar de omtrekken van soldaten op te zien zijn. Analyse wees uit dat het Tsjechische soldaten uit 1943 waren, die daar klaarblijkelijk gelegerd waren in de Tweede Wereldoorlog.
Een andere foto toont een man met kleren uit de oudheid. Het wordt verondersteld een Scyth te zijn; zij bewoonden dat gebied in oude tijden. Soldaten met puntige helmen brengen de strijders van de 'Gouden Horde' naar voren. Men kan touwen over de rivier zien naast de strijders - ze waren waarschijnlijk een soort brug aan het bouwen. Een andere foto laat een dinosaurus zien, die waarschijnlijk miljoenen jaren geleden aan het jagen was. Het is onmogelijk de tijdsperiode van de foto's te kiezen. De wetenschapper weet niet hoe hij zijn foto-tijdmachine moet controleren; hij heeft de tijdknop nog niet uitgevonden. Silanov probeerde vijf camera's tegelijk te gebruiken en alle foto's waren verschillend.
Vele professionele fotografen hebben - naar het schijnt - Silanov's foto's geanalyseerd en hebben geen technische fouten geconstateerd. Wie de 'vele' waren, weten we natuurlijk niet. Silanov hoorde van hen dat hij niet de enige was die mysterieuze dingen op zijn foto's ontdekte. De unieke camera is ook in staat foto's van overledenen te maken. Dit fenomeen heeft zijn eigen verhaal. De Amerikaan William Mummler nam in 1861 de eerste foto van een geest, vlak na het uitvinden van de fotografie. Hij nam een foto van zichzelf, maar was geschokt naast hem het doorzichtige beeld te zien van zijn nichtje Sarah, die in datzelfde huis 12 jaar geleden overleden was. Men kon een meisje in witte kleren naast Mummler zien staan.
Maar..., je kon het misschien raden: William Mumler ontdekte dat als je bij het afdrukken twee negatieven over elkaar legde als resultaat een foto met een ''geestesverschijning' kreeg. Later zou hij ook ontdekken dat als je een filmplaat dubbel belichte - dus twee afdrukken op een plaat - een soortgelijk resultaat gaf. Mumler begon een lucratieve handel in dit soort foto's. Hij portretteerde voornamelijk de rijkere personen waarbij hij door middel van dubbele belichting een 'geest' toevoegde. Meestal was dat een overleden dierbare van de geportretteerde. Mumler''s grootste truc was evenwel om de vrouw van de vermoorde president Lincoln zover te krijgen dat zij zich door hem liet fotograferen. Natuurlijk stond op het resultaat ook de 'geest'' van de vermoorde president. Iedereen was onder de indruk totdat Mumler een formele aanklacht aan zijn broek kreeg.
Henry Silanov heeft zijn eigen collectie van geesten op foto's. De wetenschapper zegt dat ze proberen te zeggen dat ze niet verdwenen zijn, maar dat ze ergens in een parallelle wereld voortleven, over ons wakend. Naar eigen zeggen is Henry een sceptisch persoon. Hij realiseert zich maar al te goed dat veel mensen nooit zijn theorieën zullen geloven, zelf als ze allemaal op foto's berusten. Maar wetenschappers zullen de 'herinnering van het veld' wel moeten gaan bestuderen als ongewone foto's van andere mensen meer bewijs opleveren van het bestaan ervan.
Nota: Na het lezen van dit nieuwsberichtje kan eenieder van ons een eigen mening vormen. Voor degenen die nog twijfelen ...: in een TASS-artikel lazen we dat dezelfde Henry Silanov beweerde dat er tussen 23 september en 27 september 1989 zes UFO's op aarde waren geland ..., namelijk in Voronez, Rusland. Hij zei daarbij dat de getuigen vooral kinderen waren, en verklaarde dat hij er geen seconde aan twijfelde dat die kinderen de waarheid spraken. -