|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
vrijdag 3 februari 2012 0:58
|
|
|
|
|
|
|
We schreven reeds eerder dat het brein het gehele lichaam controleert. Het manipuleert niet enkel en alleen ons denken, ons gevoelsleven, onze handelingen, onze dromen, enzovoorts, maar het kan een mens ook een geslachtsverandering laten ondergaan. Chris Birch uit Ystrad Mynach, South Wales, kan erover meespreken. Hij beweert dat hij er het ‘slachtoffer’ van is geweest. Maar hij is er niet ongelukkig door geworden, integendeel.
Eind 2011 maakte een Chris Birch, een 26-jarige rugbyspeler, die overdag in een bank werkte, een ongelukkige achterwaartse salto op de grasmat van een voetbalveld, verloor daarbij het bewustzijn – en, nadat hij terug bij positieven kwam verbrak hij de relatie met zijn vriendin, werd homo, en hij nam het beroep van haarkapper terug op. Nu woont hij samen met zijn 19-jarige vriendje in een knus nestje boven zijn kapsalon.
Toen hij dus een flikflak maakte, om zijn vrienden te imponeren, brak hij zijn nek en kreeg hij een beroerte. Vrij onmiddellijk werd hij naar een hospitaal vervoerd. Dagenlang hielden zowel zijn vriendin als zijn familieleden de waak bij zijn hospitaalbed, angstvallig zijn beterschap afwachtend, totdat hij de ogen opendeed en hen het meest bizarre nieuws verkondigde.
Chris Birch vertelde aan een reporter van de krant: “Toen ik wakker werd, voelde ik aan dat ik homo was geworden en dat ben ik vandaag de dag nog. Het klinkt vreemd, maar van zodra ik mijn bewustzijn herwon, voelde ik onmiddellijk aan dat er iets vreemds in mijn lichaam was gebeurd. Ik keek naar een tv-programma en zag een mooie acteur op het scherm. Ik voelde de vlinders in mijn buik rondfladderen en hoe ik tot die man aangetrokken was. Sindsdien ben niet meer in vrouwen geïnteresseerd. Nochtans ben ik voordien nooit tot mannen aangetrokken geweest, noch heb ik ooit een homovriendje gehad.”
Vlinders in de buik? Is dat geen instinctief gevoel dat gewone stervelingen ‘liefde’ noemen? In elk geval...
... hij vervolgde met: “Plotseling haatte ik iedereen die deel uitmaakte van mijn vorige leven. Ik kwam niet meer goed overeen met mijn vrienden, ik verafschuwde sport en ik vond mijn werk op de bank vervelend. Ik was fier op mijn metamorfose, bleekte mijn haar, en nam het beroep op waarvoor ik vroeger had gestudeerd. En, omdat de meeste mensen me na mijn transformatie amper herkenden, verkreeg ik meer zelfvertrouwen.”
Birch zocht een neuroloog op, die hem vertelde dat de beroerte een ander deel van zijn hersenen had geopend…
Straks gaan ze ons nog doen geloven dat alle homo’s een beroerte kregen van zodra ze het moederlichaam hadden verlaten en met het daglicht werden geconfronteerd. Bij nader inzien lijkt deze hypothese de moeite waard om eens onderzocht te worden, om er eventueel een thesis over te maken - of, er een gans boek over te schrijven, wie weet!?
Zo zie je nogmaals hoe alles dé betekenis verkrijgt die een mens er zelf aan geeft. Met ‘zelf’ bedoel ik wel: de hersenen, natuurlijk. Wie, of wat anders in de mens?
De uitspraak: "Je bent toch niet op jouw hoofd gevallen!" is hier misschien niet van toepassing. Wél: "Les excuses sont faites pour s'en servir..." - want, ik ben er praktisch van overtuigd dat Chris Birch dankbaar gebruik heeft gemaakt van zijn beroerte.
Tevens is op de foto’s duidelijk te zien dat hij als homofiel in de wieg werd gelegd. Of ben ik weeral verkeerd?...
Laten we ditmaal besluiten met een plezante noot... Het kortverhaal van de sterveling die gelukkiglijk niet op zijn hoofd is gevallen...
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.