|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
maandag 6 februari 2012 19:24
|
|
|
|
|
|
|
Zaterdagavond is een 20-jarige jongen uit Knokke-Heist uit het leven gestapt omdat hij de breuk met zijn vriendin niet kon verkroppen. Niet onder een trein, maar hij sprong in het ijskoude water voor de kust van Groot-Brittannië en weigerde gered te worden door zijn vrienden. Over vastberadenheid gesproken...
Kevin Despiegelaere uit Knokke-Heist werkte als visser bij nv shannon b.462. Op zaterdag 19u Belgische tijd stuurde de bemanning van de B 462 ‘Vidar’ aan de Britse hulpdiensten een ‘man overboard’ boodschap. De opvarenden hebben zélf geprobeerd om de jeugdige Kevin te redden, door hem een reddingsboei toe te werpen, maar weigerde het vast te grijpen. De jongeman, die eind april 21 zou worden, was trouwens een bijzonder goed zwemmer.
In Knokke-Heist was hij een graag geziene figuur. Het incident deed zich voor bij Noord-Devon, zo’n 20 kilometer van Hartland Point. Tien minuten later was kapitein John Rowe al in de lucht met een Sea King van de R.A.F. om de speuractie in het gebied op te starten.
Het zicht was echter bijzonder slecht vanwege de zware regen. Om 19u20 vertrok ook de R.N.L.I. reddingsboot ‘Mollie Hunt’ uit Appledore. De ‘Spirit of Padstow’ was kort tevoren al uitgevaren. Ook andere schepen hadden zich ondertussen bij de zoekactie aangesloten.
Door de helikopter en de reddingsboten werd een nauwgezet zoekpatroon afgewerkt, zonder resultaat. Volgens R.N.L.I. woordvoerder Tamsin Thomas werd de zoekactie na drie uur afgeblazen door de slechter wordende weersomstandigheden. De bemanning van de ‘Vidar’ heeft in totaal zo’n 5 uur gezocht naar hun metgezel. Daarna werd koers gezet naar Milford Haven in Wales. De politie van Dyfed Powys in West-Wales heeft een onderzoek ingesteld.
Volgens berichten had de jonge visser relatieproblemen. Ondertussen stromen de betuigingen van medeleven voor Kevin Despiegelaere binnen, waaronder de zin “laat het zeetje nu over je waken”.
Ondertussen is duidelijk geworden dat het verhaal geen happy end kende. Kevin Despiegelaere zat aan boord van het Belgische vissersschip B462 Vidar toen zijn vriendin Deborah Van Den Bos hem liet weten dat ze een einde wilde maken aan hun relatie van twee jaar. Ze werkt als dienster in brasserie Lamusée in het hartje van Brugge. Kevin was er kapot van en stak dat ook niet onder stoelen of banken. “Ik ben volledig kapot aan het gaan vanbinnen”, stond er vorige week nog te lezen op zijn facebook. Het gaat hier dus niet over een impulsieve reactie op minder goed nieuws. Hij heeft dus over zijn plan om aan zelfdoding te doen bewust nagedacht.
Even snel over en ’t weer gaan was voor hem ook geen optie, want de vissersboot lag voor de zuidwestkust van Groot-Brittannië, zo’n 600 km van zijn huis. “Ik heb hem echt proberen te troosten. Hij wilde zo graag naar huis komen,” vertelde zijn moeder. Helaas hielpen haar troostende woorden de jonge visser er niet bovenop en zaterdagavond sprong hij bewust overboord in de kolkende en ijskoude zee. Zijn vrienden probeerden hem nog te redden door hem een reddingsboei toe te werpen, maar die weigerde hij dus te gebruiken. De vijf overige bemanningsleden contacteerden meteen de kustwacht, maar zijn lichaam werd tot op heden niet teruggevonden.
Zijn familie gaat uit van het ergste. “Ter hoogte van Devon bedraagt de temperatuur van het zeewater zo’n 6 graden. In de wetenschap dat een mens gemiddeld maximaal een uur in zulk koud water kan liggen, is het meer dan waarschijnlijk dat de jongen het niet overleefd heeft,” zei klimatoloog Luc Debontridder van het KMI.
Op school leert men van alles aan, maar niet hoe men met het leven kan omspringen. Tevens is het een vreemd verschijnsel hoe mensen in de gedachte leven dat ze elkaars bezit zijn. Nog vreemder is hoe mensen niet voor zichzelf leven, maar voor de ander – en, als die ander wegvalt, lijkt het alsof de wereldbol stopt met draaien en men dan maar een einde moet maken aan zijn eigen leven. Hopelijk nemen andere jongeren hier geen voorbeeld aan.
Tot slot: hoogstwaarschijnlijk loopt Deborah vanaf nu - en voor de rest van haar leven - met schuldgevoelens rond... Was dit dan ook de onderliggende gedachte van Kevin Despiegelaere, vooraleer hij zich door de zee liet opzwelgen?
Onderstaande foto’s stonden op zijn facebook met de bedoeling natuurlijk dat iedereen ze mocht zien....
Oeps! ...
We hebben de foto’s verwijderd. Waarom? Wel, vandaag kregen we een bericht van een inspecteur van de interventiepolitie van Knokke-Heist waarin vermeld stond dat de moeder van Kevin Despiegelaere het eigendomsrecht van die foto’s betwistte. Nochtans had Kevin ze op zijn eigen facebook gepubliceerd en kon iedereen ze bekijken. Tussen haakjes: ze staan er nog altijd op waarvan hier een link.
Anderzijds hebben we nog altijd het recht om een verslag uit te brengen, zolang het met de waarheid strookt. UIteindelijk kun je dezelfde dingen lezen in elke krant, of op de websites van elke krant. Een verslag, vooral gericht aan ouders om een waakzaam oog over hun kind, of kinderen, te houden. En, indien de ouders zélf in de knoei met zichzelf zitten, dan zijn er misschien nog buren, kennissen, familieleden, of wie dan ook.
Zoals je weet, heeft elk gevolg diverse oorzaken, en – van zodra men zijn kind psychologisch beter begrijpt, kan een volwassen mens een jonger iemand beter begeleiden.
Het is duidelijk dat Kevin reeds onder verschillende breuken heeft geleden en dat deze laatste breuk een breuk teveel was. Hij was zelfs dermate met zijn vriendin verbonden, dat hij haar naam op de zijkant van zijn vinger had laten tatoeëren. Het is een levenslange, blijvende herinnering, zelfs indien hij het daarna zou laten verwijderen.
Op andere foto’s was duidelijk te zien dat zijn gehele rug met een tatoeage was bedekt. Ook die foto’s werden verwijderd, maar een illustratie ervan kan ik je nog wel geven. Of, bezit iemand daarvan óók het eigendomsrecht?
Tot besluit: Tegenwoordig stappen veel te veel jongeren zomaar uit het leven. Voorkomen is beter dan genezen. Genezen? Een dode kunnen we niet terug tot leven brengen.
Nogmaals, beste ouder: let op de signalen, vooraleer het té laat is! In alle kranten konden we lezen: “Ik heb hem echt proberen te troosten. Hij wilde zo graag naar huis komen,” vertelde zijn moeder. Helaas hielpen haar ‘troostende’ woorden de jonge visser er niet bovenop ...
In een ander bericht - waarvan hier de link - lezen we, onder andere: "Als we alle smsjes van 30/1 tot en met 4/2 chronologisch aan elkaar rijgen, dan zien we een proces van steeds grotere emotionele stress. Een proces van discussies en conflicten met zichzelf, zijn meisje, zijn mama, zijn schipper en de bemanning. Eigenlijk wou hij op die laatste zeereis al niet meer mee. Communicatie: een zegen, maar ook des duivels!..."
Kortom: ik ben begaan met mensen zoals een Kevin. Aan zijn jeugdjaren kon niets meer worden gewijzigd, maar Kevin Despiegelaere had men op een andere manier moeten opvangen ... En, door nieuwsberichten zoals deze weg te moffelen, of te doen alsof onze neus bloedt, zullen we noodlijdende jongeren nooit kunnen bereiken. Men zegge het voort!
Toch nog iets ... Bovendien stel ik het bestaan van de Zelfmoordlijnen in vraag... Zoals ik het reeds eerder schreef: de meeste mensen die bellen, hebben eerder nood aan een goed gesprek; een gesprek, dat uren kan duren. Ikzelf ben daar meermaals getuige van geweest. Maar, indien de laatste druppel een emmer heeft doen overlopen, denk je echt dat zo iemand de telefoon opneemt om te bellen?...
Anders gezegd: de jeugd heeft andere hulp nodig, en daarom stel ik voor dat ZelfKennis - naast vakken als Zedenleer en Godsdienst - in elke school wordt gegeven. Dringend.
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.