ProfielWie ben ikMijn interessesMijn poëzieBerichtenVriendenBeheer

De modewereld: een wereldje die ik niet begrijp …

Angelus Auteur
Angelus

Geplaatst op
zaterdag 18 februari 2012 1:42

Ik weet dat er iets met mijn hersenen scheelt. Vooral, omdat ik er de modewereld nooit mee heb kunnen begrijpen. Als ik, bijvoorbeeld, op een foto Walter Van Beirendonck zie afgebeeld staan, met op zijn borst en buik de uitspraak ‘Een gezonde geest in een gezond lichaam’, voel ik me klein worden, zeer klein.

In kranten wordt hij beschreven als één van de Antwerpse 6: de zes bekendste modeontwerpers die aan de Antwerpse Academie afstudeerden tussen 1980 en 1981. Ook Ann Demeulemeester, Dries van Noten, Dirk van Saene, Dirk Bikkembergs en Marina Yee behoren tot die top 6. En, op foto’s komt Walter imposant over. Een reus van een vent, zou men kunnen zeggen.

Oké, het zijn maar uiterlijkheden en maskers van persoonlijkheden, die over de jaren verrimpelen en vervagen. Bovendien is wat ik hierboven schreef helemaal niet waar. Ik ben in het geheel niet onder de indruk van zijn verschijning, maar wat wél waar was, is dat ik de modewereld nooit heb kunnen begrijpen.

De media helpt soms een handje mee. Het meest clowneske wordt soms opgehemeld en met woorden beschreven die het poëtische bijna evenaren. Ook de inhoud van de breinen van die verslaggevers moet enorm verschillen met de mijne. Maar, ik gaf reeds toe dat ik niets, maar ook niets van de modewereld begrijp.

Meermaals vroeg ik me af wie de dingen, die sommige designers ontwerpen, willen dragen. Moest men mij bepaalde zaken gratis aanbieden, nog kwam ik er niet mee op straat. Ik ben nu wel niet meer van de jongste - doch, ook 40 jaar geleden zou ik het niet hebben gewaagd.

Doodgewone aardappelzakken, bijvoorbeeld, kunnen tegenwoordig worden omgetoverd in choquerende, burleske kledingsstukken waarop een merknaam prijkt. Ik keur die dingen niet af, prijs hen ook niet goed, maar begrijpen doe ik het niet.

Toegegeven: waar vraag is, moet aanbod zijn - en omgekeerd. Omgekeerd, met een klein nuanceverschil: waar aanbod is, moet de vraag meestal nog worden gecreëerd.

Walter Van Beirendonck betreft... Al het gecreëerde aanbod kun je bewonderen in de eerste overzichtstentoonstelling van het boek 'Dream the world Awake'. "Een jaar geleden ben ik begonnen met dit project, en ik ben er zo fier op," beweerde hij toen.

Anderen nemen de woorden uit mijn schrijfpen: “Een rode sjaal als symbool voor HIV, een SM-pakje maar dan in tricot en zachte kleuren, een schaambuidel in de vorm van een vleermuis, ... niets is Walter Van Beirendonck te gek.”

"Het gaat me niet om choqueren. En ook niet om humor. Wat ik wil, is moeilijke thema's bespreekbaarder maken. Luchtiger misschien ook, maar vooral toegankelijker. HIV is een zwaar thema, net als SM. Mensen durven er niet over praten, zelfs niet over luchtigere dingen als seks. Via mijn kledij probeer ik een debat op gang te trekken," zei Walter Van Beirendonck daarop.

Walter legde zijn boeken neer... Dat Walter doorheen de jaren steeds bewuster met geld is moeten omspringen, bevestigt ook de curator. "Toen hij nog met het merk Mustang samenwerkte, verdiepte Walter zich voornamelijk in technologische nieuwigheden, ook op ontwerpvlak. Nadat die samenwerking werd stopgezet, keerde hij terug naar de ambachtelijke technieken. Walter had plots de financiën niet meer om nodeloos te investeren in nieuwe ontwerptechnieken en focuste zich meer om de aloude naai- en borduurwerken."

Nu moet ik toegeven dat ik Walter Van Beirendonck niet persoonlijk wil aanvallen. Ik ken die man zelfs niet. Nochtans ben ik ervan overtuigd dat hij wist wat hij deed - net als eender welke andere sterveling - en beschouw hem als een enfant terrible in de modewereld. Nogmaals: een modewereld, die ik onmogelijk begrijpen kan.

Bekijk onderstaand filmpje en misschien is er iets bij waarmee je wenst rond te lopen ..., indien je er wilt en voor kunt betalen, natuurlijk. En dan verschieten mensen dat ze failliet gaan. Toch vond ik het grappig om naar de beelden te kijken. En, mevrouw, of jongedame: ditmaal zijn het allemaal mannen. Geniet ervan!




Nabericht 7/3/2012: Circa 450 collectiestukken van de failliete modeontwerper Walter Van Beirendonck en de hele inboedel van zijn concept store worden online geveild. Curator Anne-Marie Elants, die sinds het faillissement van drie weken geleden een manier zoekt om nog zo veel mogelijk schuldeisers te betalen, zag geen andere mogelijkheid. Ze onderhandelde een paar weken lang met kandidaat-kopers, maar die boden niet voldoende voor de inboedel van de concept store.

De veiling gaat volgende week van start en duurt hooguit twee weken, luidt het bij veilinghuis Moyersoen uit Wilrijk. "We bieden 392 kledingstukken aan en zowat zestig accessoires. De startprijs is voor elk item nul euro," luidt het.

Ook de hele inboedel van de concept store wordt aangeboden, zoals paspoppen en winkelrekken. Het meest opvallende item is een acht meter lange, twee meter hoge polyester beer die als kast voor de kinderkleren diende. De beer, ontworpen door Van Beirendonck in 1998, zou zeker 36.000 euro waard zijn. Maar ja, wat men ervoor wil geven is nog de vraag... in de veronderstelling natuurlijk dat iemand het wilt 'hebben'. Hopelijk brengt dit ene stuk meer op dan alle 450 collectiestukken tezamen. Maar ik vermoed dat dit een probleem is voor de curator en niet meer voor Walter Van Beirendonck.

Commentaar


eagle Gepost op: 18/02/2012 11:54:29
eagle

Moest morgen iedereen in dergelijke clowneske harlekijnachtige kleding rondlopen, je zou inderdaad denken dat je droomt en uit deze nachtmerrie willen ontwaken om vast te kunnen stellen of je niet gek bent geworden. Ben je zeker dat de naam van deze ontwerper Beirendonck is en niet ‘Bierendonck? Het zou alleszins beter bij hem passen, want de modeshow lijkt wel ontworpen door iemand die aan delirium tremens lijd.

‘Alles wat je denkt moet kunnen’, dat lijkt het hedendaagse adagium te zijn. Ik heb bij deze modeverschijnselen hetzelfde gevoel als bij veel moderne kunst, al is het woord kitsch hier veel beter op zijn plaats. De enige kunst die ik zie in dergelijke kinderlijke uitspattingen, is hoe het mogelijk is dat men dergelijke verzinsels aan iemand heeft kunnen verkopen of heeft mogen tentoonstellen.

Als ik naar deze modeshowbeelden keek, had ik het gevoel dat ik rondliep in een kleuterklas. Daar zou dit zeker gesmaakt worden. Alleen had ik mij de kleuterjuf enigszins anders voorgesteld  en de kleuters iets kleiner en een beetje jonger.    

Maar laat ik eindigen met een positieve noot. Als de mensen zo iets morgen in het openbaar moesten dragen, dan zou ik mij steeds herinneren dat dit soort leven een spel is dat niet al te ernstig moet worden genomen. Het is een externe droom, en waar externe dromen zijn daar zijn ook externe slaapwandelaars en dat betekent dat ik als waarnemer van dit alles op dat moment wakker ben. Bedankt Bierendonck!          

Reageer


Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.

Mijn naam:    
Mijn e-mail adres:    
Mijn commentaar:
Verificatie:
Typ de code hierboven in:
 


Adverteren
Zoek&Vind
Spiritualia
Contact
Copyright © 2008-2012 Spiritualia. Alle rechten voorbehouden. | Privacy Statement | Gedragscode | Algemene Voorwaarden