ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Naast de talrijke werklozen zijn er in België honderdduizenden langdurige zieken

In 10 jaar tijd is het aantal langdurig zieken met bijna 70 procent toegenomen.
door Angelus - zaterdag 15 april 2017 18:25

Ooit was er een tijd dat mensen zich niet konden veroorloven langdurig ziek te worden, zelfs indien de karottentrekkers, parasieten en profiteurs het graag hadden gewild - en, daarmee bedoel ik: dat personen, die toen ziek waren, dan ook écht ziek waren.

Eind vorig jaar zaten er in België bijna 392.000 mensen langer dan een jaar ziek thuis. Dat zijn er 20.000 meer dan in 2015 en het hoogste aantal ooit. Deze jarenlange aangroei van het aantal langdurig zieke werknemers, waardoor intussen 5 procent van de bevolking tussen 20 en 64 jaar ziek thuis zit, is één van de grootste problemen van de Belgische sociale zekerheid.

Het is alsof er velen zijn die anderen naäpen... In tien jaar tijd is het aantal langdurig zieken met bijna 70 procent toegenomen, waardoor de kostprijs van hun uitkeringen is gestegen tot boven 5 miljard euro.

Bovendien ondermijnen die zieken de gedane inspanningen om de uitgaven voor de werkloosheid fors in te perken. Het aantal werklozen is vorig jaar met 40.000 gezakt, maar het effect wordt voor de helft tenietgedaan door de stijging van het aantal langdurig zieken.

Als remedie daartegen is de Belgische overheid eind vorig jaar begonnen met het begeleiden naar werk van zieken die volgens artsen nog kunnen werken.

Om druk op de ketel te zetten heeft de regering-Michel eind vorige maand beslist om zieken, die niet meewerken aan hun terugkeer naar werk, een lichte sanctie te geven, waaronder: 10 procent van hun uitkering verliezen.

Ook grote bedrijven die onvoldoende doen, kunnen een boete krijgen. Het is voor hen dan ook meer dan logisch dat ze erg geïnteresseerd zijn in een ontslag 'aan te bieden' op basis van medische overmacht. ‘Alsof ze grote kuis lijken te willen houden onder hun langdurig zieke werknemers,' klonk het.

Maar, als extra bescherming is er de regel dat een werknemer pas kan worden ontslagen na de volledige procedure voor re-integratie.

Re-integratieplan

De ziekenfondsarts moet zelfs uiterlijk twee maanden nadat de desbetreffende zieke arbeidsongeschikt is geworden, nagaan of deze opnieuw aan de slag kan gaan in zijn vroegere- of een aangepast functie bij zijn oude werkgever. Komt de ziekenfondsarts tot de vaststelling dat de zieke nog kan werken, dan moet samen met de arbeidsgeneesheer van het betrokken bedrijf een re-integratieplan opgesteld worden. Dat plan moet uiterlijk 19 weken na het begin van de ziekte klaar zijn. De zieke werknemer verliest niet alleen 10 procent van zijn uitkering als hij aangepast werk weigert, ook als hij niet meedoet aan het re-integratieplan, verliest hij 10 procent van zijn uitkering.

Bron: Knack.be & Seniorennet.be

Commentaar


Ulisis Gepost op: 17/04/2017 9:37:07
Ulisis

Oordelen, veroordelen, beoordelen en stigmatiseren... is al het 2de artikel over dit onderwerp en de 2de maal zo stigmatiserend. Ik ben zelf hartpatient (sedert mijn 51ste, nu 57 jaar) en werkt nog deeltijds met toestemming van de GRI maar ik ben "op". Ken mensen met kanker, met .... sommigen daarvan durven de straat niet meer op omwille van de aanvallen op zieken. Wees genuanceerder in de teksten, het enige wat je bereikt is een verdere stigmatisering en polarisering. Weinig "spiritueel" in mijn visie. Johan

 


Angelus Gepost op: 17/04/2017 18:03:35
Angelus

Beste Ulisis/Johan, jij bent slechts ééntje van die 392.000 zieken, en als je de inhoud van deze blog stigmatiserend en polariserend vind, is dat jouw vertaling ervan. Lees hetgeen er daadwerkelijk staat, en luister niet naar jouw eigen, onheilzame gedachten. Ofwel behoor je tot de naäpers, de profiteurs en karottentrekkers, ... ofwel ben je wel degelijk ziek. Maak een keuze, en reageer dan. Of, ga je het bestaan van die eerste groep goedkeuren? Volgens mij wordt het zelfs hoog tijd dat er daarin grote kuis wordt gehouden.

Bovendien werk jij nog deeltijds..., dus snap ik niet waarom je vanuit een vorm van slachtofferrol reageert: alsof je bij die eerste groep hoort, ik jou aanviel, en ik het enkel en alleen op jou had gemunt. Kortom: jouw vertaling trekt op niets. :-)  Enkel hoop ik dat je geen andere mensen tracht te genezen... :-)

Genuanceerder? Al mijn blogs zijn nu eenmaal bedoeld om mensen te laten na-denken, waarbij niemand dus akkoord hoeft te gaan met al hetgeen ik schrijf, integendeel - want, elke mens heeft recht op een eigen mening. Jij dus ook. Het spijtige is, dat er  in jouw woorden geen greintje meerwaarde voor de lezers schuilt, behalve het feit dat we nu weten dat je je als het ware voor de tweede maal aangevallen voelde, jezelf daardoor ergerde, en je jezelf verplicht voelde om vanuit een soort van slachtofferrol een tegenaanval uit te voeren.

Weinig 'spiritueel'? Wat versta je onder dat woord? Als ik jouw woorden herlees, ben ik ervan overtuigd dat het geen thema is dat ik met jou zou willen bespreken. Weet daarbij, dat ik niet naar jouw mond zal praten, en dingen vertellen zal die momenteel in jouw brein nog geen plaatsje hebben. In elk geval: bedankt voor jouw 'echt interessante' commentaar, waarvan sommige lezers misschien kunnen smullen. Je klinkt als een zeer voorbeeldige mens, die niet oordeelt, veroordeelt, beoordeelt en stigmatiseert... :-)

Och, laten we er eens om glimlachen, en elkaar een zielige paasmaandag toewensen.

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2017 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht