ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Over het intensieve gebruik van Rilatine rezen nieuwe vragen op

Een belangrijke Amerikaande studie naar ADHD-medicatie leverde ontluisterend resultaten op.
door Angelus - dinsdag 18 april 2017 17:00

Het meest gebruikte medicament tegen ADHD is methylfenidaat. Dat wordt in onze gewesten verkocht onder de namen 'Rilatine' en 'Concerta'. In België kregen in 2014 27.854 patiënten, waarvan 26.214 minderjarigen, het voorgeschreven.

Op Wikipedia kunnen we lezen dat ADHD (attention deficit hyperactivity disorder), ook wel aandachttekort-hyperkinetische stoornis of aandachttekort-hyperactiviteitstoornis genoemd, in het diagnostisch handboek DSM-IV-TR opgesplitst wordt in vier verschillende types. Personen met de meest in het oog springende vorm van ADHD zijn beweeglijk, onrustig en minder voorspelbaar in hun motoriek en in hun denken. Ze zijn gevoelig voor prikkels van buitenaf, maar zoeken de prikkels zelf op wanneer die ontbreken.

Het 'aandachttekort' slaat niet op onvoldoende aandacht krijgen. Wel kan iemand met ADHD onvoldoende aandacht schenken aan zijn of haar omgeving doordat het niet goed mogelijk is om de aandacht bij één ding tegelijk te houden (concentratiegebrek). Iemand met ADHD is dan ook snel afgeleid.

Symptomen

Hyperactiviteit kan zich uiten door lichamelijke onrust, maar ook door innerlijke onrust en impulsiviteit. Bij hyperactiviteit kan er ook sprake zijn van overmatige beweeglijkheid. Deze beweeglijkheid is door ADHD'ers vaak moeilijk te onderdrukken. Sommige ADHD'ers lijken zelf weinig tot niet bewust van hun eigen beweeglijkheid tot zij hierop gewezen worden. De mate en manier van beweeglijkheid is voor elke ADHD'er verschillend. Sommigen maken voornamelijk grote bewegingen met benen of armen, sommigen friemelen meer met de vingers en handen. De beweeglijkheid kan in verschillende situaties ontstaan of verergeren. Over het algemeen zijn dat situaties met stress of een drukke omgeving (een situatie waarin veel prikkels moeten worden verwerkt).

Impulsiviteit betekent, dat indrukken worden gevolgd door bijbehorend handelen. De handelingen moeten direct plaatsvinden en kunnen niet worden uitgesteld. Handelingen die eenmaal in gang zijn gebracht kunnen niet meer worden gestopt en moeten eerst worden afgemaakt. Afhankelijk van de situatie waarin zich de impulsiviteit voordoet kan deze tot problemen leiden. Er kan vaak minder goed onderscheid worden gemaakt tussen belangrijke en minder belangrijke zaken. Bij taken worden dan verkeerde prioriteiten gelegd.

De combinatie van bewegelijkheid en impulsiviteit zijn kenmerkend voor het drukke gedrag van personen met ADHD.

Bij een overmaat aan van prikkels zoals achtergrondmuziek in winkels, sterke geuren, veel mensen in zijn omgeving, enzovoort, zal een persoon met ADHD zich indien mogelijk liever in een rustige omgeving terugtrekken.

De symptomen zijn het duidelijkst zichtbaar in de vroege kinderjaren. De diagnose wordt dan ook vaak gesteld wanneer een kind nog op de basisschool zit.

De symptomen veranderen geleidelijk naarmate kinderen volwassen worden. De hyperactiviteit en impulsiviteit worden minder duidelijk zichtbaar en de problematiek verschuift naar meer subtiele symptomen zoals innerlijke onrust, onoplettendheid, gebrek aan organiserend vermogen en vermindering van gedrag m.b.t. uitvoerende taken.[1] Mogelijk omdat de volwassene na verloop van tijd beter met zijn/haar beperkingen leert om te gaan en de maatschappij aan volwassenen andere eisen stelt.

Volwassenen met ADHD zijn gebaat bij een vaste structuur in hun werk waarin men optimaal kan functioneren. Men kiest soms onbewust een omgeving waar men minder last ervaart.

Rilatine remt de groei van kinderen af

In de Verenigde Staten lijden meer dan 6 miljoen kinderen aan ADHD. 24 Amerikaanse onderzoekers volgden 16 jaar lang een grote groep kinderen met ADHD. Hun MTA-studie is het grootste en meest omvattende onderzoek ooit naar de gevolgen van langdurig gebruik van medicatie tegen ADHD, zoals Rilatine. 515 kinderen namen deel, tot ze halfweg de twintig waren. De resultaten deden opnieuw vragen rijzen over intensief gebruik van medicatie.

1. Wat zegt de studie?

Kinderen die langdurig Rilatine of Concerta slikken, zijn op volwassen leeftijd beduidend kleiner. Gemiddeld waren ze 2,55 cm kleiner dan hun leeftijdsgenoten uit de controlegroep. Voor de groep die langdurig en consistent medicatie had genomen, liep het verschil op tot gemiddeld 4,7 cm.

Bovendien zijn de symptomen door het medicatiegebruik niet verminderd. Na jarenlang pilletjes slikken, hadden volwassenen nog evenveel last van ADHD.

In 2016 werden de nieuwe resultaten naar buiten gebracht, die ernstige vraagtekens zetten bij de doeltreffendheid van de medicatie op lange termijn. Zo zou 60 procent van de deelnemers - zelfs zij die medicatie namen - als volwassene ook nog de symptomen vertonen van de aandoening.

Stephen Hinshaw, een van de onderzoekers achter de studie, lichttr de resultaten toe. “Wie de medicatie neemt, heeft op korte termijn minder last van de symptomen. Op lange termijn zie je dat ze, zodra ze stoppen met de medicatie, gewoon weer naar hetzelfde niveau evolueren als patiënten die nooit medicatie genomen hebben.”

2. Waarom groeien kinderen minder?

‘Rilatine is een amfetamine-achtige stof’, zegt toxicoloog Jan Tytgat van de KULeuven. ‘Amfetamines remmen de eetlust af. Het is niet verwonderlijk dat kinderen of jongeren die medicatie slikken tegen ADHD, minder honger hebben. Als ze systematisch minder eten, remt dat de groei van hun organen en hun lichaam af.’

‘Ouders of dokters die merken dat een kind onder Rilatine minder eet, kunnen daar iets aan doen’, zegt hij. ‘Je kunt hen dwingen toch hun bord leeg te eten, ook al hebben ze geen honger. Dan is er in principe geen probleem.’

3. Moet Rilatine in de ban?

De meeste experts vinden van niet. ‘In bepaalde gevallen wegen de nadelen niet op tegen de voordelen’, zegt Ria Van Den Heuvel, directeur van het ADHD-expertisecentrum 'ZitStil'. ‘We weten al jaren dat groeiverlies een neveneffect is. Laat ons vooral de ouders en jongeren voor wie dit een laatste redmiddel is, niet met een schuldgevoel opzadelen. Als de diagnose heel duidelijk is en het kind goed opgevolgd wordt door een neuroloog of een psychiater, is medicatie wel degelijk een goede optie.’

5 tot 7 procent van de kinderen en 3 tot 5 procent van de volwassenen zou ADHD hebben. ‘Rilatine onderdrukt de symptomen, meer niet’, zegt professor Tytgat. ‘Of beter: het kanaliseert de energie. Laat een kind met ADHD alleen in de keuken en na tien minuten is die herschapen tot een chaos. Met Rilatine zal dat kind nog één kast leeghalen. Neem die medicatie weg, en het vervalt weer in zijn chaotische actieve gedrag.’

Ook Eric Schoentjes, jeugd- en kinderpsychiater aan het UZ Gent, hoedt zich voor paniekreacties. ‘Het is goed dat we dit soort studies hebben. Er is weinig medicatie die we voorschrijven aan kinderen die al zo lang en zo goed wordt opgevolgd. Het bewijst opnieuw wat veel psychiaters zeggen: schrijf het alleen voor als het echt nodig is. En volg de kinderen goed op. De resultaten vallen al bij al mee, al zijn er nog neveneffecten die we onderschatten. Zoals het effect op het zelfbeeld van een kind dat elke dag een pilletje moet slikken om flink te zijn.’

4. Zijn er alternatieven?

Als medicatie gecombineerd wordt met therapie, kan de dosis tot een kwart lager, zeggen de MTA-onderzoekers. De effecten op het gedrag zijn even groot, maar de gevolgen voor de groei minder ingrijpend. Alleen: de combinatie met psychotherapie of andere vormen van begeleiding blijft ook in ons land een heikel punt. ‘Je kan aangepaste regimes instellen op school’, zegt Eric Schoentjes. ‘Kinderen met ADHD kortere aandachtsprinten laten trekken en hen tussendoor meer laten bewegen. Maar dat is kostelijker en tijdrovender dan gewoon een pilletje nemen.’

‘De overheid schrijft voor dat er moet worden ingezet op goede opvoedingsomstandigheden en een positieve relatie tussen ouders en kinderen met ADHD’, zegt Ria Van Den Heuvel. ‘Maar helaas wordt psychologische begeleiding niet terugbetaald, en wordt er te weinig geïnvesteerd in opvoedingsondersteuning.’

Laat deze studie vooral een waarschuwing zijn voor recreatief gebruik van de medicatie, vindt Jan Tytgat. ‘Jongeren die op Rilatine studeren om zich beter te kunnen concentreren, en die het blijven slikken door de euforie de ze erdoor ervaren. Dat gebeurt, helaas, nog steeds.’

Moraal van het verhaal: de onderzoekers raden aan om medicijnen als Rilatine niet te snel voor te schrijven en er erg voorzichtig mee om te springen.

Bron: Wikipedia & De Standaard

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2017 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht