Landen worden bestuurd door onmensen én amateurs: door het volk zélf verkozen

Soort zoekt soort. Dit betekent dan ook dat wijzelf de mensen uitkiezen die ons land mogen besturen... Wie anders? De mensen aan de top, hoe inhalig, onwennig of onprofessioneel ook, worden door het volk verkozen. En, wat men zaait, zal men moeten oogsten.

In ons land, bijvoorbeeld, kan eenieder die een beetje naam of faam heeft, deel uitmaken van het dagelijkse bestuur en er meer dan 100.000 euro per jaar mee verdienen. Een cafébaas, een man of vrouw die een beetje kan zingen, er lichamelijk goed uitziet, een vranke smoel heeft, of wie of wat dan ook, kan een postje in de wacht slepen. Kortom: een verhoging van inzicht en bewustzijn moet ooit van geheel onderaan, bij het volk - bij de kiezers - worden opgestart. Ooit ...

Moesten we er vandaag mee aanvangen - beginnende bij de opkomende jeugd, natuurlijk - dan zal het nog wel enkele eeuwen duren vooraleer we onze doelstellingen hebben bereikt - want, qua bewustzijn staat de massa nog ver ten achter op dat utopisch klinkend, vooropgezet doel. Hetzelfde geldt voor wat vrede op Aarde betreft, bijvoorbeeld.

In 1969 slaagde een zekere Jerry Levitan er in om in de hotelkamer van John Lennon (9/10/1940 – 8/12/1980) binnen te slippen. Gewapend met een ouderwetse bandopnemer kon hij John Lennon een interview afdwingen. Nu, 38 jaar later werd er een YouTube-filmpje van gemaakt en kunnen we John’s meningen uit die tijd aanhoren. Het filmpje ‘I met the Walrus’ heeft ondertussen reeds verschillende prijzen binnengehaald.

Anders gezegd: omdat ikzelf geen autoriteit ben in de ogen van de mensen die me lezen, hoop ik - hoe vals ‘hoop’ ook mag zijn - dat men enkele malen naar John’s woorden luistert en dat men er iets mee zal DOEN.

Een woordje waarschuwing! Hieronder zijn er enkele ‘obscene foto’s van John Lennon en Yoko Ono afgedrukt. Houd er evenwel rekening mee dat ze dateren uit de tijd dat ‘Make Love Not War’ op iedereens agenda stond. Het was een tijd, waarin iedereen toeliet dat men beelden van geweld en oorlogstaferelen in kranten, tijdschriften afdrukte en men het op het witte doek mocht projecteren - en ‘seks’... als iets ‘vies’ en ‘onchristelijk’ werd beschouwd.

Toegegeven: oorlogstaferelen geven ons een idee van hoe mensen elkaar uitmoorden, verwonden en vrij-wil-lig sterven voor hun vaderland. Moet je om die reden kinderen op Aarde plaatsen om ze, bijvoorbeeld, door een mijnheer Bush, de dood in te sturen? Toch laten we het allemaal toe ...

John Lennon trachtte – op zijn manier dan – deuren open te stampen, mensen te choqueren, teneinde hen iets anders te laten in-zien. Maar, wegens het toenmalige druggebruik, bereikte hij slechts de droom- en verbeeldingswereld van zijn fans: nooit hun rede. De hamvraag hier is: zijn we er sindsdien op vooruitgegaan?

Natuurlijk zullen er nog zeer veel mensen zijn, die zich aan onderstaande naaktbeelden onvermijdelijk zullen storen, maar in dat eigenlijke moment niet inzien hoe sterk de onvrede in hun eigen lichamen huist, gesterkt door de hardheid van hun ego en de preutsheid van hun geconditioneerd denken - en, hoe een fotografisch beeld hun zogenaamde 'innerlijke rust' kan verstoren.

Jawel: een prentje prikkelt het brein, en indien men geen controle heeft over dat brein, heeft het controle over de gehele stoffelijke 'mens', die eronder hangt. Om die reden verkoopt naaktheid en porno zo goed. Erger zelfs: het zijn dat soort hersenen die zich gemakkelijk door staatshoofden laten hersenspoelen.

Indien jij misschien dus tot de categorie van dat menstype behoort - wat niet jouw fout is, maar die van jouw opvoeders -  raad ik je aan de foto’s hieronder te ontwijken. Of, bekijk ze... halverwege. Maar bekijk en luister naar het filmpje... driemaal, als het kan.

We treuren om de doden...

Van zodra er ergens in onze gewesten een dode valt, bereikt het het nieuws. Maar de oorlog in Irak, bijvoorbeeld, kostte sinds maart 2003 naar het schijnt al 162.000 mensenlevens. Is er iemand in onze gewesten die daarom treurt, of er zich écht zorgen om maakt?
 
De regering Bush viel in 2003 Irak binnen met de leugen dat het land massavernietigingswapens had. Amerikaanse soldaten verkregen de verplichting om mensen, die ze niet kenden en die hen niets hadden misdaan, zomaar te doden.

162.000 doden... en de meeste ervan zijn burgers: 79% wordt er gezegd. Ook de plaatselijke politie betaalde een zware tol met 9.019 doden Dat meldde de ngo Iraq Body Count (IBC). IBC combineerde de gegevens waarover het zelf beschikte, met gegevens van de Iraakse autoriteiten, de gegevens van WikiLeaks (Iraq War Logs) en het aantal doden bij het Amerikaanse leger.

De Amerikanen trokken zich midden december 2011 terug uit Irak. De voorzitter van het Iraakse parlement, Osama al-Noejaifi, heeft daarna de schending van de mensenrechten in zijn land aangeklaagd. "Het is duidelijk dat de ontwikkeling van het land afhankelijk is van de manier waarop de mensenrechten gerespecteerd worden," zei hij.

Maar Irak verkeert in een politieke crisis sinds het vertrek van de Amerikanen... de Soennieten en de Sjiïeten blijven het onder elkaar uitvechten. Over het niveau van bewust-zijn gesproken ...

... Stel je maar eens voor dat de katholieken de protestanten uitmoorden, en omgekeerd. Of, dat in België de Walen en de Vlamingen elkaar gaan beginnen uitmoorden.

Er zijn dus in deze knettergekke wereld nog een paar dingen die niet kloppen, en er is nog veel, zeer veel werk aan de winkel, beginnende geheel onderaan: bij het volk.

Commentaar

---

Reageer

---

Mijn naam:
Mijn e-mail adres:
Mijn commentaar:
Verificatie:	Typ de code hierboven in: