ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

Manen van Jupiter kunnen water en dus leven bevatten

Zowel water, energie, evenals scheikundige ingrediënten, die leven mogelijk maken, werden op Enceladus gevonden.
door Angelus - vrijdag 14 april 2017 23:36

Terwijl onze Zon de Aarde voedt, voedt de Aarde op haar beurt de Maan, Zon en planeten. Hoe die voeding geschiedt, en wat die precies inhoudt, ga ik nu niet nogmaals over uitweiden, maar ooit zullen wetenschappers inzien dat ook de Zon door al zijn omringende planeten, waaronder Jupiter met zijn manen, wordt gevoed.

Op Wikipedia lezen we daar, onder andere, het volgende over: "De Zon is een G-type hoofdreeksster uit de middelgrote klasse. Ze is met een massa van zo'n 1989 quadriljoen ton, dat is gelijk aan 332.946 maal de massa van de Aarde, verreweg het zwaarste object in ons zonnestelsel.

De Zon bevat 99,86% van de massa van ons volledige zonnestelsel. Deze massa bestaat voornamelijk uit waterstof, in de buitenste lagen zo'n 91 molprocent, of 70 massaprocent. Het andere veelvoorkomende element is helium, zo'n 9 molprocent, of 28 massaprocent. In het centrum van de Zon, waar door kernfusie waterstof wordt omgezet in helium, is het gehalte aan waterstof vermoedelijk lager (35 massaprocent) en dat aan helium hoger (63 massaprocent)."

Enerzijds moet dat waterstof van ergens komen, tenzij de Zon zélf over genoeg voorraad beschikt, maar anderzijds kan het door andere bronnen worden gevoed. Noteer hierbij dat het menselijke, formatorische denken indertijd moeilijk kan aanvaarden dat er onder de oppervlakten, zelfs tot rondom de kern van sommige hemellichamen ijs bevindt.

Maar daarin is verandering aan het komen, en komt het meer en meer aan het licht dat er op sommige planeten water te vinden is waarin dan ook leven mogelijk is.

Anders gezegd: als mensen zeggen dat er in de ruimte ook leven te vinden is, kunnen ze groot gelijk hebben, zolang ze maar hun verbeeldingswereld in toom houden, en niet afkomen met marsmannetjes, of met andere buitenaardse wezens met hun vliegende schotels.

Zo heeft NASA gisteravond bekend gemaakt dat wetenschappers er met de Cassini ruimteverkenner in geslaagd zijn om in de pluimen, die door geisers op Enceladus, één van de 65 bekende manen van Saturnus, worden uitgestoten, moleculair waterstof te ontdekken.

Die maan heeft hoogstwaarschijnlijk onder zijn dikke ijskorst een vloeibare oceaan en de ontdekking van het waterstof betekent dat er op Enceladus een belangrijke bouwsteen is voor mogelijk aanwezig leven.

Cassini is enkele keren dwars door zo’n pluim gevlogen tijdens een scheervlucht, en bij de laatste daarvan bleek dat men nu met Cassini’s 'Ion and Neutral Mass Spectrometer' (INMS) moleculair waterstof heeft aangetroffen, wijzend op een geochemische energiebron in de oceaan, die te maken heeft met een soort wisselwerking tussen het water en de rotsen. Op Aarde komen dergelijke wisselwerkingen ook voor in de oceanen, bij hydrothermische vulkanische bronnen, bijvoorbeeld. Uit onderzoek bleek dat daar ook microbacterieel leven goed kan gedijen.

Voor het ontstaan van leven zijn ze drie belangrijke voorwaarden, namelijk: de aanwezigheid van water, energie en scheikundige ingrediënten. Alle drie blijken nu aanwezig te zijn op Enceladus - want, de metingen gaven aan dat de pluimen voor 98% uit water en andere moleculen, zoals kooldioxide, methaan en ammonia bestaan. Op de bodem van de onderaardse oceaan op Enceladus zouden de rotsen en het water in wisselwerking met elkaar staan, zoals afgebeeld in de illustratie hieronder.

Door een proces dat 'methanogenese' wordt genoemd, een chemische reactie die ook op Aarde plaatsvindt, zou leven kunnen ontstaan, waarbij het moleculair waterstof verbindingen aangaat met kooldioxide  en waarvan methaan een restproduct is.

Verder lezen we op Wikipedia het volgende over elektrische verbindingen...: "Het ruimtevaartuig Cassini heeft gemeten dat de geisers op de zuidpool van Enceladus geïoniseerd zijn en dat daar een elektrische stroom loopt. Die elektrische stroom maakt deel uit van een gesloten stroomcircuit. Dat circuit bestaat uit Saturnus en Enceladus zelf met daartussen (geleidend) plasma. De stroom loopt van de noordpool van Saturnus langs magnetische veldlijnen die Enceladus omvatten terug naar de zuidpool van Saturnus.

De door de geisers uitgestoten geïoniseerd water, zuurstof en organische stoffen vormen een toroïde van plasma, met een grotere dichtheid dan gebruikelijk in de ruimte, rond Saturnus. Er zijn metingen gedaan aan warme plekken op de zuidpool van Enceladus, de zogenaamde 'hot spots'. Deze hot spots zijn te correleren met de geisers. De hypothese ligt dan voor de hand dat deze warmte ontstaat door elektrische opwarming vanwege de elektrische stroom die door de elektrisch-geleidende geisers loopt en daardoor plaatselijk een hoge stroomdichtheid kan verkrijgen. Deze elektromagnetische verschijnselen spelen een belangrijke rol in de plasmakosmologie."

Naast de ontdekking van moleculair waterstof op Enceladus heeft de NASA nog meer ontdekt, namelijk: nog meer pluimen bij geisers op Europa, een andere grote maan van Jupiter.

Europa bezit een ijle atmosfeer van zuurstof. Het oppervlak bestaat uit ijs en kent zeer weinig hoogteverschillen. Onder het ijs vermoedt men een vloeibare oceaan van water met daar weer onder silicaatrots en een kern van ijzer, , zoals bleek uit metingen van het magneetveld.

Omdat er op Europa sprake is van tektoniek, staat vast dat deze maan geologisch actief is. Wellicht bevindt zich onder het bevroren oppervlak dus vloeibaar water, waarin eventueel buitenaards leven zou kunnen voorkomen. Om dit nader te onderzoeken is voor 2020 door de NASA de Europa Jupiter System Mission voorzien.

Met de Hubble ruimtetelescoop heeft men Europa bestudeerd, en in 2016 ontdekte men die pluimen, die eerder al waren gezien. Ze bereikten volgens de waarnemingen van Hubble een hoogte van 100 km. Daarmee is Europa, ná Enceladus, de tweede maan in het zonnestelsel waar men geisers met pluimen van uitgestoten gassen heeft ontdekt. De pluimen komen voor in een gebied waar de sonde Galileo eerder een warme plek op Europa aantrof.

Bron: Wikipedia, Arie Bouwen & NASA

Commentaar


Wees de eerste om te reageren!

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


School voor ontwikkeling van De Innerlijke Mens


Adverteer op Spiritualia
Adverteren
Zoek&Vind
Meer
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2017 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden | Auteursrecht