In een vorig nieuwsberichtje hebben we reeds melding gemaakt van het boek 'Het licht dat ik ben'. In onze afdeling 'Eclecticus' zullen we op de daarin besproken thema's veel dieper op ingaan, maar hier is alvast een klein voorsmaakje... Op bladzijde 19 lezen we dit:
"En dus stond ik op. De anderen keken naar mij. Ik begon met een loopmeditatie om de kleine cirkel van onze stoelen heen. De anderen deden algauw mee.
Het gaat erom je mond dicht te houden en zo weinig mogelijk te denken door je te richten op de sensaties in je voeten terwijl je loopt. Deze keer vroeg ik de aanwezigen om alles te vergeten wat ze ooit geleerd hadden, alsof zij zojuist in deze kamer waren geboren en alles als nieuw en vreemd ervoeren.
Ik vroeg hun om de aandacht op het Nu te richten, enkel op het Nu, alsof gedachten aan het verleden of de toekomst ondenkbaar waren. Ik herinnerde mij Harding's beschrijving van een autorit waarbij hij, zelf geheel bewegingsloos, de telefoonpalen voorbij zag flitsen. Ik vroeg iedereen hetzelfde te doen, en zich voor te stellen dat het tapijt bewoog en niet zij, alsof de stoelen voorbijgleden en de kamer wild bewoog als zij draaiden.
Sommigen moesten lachen. Na een minuut of twee gingen we weer zitten. Ik vroeg de groep om naar het plafond te wijzen, op hun hand te letten, en te zien waar hun vinger naar wees, in dit geval de platen van het systeemplafond en de fittingen van lampen. Vervolgens wezen wij naar de muur, de vloer, ...
- Wordt voortgezet, aangevuld én besproken in 'Eclecticus' onder de hoofding: 'Over de Loopmeditatie en het zelfbehoud van energie' -