|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
dinsdag 21 februari 2012 17:05
|
|
|
|
|
|
|
Ik weet niet in welke mate je van foto’s houdt waarop dieren staan afgebeeld, maar op de website van National Geographic kun je je hartje ophalen. Op deze aardbol leven er miljoenen verschillende levenssoorten, die – volgens sommige grote denkers: over miljarden jaren ‘toevallig’ zijn ontstaan.
Zalig die armen van geest. Ze hebben hoegenaamd geen besef van het hoe noch van het waarom planeet Aarde elke 100 jaar als het ware wordt 'veredeld' teneinde haar 'bewustzijn' te verhogen. En ja: de mens maakt er ook deel van uit. Weet, dat we van heel ver komen: ooit bestond de mensheid uit holbewoners. Maar geef ons nog 1.000 jaar, minstens, gewoonweg omdat planeet Aarde het zo wilt en Moeder Natuur staat tot haar dienst.
Ook is het knap om op te merken dat de ene diersoort in functie leeft van de andere. Daar bedoel ik mee: dat de ene soort als voeding dient voor de andere soort - en, van zodra er een schakel in die voedingsketen wordt verbroken, ontstaat er chaos. Tijdelijk toch.
Helemaal bovenaan in de verschillende voedingsketens sterven diersoorten automatisch uit. Denk aan de dinosaurussen en andere saurussen, bijvoorbeeld. Ook dat is een wet van Moeder Natuur. Indien dieren niet meer tot voeding voor andere levende organismen - lees: 'hogere diersoorten' - dienen, zijn ze wel genoodzaakt uit te sterven.
Anderzijds wordt er van hun lichamen nog duchtig gefeest. Van zodra ze zijn overleden, bedoel ik. Denk maar aan de aasgieren, de hyena’s, de wormen, de schimmels, de bacteriën en de microben, enzovoorts. In wezen gaat er niets op deze planeet verloren. Zelfs de mens ontsnapt er niet aan. Knap, hé!... - hoe dat alles zo mechanisch in elkaar zit.
Moest ik een dier zijn, met hetzelfde niveau van bewustzijn dat ik nu heb, twijfel ik er sterk aan of ik wel zou willen blijven leven. Bovendien zou ik mijn soortgenoten adviseren om samen met mij bewust uit het leven te stappen om niet de dag af te wachten waarop we als voeding dienen van een sterkere diersoort. En, in afwachting van die dood: onszelf met lagere soorten te voeden, en er maar op los te copuleren... teneinde voor het nageslacht te zorgen. Allemaal om planeet Aarde en Moeder Natuur te dienen.
Och..., alles verkrijgt de betekenis die we er zélf aan willen geven, nietwaar? Hoe minder we erover na-denken, des te beter - en, wakker worden doet pijn. Geloof me! Doch enkel en alleen bewust lijden heeft zin, adviseerde Gurdjieff ons.
Het is een groot geluk dat geen sterveling deze woorden begrijpt. Een Jezus, een Boeddha, en een paar duizend anderen waren een uitzondering daarop.
Een tip, gericht aan de Eclecticus: denk aan 'weten, zijn, begrijpen'.
O ja..., ik had het over afbeeldingen. Hieronder vind je er dan ook enkele voorbeelden van. Om van te snoepen! Nu weet ik ook waarom eekhoorntjes zo’n lange staart hebben. Ideale voeding voor de weetjesmens in mijzelf.
Geniet van de prentjes en vergeet gerust wat ik zonet allemaal schreef! Een andere keuze heb je tenslotte niet..., of dacht je van wel? Praat eens met jezelf. Met de inhoud van jouw brein, bedoel ik.
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.